Кіріспе

Көкшегіш ұшақтар отбасы

Heinkel He 112 – Вальтер мен Зигфрид Гюнтер жобалаған неміс көкшегіш ұшағы. Ол 1933 жылы Luftwaffe үшін жарысқа түскен төрт ұшақтың бірі болды, нәтижесінде Messerschmitt Bf 109 ұшағынан кейін екінші орын алды. Luftwaffe әскері қысқа мерзімге шамалы санда қолданды, сондай-ақ кейбіреулері басқа елдер үшін салынды, барлығы шамамен 100 дана аяқталды.

Жобалау және әзірлеу

1930 жылдардың басында Германия билігі жаңа ұшақтарға тапсырыс беруді бастады, бастапқыда оқу және қосымша ұшақтар. Heinkel компаниясы елдегі ең тәжірибелі фирмалардың бірі ретінде He 45, He 46 және He 50 сияқты екі орындық ұшақтарға келісімшарт алды. Компания сонымен қатар бір орындық истребительдерді жобалаумен айналысты, нәтижесінде He 49 және кейіннен жақсартылған He 51 пайда болды. He 51 Испания Азамат соғысында сынақтан өткенде, жылдамдықтың маневрленуден әлдеқайда маңызды екені анықталды. Ұшқыштар бұл сабақты еске алып, әлдеқайда заманауи ұшақтарды жобалаудың бірнеше жобаларын бастады. 1933 жылдың қазанында Герман Геринг авиакомпанияларға «жоғары жылдамдықты курьерлік ұшақ» жобалауды қарастыру туралы хат жіберді, бұл жаңа истребительге жасалған сылтаулы талап еді. Әр компаниядан сынақтар үшін үш прототип жасау сұралды. 1935 жылдың көктемінде Arado және Focke Wulf ұшақтары дайын болды, BFW наурыз айында, ал He 112 сәуір айында жеткізілді. 1934 жылдың мамыр айының басында Германия жаңа әскери ұшақтарды әзірлеуге тыйым салынған болатын, бірақ Рейхслюфтфартминистриум (RLM) «жаңа спорттық ұшақ» жасау мақсатымен жаңа бір орындық моноплан истребителіне сұраныс жіберді. Техникалық басқарма жаңа истребительді жеткізу үшін талаптарды белгіледі, конкурсқа ұсынылған жобалар мына сипаттамаларға сәйкес болуы керек еді: а) толығымен металлдан жасалған конструкция, б) моноплан конфигурациясы, в) қыналынатын қону шассисі, д) кеміндегі биіктікте ең жоғары жылдамдыққа жету қабілеті, е) толық газбен 90 минут ұшуға қабілетті, f) 7 минутта биіктікке көтерілу және белгілі бір биіктікте ұшу қабілеті, g) Junkers Jumo 210 қозғалтқышымен жабдықталуы керек, h) екі 7,92 мм тұрақты пулемет немесе бір 20 мм зеңбірекпен қарулануы керек және i) қанат жүктемесі 100 кг/м²-ден кем болуы керек. 1934 жылдың ақпанында Arado, Bayerische Flugzeugwerke (BFW) және Heinkel компанияларына конкурсқа арналған прототиптерді әзірлеуге келісімшарттар берілді, ал төртінші компания Focke Wulf компаниясына келісімшарт алты айдан астам уақыттан кейін, 1934 жылдың қыркүйегінде берілді. Конкурсқа ұсынылған прототиптер Arado Ar 80, Focke Wulf Fw 159, Heinkel He 112 және Messerschmitt Bf 109 болды. Heinkel өзінің ұсынысын 1933 жылдың соңында, хабарлама жарияланбас бұрын әзірлеуді бастады. Оның жобалау жобасын басқарғандар Гюнтер ағайындылары Зигфрид пен Вальтер болды, олар He 111-ді жобалаған және сол кезде He 112 жобасымен айналысқан еді. Бірінші прототип 1935 жылдың қыркүйегінде алғашқы ұшуын жасады.

Хайнкельдің жобасы

Гейнкельдің дизайнын негізінен егіз ағайындылар Вальтер мен Зигфрид Гюнтер жасаған, олардың эскиздері Гейнкельдің жұмысының көп бөлігін анықтады. Олар 1933 жылдың соңында BMW XV қатарлы қозғалтқышы негізіндегі бастапқы курьерлік ұшақ нысанымен Projekt 1015 жұмысын бастады. 2 мамырда ресми сұраныс жіберілген кезде жұмыс жүргізіліп жатқан еді, ал 5 мамырда жоба He 112 деп атау өзгертті. He 112 үшін басты шабыт көзі олардың бұрынғы He 70 Blitz ("Найзағай") дизайны болды. Blitz – бұл бастапқыда Lufthansa үшін жоспарланған төрт орындық ұшақ, ал ол өз кезегінде танымал Lockheed Model 9 Orion пошта ұшағынан әсерленді. Көптеген азаматтық жобалар сияқты, бұл ұшақ та әскери қызметке жұмылдырылды және екі орындық бомбалаушы ретінде (көбінесе барлау үшін) қолданылды, сондай-ақ Испанияда осы рөлде қызмет етті. Blitz Heinkel компаниясына бірқатар жаңа құрылыс технологияларын енгізді; ол алғашқы төмен қанатты моноплан, алғашқы кері тартылатын шассилі, алғашқы толық металл монокок дизайны болды және оның эллипстік, кері желкен қанаты кейінірек көптеген жобаларда қолданылды. Blitz жаңа истребитель талаптарына жақын болғандықтан, Гюнтерлердің қолдағы дизайнмен жұмыс істеуді таңдауы таңқаларлық емес. Эрнст Хайнкельдің He 112 ұсынымы He 70 ұшағының кіші нұсқасы болды, ол жылдам пошта ұшағы еді және оның көптеген ерекшеліктерін бөлісті, соның ішінде: толық металл конструкциясы – оның ішінде сопақ қималы фюзеляж және екі лонжеронды моноплан қанаттары, олар бастың тегіс бұрандаларымен және кернеулі металл қаптамасымен жабылған, ұқсас кері жартылай эллипстік желкен қанаттары және кері тартылатын шасси. Қанаттың желкен иілімінің ең төменгі нүктесінен сыртқа қарай тартылуының нәтижесінде шассидің кең іздері ұшаққа ұшу мен қону кезінде тамаша басқару мүмкіндігін берді. Ашық кабина және бас тірегінің артындағы фюзеляж тірегі ұшқышқа такси кезінде жақсы көрініс ұсынып, көруді жақсартуға және екі қанатты ұшақтарда тәжірибесі бар ұшқыштарды ыңғайлы сезінуге көмектесті.

