Томас Холкрофт: Англиялық драматург және ақын (1745-1809)
Thomas Holcroft
Томас Холкрофт (1745-1809) – ағылшын драматургі, ақын, аудармашы. Француз революциясының идеяларын қолдады, Томас Пейннің «Адам құқықтары» басылымына көмектесті. Биографиясы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Thomas Holcroft (10 желтоқсан 1745 – 23 наурыз 1809) – ағылшын драматургі, әртүрлі жазбалар авторы, ақын және аудармашы. Ол француз революциясының бастапқы идеяларына ықылас көрсетті және Томас Пэйнге "Адам құқықтары" еңбегінің бірінші бөлігін басып шығаруға көмектесті.
English dramatist and poet (1745–1809)
Thomas Holcroft (10 December 174523 March 1809) was an English dramatist, miscellanist, poet and translator. He was sympathetic to the early ideas of the French Revolution and helped Thomas Paine to publish the first part of The Rights of Man.
Ерте өмір
Холкрофт Оранж-корт, Лестер-Филдс, Лондон қаласында дүниеге келді. Әкесі аяқ киім тігу шеберханасының иесі болған, сонымен қатар аттарды жалдауға беріп, қосымша табыс таба жұмыс істеді, бірақ қиындыққа ұшырап, көшпенді саудагер болып жұмыс істеуге мәжбүр болды. Ұлы ата-анасымен бірге саяхаттарда болып өсті. Ол Ньюмаркетте, құрметті Ричард Вернонның ат қорасында тұрақшы болып жұмысқа орналасты, онда кешкі уақытын көбінесе түрлі кітаптар оқуға және музыканы зерттеуге арнады. Ол француз, неміс және итальян тілдерін біртіндеп үйренді. Холкрофтың ат қорасындағы жұмысы аяқталған соң, ол Лондонға оралды және әкесіне көмектесті, ол аяқ киім тігу кәсібін қайта бастаған еді. Шамамен 1765 жылы ол Ливерпульдегі шағын мектепте мұғалім болды. Бірақ жеке мектеп ашуға жасаған әрекеті сәтсіз аяқталды, соның орнына ол Дублин театрында промптер (көрсеткіш) болып жұмыс істеді. 1778 жылға дейін ол түрлі саяхат труппаларында актерлік өнер көрсетті, содан кейін "Друри-Лейн" сахнасында "Дағдарыс" немесе "Махаббат пен ашаршылық" атты пьесасын қойды. 1781 жылы "Екіжүзділік" пьесасы жарық көрді.
Holcroft was born in Orange Court, Leicester Fields, London. His father had a shoemaker's shop and kept riding horses for hire, but he fell into difficulties and was reduced to hawking as a pedlar. The son accompanied his parents on their travels. He obtained work as a stable boy at Newmarket, at the stables of Hon. Richard Vernon, where he spent his evenings chiefly on miscellaneous reading and the study of music. He gradually obtained a knowledge of French, German and Italian. When Holcroft's job at the stables came to an end, he returned to assist his father, who had resumed his trade of shoemaker in London. Around 1765, he became a teacher in a small school in Liverpool. However, he failed in an attempt to set up a private school, and instead became the prompter in a Dublin theatre. He went on to act in various strolling companies until 1778, when he produced the play The Crisis; or, Love and Famine, at Drury Lane. Duplicity followed in 1781.
Әдеби және саяси мансап
Екі жылдан кейін Холкрофт «Morning Herald» газетінің тілшісі ретінде Парижге барды. Мұнда ол Бёмаршедің «Мариаж де Фигаро» пьесасын жаттап бітіргенше тамашалады. Оның «Күннің ақымақтықтары» деген атпен аудармасы 1784 жылы Дрюри-Лейнде қойылды. Оның ең сәтті пьесасы – «Жұмбаққа апаратын жол» комедиясы 1792 жылы сахналанды; 1873 жылғы қайта қойылымы 118 түнге созылды. Оның романдарының ішінде «Алвин» (1780), көбінесе автобиографиялық, көшпенді комедия актері туралы, «Анна Сент-Айвс» (1792 жылы жарық көрген алғашқы британдық якобин романы) және «Хью Тревордың оқиғалары» (1794–1797) бар. Ол сонымен қатар «Гамбургтен Вестфалия, Голландия және Нидерланды арқылы Парижге саяхат», өлеңдер жинағы және француз және неміс тілдерінен аудармалар жазды. Солардың бірі – Фредерик II мен М. Де Вольтер арасындағы хаттар (1789). Француз революциясының алғашқы идеяларына жақын болған Холкрофт 1791 жылы Томас Пэйннің «Адам құқықтары» кітабының бірінші бөлігін басып шығаруға көмектесті. 