Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Британдық жазушы (1913–1991)
British author (1913–1991)
Өмірбаян
Уилсон Англияның Суссекс графтығындағы Бексхилл қаласында, ағылшын әкесі Уильям Джонстон Уилсон мен Оңтүстік Африкалық анасы Мод (құрметті аты – Кэни), Дурбан қаласының бай саудагер отбасынан шыққан, дүниеге келді. Уилсонның әкесінің әкесі беделді шотланд әскер полкінде қызмет еткен және Дюмфриссширдегі меншік иесі болған, сол жерде Уильям Джонстон Уилсон (Хеймаркетте туғанына қарамастан) өскен және кейін өмір сүрген. 1937 жылы ол Британ мұражайының Баспа кітаптар бөлімінде кітапханашы болып жұмыс істеді, жаңа Бас каталогты дайындаумен айналысты. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Блетчли Парктегі кодтарды бұзу орталығында итальяндық теңіз кодтарын аудару бөлімінде жұмыс істеді. Үлкен, жарқын галстуктар мен көйлектер тағатын, Синклер Маккей оны Блетчлидегі "танымал гомосексуалдардың" бірі деп сипаттады. Ол Симпсон ауылындағы "мейірімді отбасымен" бірге тұрды, олар оның темекіге құмарлығын және театрлық жөтелді уайыммен қабылдады. Олар тек Джон Буньянның "Киелі соғыс" атты туындысын оқыды (және қайта-қайта оқыды). Бөлмедегі "қысыңқы жағдай" оның күйзелісіне және "Помпейлік көңіл күйіндегі ауытқуларға" әсер еткен болуы мүмкін. Жұмыс ортасының күшті стресі салдарынан жүйкелік құлауға ұшырады, оны Рольф Вернер Костерлиц емдеді. Бір әріптесі, ол Ренге сия құмырасын лақтырғанда: "Ангус ешқандай ашулы емес. Ол дұрыс адамдарға сия құмыраларын лақтырады!" деді. Рен, Дороти Робертсон, Уилсон мен тағы бір оқытушыдан трафик талдауын үйренді. Ол оны былай еске алды:
Wilson was born in Bexhill, Sussex, England, to an English father, William Johnstone Wilson, and South African mother, Maude (née Caney), of a wealthy merchant family of Durban. Wilson's grandfather had served in a prestigious Scottish army regiment, and owned an estate in Dumfriesshire, where William Johnstone Wilson (despite being born at Haymarket) was raised, and where he subsequently lived. and in 1937 became a librarian in the British Museum's Department of Printed Books, working on the new General Catalogue. During World War II, he worked in the Naval section at the code breaking establishment, Bletchley Park, translating Italian Naval codes. A wearer of large, brightly coloured bow ties and shirts, Sinclair McKay described him as one of the "famous homosexuals" at Bletchley. He was billeted with a "kind family" in the village of Simpson, who worried about his "prodigious consumption" of cigarettes by coughing theatrically. They only read (and re read) John Bunyan's The Holy War. The "claustrophobia" of the billet may have contributed to his increasing depression and his "Pompeiian mood swings". The work situation was stressful and led to a nervous breakdown, for which he was treated by Rolf Werner Kosterlitz. A colleague said when he threw an inkpot at a Wren that "Angus isn't really mad. He threw inkpots at all the right people!" A Wren, Dorothy Robertson, was taught traffic analysis by Wilson and another instructor. She recalled him as:
"Дарынды, жас гомосексуал. Ол бөлмеге киімімен кіріп келетін, сол кездегі барлық түстердегі киімдері көзге түсетін, тізбектей темекі тартатын, тырнақтары шағылысқан және өте гистериялық күлкісі бар еді." Соғыс аяқталғаннан кейін Уилсон мұражайға оралды, сол жерде ол Тони Гарреттпен (1929 жылы туған) танысты, ол оның өмірінің соңына дейін серігі болды. Кейін жылдарда олардың бірге өмір сүруі Джонатан Гилидің режиссерлік жұмысы "Ангус және Тони" (1984) атты BBC2 фильмінде шынайы бейнеленді. Бұл британдық теледидардағы гомосексуал жұптың өмірін көрсеткен алғашқы фильмдердің бірі болды. Уилсонның алғашқы жарияланымдарының бірі – "Бұрыс топ" (1949) атты әңгімелер жинағы болды, одан кейін үлкен жетістікке ие болған "Цикута және одан кейін" атты батыл роман жарық көрді, бұл оны Еуропаға лекция оқуға шақырды. Уилсон сыншы ретінде жұмыс істеді және 1955 жылы Британ мұражайынан толық уақыт жазу үшін кетіп (қаржылық жағдайы оны ақтамаса да) Саффолкке көшті. Ол Колин Уилсонның алғашқы романының жарық көруіне көмектесті және 1957 жылдан бастап Жапония, Швейцария, Австралия және АҚШ-та лекциялар оқыды. 1968 жылғы Жаңа жылдық құрмет көрсетуде Британ империясы орденінің командирі (CBE) атағымен марапатталды және келесі жылдары көптеген әдеби наградалар алды. 1980 жылғы туған күніне орай Бакалавр атанды және 1982 жылдан 1988 жылға дейін Корольдік әдебиет қоғамының президенті болды. Оның соңғы жылдары денсаулығының нашарлауымен байланысты болды, ол 1991 жылдың 31 мамырында 77 жасында Суффолк графтығындағы Бьюри-Сент-Эдмундс қаласындағы зейнеткерлер үйінде инсульттан қайтыс болды.
a brilliant young homosexual He used to mince into the room wearing, in those days, outrageous clothes in all colours; he chain smoked; his nails were bitten down to the quick and he had a rather hysterical laugh. Wilson returned to the Museum after the end of the war, and it was there that he met Tony Garrett (born 1929), who was to be his companion for the rest of his life. Years later their life together was sympathetically portrayed in the BBC2 film "Angus and Tony" (1984), directed by Jonathan Gili. It was one of the first depictions of the life of a gay couple on British television. Wilson's first publication was a collection of short stories, The Wrong Set (1949), followed quickly by the daring novel Hemlock and After, which was a great success, prompting invitations to lecture in Europe. Wilson worked as a reviewer, and in 1955 he resigned from the British Museum to write full time (although his financial situation did not justify doing so) and moved to Suffolk. He was instrumental in getting Colin Wilson's first novel published in 1956 and from 1957 he gave lectures further afield, in Japan, Switzerland, Australia, and the USA. He was appointed a Commander of the Order of the British Empire (CBE) in the 1968 New Year Honours, and received many literary honours in succeeding years. He was made a Knight Bachelor in the 1980 Birthday Honours, and was President of the Royal Society of Literature from 1982 to 1988. His remaining years were affected by ill health, and he died of a stroke at a nursing home in Bury St Edmunds, Suffolk, on 31 May 1991, aged 77. and jointly helped to establish their creative writing course at masters level in 1970, which was then a groundbreaking initiative in the United Kingdom.