Үлгілер

Бірінші прототип, V1, 1935 жылдың 1 қыркүйегінде аяқталды. Техникалық басқарманың талаптары бәсекелес ұшақтарға Junkers Jumo 210 қозғалтқышын орнатуды көздеген, алайда қозғалтқыш қолжетімді болмағандықтан, оның орнына Rolls Royce Kestrel V орнатылды. Heinkel-дің V1 прототипі замандастарымен салыстырғанда салыстырмалы түрде үлкен қанаттары мен ауыр салмағымен ерекшеленді. Дегенмен, қанаттың үлкендігіне байланысты масса біркелкі таралып, қанаттың жүктемесі төмендеді. Бұл ұшақтың бұрылу қабілетін жақсартты, бірақ күтпегендей қарсылық тудырып, айналу жылдамдығын төмендетті. Екінші прототип, V2, қараша айында аяқталды. Ол Jumo 210C қозғалтқышымен және үш пернелі винтпен жабдықталды, ал қалған бөлігі V1-ге ұқсас болды. Осы аралықта V1 зауытындағы сынақ ұшу деректері күтпеген қарсылықтың себебін анықтау үшін зерттелді. Гюнтер ағайындары үлкен, жуан қанатты басты себепші деп тапты және эллипстік пішіндес кішкентай әрі жұқа қанатты жобалады. Алдын ала шешім ретінде V2 қанаттары 109-мен бәсекелесу үшін қысқартылды. Бұл He 112 қанат жүктемесінің талаптарын асып түсуіне әкелді, бірақ 109 шектен тыс болғандықтан, бұл мәселе ретінде қарастырылмады және V2 сынаққа жіберілді. V2, алдыңғы прототипі сияқты, айналу тұрақтылығымен проблемаларға тап болды және сынақ пилоты Герхард Нитшке айналу сынақтары кезінде басқаруды жоғалтқаннан кейін ұшақтан секіріп шығып, апатқа ұшырады. V3 қаңтар айында көтерілді. V2-ге ұқсас және сол қозғалтқышпен жабдықталған V3, үлкен радиатор, фюзеляж тірегі және вертикальды стабилизатор сияқты шағын өзгерістерге ие болды, сондай-ақ әдеттегі "түтікше" орнына шығару тесіктерінің үстіне бір жабын орнатылды, қару-жарақтарды капотқа орнатуға мүмкіндік беретін модификациялар енгізілді. V3 екі MG17 пулеметімен жабдықталған алғашқы прототип болды. Кейіннен ол жылжымалы шатыр және жаңа толық эллипстік қанат қосылып, тағы бір рет өзгертілді. Оның V2-мен бірге сынаққа қатысуы күтілді, бірақ 1937 жылдың басында ракеталық қозғалтқышты сынау үшін Heinkel-ге қайтарылды. Сынақ кезінде ракета жарылып, ұшақ қирады, бірақ тамаша күш-жігермен V3 бірнеше өзгерістермен, соның ішінде жабық кабинамен қайта құрылды.

Байқау

1935 жылдың қазан айында RLM үшін бәсекелес ұшақтың демонстрациялық ұшуы кезінде He 112 ұшағының қалың, жоғары көтергішті аэродинамикалық қанаты мен ашық кабинасы заманауи қарсыласы Bf 109-ға қарағанда көбірек қарсылық тудырып, оның өнімділігін төмендетті. Bf 109 прототипі 467 км/сағ жылдамдыққа жетсе, He 112 – 440 км/сағ жылдамдықпен ғана қанағаттанды. Басқа бәсекелес ұшақтар – Arado Ar 80 және Focke Wulf Fw 159 бастапқыда көптеген мәселелерге тап болды және Bf 109 мен He 112 екеуінен де нашар болғандықтан, олар кез келген маңызды қарастырудан шығарылды. Демонстрациялардың соңында Messerschmitt пен Heinkel компанияларына қосымша сынақтар мен бәсекелестік сынақтар үшін он прототип өндіруге келісімшарт берілді. Осы кезде He 112 «белгісіз» Bf 109-ға қарағанда артықшылыққа ие болды, бірақ 21 наурызда Bf 109 V2 келгеннен кейін жағдай өзгерді. Барлық бәсекелес ұшақтар Rolls Royce Kestrel қозғалтқышымен жабдықталған, бірақ Bf 109 V2 Jumo қозғалтқышымен жабдықталған еді. Осы уақыттан бастап ол He 112-ден барлық жағынан асып түсті. Тіпті 15 сәуірде Jumo қозғалтқышы бар He 112 V2 пайда болғаны да бұл тепе-теңсіздікті түзетуге көмектеспеді. He 112 үлкен қанатының арқасында жақсырақ бұрылу қабілетіне ие болды, бірақ Bf 109 барлық биіктікте жылдамырақ болды және айтарлықтай жақсы маневрлік қабілетке және аэробатикалық мүмкіндіктерге ие болды. 2 наурыздағы сынақтар кезінде Bf 109 V2 ешқандай мәселелер көрсетпеді, ал He 112 V2 апатқа ұшырады. Ұшақ жөнделіп, сәуір айында қайтарылды, бірақ ол қайтадан апатқа ұшырап, жарамсыз деп жарияланды. V1 17 сәуірде Heinkel-ге қайтарылып, V2-нің қиылған қанаттарымен жабдықталды. Осы уақытта Supermarine компаниясы Spitfire ұшағын толық көлемде өндіруге келісімшарт алды деген жаңалық келді. Spitfire қазіргі кез келген неміс ұшағынан әлдеқайда жетілген, бұл Luftwaffe жоғары командасында үлкен алаңдаушылық тудырды. Уақыт енді жеңімпаз ұшақтың сапасынан гөрі маңыздырақ болды, ал RLM кез келген ақылға қонымды конструкцияны өндіріске енгізуге дайын болды. Бұл Bf 109 болды, ол жақсы өнімділік көрсетуге қоса, аз күрделі қисықтар мен қарапайым конструкциясының арқасында жасауға әлдеқайда оңай болды. 12 наурызда RLM Bf 109 басымдығымен сатып алу туралы құжат жариялады, онда қазір қандай ұшаққа артықшылық беріліп отырғаны көрсетілген. RLM-де әлі де Heinkel конструкциясын жақтаушылар болды, нәтижесінде RLM екі компаниядан 10 «нөлдік сериялы» ұшаққа келісімшарт берді. Сынақтар қазан айына дейін жалғасты, осы уақытта қосымша нөлдік сериялы ұшақтар келді. Қыркүйектің соңында төрт He 112 сынақтан өтті, бірақ олардың ешқайсысы Bf 109-ға тең келмеді. Қазан айынан бастап Bf 109 бәйгеде жеңімпаз деп танылды. Нақты күні көрсетілмегенімен, «Дауылды өмір» романында Эрнст Удеттің өзі Heinkel-ге Bf 109 1936 жылы сериялық өндіріске түскенін хабарлағаны айтылады. Ол былай деді: «Сіздің ұшағыңызды түріктерге, жапондарға немесе румындарға сатыңыз. Олар оны қуана сатып алады». Бипландардан және 1930 жылдардың басындағы әртүрлі конструкциялардан жаңартуға тырысқан көптеген әуе күштерінің болуы шетелдік сатуға үміт берді.

