Ежелгі грек мифологиясында Эпиметей – Прометейдің ағасы. Жануарларға қасиеттерді бөлуде қателік жіберіп, адамзатқа ешқандай артық сыйлық таба алмады. Мифтер, тарих.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Атлас, Меноэций және Прометейдің бауырласы.
Brother of Atlas, Menoetius and Prometheus
Грек мифологиясында Эпиметей (/ɛ//p//ɪ/'/m//iː//θ//i//ə//s/; Ἐπιμηθεύς) Прометейдің егіз бауыры болып табылады, олар "адамзаттың өкілдері" ретінде танылады. Екеуі де Титан Иапеттің ұлдары, Прометей ("алдын ала ойлау") епті және тапқыр болса, Эпиметей ("кейіннен ойлау") нашар және ақымақ. Мифтердің кейбіреулерінде Эпиметей Пандораның жәшігінен күтпеген проблемаларды босатады.
In Greek mythology, Epimetheus (/ɛ//p//ɪ/'/m//iː//θ//i//ə//s/; Ἐπιμηθεύς ) is the twin brother of Prometheus, the pair serving "as representatives of mankind". Both sons of the Titan Iapetus, while Prometheus ("foresight") is ingeniously clever, Epimetheus ("hindsight") is inept and foolish. In some accounts of the myth, Epimetheus unleashes the unforeseen troubles in Pandora's box.
Мифология
Платонның «Протагор» диалогында (320d–322a) ескі аңызды пайдалануынша, жаңадан жаратылған жануарларға қасиеттерді бөлу үшін екі Титанға сенім артылған. Эпиметей әрбір жануарға жақсы қасиет беруге міндетті болған, бірақ адамға жақсы қасиет беру кезегі келгенде, ол алдын ала ойламағандықтан ештеңе қалмағанын байқады. Прометей адамзаттың қасиеттері өркениеттік өнер мен от болатынына шешім қабылдады және оларды Афина мен Гефесттен ұрлады. Кейін Прометей осы қылмысы үшін сотқа тартылды. Платонның диалогының контекстінде «Эпиметей, ой өндірістен кейін туатын жаратылыс, материализм мағынасындағы табиғатты көрсетеді, яғни ой, ойсыз денелер мен олардың ойсыз қозғалыстарынан кейін пайда болады». Әңгімені екі рет баяндаған Гесиодқа (Теогония, 527-беттен бастап; Жұмыстар мен күндер, 57-беттен бастап) сүйенсек, Эпиметей құдайлардан Пандораның сыйын қабылдаған. Олардың некелері туралы болжауға болады (кейінгі авторлар да солай санайды), бірақ бұл екі мәтінде де нақты айтылмаған. Кейінгі аңыздарда Эпиметей мен Пандораның қызы Пирра, ол Прометей ұрпағы Девкалионға үйленді. Олар күйзелден аман қалған жалғыз екі адам еді. Кейбір деректерде Эпиметейдің Метамелия есімді тағы бір қызы болған, оның есімі «болған оқиғаға өкіну» дегенді білдіреді, себебі алдын ала жоспарламағандар қиын жағдай туғанда ғана қайғы сезінеді. Родос Аполлонийдің «Аргонавтика» еңбегіне жазылған түсіндірмеде Евмелос Эпиметейдің әйелі Эфира деп аталғанын айтады, ол Океан мен Тефиданың қызы.
According to Plato's use of the old myth in his Protagoras (320d–322a), the twin Titans were entrusted with distributing the traits among the newly created animals. Epimetheus was responsible for giving a positive trait to every animal, but when it was time to give man a positive trait, lacking foresight he found that there was nothing left. Prometheus decided that humankind's attributes would be the civilising arts and fire, which he stole from Athena and Hephaestus. Prometheus later stood trial for his crime. In the context of Plato's dialogue, "Epimetheus, the being in whom thought follows production, represents nature in the sense of materialism, according to which thought comes later than thoughtless bodies and their thoughtless motions." According to Hesiod, who related the tale twice (Theogony, 527ff; Works and Days 57ff), Epimetheus was the one who accepted the gift of Pandora from the gods. Their marriage may be inferred (and was by later authors), but it is not made explicit in either text. In later myths, the daughter of Epimetheus and Pandora was Pyrrha, who married Deucalion, a descendant of Prometheus. Together they are the only two humans who survived the deluge. In some accounts, Epimetheus had another daughter, Metameleia, whose name means "regret of what has occurred" for those that do not plan ahead will only feel sorrow when calamity strikes. According to a scholion on Apollonius of Rhodes' Argonautica, Eumelos states that Epimetheus' wife was called Ephyra, daughter of Oceanus and Tethys.
Қазіргі мәдениетте
Өзінің «Психологиялық типтер» атты еңбегінің X тарауында, «Типтердің жалпы сипаттамасы» деген тақырыпта Карл Юнг психикалық функцияның толыққанды, салауатты және шығармашылық қолданылуына қарамастан, оны бұрыс пайдалануын көрсете түсу үшін Эпиметей бейнесін қолданады (Карл Шпиттелердің Эпиметейіне тікелей сілтеме жасай отырып). Эпиметей Бернард Стиглер философиясында, әсіресе техногенез бен антропогенез арасындағы қатынасты түсіну тұрғысынан маңызды рөл атқарады; Стиглердің пікірінше, Мартин Хайдеггер философиясында Эпиметейге толығымен ұмытылып қарауы ерекше маңызға ие.
In his seminal book Psychological Types, in chapter X, "General description of the types", Carl Jung uses the image of Epimetheus (with direct reference to Carl Spitteler's Epimetheus) to refer to the false application of a mental function, as opposed to its whole, healthy, and creative use. Epimetheus plays a key role in the philosophy of Bernard Stiegler, and in particular in terms of his understanding of the relation between technogenesis and anthropogenesis; according to Stiegler, it is significant that Epimetheus is entirely forgotten in the philosophy of Martin Heidegger.