Сервий Сульпиций Руф: Римдік саяхатшы, заңгер және консул
Servius Sulpicius Rufus
Сервий Сульпиций Руф: римдік саяхатшы, заңгер, консул (б.з.д. 105-43 ж.). Цицеронмен білім алған, консулдыққа кандидат болған, сыбайлас жемқорлыққа қарсы күрескен.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Римдік шешен, құқықтанушы және консул (шамамен б.з.д. 105 – б.з.д. 43 ж.) Сервий Сульпиций Руф (шамамен б.з.д. 105 – б.з.д. 43 ж.) – римдік шешен және құқықтанушы. Ол б.з.д. 51 жылы консул болды.
Roman orator, jurist and consul (c.105 BC–43 BC)
Servius Sulpicius Rufus (c. 105 BC – 43 BC), was a Roman orator and jurist. He was consul in 51 BC.
Ерте өмір
Ол Цицероннан риториканы оқыды және б.з.д. 78 жылы онымен бірге Родосқа сапарлады, бірақ Сулпиций кейін заң саласын таңдады. Кейінірек жазылған "Брут" диалогында Цицерон оның заң білімінің шеберлігін және шешендігін жоғары бағалады.
He studied rhetoric with Cicero, accompanying him to Rhodes in 78 BC, though Sulpicius decided subsequently to pursue legal studies. In the later dialogue Brutus, Cicero praised the artistry of his legal learning as well as his eloquence.
Мансап
63 жылғы б.з.д., Сулпиций консулдыққа үміткер болды, бірақ оны кейіннен пара алуда айыптаған Луций Лициний Мурена жеңіп шықты. Дегенмен, б.з.д. 52 жылы Сулпиций б.з.д. 51 жылы консулдыққа сайлауда сәтті өтті. Цезарь 46 жылғы б.з.д. Ахаяның проконсулы етіп тағайындады. Сулпицийдің стильдік ерекшеліктерін көрсететін екі керемет үлгі Цицеронның хаттарында сақталған. Олардың бірі – Цицеронның қызы Туллияның қайтысынан кейін жазылған көңіл айту хаты. Бұл хат ұрпақтар тарапынан жоғары бағаланып, барлық нәрсенің уақытша екендігі туралы терең ойларға толы. Байрон өзінің «Хайльда Гарольдтың саяхаты» атты шығармасында осы хаттан үзінді келтіреді. Екіншісі – б.з.д. 45 жылы Пирейде (Афина порты) оның бұрынғы әріптесі Марк Клавдий Марцеллдің (б.з.д. 51 жылғы консул) қанымен құйылған өлімі туралы нақты баяндама. Квинтилиан Сулпицийдің қазірге дейін сақталған үш сөйлеуі бар екенін айтады; олардың бірі Муренаға қарсы айтылған сөз, екіншісі – Ауфидийге қатысты «Pro» немесе «Contra» сөздері, оның кім екені белгісіз. Алайда, Сулпиций ең алдымен заңгер ретінде танылды. Ол көптеген трактаттар қалдырды және Пандэкттерде тікелей үзінділері табылмаса да, оған жиі сілтеме жасалады. Оның басты қасиеттері – айқындық, азаматтық және табиғи құқық принциптерін терең білуі, сондай-ақ теңдесіз сөз өнері.
In 63 BC, Sulpicius was a candidate for the consulship, but was defeated by Lucius Licinius Murena, whom he subsequently accused of bribery. Nevertheless, in 52 BC Sulpicius successfully stood for election to be consul in 51 BC. Caesar made him proconsul of Achaea in 46 BC. Two excellent specimens of Sulpicius's style are preserved in Cicero's letters. One of these is a letter of condolence to Cicero after the death of his daughter, Tullia. It is a letter that posterity has much admired, full of subtle, melancholy reflection on the transiency of all things. Byron quotes from this letter in his Childe Harold's Pilgrimage. The other is an excellently clear account of the murder of his ex colleague Marcus Claudius Marcellus (consul 51 BC) in Piraeus (the port of Athens) in 45 BC. Quintilian speaks of three orations by Sulpicius as still in existence; one of these was the speech against Murena, another Pro or Contra Aufidium, of whom nothing is known. It is as a jurist, however, that Sulpicius was chiefly distinguished. He left behind him a large number of treatises, and he is often quoted in the Pandects, although direct extracts are not found. His chief characteristics were lucidity, an intimate acquaintance with the principles of civil and natural law, and an unrivaled power of expression.
Жеке өмір
Сервий Сулпиций Руф Постумияға үйленді, олардың кем дегенде бір баласы болды – сол аттас ұлы. Осы ұл Сулпицияның әкесі болған болуы мүмкін, ол – поэзиясы бізге жеткен Римдегі жалғыз танымал әйел ақын.
Servius Sulpicius Rufus was married to Postumia, they had at least one child, a son by the same name. The son was likely the father of Sulpicia, who is the only identified Roman female poet whose poetry is known to have survived.