Үлгілер

Heinkel бастапқы үш прототиптен өзге қосымша ұшақтарға тапсырыс күткен және 10 нульдік сериялы ұшақтарға арналған жаңа келісімге жылдам жауап бере алды. Жаңа ұшаққа "He 112 A 0" сериялық белгісі берілді. Бұл жаңа нұсқалардың алғашқысы – V4 1936 жылғы маусымда аяқталды. Ол жаңа эллипстік қанат, екі жылдамдықты компрессорлы, күшті 210D қозғалтқышы және кішірек құйрық қондырғысын ұсынды. V3 сияқты, оның фюзеляжіне екі MG 17 пулеметі орнатылған, бірақ V3-тен айырмашылығы, оның қанаттарында екі Oerlikon MG FF зеңбірегі болды, бұл оған "канонэнфогель" (сөзбе-сөз, зеңбірек құсы) деген лақап атын сыйлады. Инженер Вернер фон Браун жобалаған және кейін V2 зымыранын құрастырған V5 прототипі де жасалды. Бұл He 112 ұшағының нұсқасы қосымша ракеталық қозғалтқышпен жабдықталған. 1937 жылдың басында алғаш рет ұшқан He 112 V5 ұшақтар үшін ракеталық қуаттың мүмкіндігін көрсетті. Шілде айында V5 және V6 аяқталды. V5 Jumo 210D қозғалтқышымен жабдықталған V4-ке ұқсас болды. Ал V6 А сериясы үшін үлгі ұшақ ретінде аяқталды, сондықтан оған 210D орнына 210C қозғалтқышы орнатылды. Басқа бір өзгеріс – радиатордың модификациясы, бірақ ол кейінірек A 0 сериялы модельдерде қолданылмады. V6 1 тамызда мәжбүрлі қону жасады, жөнделіп, қазан айында сынақтарға V4-ке қосылды. A 0 сериясының соңғы прототипі V8 қазан айында аяқталды. Ол толығымен қозғалтқышын ауыстырып, үш пернелі, толығымен реттелетін, металл винті бар Daimler Benz DB 600Aa қозғалтқышын орнатты. Бұл қозғалтқыш ұшақ үшін үлкен өзгеріс болды, ол ұшып көтерілу кезінде 716 кВт (960 а.к.) қуат өндірді және 686 кг (1510 фунт) салмақта 33,9 л (2069 куб дюйм) көлемге ие болды, бұл Jumo 210D-нің 19,7 л (1202 куб дюйм) көлемінен айтарлықтай жоғары. V8 жаңа қозғалтқыштың және, ең бастысы, оның салқындату жүйесін сынауға арналған полигон ретінде қарастырылды. DB қозғалтқышындағы құрғақ қаптама жылудың нашар таралуына әкелді, сондықтан жылудың көп бөлігі суға қарағанда маймен алынып тасталды, бұл салқындату жүйесін өзгертуді қажет етті. 1937 жылғы наурыз айында ұшақ Пеенемундедегі ракеталық қозғалтқыштарды сынауға жіберілді. Ол сол жазда сынақтарды аяқтап, зауытқа қайтарылды, онда ол қайтадан стандартты модельге айналдырылды. Жыл соңында Испанияға жіберілді, онда 1938 жылдың 18 шілдесінде ауыр зақым алды. Ол қайтадан жөнделіп, төрт айдан кейін қайтадан ұшты. Оның одан кейінгі тағдыры туралы мәліметтер жоқ.

Өндірістік үлгілер

Осы кезде прототиптік кезең шартты түрде аяқталды, ал Heinkel A 0-ды өндіріс желісіндегі модельдер ретінде құрастыруды жалғастырды. Атауы өзгертілді, атаудың соңына өндіріс нөмірі қосылды, сондықтан келесі алты дана He 112 A 01-ден A 06-ға дейін деп аталды. Бұлардың барлығы 210C қозғалтқышымен жабдықталған және радиаторынан басқа V6-ға толыққанды ұқсас болды. Бұл ұшақтар бұрынғы V сериялы ұшақтар сияқты алуан түрлі мақсаттарда қолданылды. A 01 1936 жылдың қазан айында ұшырылып, болашақ 112 C 0 әуе кемесіне арналған прототип ретінде пайдаланылды. Кейіннен оқ-дәрі сынақтары кезінде қирады. A 02 қараша айында ұшып, содан кейін Рехлин Ларц әуежайындағы бұрынғы V модельдерімен бірге сынақтарға қатысты. A 03 және A 04 желтоқсан айында аяқталды, A 03 көрмелік ұшақ болды және Heinkel ұшқыштары оны түрлі әуе көрмелерінде көрсетті, ал A 04 әртүрлі сынақтар үшін Heinkel-де сақталды. A 0 сериясының соңғы екі моделі, A 05 және A 06, 1937 жылдың наурыз айында құрастырылды. Олар Жапонияға Жапон императорлық теңіз күштеріне арналған 30 ұшақтың алғашқы машиналары ретінде жіберілді.

