Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Германияның Саксония-Анхальт жеріндегі тарихи аймақ. Алтмарк атындағы кеме үшін неміс танкырына, ал неміс тілінде Алтмарк деп аталатын поляк ауылы үшін Стари Таргқа қараңыз. Альтмарк (ағылшын тілінде: Old March) – Германиядағы тарихи аймақ, Саксония-Анхальт жерінің солтүстік үштен бір бөлігін құрайды. Бранденбург маркасының бастапқы аумағы болғандықтан, оны кейде "Пруссияның бесігі" деп атайды, осылай Ото фон Бисмарк, Стендал қаласының жанындағы Шенхаузеннің тумасы атаған.
Historic region in Saxony Anhalt, Germany
See German tanker Altmark for the ship named after Altmark and Stary Targ for the Polish village named Altmark in German. The Altmark (English: Old March) is a historic region in Germany, comprising the northern third of Saxony Anhalt. As the initial territory of the March of Brandenburg, it is sometimes referred to as the "Cradle of Prussia", as by Otto von Bismarck, a native of Schönhausen near Stendal.
География
Алтмарк, Эльба өзенінің батысында Гамбург пен Магдебург қалаларының арасында орналасқан, көбінесе Альтмарк округінің Салцведель және Стендал аудандарының құрамына кіреді. Батысында Дравен таулары мен Дромлинг жазықтығы оны Төменгі Саксониядағы Люнебург даласынан бөліп тұрады; Алтмарк солтүстікте Вендланд аймағымен, оңтүстікте Магдебург Бордесімен шектеседі. Эльбаның шығысында тарихи Пригниц аймағы жатыр. Халық саны сирек. Солтүстік Еуропа жазығындағы мәдени ландшафт негізінен ауылдық және орман мен жайылымдық жерлермен жабылған. Ең ірі қалалар – 39 000 тұрғыны бар Стендал және 21 500 тұрғыны бар Салцведель.
The Altmark is located west of the Elbe river between the cities of Hamburg and Magdeburg, mostly included in the districts of Altmarkkreis Salzwedel and Stendal. In the west, the Drawehn hill range and the Drömling depression separate it from the Lüneburg Heath in Lower Saxony; the Altmark also borders the Wendland region in the north and the Magdeburg Börde in the south. Adjacent east of the Elbe is the historical Prignitz region. The population is small. The cultural landscape within the North European Plain is rural and widely covered with forests and heathlands. The largest towns are Stendal, with a population of 39,000, and Salzwedel (21,500).
Тарих
300–700 жылдар аралығындағы Ұлы көші-қон кезеңінен бұрын, ломбардтар болашақ Альтмарк аймағына қоныстанды. Кейіннен солтүстік-батыста ескі германдық саксон тайпалары, ал Эльба өзені бойындағы шығыс аумақтарда поляк славяндары қоныстанды. 772–804 жылдары Ұлы Карл жүргізген саксон соғыстарынан кейін, бұл жерлер Каролинг империясының құрамына кірді. Олар Саксония герцогтығының Истфалия аймағының бір бөлігін құрады, 843 жылдан бастап Людовик Неміс тұсында Шығыс Франк корольдығының шығыс шекарасын құрады. Верден және Халберштадт епископтары саксон халқының христиан дініне өтуіне көмектесті. 936 жылы неміс патшасы Отто I, кейіннен Альтмарк аймағын саксон графы Героға, Эльбаға қоныстанған батыс славян вендтерін бағындыру үшін берді. Геро содан кейін Эльба өзенінен әлдеқайда алыс орналасқан славян жерлеріне жорықтар жасады және шығысында Одер өзеніне дейін созылған Саксон Марка Геронисін құрды. 965 жылы Геро қайтыс болғаннан кейін, оның маркасы бөлініп, Солтүстік маршы Дитрих Хальденсблебенге берілді. Алайда, ол тиімді басқарушы болып шықпады және 983 жылғы славян лютичтерінің көтерілісінде Эльбаның шығысындағы барлық аумақтарды жоғалтты. Ол тек маркграфтық атағын және Героның өзеннің батысындағы алғашқы иеліктерінің негізін сақтап қалды. Бір жарым ғасырдан астам уақыт бойы Эльбаның шығысындағы жерлер неміс билігіне қарсы тұрды, 1134 жылы Суплинбург императоры Лотар Солтүстік маршты Асканиялық граф Альберт Аюға берді. Альберт славян хевелли князі Прибиславпен мұрагерлік шартына қол қойды және 1150 жылы одан Бранденбург-ан-дер-Хавель бекінісі маңындағы шығыс аймақтарын иеленді, ол 1157 жылы құрылған жаңа Бранденбург маркграфтығының ядросы болды. Бранденбург маркграфтары өз аумақтарын кеңейткен кезде, Остзидлунг кезеңінде, бастапқы батыс аймағы Солтүстік марш ретінде Альтмарк (сөзбе-сөз "Ескі марш") деп аталды, Одер өзенінен әрі орналасқан Миттельмарк (Орта марш) және Ноймарк (Жаңа марш) аймақтарынан ерекшеленді. Жазбаша деректе алғаш рет 1304 жылы Antiqua Marchia деп аталады. 1415 жылдан бастап Гогенцоллерн әулетінің иелігінде болған Альтмарк, Бранденбургтың бір бөлігі ретінде Бранденбург-Пруссияның және (1701 жылдан бастап) Пруссия Корольдығының құрамына кірді. 1806 жылы Пруссия Наполеоннан жеңілгеннен кейін, Тильзит шартының (1807) шарттары бойынша Альтмарк аймағы Вестфалияның жаңа патшалығына берілді. Пруссия Наполеон жеңілгеннен кейін (Вена конгресінің 1815 жылғы қорытынды актісінің XXIII бабына сәйкес) аймақты қайта алды. Алайда, ол Бранденбург провинциясына қосылудың орнына жаңа Пруссияның Саксония провинциясына қосылды. Пруссиялық Саксонияда Альтмарк Сальцведель, Гарделеген, Остербург және Стендал аудандарына бөлінді, олардың барлығы Магдебургтің әкімшілік округінде басқарылды. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін, Германияның ішкі шекарасының шығысында орналасқан Альтмарк, Кеңес Одағының оккупациялық аймағындағы жаңа Саксония-Анхальт штатының құрамына кірді. Шығыс Германияның аймақтық әкімшілігі 1952 жылдан 1990 жылға дейін оны Магдебург (Безирк) аймағында басқарды. 1990 жылы Германияның қайта бірігуімен Альтмарк қайта құрылған Саксония-Анхальттың бөлігі болды.
