Кіріспе

Жіті пролиферативті гломерулонефрит - бүйректің ұсақ қан тамырларының бұзылуы. Бұл бактериялық инфекциялардың жиі кездесетін асқынуы, әдетте теріге 12, 4 және 1 типті стрептококк бактериялары (импетиго) жұғады, сонымен қатар стрептококк фарингиті, ол сондай-ақ инфекциялық гломерулонефрит (PIGN) немесе стрептококк гломерулонефритінен кейінгі гломерулонефрит (PSGN) деп аталады. Бұл болашақта альбуминурияның пайда болуына себепші болуы мүмкін. Ересектерде бүйрек аурулары пайда болған кезде инфекцияның белгілері мен симптомдары әлі де болуы мүмкін, сондықтан инфекциямен байланысты гломерулонефрит немесе бактериялық инфекциямен байланысты гломерулонефрит терминдері қолданылады. 2013 жылы 19 000 адам қатты гломерулонефриттен көз жұмды, бұл 1990 жылы 24 000 адамнан төмен.

Себептер

Жедел пролиферативті гломерулонефрит (стрептококктан кейінгі гломерулонефрит) стрептококк бактериясымен жұқтырылғаннан кейін, әдетте, жұқтырудан кейін үш аптадан кейін, әдетте, саңырауқұлақ немесе теріде, антиденелер мен комплементтік ақуыздарды өндіруге қажетті уақытты ескере отырып, пайда болады. Инфекция бүйректегі қан тамырларының қабынуына әкеледі, бұл бүйрек мүшелерінің зәрді сүзу қабілетін бұзады. Жедел пролиферативті гломерулонефрит көбінесе балаларда кездеседі. Өте пролиферативті гломерулонефритте комплемент белсенділігі өте маңызды. Иммуноглобулинді (Ig) байланыстыратын ақуыздар C4BP- ге байланады. Қосымша реттеуші ақуыздарды (FH және FHL 1) SpeB алып тастауы мүмкін, сондықтан инфекция процесінде FH және FHL 1 рекрутын шектейді.

Емдеу

Жіті пролиферативті гломерулонефритті жедел емдеу негізінен қан қысымын бақылаудан тұрады. Гипертония кезінде аз натрийлі диета қолдануға болады. Олигурикалық жедел бүйрек зақымдануымен ауыратын адамдарда калий деңгейін бақылау керек. Туазидті немесе циклдік диуретиктерді бір мезгілде едемді азайту және гипертонияны бақылау үшін қолдануға болады; алайда калий сияқты электролиттерді бақылау керек. Егер қан қысымы тек диуреза арқылы тиімді түрде бақыланбаса, бета- блокаторларды, кальций арналарын блокаторларды және/ немесе АПЖ ингибиторларын қосуға болады.

Эпидемиология

2013 жылы 19 000 адам қатты гломерулонефриттен көз жұмды, бұл 1990 жылы 24 000 адамнан төмен.