Кіріспе
Фрэнсис Джозеф Томпсон (16 желтоқсан 1859 – 13 қараша 1907) – ағылшын ақыны және католик мистикасы. Әкесі, дәрігердің тілегімен 18 жасында медициналық училищке түсті, бірақ 26 жасында үйден шығып, жазушы және ақын ретіндегі қабілетін дамытуға кірісті. Ол үш жыл бойы Лондон көшелерінде өмір сүрді, жеңіл жұмыспен ақша тауып, жүйке ауруын басу үшін опиумға тәуелді болды. 1888 жылы Уилфрид пен Элис Мейнелл оның өлеңдерін оқып, опиумға тәуелді және үйсіз қалған жазушыны уақытша өз үйлеріне қабылдады, ал кейін 1893 жылы оның алғашқы өлеңдер жинағын жариялады. 1897 жылы ол проза жазуды бастады, шабытты ауылдық өмірден, Уэльстен және Сторрингтондан алды. Оның денсаулығы нашарлап, әлсіздене берді және 1907 жылы туберкулезден қайтыс болды. Ол кезде ол басқа да туындыларымен бірге үш поэзия кітабын шығарған еді.
Francis Joseph Thompson (16 December 1859 – 13 November 1907) was an English poet and Catholic mystic. At the behest of his father, a doctor, he entered medical school at the age of 18, but at 26 left home to pursue his talent as a writer and poet. He spent three years on the streets of London, supporting himself with menial labour, becoming addicted to opium which he took to relieve a nervous problem. In 1888 Wilfrid and Alice Meynell read his poetry and took the opium addicted and homeless writer into their home for a time, later publishing his first volume, Poems, in 1893. In 1897, he began writing prose, drawing inspiration from life in the countryside, Wales and Storrington. His health, always fragile, continued to deteriorate and he died of tuberculosis in 1907. By that time he had published three books of poetry, along with other works and essays.
Ерте өмір және оқу
Томпсон Ланкашир графтығының Престон қаласында Винкли көшесінде дүниеге келді және төрт күннен кейін Сент-Игнатиус шіркеуінде крещение рәсімінен өтті. Оның әкесі Чарльз – дәрігер, ол кардинал Мэннингтің досы, ағасы Эдвард Хили Томпсонның ізбасарлығымен Рим католицизміне көшкен. Эдвард Хили және Фрэнсистің тағы бір туысы Джон Косталл Томпсон екеуі де жазушылар болды. Фрэнсистің сәби кезінде қайтыс болған бір ағасы және үш кіші әпкесі болды. Он бір жасында Томпсон Дарем қаласына жақын орналасқан Ушоу колледжіне, католик семинариясына жіберілді. Ол денесі әлсіз, нәзік және тым ұялшақ бала болды, 1870 жылы мектептес әріптестері оны «мони» немесе ойға шомылған, бірақ көңілді деп сипаттады. Оны алыстан «ambulacrum» немесе дәліз бойынан, қабырға бойымен қорқынышты түрде, жағасы жоғары көтерілген күйде жүріп бара жатқанда тануға болар еді. Бос уақытының көп бөлігін колледж кітапханасында өткізіп, тарих және поэзия кітаптарын оқуды ұнататын. Кітапханада мүрешпен ойнау және жалпы тәртіпсіздік болғанына қарамастан, ол өзін-өзі жинақтап, оқумен айналыса білуі байқалды. Колледжде оқуын жалғастырған сайын, жазу өнерінде шеберлігі артып, достары жиырма емтихандық эсседен он алтысында бірінші орын алғанын еске алады. Бір рет дене шынықтыру сабағына соңғы болып келгені үшін жазаланды. Ол математикаға қызығушылық танытпады және соңғы емтиханында соңғы орынды иеленді. Оның қызығушылық танытқан жалғыз спорты – қол добы болды және оның деңгейі орташадан жоғары болды. Крикетке де қызығушылық танытқанмен, оған сирек қатысты. Томпсон өмірінің ең қиын кезеңінде өзіне қол жұмсауды ойлады, бірақ бір ғасыр бұрын өзіне қол жұмсаған жас ақын Томас Чаттертонның көрінісі оны осы әрекеттен сақтап қалды деп сенді. Өзінің кім екенін жасырған бір әйел, оған достық көрсетіп, баспана берді. Томпсон кейіннен оны өзінің поэзиясында құтқарушысы ретінде бейнеледі.
Мұра
Томпсонның туған жері, Престон қаласындағы Винкли көшесінде, ескерткіш тақтамен белгіленген. Тақтада былай жазылған: "Франсис Томпсон ақын осы үйде 1859 жылдың 16 желтоқсанында дүниеге келді. Әрқашан да, мәңгіліктің жасырын қабырғаларынан керней үні естіледі". Томпсон 1864 жылдан 1885 жылға дейін тұрған Астон-андер-Лайндағы үй де көгілдір тақтамен белгіленген. Алайда, 2014 жылы ғимарат құлап кетті.