Кіріспе
2 ғасырдағы римдік философ және дәрігер Секст Эмпирикус (, Sextos Empeirikos; ) - грек пирронистік философ және римдік азаматтығы бар эмпирикалық мектеп дәрігері. Оның философиялық еңбектері ежелгі грек және рим пирронизмінің ең толық сақталған мәліметі болып табылады, ал олардың басқа эллиндік философияларға қарсы аргументтері осы философиялар туралы маңызды ақпарат көзі болып саналады.
Sextus Empiricus (, Sextos Empeirikos; ) was a Greek Pyrrhonist philosopher and Empiric school physician with Roman citizenship. His philosophical works are the most complete surviving account of ancient Greek and Roman Pyrrhonism, and because of the arguments they contain against the other Hellenistic philosophies, they are also a major source of information about those philosophies.
Өмір
Секст Эмпирик туралы көп мәлімет белгілі емес. Ол Александрияда, Римде немесе Афинада өмір сүрген болуы мүмкін. Оның римдік аты Секст болғандықтан, ол римдік азамат болған деуге болады. 10 ғасырдағы Византия энциклопедиясы – Суда, және басқа да көне дәуірге дейінгі дереккөздер оны Хаеронеялық Секстпен бір адам деп көрсетеді, бірақ бұл сәйкестік жиі күмәндалады. Оның медициналық еңбектерінде, атынан көрініп тұрғанындай, дәстүр бойынша ол пирронизм кең таралған эмпирикалық мектепке жатқан. Дегенмен, Секст өзінің жазбаларында кем дегенде екі рет методистік мектепке жақын екенін көрсетеді.
Философия
Скептик ретінде Секст Эмпирик барлық білім түрлеріне қатысты мәселелерді көтерді. Ол индукцияның жарамдылығына оның ең танымал сыншысы Дэвид Юмнан бұрын күмән келтірді және барлық қисынды ойлау түрлеріне қарсы регресс аргументін ұсынды: шындықты өздері бағалаймын дегендер шындықтың критерийіне ие болуы керек. Демек, бұл критерий судьяның мақұлдауысыз немесе мақұлданған. Ал егер ол мақұлдаусыз болса, онда оған қалай сенуге болады? Өйткені, даулы мәселелерге үкім шығармайынша сенім артуға болмайды. Егер ол мақұлданса, оны мақұлдаған нәрсе де, өз кезегінде, мақұлданған немесе мақұлданбаған болуы мүмкін, және т.б. шексіздікке дейін. Бұл көзқарас Пиррондық скептицизм деп аталады, Секст оны Карнеадтың академиялық скептицизмінен ажыратты, ол, Секстке сәйкес, білімнің мүмкіндігін толығымен жоққа шығарады, ал Секст мұны оң сенім деп сынға алды. Оның орнына Секст жай ғана сенімнен бас тартуды, яғни бір нәрсені білуге бола ма, жоқ па деген үкімді тоқтатуды (эпохе) жақтады. Тек үкімді тоқтату арқылы ғана ойдың тыныштығы (атараксия) күйіне жете аламыз. Секст үкімді тоқтатуды қаншалықты жақтады деген мәселеде пікірталастар бар. Майлс Берниет, Джонатан Барнс және Бенсон Мэйтс пікірінше, Секст біз барлық сенімдерге қатысты үкімді тоқтатуымыз керек деп кеңес береді; яғни, ешқандай сенімді шындық деп растамауымыз және ешқандай сенімді жалған деп жоққа шығармауымыз керек, себебі біз сенімдерсіз, әдет-ғұрып бойынша әрекет ете отырып өмір сүре аламыз. Алайда Майкл Фреде басқаша түсіндірмелерді қорғайды, оған сәйкес Секст сенімдерге рұқсат береді, егер олар ақыл-ой, философия немесе болжамдарға негізделмесе; мысалы, скептик скептиктер қоғамында кең таралған пікірлерді қабылдауы мүмкін. Скептик пен догматик арасындағы маңызды айырмашылық – скептик өзінің сенімдерін қатаң философиялық зерттеулердің нәтижесінде ұстамайды.
Those who claim for themselves to judge the truth are bound to possess a criterion of truth. This criterion, then, either is without a judge's approval or has been approved. But if it is without approval, whence comes it that it is trustworthy? For no matter of dispute is to be trusted without judging. And, if it has been approved, that which approves it, in turn, either has been approved or has not been approved, and so on ad infinitum. This view is known as Pyrrhonian skepticism, which Sextus differentiated from Academic skepticism as practiced by Carneades which, according to Sextus, denies the possibility of knowledge altogether, something that Sextus criticized as being an affirmative belief. Instead, Sextus advocates simply giving up belief; in other words, suspending judgment (epoché) about whether or not anything is knowable. Only by suspending judgment can we attain a state of ataraxia (roughly, 'peace of mind'). There is some debate as to the extent to which Sextus advocated the suspension of judgement. According to Myles Burnyeat, Jonathan Barnes, and Benson Mates, Sextus advises that we should suspend judgment about virtually all beliefs; that is to say, we should neither affirm any belief as true nor deny any belief as false, since we may live without any beliefs, acting by habit. Michael Frede, however, defends a different interpretation, according to which Sextus does allow beliefs, so long as they are not derived by reason, philosophy or speculation; a skeptic may, for example, accept common opinions in the skeptic's society. The important difference between the skeptic and the dogmatist is that the skeptic does not hold his beliefs as a result of rigorous philosophical investigation.