Үлгілер

1936 жылдың қазан айында RLM нөлдік сериядағы 112 ұшақтарына жасалған тапсырыстарды өзгертіп, Heinkel компаниясына қазірдің өзінде құрастырылып жатқан барлық А 0 ұшақтарын аяқтауды және қалғандарын жаңартылған жобаға көшіруді бұйырды. Бұл Heinkel компаниясына He 112 ұшағын жақсартуға мүмкіндік берді, нәтижесінде He 112B деп аталған жаңа ұшақ пайда болды. Осы кезде ол заманауи конструкцияға ие болып, Bf 109 ұшағымен тікелей бәсекелесе алатын болды. He 112B ұшағының артқы фюзеляжы жаңадан жобаланып, қысқартылды, сондай-ақ жаңа қанат және руль, толық жабық кабина және «көпіршік» тәрізді шампора қойылды. He 112B шампоры кейінгі үлгілерге қарағанда күрделірек болды: екі бөлігі артқа қарай жылға қана қоймай, үш бөліктен тұратын шампорда ортаңғы бөлігі жылғалы, ал артқы бөлігі бекітілген болатын. Қосымша тіреулерге қарамастан, He 112 сол кездегі үшін тамаша көрініс бұрышына ие болды. B үлгісіндегі қару-жарақ та стандартталды: қозғалтқыштың екі жағында 500 оқтандырылған 7,92 мм (.312 дюйм) MG 17 пулеметтері және қанаттарда 60 оқтандырылған 20 мм MG FF зеңбіректер орнатылды. Мақсаттану үшін кабинаға жаңа Revi 3B рефлекторлық нысана табатын құрал орнатылды. 1936 жылдың қазан айында құрастырылысы аяқталған алғашқы B сериялы ұшақ V7 болды. V7, A сериялы V8 сияқты, DB 600Aa қозғалтқышымен жабдықталды, сонымен қатар ол бастапқы V1 үлгісіндегі үлкен қанатты сақтап қалды. Кейін бұл қанат кішірек қанатқа ауыстырылды, бірақ бұрынғы V үлгілеріндегі кесілген қанаттың орнына жаңа, бір тіреуі бар, толық эллипстік қанат жасалды. Бұл конструкция B сериясының барлық ұшақтары үшін стандарт болып қабылданды. 1937 жылдың сәуір айында V7 зымырандық сынақтарды жалғастыру үшін фон Браунға тапсырылды және бұл сынақтан сәтті өтті. Жазда ол қайтарылып, Рехлинге жіберілді, онда сынақ ұшағы ретінде пайдаланылды. Келесі үлгі V9 1937 жылдың шілдесінде Jumo 210D қозғалтқышымен ұшты. V7 бастапқыда тәжірибелік мақсатта DB 600Aa қозғалтқышын алғандықтан, V9 «нағыз» B сериясының прототипі деп есептелуі керек. Ұшақтың барлық беті тегіс қапталған, сонымен қатар бірнеше аэродинамикалық жақсартулар енгізілді. Радиатор да тағы өзгертілді, бұл жолы ұшу кезінде қарсылықты азайту үшін жартылай қайтарылатын конструкцияға көшірілді. Ұшақтың салмағын азайту бағдарламасы нәтижесінде бос салмағы 1,617 кг-ға дейін төмендеді. Осы өзгерістердің нәтижесінде V9 ұшағының ең жоғары жылдамдығы 4,000 м биіктікте 485 км/сағ (301 миль/сағ), ал теңіз деңгейінде 430 км/сағ (270 миль/сағ) болды. Бұл сол кездегі Bf 109B ұшағынан 20 км/сағ (10 миль/сағ) жоғары көрсеткіш еді. Дегенмен, сол кезде Bf 109 ұшағы сериялық өндіріске шығарылғандықтан, RLM басқа ұқсас ұшаққа мұқтаждық жоқ деп шешті. Сондай-ақ, ұшақтың пайдаланушылары бұл жылдамдыққа жете алмайтынын және көбінесе 418 км/сағ (260 миль/сағ) аспайтынын атап өткен жөн. RLM тағы алты He 112 ұшағына тапсырыс бергендіктен, прототиптерді құрастыру жұмысы жалғасты. V10 670 кВт (960 а.к.) қуаты бар Junkers Jumo 211A (Junker компаниясының жаңа DB 600 бәсекелесі) қозғалтқышын алуы тиіс еді, бірақ қозғалтқыш уақтылы жеткізілмеді, сондықтан V10 орнына жаңа 876 кВт (1,175 а.к.) қуаты бар DB 601Aa қозғалтқышын алды. Бұл қозғалтқыш V10 ұшағының жылдамдығын сағатына 570 км-ге жеткізіп, көтерілу жылдамдығын айтарлықтай арттырды. V11-ге де Jumo 211A қозғалтқышы орнатылуы тиіс еді, бірақ оның орнына DB 600Aa қозғалтқышы қойылды. Соңғы прототип V12, B 1 сериялық өндіріс желісінен алынған (сол кезде басталып кеткен) ұшақ корпусы болды. Jumo 210D қозғалтқышы жаңа, жанармай инжекторлі 210Ga қозғалтқышымен ауыстырылды, бұл қозғалтқыштың қуатын ұшыру кезінде 522 кВт (700 а.к.) дейін арттырды, ал 4,700 м (15,420 фут) биіктікте тұрақты қуаты 503 кВт (675 а.к.) құрады. Одан да жақсысы, Ga қозғалтқышы жанармай тұтынуын да азайтты, осылайша ұшақтың ұшу уақытын ұзартты. Жаңа қозғалтқыш V12 ұшағына үлкен серпін берді, нәтижесінде ол жоспарланған B 2 сериялық өндірістің үлгісіне айналды. Осы әртүрлі нұсқалар мен тәжірибелік қозғалтқыштардың орнатылуына байланысты әр ұшақ едәуір өзгеше болып көрінуі мүмкін, бірақ қозғалтқыштардан басқа, B үлгілерінің барлығы бірдей болды. Сол кездегі неміс қозғалтқыштарының тапшылығына және озық үлгілердің экспортқа шығарылуы мүмкін екендігіне байланысты әртүрлі модельдерді әртүрлі қондырғылармен жасау қажет болды. Осылайша, B модельдері тек қозғалтқыштарымен ғана ерекшеленді: He 112 B 0-де Jumo 210C, B 1-де Jumo 210D және B 2-де Jumo 210Ga.

