Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Франко-фламанд композиторы Ринальдо дель Мель (осылай-ақ Рене дель Мель, дель Мель) (бәлкім, 1554 1598 ж.ж.) - Франко-фламанд композиторы, негізінен Италияда белсенді, Рим композициялық мектебінің мүшесі. Ол Палестринадан білім алған болса керек, сондай-ақ, әсіресе Римде танымал типтегі циклдік мадригалдарды сомдаған шебер және өнімді композитор болған.
Franco Flemish composer
Rinaldo del Mel (also René del Mel, del Melle) (probably 1554 – c. 1598) was a Franco Flemish composer of the Renaissance, mainly active in Italy, and a member of the Roman School of composition. He likely studied with Palestrina, and was a skilled and prolific composer, especially of cyclic madrigals of the type popular in Rome.
Өмір
Мель Мехеленде Лотарингия герцогтігіне жақын аристократтық отбасында дүниеге келді; оның әкесі герцогтің мүлкін қаржылай басқаруға жауапты болды. 1562 жылы сегіз жасында Северин Корне оның басты мұғалімі болған Сент-Ромбо кафедральдігінде оқуды бастады. 1572 жылы оқуын аяқтағаннан кейін, оны отбасымен Лиссабонға жіберді, онда ол сарайда маэстро ди капелла болып қызмет еткен болуы мүмкін (музыка туралы 19 ғасырдағы жазушы Джузеппе Байнидің айтуынша, ол әрқашан сенімді көз болған жоқ). 1580 жылы ол Римде болды, мүмкін Палестринамен бірге оқыған. Жазбалардан оның 1583 жылы Чиетиде, ал 1584 жылдың қаңтарында Венецияда болғанын байқаймыз; сол жылдың шілдесінде ол Риети соборында маэстро ди капелла лауазымына қабылданды, бірақ көп ұзамай өз міндеттерінен тым жиі қалмағаны үшін босатылды. 1585 және 1591 жылдар аралығында Мель көп саяхаттап, Фландрияға, соның ішінде Льеж пен Антверпенге оралды. Ол Бавария герцогының капелла маэстросы, содан кейін Лиежде 1587 жылдың шілдесінен бастап, кем дегенде бірнеше ай бойы қызмет етті. Ол 1585 - 1591 жылдары Венеция, Рим, Маглиано-Капо-ди-Сабина және Аквила қалаларына да барған. 1591 және 1597 жылдар аралығында ол Мальяно Капо ди Сабинадағы собор мен семинарияның музыка директоры болды. 1597 жылдан кейін ол жазбадан жоғалады, бірақ сол жылы Антверпенде жарық көрген жаңадан жазылған шансондар кітабында ол өзінің туған жеріне қайта оралған болуы мүмкін деп айтылған.
Mel was born in Mechelen to an aristocratic family closely connected to the Duchy of Lorraine; his father was in charge of the financial management of the Duke's estate. In 1562, at the probable age of eight, he began study at the Cathedral of St. Rombaut, with Séverin Cornet being his principal teacher. In 1572, after finishing his schooling, he was sent to Lisbon by his family, where he may have served as maestro di cappella at the court (according to Giuseppe Baini, the 19th century writer on music, who was not always a reliable source). By 1580 he was in Rome, possibly studying with Palestrina. Records indicate he was at Chieti in 1583, and in January 1584 in Venice; in July of that year he accepted a position as maestro di cappella at Rieti Cathedral, but was dismissed shortly thereafter for being too often absent from his duties. Between 1585 and 1591 Mel traveled widely, returning to Flanders, including Liège and Antwerp. He served briefly as maestro di cappella for the Duke of Bavaria, then in Liège, for at least a few months beginning in July 1587. He visited Venice, Rome, Magliano Capo di Sabina, and Aquila during the years 1585 to 1591 as well. Between 1591 and 1597 he was music director at the cathedral and seminary in Magliano Capo di Sabina. He disappears from the record after 1597, but a book of newly composed chansons by him, published in Antwerp that year, has suggested that he may have again returned to the land of his birth.
