Кіріспе

Wheeling Steel Corp. v. Glander, 337 U. S. 562 (1949), АҚШ Жоғарғы Сотының ісі, онда екі штаттан келген корпорация Огайо штатында өндірілген тауарлардан түскен дебиторлық қарыздарға салынған құн салығына қарсылық білдірді, бірақ бұл қарыздар Огайода бизнес жүргізу үшін пайдаланбады. Сот бұл салықтың 14-ші түзетудегі тең қорғау шарттарына қайшы екенін анықтады.

Өмірбаян

Делавэр штатында тіркелген Wheeling Steel Corp. компаниясына Огайода бизнес жүргізуге рұқсат берілді және оның сегіз өндірістік зауытының төртеуін Огайода ұстады. Wheeling компаниясының бас кеңсесі Уизлингте (Батыс Вирджиния) орналасқан және Огайоны қоса алғанда, он екі басқа штатта сату кеңселері болды. Барлық шоттар корпорацияның Уизлингтегі (Батыс Вирджиния) бас кеңсесінен есептелді және жиналды. National Distillers Products Corporation Вирджиния штатында құрылды және өзінің негізгі бизнес орнын Нью-Йоркте сақтады. National Distillers компаниясы Огайода бизнес жүргізуге рұқсат алды және Огайода дистилляция зауыты мен қойманы, сондай-ақ тағы алты штатта дистилляция зауыттары мен қоймаларын ұстады. National Distillers жалақы төлеуін жергілікті кеңселер арқылы жүзеге асырды, ал қалған барлық салық істерін Нью-Йорктегі кеңсесінен басқарды. National Distillers Огайода сату кеңсесін ұстамады; Огайодан түскен тапсырыстар мақұлдау үшін Нью-Йорктегі кеңсеге жіберілді. Екі шағымданушы да Огайода бизнес жүргізуге қажетті барлық салықтарды, Огайодағы жылжымайтын және жеке мүлікке салынатын барлық салықтарды және барлық франшизалық салықтарды төледі. Бұдан өзге, Wheeling Steel Corp. v. Fox, 298 US 193 ісі бойынша, барлық дебиторлық берешектерге, соның ішінде Огайода салық салынатын дебиторлық берешектерге де, Батыс Вирджинияға адвалорем салығын төледі. National Distillers компаниясының дебиторлық берешегіне Вирджиния да, Нью-Йорк та салық салған жоқ. Огайоның Салық комиссары, штат ішінде сақталатын тауарлар қорынан туындаған мүліктің сатуынан туындайтын" деген негіздемемен, Wheeling Steel Corporation және National Distillers Products Corporation компанияларына тиесілі Огайодағы өндірістік зауыттарынан түскен тауарларға байланысты дебиторлық шоттарға адвалорем салықтарын қойды. Салықтық апелляциялар кеңесі екі бағалауды да бекітті. Екі шағымданушы да Салық кеңесінің шешіміне шағымданып, Огайо Жоғарғы Соты салықты екі жағдайда да қолдады, содан кейін олар АҚШ Жоғарғы Сотына әкелінді.

Соттың пікірі

Сот бұл корпорациялардың дебиторлық қарызына салынған құн салығының 14-ші түзетудегі тең қорғау туралы бапқа қайшы келетінін мәлімдеді. Сот Огайо штатының бұл салықты салу кезінде процессуалдық талаптарды бұзғаны туралы мәселені қарастырудан бас тартты. Сот Огайо штатының осы шетелдік корпорацияларды Огайода бизнес жүргізуге қабылдауы міндетті емес екенін, және Конституциядан туындаған құқықтарды бұзбаса, осы корпорациялардың Огайода бизнес жүргізу шарттарын шектеуге құқылы екенін атап көрсетті. Огайо штаты осы корпорацияларды Огайода бизнес жүргізуге қабылдауды таңдады, бұл корпорациялардың салық төлеп, осы мүмкіндікті алуына және сақтауына мүмкіндік берді. Огайо штаты осы шетелдік корпорацияларды отандық корпорациялар деңгейіне көтергендіктен, бұл корпорациялар Огайо заңдары бойынша құрылған барлық басқа отандық корпорациялармен тең қорғалуға құқылы болды. Огайо штатының құн салығы отандық және шетелдік корпорациялар арасында заңсыз айырмашылық жасайды, соның салдарынан апелляция берушілер Огайо заңдары бойынша тең қорғалудан айырылды.

Келіспеушіліктер

Даглас мырза тең қорғаныс туралы бапты түсіндіру үшін корпорацияларды адамдар ретінде қарастыру идеясы оны алаңдатады. Дissent (қарамағандық пікір) Конституцияның басқа да ережелерінде «адамдарға» немесе «жеке тұлғаларға» сілтеме жасалғанда, олар корпорацияларға қолданылмайтынын көрсетеді. Тең қорғаныс туралы баптағы «жеке тұлғалар» деген сөзді корпорацияларды да қамту ретінде түсіну дұрыс емес және осыған ден қоюға болмайды.