Өндірістік үлгілер

He 112-ні көрсету үшін V9 1937 жылдың соңғы жартысын әлемнің түкпір-түкпірінен келген ұшқыштармен ұшырып сынады. Ол сондай-ақ Еуропа бойынша турлар мен әуе шоуларына жіберілді. Бұл күш-жігер сәтті аяқталды және тапсырыстар тез арада түсе бастады. Дегенмен, түрлі проблемалардың салдарынан олардың көп бөлігі жеткізілмеді. Алғашқы тапсырыс Жапон императорлық әскери-теңіз күштерінен келіп түсті, олар Қытайдағы Туполев СБ бомбалаушыларына қарсы күресу үшін жылдам көтерілетін және маневрлі ұшақ іздеп жүрген. V9 ұшағын ұшып көргеннен кейін, жапондықтар дереу 24 112B ұшағына тапсырыс берді, сондай-ақ тағы 48 ұшаққа опция алды. Бірінші төртеуі 1937 жылдың желтоқсан айында, тағы сегізі көктемде жеткізілді, ал қалғандары мамыр айында келуі тиіс болды. Жеткізілім алдында, Люфтваффе күтпеген жерден 12 ұшақты Судет дағдарысы кезінде күштерін нығайту үшін иемденіп алды. Ұшақтар қараша айында Heinkel-ге қайтарылды, бірақ жапондықтар Mitsubishi A5M сияқты ұшақтармен салыстырғанда жоғары техникалық қызмет көрсету қажеттілігі мен төмен маневрлік қабілетіне наразы болды және оларды қабылдаудан бас тартты. Нәтижесінде Heinkel қолдағы ұшақтармен қалды. 1937 жылдың қарашасында австриялық делегация Luftstreitkräfte (Австрия әуе күштері) бас қолбасшысы генерал-оберст Александр Лёр басшылығымен ұшақты көруге келді. Сынақ ұшқышы Ханс Шалк Bf 109 және He 112V9 ұшақтарын бір-бірімен салыстырып ұшырды. Ол екі модельдің де өнімділігі шамалас деп есептесе де, Heinkel-дің басқаруы теңдестірілген және жабдықтары жақсырақ болды. 20 желтоқсанда олар 42 He 112B ұшағына тапсырыс берді. MG FF зеңбірегіне лицензия алуға дейін, бұл ұшақтардан зеңбірек алынып, орнына 10 кг (22 фунт) салмақты ұшаққа қарсы бомбалар таси алатын алты THM 10/I бомба ілмегі орнатылатын болды. Кейіннен қаржы тапшылығына байланысты тапсырыс 36 данаға дейін қысқартылды (He 112B құны…), бірақ 1938 жылдың наурыз айында Австрияның Аншлюсқа қосылуына байланысты ұшақтар жеткізілмеді. Испания азаматтық соғыста He 112 ұшағының көрсеткен өнімділігіне қатты әсерленді, сондықтан 1938 жылдың басында Испания әуе күштері 12 ұшақ сатып алды, ал кейіннен тапсырысты тағы алтыға арттырды (кейбір деректерде бес). Бірінші 12 ұшақтың екеуі қарашада, тағы алтауы қаңтарда, ал қалғандары сәуірде жеткізілді. Сәуір айында Югославия He 112 ұшағының келесі пайдаланушысы болуға дайын тұрды. Олар 30 ұшаққа тапсырыс берді, бірақ кейіннен тапсырысты тоқтатып, лицензия бойынша басқа жобаларды өндіруге шешім қабылдады. Финляндия да әлеуетті клиент болып көрінді. 1938 жылдың қаңтар-наурыз айларында атақты фин ұшқышы Густаф Эрик Магнуссон жаңа тактиканы оқып үйрену үшін Германияға сапар шекті. Ол бұрын Францияда да осындай сапарларда болған және немістердің ұшқыштарын қалай дайындап жатқанын білуге қызығушылық танытқан. Мариенехедегі Heinkel зауытына барған кезде ол He 112 ұшағын ұшырып, оны өзі ұшқан ең жақсы ұшақ деп бағалады. Мамыр айында Heinkel He 112 B 1 ұшағының алғашқысын Финляндияға әуе шоуына қатысу үшін жіберді. Ол келесі аптаға дейін онда қалды және Магнуссон, сондай-ақ Финляндияға оралған басқа да бірнеше ұшқыштар оны ұшырды. Барлық ұшқыштар ұшаққа риза болғанмен, оның құны тым жоғары болғандықтан, Suomen Ilmavoimat (Финляндия әуе күштері) әлдеқайда арзан Fokker D. XXI ұшағын таңдады. Ұландырылған сату әрекеттері голланд әуе күштеріне де осылай сәтсіз аяқталды, олар екі жаңа эскадрилья құру үшін 36 истребитель сатып алуды жоспарлаған. He 112 B 1 сынақтарға 12 шілдеде келді және бәсекедегі ең жақсы ұшақ екенін тез көрсетті. Дегенмен, олар жергілікті өндірістегі (бірақ ескірген) Koolhoven F. K.58 ұшағын сатып алуға шешім қабылдады. Ақырында, F. K.58 ұшақтары ешқашан жеткізілмеді, өйткені зауыт 1940 жылдың 10 мамырында бомбаланды. Венгрияның тағдыры керісінше болды. 1938 жылдың маусым айында Magyar Királyi Honvéd Légierö (Венгрия корольдік қорғаныс әуе күштері немесе МКХЛ) ұшқыштарының үшi Heinkel-ге V9 ұшағын зерттеуге жіберілді. Олар көргендеріне әсерленді және 7 қыркүйекте 36 ұшаққа тапсырыс берді, сондай-ақ жергілікті өндіріс үшін жобаға лицензия алу туралы ұсыныс жасады. Түрлі саяси қиындықтарға байланысты тек үш ұшақ жеткізілді және лицензиялық өндіріс ешқашан іске қосылмады. He 112B ұшағының соңғы және, мүмкін, ең табысты тапсырыс берушісі Румыния болды. Forţã Aeronauticã Regalã Românã (Румыния корольдік әуе күштері) 1939 жылдың сәуір айында 24 ұшаққа тапсырыс берді және 18 тамызда тапсырысты 30 данаға дейін арттырды. Жеткізілім маусым айында басталды, ал соңғысы 30 қыркүйекте жеткізілді. Осы кезде соғыс басталғандықтан және нарықта Heinkel-дің өзінің He 100 сияқты жақсырақ үлгілері болғандықтан, ешкім бұл жобаны сатып алуға қызығушылық танытпады. Өндіріс желісі барлығы 98 ұшақтан кейін жабылды, олардың 85-і B сериялы модельдері болды.