Before the Migration Period of 300 to 700 AD, the Lombards had settled the future Altmark. Subsequently, Old Germanic Saxon tribes lived in the northwest and Polabian Slavs in the eastern territories along the Elbe. After the Saxon Wars, waged by Charlemagne from 772 to 804, the lands became part of the Carolingian Empire. They formed part of the Eastphalian territory of the Duchy of Saxony, which, from 843 onwards, constituted the eastern borderlands of East Francia under Louis the German. The bishops of Verden and of Halberstadt promoted the Christianisation of the Saxon population. In 936 the German king Otto I allotted the territory of the later Altmark to the Saxon Count Gero, in order to subdue the West Slavic Wends settling on the Elbe. Gero thereafter campaigned in the Slavic lands far beyond the river Elbe and thereafter established the Saxon Marca Geronis stretching up to the Oder in the east. Upon Gero's death in 965, his marca was split and the Northern March was granted to Dietrich of Haldensleben, who nevertheless turned out to be an incapable ruler and lost all the territories east of the Elbe in the Slavic Lutici uprising of 983. He retained only his margravial title and the initial land basis of his predecessor Gero's conquests west of the river. For more than one and a half centuries, the lands east of the Elbe defied German control, until in 1134 Emperor Lothair of Supplinburg bestowed the Northern March on the Ascanian count Albert the Bear. Albert signed an inheritance contract with the Slavic Hevelli prince Pribislav and in 1150 succeeded him in his eastern territory around the fortress of Brandenburg an der Havel, which became the nucleus of his newly established Margraviate of Brandenburg in 1157. As the Brandenburg margraves expanded their territory during the course of the Ostsiedlung, the original western territory of the Northern March became known as the Altmark (literally "Old March") in contrast to the Mittelmark (Middle March) and Neumark (New March) beyond the Oder river; the written record first mentions it in 1304 as Antiqua Marchia. As part of Brandenburg, from 1415 held by the House of Hohenzollern, the Altmark became part of Brandenburg Prussia and (from 1701) of the Kingdom of Prussia. After Prussia's defeat at the hands of Napoleon in 1806, the terms of the Treaty of Tilsit (1807) assigned the territory of the Altmark to the new Kingdom of Westphalia. Prussia regained the area upon Napoleon's defeat (per Article XXIII of the Final Act of the Congress of Vienna, 1815); however, it was incorporated into the new Prussian Province of Saxony rather than being attached to the Province of Brandenburg. Within Prussian Saxony, the Altmark was subdivided into the districts of Salzwedel, Gardelegen, Osterburg, and Stendal, all administered within the Regierungsbezirk of Magdeburg. After World War II the Altmark, lying to the east of the inner German border, became part of the new state of Saxony Anhalt in the Soviet occupation zone. The regional administration of East Germany saw it administered within [[Magdeburg (Bezirk) from 1952 to 1990. With German reunification in 1990, the Altmark became part of a reconstituted Saxony Anhalt.
Өзендер мен көлдер
Аймақ Эльба өзенімен суға тартылады, ол Хавелбергте Хавел өзенімен қосылады, сондай-ақ сол жақ салалары Мильде-Бизе-Аланд жүйесі және Йеццель өзенімен де суға тартылады. Артмарк аймағының ең ірі табиғи көлі – Арендзее көлі.
The region is drained by the Elbe, joined by the Havel at Havelberg, and its left tributaries of the Milde Biese Aland system and the Jeetzel river. The largest natural lake of the Altmark is the Arendsee.
Жол
Алтмарк негізгі көлік бағыттарынан шалқап жатыр. 14-Bundesautobahn Ганноверден Берлинге дейін 2-Bundesautobahn-ға дейін созылады, алайда ол Магдебургтің солтүстігінде аяқталады. Алтмарк арқылы Шверинге қарай жалғасуы жоспарлануда. Бұдан басқа, аймақ арқылы B71, B107, B188, B189, B190, B248 федералдық трассалары өтеді.
The Altmark is located off the main traffic routes. The Bundesautobahn 14 leads to the Bundesautobahn 2 from Hanover to Berlin, it however ends north of Magdeburg. A continuation through the Altmark towards Schwerin is planned. Beside which the Federal roads B71, B107, B188, B189, B190, B248 run through the region.