Кіріспе

Австриялық жазушы және ақын

Питер Розеггер (түпнұсқасы Россеггер) (31 шілде 1843 – 26 маусым 1918) – Штирия провинциясының Криглах қаласынан шыққан австриялық жазушы және ақын. Ол тау шаруасының ұлы болып дүниеге келді және Альп тауларының ормандарында өсті. Розеггер (немесе Россеггер) өте шығармашыл ақын, жазушы, сонымен қатар терең ойлы педагог және болашақты көре білуші болды. Өмірінің соңғы жылдарында оған Австрияның әртүрлі университеттері мен Штирияның астанасы Грац қаласының өкілдері құрмет көрсетті. Ол әдебиет бойынша Нобель сыйлығына үш рет ұсынылған. 1913 жылы Нобель сыйлығын алуға жақын болды және (кем дегенде, Штирия тұрғындары арасында) бүгінгі күнге дейін ұлттық құндылық саналады.

Ерте өмір

Розеггер Штириядағы Крейглахтың үстіндегі тауларда орналасқан Альпль ауылында шаруа отбасының жеті баласының ағасы болып дүниеге келді. Отбасы Kluppeneggerhof аталған қарапайым 18 ғасырлық Альпілік шаруа үйінде тұрды. Тұрғын жағдайы шаруашылық еді, орталық бөлме тамақтану, ұйықтау және жұмыс істеу үшін қолданылды. Асханада ошақ жағылып, тамақ дайындалатын. Бүгінде шаруа үйі Универсал мұражайының бөлігі, бірақ ғимараттар жиынтығына әлі де жаяу жүру арқылы ғана жетуге болады. Шіркеу де, мектеп те болмағандықтан, Розеггер мен басқа балалар оқу үшін таудан үлкен Сент-Кэтрин ауылына қашықтан баруға мәжбүр болды. Сол жерге жету екі сағатты алды, сондықтан Питердің білімі шектеулі болды, көбінесе бір жарым жыл бойы оны және аймақтың басқа балаларын оқытқан көшпелі мұғалім арқылы алды. Оның дене бітімі әкесі сияқты шаруа болуға қолайлы болмады, себебі ол жиі ауырып, жалпы денсаулығы нашар болды. Сөйтіп, он жеті жасында ол саяхатшы тігіншінің шәкірті болды.

Жазушы ретінде табысты

Ол аз ақша тапса да, әдебиетке деген қызығушылығы басым болды. Ол бар күшін кітаптарға жұмсап, көп ұзамай өзі жазуға кірісті. Ақырында оны доктор Свобода шығарған Грац қаласындағы "Тагеспост" газетінің баспашысы таныстырды. Ол Розеггердің авторлық қабілетін танып, оған Грацтағы Сауда және өнеркәсіп академиясында (Akademie für Handel und Industrie) оқуға мүмкіндік берді. Сол жерде Питер фон Райнингхаус оның ұстазы болды. Фон Райнингхаус бай және беделді өнеркәсіпші болды, ал Розеггер өмірінің соңына дейін онымен жеке достықта болды. Дегенмен, ол жүйелі түрде оқымағандықтан оқуы қиын болды, сондай-ақ көптеген пәндер бойынша білімі жеткіліксіз және шашыраңқы болды. 1869 жылы жиырма алты жасында академияны тастап кетті. Ұзақ өтпей, оған әдеби еңбектерін жариялау мүмкіндігі туды, атап айтқанда, бұрын Адалберт Стифтермен жұмыс істеген Густав Хекенаст ұсынды. Питер Розеггер келісіп, оның алғашқы кітабы "Штирия әңгімелері" ("Geschichten aus der Steiermark") 1871 жылы жарық көрді. Содан бері оның барлық шығармалары Хекенаст баспасында жарық көрді. [Мүмкін, Хекенаст қайтыс болғанға дейін ғана: келесі сөйлемді қараңыз?] Хекенаст қайтыс болғаннан кейін Розеггер екі рет баспагерін ауыстырып, ақырында Людвиг Стакманмен келісімге келді, ол оған өте жомарт ұсыныс жасады. Ол әрқашан баспагерлеріне адал болды, ал олардың арасындағы қарым-қатынас достық пен сыйластыққа негізделген. Розеггер 1876 жылы "Heimgarten" журналын шығара бастады, ол ауыл халқына арналған мақалалар мен әңгімелерді ай сайын жариялап, олардың өкілі және түсіндірушісі болды.