Ракеталық қозғалтқыштармен алғашқы тәжірибелер

1931 жылы Кумерсдорфтағы әскери қару-жарақтарды сынау полигоны сұйық отынмен жұмыс істейтін ракеталарға қатысты зерттеулерді қолға алды. 1932 жылы Вернер фон Браун жоғары проценттік спирт пен сұйық оттегі қолданатын осындай ракетаның жобасын жасады. Осымен ол алғашқы тәжірибелерін жүргізді. 1934 жылы ол Солтүстік теңіздегі Боркум аралынан екінші типтегі ракетасын – А2-ні ұшырды. Эксперименттер бағдарламасын аяқтағаннан кейін, фон Браун ракеталық қозғалтқышпен жабдықталған ұшақты бағалауға қызығушылық танытты. Ол үшін оған ұшақ және көмекші команда қажет болды. Бастапқыда Әскери Жоғарғы Басшылығы мен Рейх Әуе Министрлігінің (RLM) жоғары деңгейлері мұндай "фантазияларға" қарсы болды. Көптеген мамандар, техникалық қызметкерлер мен авиация саласындағы беделді академиялық сарапшылар, құйрықтан итерумен қозғалатын ұшақтың ауырлық орталығының өзгеруіне және аударылып кетуіне ұшырайтынын айтты. Бұл пікірге өте аз адам келісті, бірақ олардың бірі Эрнст Хайнкель болды. Оның ұсынысын қабылдағаннан кейін, Хайнкель фон Браунға He 112 фюзеляжінің қанаттарыз жоқ корпусын сынау үшін берді. 1936 жылы фон Браун сынақтарды бастауға жеткілікті деңгейге жетті. Ракеталық қозғалтқыштан шыққан жалын тілі фюзеляждың артқы жағынан атып, кері итеруді қамтамасыз етті. 1936 жылдың соңында Эрих Варсицті RLM фон Браун мен Хайнкельге жіберді, өйткені ол сол кездегі ең тәжірибелі сынақ ұшқыштарының бірі деп танылды және техникалық білімі де жоғары болды. Варсиц жазды. RLM соғыс жағдайында резервтік әуежай ретінде тізімделген Берлиннен шамамен 70 километр шығысқа орналасқан үлкен аумақ – Нойхарденбергті ұсынуға келісті. Нойхарденбергте ғимараттар мен жабдықтар болмағандықтан, ұшақтарды орналастыру үшін бірнеше шатырлар орнатылды. 1937 жылдың көктемінде Кумерсдорф тобы Нойхарденбергке көшіп, He 112 фюзеляжымен тік сынақтарды жалғастырды. 1937 жылдың маусымында Эрих Варсиц фон Браунның ракеталық қозғалтқышымен жабдықталған He 112 ұшағының алғашқы ұшу сынағын жүргізді. Дөңгелектері жиырылмағандықтан жерге қонғанда және фюзеляж өртенгеніне қарамастан, бұл ресми өкілдерге ұшақты артқы итеру жүйесімен қанағаттанарлықтай ұшыруға болатынын көрсетті. Кильдегі Хеллмут Вальтер фирмасына RLM He 112 үшін ракеталық қозғалтқыш жасауды тапсырды, сондықтан Нойхарденбергте екі түрлі жаңа ракеталық қозғалтқыш жобасы болды. Фон Браунның қозғалтқыштары спирт пен сұйық оттегімен жұмыс істесе, Вальтердің қозғалтқыштары катализатор ретінде сутек пероксиді мен кальций перманганатын пайдаланды. Фон Браунның қозғалтқышы тікелей жану арқылы отты тудырды, ал Вальтердің қозғалтқышы химиялық реакциядан ыстық буды жасады, бірақ екеуі де итеруді қамтамасыз етіп, жоғары жылдамдыққа қол жеткізді. He 112 ұшағымен жасалған келесі ұшуларда фон Браунның орнына Вальтердің ракетасы қолданылды, себебі ол сенімдірек, пайдалануға оңай болды және сынақ ұшқышы Эрих Варсиц пен машинаға қауіп аз болды. Екі ракеталық қозғалтқышты қолданып He 112 сынақтарын аяқтағаннан кейін, 1937 жылдың соңында Нойхарденбергтегі шатырлар бөлшектелді. Бұл Пенеменде құрылысымен бірге жүрді.

Кондор легионы

112 ұшағы Bf 109 ұшағына қарсы күресте жеңіліп бара жатқаны анық болған соң, Хайнкель V6 ұшағын 20 мм-лік зеңбірекпен қайта жарақтандыруды ұсынды. Ол кейін 9 желтоқсанда Испанияға жіберіліп, жаңа ұшақтарды сынауға арналған «Кондор» легионының құрамындағы Versuchsjagdgruppe 88 тобына бекітілді. Бұл топқа сынақтан өтіп жатқан үш V сериялы Bf 109 ұшағы да қосылды. Кейіннен Ұлыбритания шайқасының аса көрнекті ұшқышы Вильгельм Балтасар оны броньды пойыз бен бронемашинаға шабуыл жасау үшін пайдаланды. Басқа ұшқыштар да оны ұшырды, бірақ шілде айында қону кезінде қозғалтқыш істен шығып, ұшақтан бас тартылды. Судет аймағын аннексиялау үшін барлық жарамды истребительдер әскери қызметке жұмылдырылды. Жапон әскери-теңіз күштері үшін арналған He 112B ұшақтары қабылданды, бірақ дағдарыс аяқталғанға дейін пайдаланылмады және тапсырысты орындау үшін Жапонияға жіберілді. Жапония He 112 ұшағын истребитель ретінде қабылдамады, бірақ 30 данасын оқу үшін алды, ал V11 ұшағы DB 600Aa қозғалтқышымен сынақтар үшін қолданылды. Испания үкіметі 12 He 112B ұшағын сатып алды, кейін бұл көрсеткіш 19-ға дейін өсті. He 112 ұшақтары Азамат соғысының бастапқы кезеңдерінде Fiat истребительдерінің жоғарғы жапқышы ретінде жұмыс істеді, себебі Fiat ұшақтары биіктікте нашар жұмыс істеді. Нәтижесінде, He 112 ұшағымен тек бір ұшақ атылып түсірілді және ол жердегі шабуылдық жұмыстарға ауыстырылды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде, одақтас күштер Солтүстік Африкаға қонған кезде, Мароккодағы испан күштері одақтас және неміс күштерінің қателікпен келген ұшақтарын тоқтатты. Бұл оқиғалардың ешқайсысы да шығынға әкелмеді. 1943 жылы Grupo nº27 тобының He 112 ұшағы 11 Lockheed P-38 ұшағының соңғы ұшағына шабуыл жасап, оны Испанияның Марокко аумағынан француз аумағына өткеннен кейін Алжирде жерге қондырды. 1944 жылға қарай, ұшақтар отын мен техникалық қызмет көрсетудің жетіспеушілігіне байланысты көбінесе қолданыстан шығарылды.