1792 жылы Конституциялық ақпарат қоғамына (КАҚ) қосылды және 1794 жылдың басында LCS-пен жұмыс істеу үшін байланыс комитетінің мүшесі болып тағайындалды. Оның белсенділігінің нәтижесінде Холкрофт 1794 жылдың күзінде мемлекетке қарсы қылмыс жасады деген айыппен айыпталып, үш басқа мемлекетке қарсы қылмысқа қатысқан соттар өтіп жатқанда Ньюгейт түрмесіне қамалды. 1794 жылдың желтоқсан айының басында Холкрофт сотсыз босатылды, өйткені Лондондық хат алмасу қоғамының хатшысы Томас Харди және КАҚ өкілі Джон Хорн Тукке қарсы істер ақталды. Соғыс министрі Уильям Уиндхэм «ақталған қылмыскерлердің» бірі ретінде атаған Холкрофттың тұтқындалғаннан кейін оның пьесалары 1795 жылдан кейін көп сәттілікке жете алмады, бірақ ол онжылдықтың соңында Британияға мелодраманы әкелуде маңызды рөл атқарды, «Соқыр және саңыр» (1801) және «Жұмбақтың хикаясы» (1802, де Пиксекурдың «Селина, немесе жұмбақтың баласы» романының мойындалмаған аудармасы) арқылы. «Жұмбақтың хикаясымен» шамалы жетістікке қол жеткізгеніне қарамастан, онжылдықтың қалған бөлігі көпшілік назарына қайта оралуға жасаған сәтсіз әрекеттерімен белгіленді. Ол 1809 жылы қайтыс болды, 1790 жылдардағы ең жақын досы (соңғы уақытта араласқан) Уильям Годвинмен өлім төсегінде татуласқаннан көп ұзамай. Оның өзі жазған және қайтыс болғанға дейін жалғасқан «Естеліктері», Уильям Хазлиттің күнделігі, жазбалары және басқа да қағаздарынан 1816 жылы жарық көрді және 1852 жылы сәл қысқартылған түрінде қайта басылды.
Two years later Holcroft went to Paris as correspondent of the Morning Herald. Here he attended the performances of Beaumarchais's Mariage de Figaro until he had memorized the whole. His translation of it, with the title The Follies of the Day, was produced at Drury Lane in 1784. His comedy The Road to Ruin, his most successful play, was produced in 1792; a revival in 1873 ran for 118 nights. His novels include Alwyn (1780), an account, largely autobiographical, of a strolling comedian, Anna St. Ives (the first British Jacobin novel, published in 1792), and The Adventures of Hugh Trevor (1794–1797). He also wrote Travels from Hamburg through Westphalia, Holland and the Netherlands to Paris, some volumes of verse, and translations from French and German. One of these was Letters Between Frederic II and M. De Voltaire (1789). Sympathetic to the early ideals of the French Revolution, Holcroft assisted in publishing the first part of Thomas Paine's The Rights of Man in 1791. He joined the Society for Constitutional Information (SCI) in 1792 and was appointed a member of a liaison committee to work with the LCS in early 1794. As a result of his activism, Holcroft was indicted in the autumn of 1794 for high treason and held in Newgate Prison whilst three other treason trials proceeded. In early December 1794 Holcroft was discharged without trial after those cases, against London Corresponding Society secretary Thomas Hardy, and SCI figure John Horne Tooke, resulted in acquittals. As one of what Secretary of War William Windham called "acquitted felons", Holcroft's post arrest reputation meant that his plays achieved little success after 1795, although he was instrumental in bringing melodrama to Britain at the end of the decade with his Deaf and Dumb (1801) and A Tale of Mystery (1802, an unacknowledged translation of de Pixerécourt's Cœlina, ou, l'enfant du mystère). Despite a modicum of success with A Tale of Mystery, the remainder of the decade was marked by unsuccessful attempts to return to the public eye. He died in 1809, not long after a deathbed reconciliation with his closest friend from the 1790s (lately estranged), William Godwin. His Memoirs written by Himself and continued down to the Time of his Death, from his Diary, Notes and other Papers, by William Hazlitt, appeared in 1816, and was reprinted, in a slightly abridged form, in 1852.
