Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ашкенази раввині және ұстазы Йосеф Зундель Салант (1786-1866) (Зундель Салант деп те аталады) - ашкенази раввині және раввин Исраил Салантердің негізгі ұстазы.
Ashkenazi rabbi and teacher
Yosef Zundel of Salant (1786–1866) (also known as Zundel Salant) was an Ashkenazi rabbi and the primary teacher of Rabbi Yisrael Salanter.
Жас шағы мен отбасы
Зундель 1786 жылы Рош Хашананың бірінші күні (22 немесе 23 қыркүйек) Литваның Салантай қаласында дүниеге келген. Ол Вильнаның раввині Файвуш Ашкеназидің ұрпағы (17 ғасырдың аяғы - 18 ғасырдың басында) және оның әкесі раввин Беньямин Бейнуш болды, ол Салант қаласында шочет (кошерлік мал сойылушы) және хазан (кантор) болды. Жас кезінде Зундель Воложин иешивасында раввин Хаим Воложиннің қолында оқыған. 1821 жылы Воложин қайтыс болғаннан кейін Зундель раввин Акива Эйгермен зерттеуге сапар шекті. Ол әйелі Рохель Ривкамен бірге екі қыз, Зивия мен Хения, және Арьех Лейб есімді ұл туды. Зундель ешқандай раввиндік лауазымдарды қабылдамады және шағын бизнес жүргізді, ол тек аз өмір сүруді қамтамасыз етті. Ол уақытының көп бөлігін Тораны зерттеуге және мусар оқыуға арнады.
Zundel was born on the first day of Rosh Hashana in 1786 (September 22 or 23) in Salantai, Lithuania. He descended from Rabbi Faivush Ashkenazi of Vilna (late 17th early 18th century) and his father was Rabbi Benyamin Beinush, who was a shochet (kosher slaughterer) and hazzan (cantor) in Salant. As a young man, Zundel studied in the Volozhin Yeshiva under Rabbi Chaim Volozhin. Following Volozhin's death in 1821, Zundel made trips to study with Rabbi Akiva Eiger. He and his wife, Rochel Rivkah, had two daughters, Tziviah and Heniah, and a son, Aryeh Leib. Zundel did not accept any rabbinical positions and ran a small business which produced only a meager living. He spent much of his time immersed in Torah study and musar.
Кейінгі өмірі мен әсері
Зундельдің шәкірті, раввин Исраил Салантер, Мусар қозғалысының негізін қалады. 1830-шы жылдардың аяғында Зундель Иерусалимге қоныс аударды, онда раввин Лехреннің шақыруымен ашкенази қауымының раввині болып қызмет етті. Ғасырлар бойы Иерусалимдегі Халахқа (иудей заңдары) қатысты барлық даулар мен сауалдар сефардтық Бет-динге (рабини соты) жеткізілді. Ашкенази қауымдастығының соңғы уақытта өсіп келе жатқанына байланысты Лерен ашкеназилердің өз соты болуын қалады. Зундель сотты уақытша сот ретінде ашты. 1841 жылы ол өзінің күйеу баласы раввин Шмуэль Салантты соттың төрағасы етіп тағайындады. Ол бұл лауазымға 1909 жылы қайтыс болғанға дейін жетпіс жыл бойы ие болды. Зундель кішкентай бір бөлмелі пәтерде тұрып, өзіне және отбасына сіркей сату арқылы қамтамасыз еткен, бірақ күндіз-түні көп бөлігін 1837 жылы аяқталған Менахем Сион синагогасында өткізген. 1860 жылы Зундель мен Шмуэль Салант жалпы қауымға қолдау көрсету үшін Рабби Мейр Баал Ханес қайырымдылық ұйымын құрды.
Zundel's student, Rabbi Yisrael Salanter, was the founder of the Musar movement. In the late 1830s, Zundel settled in Jerusalem, where, at the urging of Rabbi Lehren, he served as the rabbi of the Ashkenazi community. For centuries, all disputes in Halakha (Jewish law) disputes and queries in Jerusalem were brought to the Sephardi Beth din (rabbinical court). Due to the recent growth of the Ashkenazi community, Lehren wanted Ashkenazim to have their own court. Zundel opened the court, as a temporary court. In 1841, he appointed his son in law Rabbi Shmuel Salant to the court and soon made him the head of it, a position that he held for almost seventy years until his death in 1909. Zundel lived in a small one room apartment and sustained himself and his family by selling vinegar, but spent most of the day and night in the Menachem Zion Synagogue, which was completed in 1837. In 1860 Zundel and Shmuel Salant founded the Rabbi Meir Baal Haness charity, to support the community at large.
Өлім
Ол 1866 жылы 12 қазанда (шешванның 3-і) жұма күні індеттен қайтыс болды және Зәйтүн тауында жерленді. Ол өсиетінде өзінің есіміне арнап ескерткіш жасалмауын, сондай-ақ, қабірінің тасына атақ-даңқ та жазылмауын айтқан.
He died in an epidemic on Friday, October 12, (3rd Cheshvan) 1866 and was buried on the Mount of Olives. In his will he said that no eulogies should be held for him, and no titles should be added to his name on the tombstone.