Венгрия

Германия сияқты, Венгрия да Трианон келісіміне қол қою арқылы қарулы күштеріне қатаң ережелер енгізді. 1938 жылдың тамызында қарулы күштер қайта құрылды, ал Австрия (ғасырлар бойы оның серігі) Германияға қосылғаннан кейін Венгрия өзін неміс ықпалында тапты. Күштердің басты міндеттерінің бірі – Венгрия әуе күштерін (Мадьяр Кирали Хонвед Легйеро) мүмкіндігінше тез қайта жарақтандыру болды. Сарапшылардың пікірінше, He 112B ұшағы бәсекеде жеңіске жетті, 7 қыркүйекте 36 ұшаққа тапсырыс берілді. «Хайнкель» өндіріс желісі жаңа ғана басталғандықтан, Жапония мен Испанияның кезекте тұруына байланысты ұшақтарды жеткізуге біраз уақыт кетпеді. Кезекке алға жылжу туралы бірнеше рет сұраныс жасалған жоқ. Германия 1939 жылдың басында Трансильвания үшін Венгрия мен Румыния арасындағы дауға бейтараптығын жариялағандықтан, алғашқы тапсырысты қабылдаудан бас тартты. Сонымен қатар, RLM 20 мм MG FF зеңбірегіне венгрлерге лицензия беруден бас тартты, бұл саяси қысымның бір түрі болуы мүмкін. Бұл кейінгі әрекет мәселе тудырмады, себебі оны жергілікті 20 мм Danuvia зеңбірегімен ауыстыру жоспарланған. V9 Венгрияға демонстрациялық үлгі ретінде Румыниядан кейін жіберілді және 1939 жылдың 5 ақпанында жетті. Келесі аптада бірнеше ұшқыш оны сынақтан өткізді, ал 14 ақпанда винтті жаңа үш пернелі Junkers дизайнымен (Hamilton лицензиясы бойынша) ауыстырды. Сол күні CR.32 ұшағымен сынақтан өтіп жатқанда V9 апатқа ұшырады. 10 наурызда V9 ұшағының орнына жаңа He 112 B 1/U2 жеткізілді, оны түрлі бөлімдердегі бірнеше ұшқыштар ұшырды. Осы кезде венгр ұшқыштары қозғалтқыштың әлсіздігіне шағымдана бастады, себебі Jumo 210Ea қозғалтқышымен олар 430 км/сағ (270 миль/сағ) жылдамдыққа ғана жете алды. Жапондықтар мен испандықтардың тапсырыстары орындалғаннан кейін Венгрияның жағдайы жақсара бастады. Алайда, сол кезде Румыния тапсырыс берді және кезекте алға жылды. Венгриялық өндіріс машиналары ешқашан келмейтін сияқты болды, сондықтан MKHL ұшақты жергілікті түрде өндіруге лицензия алуға тырысты. Мамыр айында Будапешттегі Manfréd Weiss компаниясы ұшаққа лицензия алды, ал 1 маусымда 12 ұшаққа тапсырыс берілді. Heinkel үлгі ретінде қызмет ету үшін Jumo 210Ga қозғалтқышы бар ұшақты жеткізуге келісті. Бірақ He 112 B 2 жеткізілмеді, оның орнына Jumo 210Ea қозғалтқышы бар тағы екі B 1/U2 ұшағы жіберілді. Венгрияға келгеннен кейін 7,92 мм (.312 дюйм) MG 17 пулеметтері алынып тасталды және олардың орнына жергілікті 8 мм (.315 дюйм) Gebauer 1939 М пулеметтері орнатылды, сондай-ақ бомба тартқыштар қосылды. Нәтижесіндегі жабдықтама Австрияның бастапқы тапсырысына ұқсас болды. Осы кезеңде қозғалтқыштарға қатысты шағымдарды шешу үшін Junkers Jumo 211A немесе DB 600Aa сияқты жаңа 30 л (1831 куб. дюйм) класындағы қозғалтқыштардың біреуіне лицензия алу әрекеттері жалғасты. 1939 жылдың 30 наурызында He 100 V8 әлемдік жылдамдық рекордын жаңартты, бірақ рекордық әрекет туралы хабарларда ұшақ He 112U деп аталды. Бұл туралы естігеннен кейін венгрлер өндірісті осы «жаңа нұсқаға» – жаңа қозғалтқыштарға негізделген 112-ге ауыстыруға шешім қабылдады. Тамыз айында MKHL бас қолбасшысы 112 ұшағын Венгрияның стандартты истребителі ретінде сатып алуды ұсынды (дегенмен бұл бұрынғы нұсқаларға қатысты болған болуы мүмкін). Осы кезде қозғалтқыш мәселесіне толық нүкте қойылды. Өндіріс ұшақтары Венгрияға ешқашан жетпейтіні анық болды, ал соғыс басталғандықтан RLM экспортқа рұқсат бермейтін. Jumo 211 немесе DB 601 жеткізілімдері тіпті Германияның қажеттіліктерін де қанағаттандыра алмады, ал жергілікті өндірілген ұшақтар үшін қозғалтқыштарды экспорттау мүмкін емес еді. Қыркүйекте RLM-мен қозғалтқыштарды жергілікті түрде өндіруге лицензия алу бойынша келіссөздер тоқтап, нәтижесінде MKHL Manfréd Weiss компаниясына өндіріс желісін дайындауды тоқтатуды бұйырды. Желтоқсанда лицензия ақыры алынып тасталды. MKHL итальяндықтарға жүгініп, Fiat CR.32 және Reggiane Re.2000 ұшақтарын сатып алды. Соңғысы MÁVAG Héja болып өзгертілді, соғыстың басында MKHL-дің негізгі құрамына айналды. 1942 жылдың қазан айынан бастап Messerschmitt Bf 109 (F 4 және G нұсқалары) MKHL-дің арқауы болды. Дегенмен, үш He 112 B 1/U2 ұшағы қызмет етуді жалғастырды. 1940 жылдың жазында Трансильвания үшін Румыниямен арадағы шиеленіс қайтадан күшейді, 27 маусымда бүкіл MKHL дайындыққа алынды. 21 тамызда He 112 ұшақтары маңызды темір жол байланысын қорғау үшін Дебрецен әуежайына жылжытылды. Келесі аптада бейбіт шешім табылды және 30 тамызда Венада келісім шарты қол қойылды. He 112 ұшақтары келесі аптада үйге оралды. 1941 жылға қарай ұшақтар Manfréd Weiss зауытын қорғауға ресми түрде бекітілді, бірақ іс жүзінде олар оқу үшін пайдаланылды. 1944 жылдың көктемінде одақтас бомбалау шабуылдары басталғанда, ұшақтар енді ұшуға жарамды болмады және барлығы 1944 жылдың 9 тамызында Будапешт Ферехеги әуежайына жасалған ірі шабуылда қиратылды. 1939 жылдың жазында, мүмкін He 112B келісімінің қиындықтарына байланысты, венгрлік WM 23 Ezüst Nyíl («Күміс жебе») деп аталған венгрлік ұшақты өндіруге ауысу жоспарланды. Бұл ұшақтың қанат дизайны He 112-ден шабыттанған болуы мүмкін, себебі оның да эллипстік пішіні және сәл керілген қанат дизайны болды. He 112 қанаттарынан айырмашылығы, WM 23 қанаттары фанерамен қапталған ағаштан жасалған болар еді. Фюзеляж дәнекерленген болат құбырлы каркасқа жабыстырылған фанерадан жасалған, ал қозғалтқышы 768 кВт (1030 а.к.) Weiss Manfréd WM K 14B болды – Gnome Rhône Mistral Major радиальды қозғалтқышының лицензиялық түрі. Ол жоғарғы бөлігінде орналасқан екі 12,7 мм Gebauer 1940. M GKM пулеметтерімен және қанаттарында екі 8 мм Gebauer 1939. M пулеметтерімен қаруланған болар еді. Күшті қозғалтқыш WM 23 ұшағын He 112-ге қарағанда айтарлықтай жылдам етті. Ол сынақтар кезінде жақсы өнім көрсетті және үдеуі мен маневрленуі жоғары болды. Дегенмен, жұмыс баяу жүргізілді, себебі Венгрияда жаңа истребительдік әзірлемелер енгізілді және діріл сияқты бірнеше мәселелерді шешу қажет болды. Тек бір прототип салынды және 1942 жылдың 21 сәуірінде дірілдің салдарынан элерон жұлып алынғаннан кейін жоба ақыры тоқтатылды. WM 23 жобасын одан әрі дамытудың және аяқтаудың орнына, оны тоқтатуға және MÁVAG Héja және кейін Messerschmitt Bf 109G өндірісіне көшуге шешім қабылданды.

