Кіріспе

Голландиялық математик және логик Луицен Эгберт Юан "Бертус" Браувер (27 ақпан 1881 жыл - 2 желтоқсан 1966 жыл) - голландиялық математик және философ, топология, жиын теориясы, өлшем теориясы және комплекс сараптама салаларында жұмыс істеген. 20-шы ғасырдың ең ұлы математиктерінің бірі саналатын ол, қазіргі заманғы топологияның негізін қалаушылардың бірі ретінде танымал, әсіресе өзінің бекітілген нүкте теоремасын және өлшемнің топологиялық өзгермейтіндігін орнату арқылы. Браувер математиканың объективті шындық емес, танымдық құрылым екенін жақтаған интуиционизм философиясының маңызды тұлғасына айналды. Бұл ұстаным Браувер-Хилберт арасындағы пікір таласына әкелді, онда Браувер формалистік әріптесі Дэвид Хилбертпен пікір келістірді. Браувердің идеяларын кейіннен оның шәкірті Аренд Хейтинг және Хилберттің бұрынғы шәкірті Герман Вейл қолдады. Математикалық еңбектерінен өзге, Браувер 1905 жылы "Өмір, өнер және мистицизм" атты қысқаша философиялық трактатын жариялады.

Ағылшын тіліндегі аудармасы

Жан ван Хейенорт, 1967 ж. 3-ші басылым 1976 ж. түзетулермен, Математикалық логиканың дереккөздер кітабы, 1879–1931 жж. Гарвард университетінің баспасы, Кембридж (Массачусетс), pbk. Бастапқы мақалалардың алдында құнды түсініктемелер берілген. 1923 ж. Л. Е. Ж. Браувер: «Математикадағы, әсіресе функциялар теориясындағы, ортаны жоққа шығару принципінің маңыздылығы туралы». Екі қосымша және түзетулермен, 334–45 бб. Браувер ортаны жоққа шығару заңының «шексіз жүйелер математикасында да ешқандай шартсыз қолданылмауы мүмкін» деген сенімінің қысқаша сипаттамасын береді және оның тұжырымын көрсету үшін екі сәтсіздік мысалын келтіреді. 1925 ж. А. Н. Колмогоров: «Ортаны жоққа шығару принципі туралы», 414–437 бб. Колмогоров Браувердің көптеген нәтижелерін қолдайды, бірақ кейбіреулерімен келіспейді; ол интуиционизмнің «шексіздік туралы үкімдерге» қатысты салдары туралы талқылайды, мысалы, шексіздік индукциясы. 1927 ж. Л. Е. Ж. Браувер: «Функциялардың анықталу салалары туралы». Браувердің континуумды интуиционистік тұрғыдан қарауы, кеңейтілген түсініктемелермен. 1927 ж. Давид Гильберт: «Математиканың негіздері», 464–80 бб. 1927 ж. Л. Е. Ж. Браувер: «Формализм туралы интуиционистік ойлар», 490–92 бб. Браувер интуиционизм мен формализмнің «диалогқа түсуі мүмкін» төрт тақырыпты тізімдейді. Осы тақырыптардың үшеуі ортаны жоққа шығару заңымен байланысты. 1927 ж. Герман Вейль: «Гильберттің математика негіздері туралы екінші лекциясына түсініктемелер», 480–484 бб. 1920 ж. Гильберттің үздік шәкірті Вейль Брауверді Гильбертке қарсы қолдады. Бірақ бұл сөз сөйлеу кезінде Вейль «Брауверді Гильберттің кейбір сын-пікірлерінен қорғап, математика негіздерінің проблемаларына Гильберттің көзқарасының маңыздылығын көрсетуге тырысады». Эвальд, Уильям Б., ред., 1996. Канттан Гильбертке дейін: Математика негіздерінің дереккөздер кітабы, 2 томдық. Оксфорд университетінің баспасы. 1928 ж. «Математика, ғылым және тіл», 1170–85 бб. 1928 ж. «Континуумның құрылымы», 1186–96 бб. 1952 ж. «Интуиционизмнің тарихи негізі, принциптері және әдістері», 1197–1207 бб. Браувер, Л. Е. Ж., «Жинақталған еңбектер», 1-том, Амстердам: Солтүстік Голландия, 1975 ж. Браувер, Л. Е. Ж., «Жинақталған еңбектер», 2-том, Амстердам: Солтүстік Голландия, 1976 ж. Браувер, Л. Е. Ж., «Өмір, өнер және мистика», Нотр-Дам формальды логика журналы, 37-том (1996), 389–429 бб. В. П. ван Стигт аудармасы, аудармашының кіріспесімен, 381–87 бб. Дэвис бұл еңбек туралы «романтикалық пессимизмге толы қысқа кітап» (94-бет) деп келтіреді. В. П. ван Стигт, 1990, Браувердің интуиционизмі, Амстердам: Солтүстік Голландия, 1990 ж.