Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Меда - Италияның солтүстік Ломбардия аймағында, Милан мен Комоға жақын орналасқан Монца және Брианза провинциясындағы қала және коммуна. Бұл - жиһаз өндіру орталығы. Меда қаласына Меда темір жол станциясы қызмет көрсетеді.
Meda is a town and comune in the province of Monza and Brianza, located in the northern Italian region of Lombardy, close to Milan and Como. It is a center of furniture production. Meda is served by Meda railway station.
Тарих
Меданың тарихы монастырь мен оның құрылуының тарихымен байланысты. Соңғысының үйіндідегі орналасуынан (мета) қаланың атауы пайда болды. Аңыз бойынша, Турбиго графтары Айм және Вермунд әулиелеріне аң аулап бара жатқанда екі жабайы шошқа шабуыл жасаған. Олар өмірлерін сақтап қалу үшін Құдайға ант беріп, егер аман қалса, сол жерде монастырь салатынын айтты. Монастырь 780 жылы Санкт-Виторға арналған кішкентай шіркеудің жанында салынған. Жаңа приораттың бақылауынан босату үшін Меда халқы Қасиетті Мария мен Қасиетті Себастьянға арналған тағы бір шіркеу салды. Тұрғындар мен монастырь арасындағы даулар 1252 жылдың 10 желтоқсанында Мария да Безоццоның ауылдағы барлық саяси, әкімшілік және экономикалық билігінен бас тартқан кезде аяқталды. Кейіннен муниципалдық аумақты Висконти және Сфорца отбасылары ұстады, бірақ 16 ғасырда ол Испанияның, содан кейін Наполеонның бақылауына түсті. Кейін Меда Габсбургтер әулеті билігіне кірді, содан кейін екінші Италия Тәуелсіздік соғысынан кейін Италия Корольдігінің құрамына енді. Севесо қаласымен шекарадағы Меда аумағы 1976 жылы Брианзаның көптеген қалаларына әсер еткен диоксин бұлтының апатты шығарылуымен танымал болған ICMESA зауытының орналасқан жері болды. Бұл оқиға "Севезо апаты" (Disastro di Seveso) деп аталады. Меда 1998 жылы 4 қыркүйекте президенттік жарлықпен қала құрметті атағын алды.
Meda's history is linked to the history of its convent and of its foundation. From the latter's location on a mound (meta) stems the town's name. According to legend, the Saints Aimo and Vermund, counts of Turbigo, were attacked by two wild boars while hunting. To save their lives, they swore to God that, if saved, they would build a convent right there. The convent was built around 780 near an old little church dedicated to St. Vittore. In order to be free from the control of the new priorate, the people of Meda built another church dedicated to St. Mary and St. Sebastian. The quarrels between the inhabitants and the convent ended on 10 December 1252, when the Prioress Maria da Besozzo gave up all her political, administrative and economic power on the village. Later the municipal territory was held by the Visconti and Sforza families until, in the 16th century, it fell under the control of Spain and then of Napoleon. Meda later came under the power of the House of Habsburg and then, after the Second War of Italian Independence, became part of the Kingdom of Italy. The Meda territory, on the border with the town of Seveso, was the location of the ICMESA factory, which became known in 1976 for the catastrophical release of a dioxin cloud, which affected many towns of the Brianza. This event is known as the “Seveso disaster” (Disastro di Seveso). Meda received the honorary title of city with a presidential decree on 4 September 1998.
Негізгі көрікті жерлер
Сан-Витторе шіркеуі (1520), Бернардино Луини мен оның мектебінің фрескаларының сериясы орналасқан. Вилла Антона Траверси, неоклассикалық сәулетші Леопольдо Полактың ортағасырлық Санта-Витория монастырының трансформациясы. Монастырь 1798 жылы Наполеон үкіметімен жойылған болатын. Ғимаратты Бернардо Луинидің ізбасарлары фрескамен безендірді.
Church of San Vittore (1520), housing a series of frescoes by Bernardino Luini and his school. Villa Antona Traversi, a transformation of a medieval convent of Santa Vittoria by the Neoclassical architect Leopoldo Pollack. The monastery had been suppressed in 1798 by the Napoleonic government. The church is frescoed by followers of Bernardo Luini.