Жапония

Жапон императорлық әскери-теңіз күштері 12 "Хейнкель" He 112B-0 истребителін сатып алды, оларды "Хейнкель А7He1" және "Теңіз күшінің He типті әуе қорғанысы истребителі" деп атады. Жапондықтар екінші қытай-жапон соғысы кезінде A7He1 истребителін қысқа мерзімге пайдаланды, бірақ 1941 жылғы желтоқсанда Перл-Харборға шабуыл жасамас бұрын "Мицубиси А6М Зеро" истребителінің пайдасына оны қызметтен шығарды. Дегенмен, оның жапондықтарда қолданыста екенін болжай отырып, екінші дүниежүзілік соғыс кезінде одақтастар A7He1 истребителіне "Джерри" деген шартты атау берді.

Румыния

Германия Румынияны май және астық сияқты соғыс материалдарының маңызды жеткізушісі ретінде қарастырды. Румынияны одақтас ретінде қамтамасыз ету мақсатында, Германия 1930 жылдардың ортасында түрлі формаларда күшейтілген қысым көрсетті, оны «жеңілдету және жазалау» тәсілі деп қорытындылауға болады. Жеңілдету әртүрлі өнімдер бойынша тиімді сауда келісімдері түрінде болды, ал 1930 жылдардың соңына қарай Германия Румынияның барлық саудасының шамамен жартысын құрады. Жазалау түрлі дауларда Румынияның қарсыластарының жағын алу арқылы көрінді. 1940 жылдың 26 маусымында Кеңес Одағы Бессарабияны қайтару және Солтүстік Буковинаны беру үшін Румынияға 24 сағаттық ультиматум берді, тіпті соңғысы ешқашан Ресейдің құрамында болмаған еді. Германияның Румыниядағы елшісі патшаға бағынуға кеңес берді, ол осылай істеді. Тамыз айында Германия мен Кеңес Одағының қолдауымен Болгария Оңтүстік Добруджаны қайтарып алды. Сол айдың соңында Германия мен Италияның сыртқы істер министрлері Венада румын дипломаттарымен кездесіп, Солтүстік Трансильванияны Венгрияға беруге келісуді талап етті. Румынияның жағдайы нашарлап, оның жергілікті одақтастары Германияның құрамына еніп, ал үлкен одақтастарының (Ұлыбритания мен Францияның) көмекке берген уәделері бос болды, бұл Польшаға жасалған совет-неміс шабуылы кезіндегі олардың әрекетсіздігімен дәлелденді. Ұзақ өтпей патша тақтан алынып, Германияға бағынышты үкімет құрылды. Румыния Германияның ықпал аймасына берік кіргеннен кейін, алдағы соғысқа дайындалу үшін қайта қарулануға бағытталған күш-жігері күрт күшейді. Румынияның басты мәселесі – оның әуе күштері, АРР болды. Ол кездегі әуе күштерінде негізінен P.11b немесе жергілікті құрастырылған f үлгісінде 100-ден астам поляк PZL P.11 ұшақтары және 30 жаңа PZL P.24E ұшағы болды. Румыния 1930 жылдардың ортасында оларды сатып алған кезде бұл ұшақтар әлемдегі ең жетілген ұшақтардың бірі болғанымен, 1940 жылға қарай олар жаңа үлгілерге қарағанда кемістікке ие болды. 1939 жылдың сәуір айында АРР-ға Bf 109 ұшағы ұсынылды, егер өндіріс неміс сұранысын қанағаттандырса. Осы уақыт аралығында ол 24 He 112B ұшағын қабылдауы мүмкін еді. АРР осы мүмкіндікті пайдаланып, тапсырысты 30 ұшаққа дейін арттырды. Сәуір айының соңында румын ұшқыштар тобы Heinkel-ге конверсиялық оқуға келді, ол PZL P.11-ге қарағанда He 112 ұшағының жетілген сипаттамаларына байланысты баяу жүрді. Оқу аяқталғаннан кейін ұшқыштар жаңа ұшақтардың кабинасында отырып үйлеріне оралды. Ұшақтардың барлығы B 1 немесе B 2 болды және олар шілдеде басталып қазан айында аяқталды. Екі ұшақ жоғалды, біреуі 7 қыркүйекте Германияда оқу кезінде апатқа ұшырады, ал екіншісі жеткізілген кезде қону кезінде аздап зақымдалды және кейін Румыниядағы SET-те жөнделді. Бірінші ұшақтар келе бастағанда, олар жергілікті IAR 80 прототипімен бәсекелестік сынақтан өтті. Румын ұшағы He 112B-ге қарағанда барлық жағынан жоғары екені дәлелденді. Сонымен қатар, сынақ ұшулары He 112 ұшағының бірқатар кемшіліктерін көрсетті, атап айтқанда, әлсіз қозғалтқыш және нашар жылдамдық. Ұшудың нәтижесінде IAR 80 дереу өндіріске тапсырылды, ал қосымша He 112 тапсырыстары тоқтатылды. 15 қыркүйекте 10-шы және 11-ші эскадрильяларды қайта жабдықтау үшін жеткілікті ұшақтар келді. Екі эскадрилья Бухарестің қорғанысына жауапты 1-ші истребитель флотилиясы Flotila ішіндегі 5-ші истребитель тобы Grupul 5 vânãtoare болып құрылды. Қазан айында олар 5-ші құрама болып қала отырып, 51-ші және 52-ші эскадрильялар болып қайта аталды. Ұшқыштар Heinkel-де оқытылған топтың құрамына кірмегендіктен, олар Nardi FN.305 моноплан жаттықтырушыларын қолдана отырып, He 112 ұшағына қарай жұмыс істей бастады. 1940 жылдың көктеміне дейін жаттығулар жалғасты, сонда бір қосымша He 112 B 2 жеткізілді. Ол өткен жылдың қыркүйек айында Германияда апатқа ұшыраған ұшақтың орнына келді. Венгриямен туындаған мәселелер кезінде Венгрияның Ju 86 және He 70 ұшақтары румын аумағы үстінен барлау ұшуларын бастады. Оларды ұстап алудың бірнеше рет жасалған әрекеті 2-ші истребитель флотилиясын жабдықтаған PZL P.11 ұшағының төмен жылдамдығынан сәтсіз аяқталды. Осыған қарсы күресу үшін 51-ші истребитель эскадрильясы 2-ші истребитель флотилиясына көмек көрсету үшін Трансильванияға жіберілді. Алты He 112 Someșeni әуеайлағына, ал тағы алтысы Nușfalău әуеайлағына орналастырылды. 27 тамызда румындық He 112 шабуыл жасап, даулы жағдайларда венгрлік Ca.135bis бомбалаушысына зақым келтірді. Венгриялық оқиғалар версиясы бойынша, бомбалаушы Венгрияның әуе кеңістігінде оқу миссиясында болған және румындық He 112 Венгрияның әуе кеңістігіне кірген және Дебрецендегі әуе...