Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Кордигнано - Италияның Венето аймағындағы Тревизо провинциясындағы 7,020 тұрғыны бар коммуна (муниципалитет).
Cordignano is a comune (municipality), with 7,020 inhabitants, in the province of Treviso, in the Italian region of Veneto.
Аумақтың морфологиясы
Венето мен Фриули Венеция Джулия (Порденоне провинциясы) арасындағы шекарада орналасқан Кордигнано муниципалитеті аумағының едәуір бөлігін алып жатыр, биіктігі теңіз деңгейінен жоғары, платодан бастап Кансильо астындағы жазықтарға дейін, SS 13 жолынан солтүстікке қарай созылады. Өңірді ерекшелендіретін элемент - Витторио Венетодан келіп, қала арқылы өтетін Мескио өзені.
Located on the border between Veneto and Friuli Venezia Giulia (province of Pordenone), the municipality of Cordignano covers a considerable portion of the territory, elevation varying between above sea level, extending from the plateau to the plains below Cansiglio, to the north of road SS 13. Element that strongly characterizes the region is the presence of Meschio River, which runs through the town, coming from Vittorio Veneto.
Тарих
Муниципалитет аумағының алғашқы тұрғындар мекендеген орталығы тарихқа дейінгі дәуірге жатады. Содан кейін солтүстікте, Беллуноның Альпі тауларының етегінде, б.з.б. Рим дәуірінде аймақ негізінен ауыл шаруашылығы саласында өсіп, орта ғасырларда да белсенді ауыл шаруашылығы қауымдастығын қалыптастырды. Осы кезеңде орталық Corticionus (осыдан Кордигнано) деген атау алды. 13 ғасырда ол да Каминоның куриясы болды, содан кейін 15-18 ғасырлар аралығында Моденаның Рангони отбасының феоды болды, 18 ғасырда Сан-Стеде тұратын Моцениго отбасының Венециядағы тармағына өтті. ХХ ғасырда Кордигнано қолөнер өнеркәсібінің дамуы үшін есте қалуы керек, содан кейін өнеркәсіп, әлі күнге дейін гүлденіп жатыр, жартылай өткен ғасырлардағы ауыл шаруашылығының бағытын өзгертіп, тіпті аумақты қайта құру, ауқымды өнеркәсіптік аймақтар мен жаңа инфрақұрылыммен.
The first inhabited center of the territory of the municipality dates back to prehistoric times. It then traces of a fort (known as Castelat) dated between the 14th and 10th centuries BC, in the north, at the Alpine foothills of Belluno. In Roman times the area continued to grow mainly in the agricultural field, forming an active farming community still witnessed in the Middle Ages. It was in this period that the center took on the name Corticionus (hence Cordignano). In the 13th century it became the curia of da Camino, then between the 15th and 18th century it was a fief of the Rangoni family of Modena, passing in the 18th century to the branch of the Mocenigo family in Venice with residence at San Stae. In the 20th century Cordignano should be remembered for the development of the craft industry, and then the industry, still thriving today, in part by changing the orientation of agricultural previous centuries and behaving even a redesign of the territory, with vast industrial zones and new infrastructure.
Қауымдық демалыс орталықтары
Виа Изонцо ораториясы: сегізбұрышты ғимарат, екі қабатты порталы бар, қала орталығындағы ғимараттар арасында орналасқан және жақсы жағдайда. Пиаве көшесі ораториясы: қалың қапталы бар, порталы бар, оның үстінде қатты қайта өңделген тимпан бар шағын діни ғимарат; ескі ауылға іргелес орналасқан және нашар сақталған.
Oratory of Via Isonzo: octagonal building with a gabled portal, is inserted between the buildings of downtown and in a good condition. Oratory of Via Piave: small religious building with gabled façade with a portal surmounted by a tympanum heavily remodeled; is located adjacent to an old village and is in a poor state of preservation.
Азаматтық ғимараттар
Азаматтық сәулет өнерінің кейбір маңыздылығы арасында ескі ауылдар (оның ішінде 17-ғасырда астананың орталығында аркадалар өткізілген), ауылдық үйлер және кейбір сарайлар, аумаққа әсер еткен отбасылардың үйлері және олардың беделінің сәулеттік көріністері қалдырылды.
Among the civil architecture of some significance, the agricultural past has left the old villages (including those held arcades in the center of the capital, in the 17th century), rural houses and some mansions, homes of families who have had influence on the territory and architectural expressions of their prestige.