Жеке өмір
Томас Холкрофт төрт рет үйленген. 1765 жыл шамасында үйленген бірінші әйелінің аты-жөні белгісіз, одан оның қызы Энн (1766–1841) дүниеге келді. Энн 1797 жылы Джон Хорн Тук (1736–1812) пен Джоанна Сауткоттың (1750–1814) жақтасы болған полковник Уильям Тук Харвудқа (1757–1824) үйленді. 1772 жылы Холкрофт Нотингхем қаласынан Матильда Типлермен үйленді, одан екі бала туды: ұлы Уильям (1773–1789), ол он алты жасында әкесінен 40 фунт стерлинг ұрлап, Батыс Үндістанға қашуға тырысқанда өзін-өзі өлтірді (Мемуарлар, 140–142 беттер), және қызы София (1775–1850), ол 1794 жылы Эксетерден келген саудагер Уильям Коулға үйленді. Кейін ол Гамбургте тұрып, 1805 жылы Коул қайтыс болғаннан кейін Джордж Дантонның туысы Джордж Николас Мержезге (1772–1846) үйленді, ол Наполеон армиясында генерал болған. 1778 жылы, екінші әйелінің қайтысынан үш жыл өткен соң, Холкрофт Диана Робинсонға үйленді, ол 1780 жылы қызы Фанни Маргареттаны (1780–1844) дүниеге келтіргеннен кейін қайтыс болды. Фанни Холкрофт – құлдыққа қарсы романтикалық поэма "Негр" (1797) және "Бекзаттық пен нәзіктік" (1817) және "Әйел мен ғашық" (1813–14) романдарының авторы. 1805–1806 жылдары ол әкесінің "Театр тілшісі" журналы үшін жеті пьесаны (неміс, итальян және испан тілдерінен) аударды, содан кейін өзі мелодрама жазды. Тоғыз жыл жесір болғаннан кейін, Холкрофт 1799 жылдың наурыз айында төртінші әйелі Луиза Мерсьеге (1779–1853) үйленді. Ол француз драматургы Луи Себастьен Мерсьенің (1740–1814) ағасы Шарль Андре Мерсьенің қызы болды. Осы некеден төрт ұл мен екі қыз дүниеге келді. Олардың қызы Луиза (1801–1869) 1828 жылы Карлайлдың досы Джон Бадамсқа үйленді (Карлайл, Еске алулар, ред. C. E. Norton, 1887, I том, 93–95 беттер); Бадамс қайтыс болғаннан кейін (1833), ол 1835 жылы жартылай әпкесі Софияның екінші некесінен туған ұлы Бархам Коул Мергезға үйленді, ол 1846 жылы әкесінен "барон" атағын мұра еткен. Ұлы Томас Холкрофт кіші (1803–1852) Парламентте кеңсе қызметкері болды, 1822 жылы журналист болғанға дейін бірнеше жыл Үндістанда тұрды. Ол біраз уақыт "Morning Herald" газетінің Париж тілшісі және Азиялық қоғамның хатшысы қызметін атқарды. Жесір Луиза Мерсье Холкрофт 1812 жылы драматург Джеймс Кенниге (1780–1849) қайтадан үйленді және үш ұл мен үш қыздың анасы болды.
Thomas Holcroft married four times. From his first wife, whom he married around 1765 and whose name is unknown, he had a daughter Ann (1766–1841), who in 1797 married Colonel William Tooke Harwood (1757–1824), a close associate of John Horne Tooke (1736–1812) and a fervent follower of Joanna Southcott (1750–1814). In 1772 Holcroft married Matilda Tipler from Nottingham and had with her two children: a son William (1773–1789), who being only sixteen, committed suicide while attempting to escape to the West Indies after robbing his father of £40 (Memoirs, pp. 140–142), and a daughter Sophia (1775–1850), who in 1794 married William Cole, a merchant from Exeter. She resided later at Hamburg, and in 1805, after Cole's death, was married to Georges Danton's cousin Georges Nicholas Mergez (1772–1846), a general in the Napoleonic army. In 1778, three years after the death of his second wife, Holcroft married Diana Robinson, who died in 1780 after giving birth to a daughter Fanny Margaretta (1780–1844). Fanny Holcroft was the author of the noted Romantic anti slavery poem, "The Negro" (1797), as well as novels such as Fortitude and Frailty (1817) and The Wife and the Lover (1813–14). From 1805 to 1806, she also translated seven plays (from German, Italian, and Spanish) for her father's "Theatrical Recorder" and later wrote a melodrama of her own. After nine years as a widower, Holcroft married his fourth wife, Louisa Mercier (1779–1853), in March 1799. She was the daughter of a longstanding friend, Charles André Mercier, brother of the French dramatist Louis Sébastien Mercier (1740–1814). From this marriage came four sons and two daughters. The daughter Louisa (1801–1869) became the wife of Carlyle's friend John Badams (Carlyle, Reminiscences, ed. C. E. Norton, 1887, i., pp. 93–95) in 1828; after Badam's death (1833), she in 1835 married Barham Cole Mergez, her half sister's Sophia son from her second marriage who in 1846 inherited the title "baron" from his father. The son Thomas Holcroft Jr. (1803–1852) was a clerk in the House of Commons and spent several years in India, before becoming a journalist in 1822, who some time was Paris correspondent for the Morning Herald and secretary of the Asiatic Society. The widowed Louisa Mercier Holcroft remarried James Kenney (1780–1849), the dramatist, in 1812 and became the mother of three sons and three daughters.