Кіріспе

Британдық романист (1898–1981)

Александр Рабан Во (8 шілде 1898 – 3 қыркүйек 1981) – британдық романист, көбірек танымал Эвелин Воның үлкен ағасы, Оберон Воның әкесі және автор, әдеби сыншы және баспагер Артур Воның ұлы. Оның бірінші әйелі Барбара Джейкобс (жазушы Уильям Уаймарк Джейкобстың қызы), екінші әйелі Джоан Чирнсайд, ал үшінші әйелі Вирджиния Соренсон болды, ол «Maple Hill-дегі кереметтер» (Miracles on Maple Hill) романы үшін Newbery жүлдесін жеңіп алған автор.

Өмірбаян

Уо Лондон қаласында Артур Уо мен Кэтрин Шарлотта Рабанның отбасында, Лорд Кокберннің (1779–1854) шөбересі ретінде дүниеге келді және Дорсеттегі Шерборн мектебінде білім алды. Оның тәжірибелерінің нәтижесі – оның алғашқы, жартылай автобиографиялық романы «Жастық шағы» (1917) болды, онда ол мектептегі өмірін көркемдеп суреттеді. Бұл кітап Арнольд Ланннің 1913 жылы жарық көрген «Харровиандар» романынан шабыттанды. «Жастық шағы» сол кезде үлкен дау тудырды (онда ұлдар арасындағы гомосексуалдық қатынастар туралы айтылды, бірақ өте ұстамды және сырттай ғана көрсетілді), сондықтан Уо ескі түлектер қоғамынан (Ескі Ширбурн қоғамы) қуылған жалғыз адам болып қалды. Сонымен қатар, бұл кітап бестселлерге айналды. (Қоғамның сайтында басқаша нұсқа келтірілген: Алек пен оның әкесі өз еркімен кетіп, 1933 жылға дейін қоғамға қайта қабылданбады, ал Эвелин басқа мектепке ауысты. 1932 жылы кітап тағы да дау-дамайдың ортасында болды, өйткені Уиндэм Льюистің «Жастық апаты» романында Уоның мектеп оқушыларына деген қызығушылығы оның гомосексуалдығынан туындады деген пікір айтылды. Бұл мәселе соттан тыс шешілді. 1960-шы жылдардың ортасында Алек кітаптың түпнұсқа қолжазбасын, баспасөз материалдарын және баспагермен хат алмасуын қоғамға табыс етті.) Уо Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Францияда британдық армияда қызмет етті, 1917 жылдың мамырында Дорсет полкіне офицер болып тағайындалды және Пасшендель шайқасына қатысты. 1918 жылдың наурыз айында Аррас маңында неміс әскеріне тұтқынға түсіп, соғыстың қалған бөлігін Карлсруэдегі және Майнц қамалындағы тұтқын лагерьлерінде өткізді. 1919 жылы Уо Барбара Эннис Джейкобсқа (1900–1996) үйленді. Кейіннен ол табысты жазушы болды, бірақ ешқашан кіші інісі сияқты сәтті немесе инновациялық болмады. Ол өмірінің көп бөлігін шетелде, мысалы, Танжерде өткізді – мұндай өмір салтын 1932 жылы бай австралиялық Джоан Чирнсайдпен екінші некесіне тұру арқасында мүмкін болды. Оның туындылары, мүмкін, нәтижесінде, У. Сомерсет Могхемнің стильін еске түсіреді, бірақ Могхемнің үлкен халыққа танылуына жете алмады. Дегенмен, оның 1955 жылғы «Күн аралы» романы бестселлер болды. 1957 жылы осы роман «Күн аралы» деген атпен киноға түсірілді, соның арқасында Голливуд романды пайдалану үшін сол кезде ең көп ақша төледі. Оның 1973 жылғы «Құдіретті сыйлық» романы да сәтті болды, бірақ оның туысы Оберон Уо айтуынша, Уо «көп кітап жазды, әрқайсысы алдыңғысынан нашар». Ол шарапты жақсы білуші болды және 1959 жылы «Шарапты және кейбір асыл спирттерді мақтау» атты негізгі шарап түрлеріне арналған жеңіл және ойлы нұсқаулық, ал 1968 жылы Time Life сериясының «Әлемнің тағамдары» кітабында «Шараптар мен спирттер» кітабын жариялады. Уо регги музыкасының тарихында да ерекше орын алады. «Күн аралы» фильмінің сәтті түсірілуі және Гарри Белафонттың осы фильмге арналған әні табысты Island Records жазбалар компаниясының атын берді. 1969 жылы Уо жазушы Вирджиния Соренсенге үйленді, олар бірге Мароккода тұрды, содан кейін оның денсаулығы нашарлағандықтан АҚШ-қа көшіп кетті. Ол Флорида штатында 83 жасында қайтыс болды.