Қасиет-құлқы және жеке өмірі

1873 жылы Розеггер Анна Пихлермен үйленді. Олардың екі баласы болды, бірақ некелері қысқа ғана болды, Анна 1875 жылы бала туғанда қайтыс болды. Бұл Петірге зор әсер етті, оның сол кездегі достарына жазған хаттарынан оны көруге болады. 1879 жылы Розеггер тағы да үйленді: Анна Кнаурмен, одан үш баласы болды және үйлесімді өмір сүрді. Ол сондай-ақ, оның ауруларына көп көмектесті. Ол өз заманының аясында көптеген керемет және ерекше идеяларды дамытты және беймәлім тұлғалармен байланыста болды. Рудольф Фальб, танымал "ай-күн тоқырауы теориясының" авторы, оның мектеп мұғалімі ғана емес, өмір бойы досы болды. Өзін туған жерімен тығыз байланысты сезінгенмен, ол консервативті негізі бар либералды ойшыл болды. Машиналар мен технологияға қызығушылық танытып, берілген христиан ретінде, ол 19 ғасырдың соңындағы шіркеу мен экономикалық дамудың әлеуеті мен артықшылықтарын, сондай-ақ қауіптерін және кемшіліктерін жақсы сезінді. Автор ретінде ол оқырмандарды ойын-сауыққа баулу, білім беру және көмек көрсетуді мақсат тұтты. Ол түрлі жағдайларда ашық түрде қайырымдылыққа шақырды немесе академиялық ортадағы беделін пайдаланды, осылайша бір мектептің (Альпльде, оның туған ауылында) ашылуына, екі шіркеудің (біреуі Мюрццушлагта, екіншісі Санкт-Катрейнде, өртенгеннен кейін қайта салынған) және басқа да игілік шараларға үлес қосты.

Құрметтер

1903 жылы 60 жасқа толғанда Гейдельберг университетінің "Ehrendoktorwürde" (Honoris Causa доктор) атағымен құрметтелді. Вена университеті мен Грац университеті де оған ұқсас атақтар берді, ал неміс императоры Вильгельм II және Австрия императоры Франц Йозеф I Розеггерге құрмет медальдарын табыс етті (атап айтқанда, "Kronenorden 2. Класс" және "Kunst und Wissenschaft үшін құрмет белгісі"). Ол Грац және Венаның құрметті азаматы атанды, ал Франц Йозефтің ізбасары Карл бұрынғы шаруа баласы, қазіргі ұлттық ақынға Франц Йозеф медалін ұсынды, бұл автор үшін ең жоғары награда саналды.

Өмірінің соңғы жылдары мен өлімі

Розеггер, жиі және ауыр науқастап жүрген, 1918 жылдың мамыр айында Криглахтағы үйіне қайтып келді, өйткені "орман шаруасының әдемі аңызы" басталган Штирия Альптерінің орманды жерлерінде өмірден өтуді қалаған. Оның туған үйі, 1902 жылы Альпта құрылуына көмектескен "Орман мектебі" (Waldschule) және 1918 жылы қайтыс болғанға дейін тұрған Криглахтағы үйі қазір мұражайлар. Оның туған жері (Криглах пен Мюрццушлагтың оңтүстігіндегі Фишбах Альптерінің таулары) бүгінде ол берген "Вальдгейм" ("Ормандағы үй") деген атпен белгісіз түрде аталады. Аймақтағы туризм индустриясы әлі де Розеггердің оқырмандар арасындағы берік танымалдылығынан пайда көріп отыр.