Музыка
Ринальдо дель Мельдің сақталған барлық музыкасы вокалды, ол қасиетті де, зайырлы да. Ол көп өлең жазған композитор, мотеттер мен мадригалдарды, сондай-ақ "рухани канзонеттер" жинағы сияқты қасиетті және зайырлы элементтерді біріктірген кейбір түрлерді жазды. Оның стилі ерекше голландтық музыкалық дайындықтың шеберлігін, сондай-ақ Бэйнидің айтуынша, оның мұғалімі болған Палестринаның ықпалын көрсетеді. Мелдің діни музыкасы, Рим мектебінің композиторларынан күтілетіндей, стильдік жағынан оның дүниенің музыкасынан гөрі консервативті. Оның музыкасы әлі күнге дейін қазіргі басылымда шығарылмағандықтан, ғалымдар оны толықтай бағалаған жоқ. Мель бірнеше циклдік мадригалдар жинағын жазды, яғни ұзақ өлеңнің бірінен соң бірі өлеңдерін құрайтын мадригалдар жинағы (Монтевердидің "Сестина: Лагриме д'Аманте ал Сеполкро дел'Амата" циклдік мадригалдар жинағының ең танымал мысалы). Циклдік мадригалдар қою Рим мектебінің композиторларының ерекшелігі болды. Мельдің орындауы кейбір прогрессивті үрдістерді көрсетеді, мысалы, жоғарғы бөлігінде мелодиялық басымдықтың артуы, бұл бірнеше онжылдықтан кейін барокко стиліне тән сопрано мен бас бөліктерінің поляризациясын алдын ала көрсеткен ерекшелік. Сонымен қатар, ол өзінің зайырлы музыкасында көбінесе барокко стиліне тән бесіншіліктегі тамыр қозғалыстары бар гармониялық прогрессияларды қолданады. Мадригалдардың тағы бір стильдік аспектісі - текстуралық контрастты қолдану, хордалық, сылбырлық жолдар үшеулік немесе алтыншы немесе қысқаша имитациялық бөлімдердегі жолдармен ауысып тұрады. Оның дүниежүзілік музыкасында тек контрапунктикалық жазудың ұзақ бөлімдері жоқ, бірақ Палестринадағыдай, тегіс контрапункт оның қасиетті музыкасының негізгі текстуралық тілі болып табылады.
All of Rinaldo del Mel's surviving music is vocal, and it is both sacred and secular. He was a prolific composer, and wrote both motets and madrigals, as well as some forms that blended elements of the sacred and secular, such as a collection of "spiritual canzonets". His style shows the craftsmanship of an exceptional Netherlandish musical training, as well as the influence of Palestrina, who was probably his teacher, as claimed by Baini. Mel's sacred music, as would be expected of a composer of the Roman School, is more conservative stylistically than his secular music. Since his music is yet to appear in a modern edition it has not been fully evaluated by scholars. Mel wrote several sets of cyclic madrigals, i. e. sets of madrigals which set successive stanzas of a long poem (Monteverdi's Sestina: Lagrime d'Amante al Sepolcro dell'Amata is probably the most famous example of a cyclic madrigal set). Setting cyclic madrigals was a hallmark of Roman School composers. Mel's settings show some progressive tendencies, such as an increasing melodic emphasis on the uppermost part, a feature which foreshadowed the polarization of soprano and bass parts that was a feature of the Baroque style several decades later. In addition, in his secular music he often employs harmonic progressions with root motions in fifths, another feature of the Baroque style to follow. Another stylistic aspect of his madrigals is the prominent use of textural contrast, with chordal, syllabic passages alternating with passages in running thirds or sixths, or brief imitative sections. Long sections of purely contrapuntal writing are absent from his secular music, although, as in Palestrina, smooth counterpoint is the primary textural language of his sacred music.
Анықтамалар және қосымша оқу
Густав Риз, "Ренессанс дәуіріндегі музыка". Нью-Йорк, У. У. Нортон және компаниясы, 1954.
Gustave Reese, Music in the Renaissance. New York, W. W. Norton & Co., 1954.