Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Сило (783 жылы қайтыс болды) – 774 жылдан 783 жылға дейін Астурия патшасы болды, Альфонс I-нің ("Католик Альфонс") қызы Адосиндаға үйленгеннен кейін таққа отырды. Ол Астурия Корольдігінің астанасын Кангас-де-Онистен корольдіктің орталығына жақын орналасқан Правияға көшірді. Ол Кордобаның Омейяд әмірі Абд әл-Рахман I және Карл I-нің замандасы еді.
Silo (died 783) was the king of Asturias from 774 to 783, succeeding Aurelius. He came to the throne upon his marriage to Adosinda, daughter of Alfonso I ("Alfonso the Catholic"). He moved the capital of the Kingdom of Asturias from Cangas de Onís to Pravia, closer to the center of the kingdom. He was a contemporary of Abd al Rahman I, Umayyad Emir of Córdoba, and of Charlemagne.
Таққа отырғызу
Шило заманында монархтар, бұрынғы вестгот патшалығында болғандай, ақсүйектер тарапынан сайланған. Монархтар көбінесе бірнеше әулеттің ішінде таңдалды. Басымдық патшаның ұлына берілетін, егер ол болмаса, патшаның қызының күйеуіне, Альфонсо мен Шилоның өзінің мысалында болғандай, ал егер олар да болмаса, билік жүргізуге қабілетті деп есептелген басқа да патшалық рудан шыққан ер адамға жүктелер еді. Дегенмен, мұрагерлік жолы туралы ғылыми пікірталас жоқ емес: вестгот үлгісіндегі сайлау, жергілікті дәстүрге сәйкес аналық желі арқылы мұрагерлік және патшалық әулеттердегі тұқым қуалаушылық. Осы теориялардың әрқайсысы Шилоның таққа отыруына қатысты әртүрлі түсіндірмелерді ұсынады.
In Silo's time, monarchs were apparently elected by the nobility as in the earlier Visigothic Kingdom. Monarchs were chosen from among a small number of dynasties. Preference tended to go to the son of a king or, where that was not possible, to the husband of a king's daughter, as had happened in the case of Alfonso and of Silo himself, or, failing that, to another male of royal lineage thought capable of governing. Nevertheless, there is academic controversy about the mode of succession: election after the Visigothic style, matrilineal succession according to indigenous practice, and hereditary in royal lineages. Each of these theories leads to a somewhat different account of Silo's accession to the throne.
Билік
Chronicon Albeldense-ге сәйкес, Сило мұсылмандармен "анасының қалауы үшін" татулық сақтады. Бұл фразаның мағынасы ғалымдар арасында пікірталас тудырып келеді. Ол оның анасы мұсылман болғандығын, немесе Омейяд әмірі Абд әл-Рахман I-мен қандай да бір байланысы болғандығын, немесе ол Кордобада Абд әл-Рахманның тұтқыны болғандығын, немесе мүлдем басқа нәрсені білдіруі мүмкін. Мұсылмандардың Астурия Корольдігіне қатысты әрекетсіздігін Силоның билігінің 778 жылы Карл I-нің (Шарломанның) Испанияға араласуымен бірге келуімен түсіндіруге болады. Карл I Сарагоса қоршауын ұстай алмады және Ронсевальде жеңіліске ұшырап, кері шегінуге мәжбүр болды, ал 781 жылы Абд әл-Рахман I француз басқыншылығына жақсы қарайтын аймақтарға кек қайтару үшін Эбро аңғарына жорық жасады. Керісінше, Астурия Корольдігі ішінде Сило билік еткен кезде Галисия Фруэла I билігінде болғандай, екінші рет көтеріліс жасады. Жылнамалар көтерілістің себептерін нақты көрсетпейді. Көтерілісшілердің әскері қазіргі Луго провинциясындағы Монтекубейро шайқасында Сило әскерімен кездесті, онда ол оларды жеңіп, көтеріліске нүкте қойды. Иберия түбегіндегі ең көне ортағасырлық жазба Шило билігіне жатады. "Диплом дель Рей Дон Сило" (Король Силоның дипломы) 775 жылдың 23 тамызында жасалған. Бұл келісім-шарт құжатында "pro anima" ("жан үшін") Сило Лукистегі (Луго) Табулата ауылындағы (қазіргі Трабада) монахтар тобына монастырь құру мақсатымен белгілі бір мүліктің иелігін берді.
According to the Chronicon Albeldense, Silo kept peace with the Muslims ob causam matris, "for his mother's sake". The meaning of this phrase has been debated by scholars. It could mean that his mother was a Muslim with some sort of connection to the Umayyad Emir Abd al Rahman I, or that she was a hostage of Abd al Rahman in Córdoba, or it could mean yet something else. One could explain the inactivity of the Muslims with respect to the Kingdom of Asturias by the fact that Silo's reign coincided with the intervention of Charlemagne in Spain in 778. Charlemagne could not maintain the siege of Zaragoza and had to retire by way of Roncesvalles, suffering a great defeat there, and the subsequent campaign of Abd al Rahman I in 781 into the Ebro Valley in revenge against those who had been favorably disposed toward the French invasion. Conversely, within the Kingdom of Asturias, during Silo's reign Galicia rebelled for the second time, having done so before during the reign of Fruela I. The chronicles do not elucidate the motives for the rebellion. The rebel army faced Silo's troops in the Battle of Montecubeiro in what is now the Province of Lugo, where he defeated them, ending the rebellion. The oldest known medieval written document in the Iberian peninsula dates from Silo's reign. The Diploma del Rei Don Sílo (Diploma of King Silo) dates from 23 August 775. In this contractual document of donation "pro anima" ("for the sake of the soul"), Silo granted particular properties in the village of Tabulata (now Trabada) in Lucis (Lugo) to a group of monks, with the intention that they would found a monastery.
Сотты Правияға көшіру
Таққа отырғанда Сило астанасын Кангас-де-Онистен Правияға көшірді, ол өңірде жер иесі, атақты аристократ болған. Жаңа астананың стратегиялық артықшылығы – ежелгі римдік қоныс Правия Налон өзенінің аңғарында, Астурика Аугустаға (қазіргі Асторга) дейінгі римдік жол бойында орналасқан еді. Сонымен қатар, Сило патшалық шекарасын Галисияға дейін кеңейткеннен кейін Кангас-де-Онис оның патшалығының ортасынан тым алыс қалды.
Upon ascending to the throne, Silo moved the capital from Cangas de Onís to Pravia, the region in which he was a local magnate, a landed aristocrat. The new capital had the strategic advantage that Pravia, an ancient Roman settlement, was located in the valley of the Nalón River along the Roman road to Asturica Augusta, now Astorga. Furthermore, once Silo extended the frontiers of the realm to Galicia, Cangas de Onís was now quite far from the center of his kingdom.
Өлім және мұрагерлік
Сило 783 жылы Правияда қайтыс болды. "Эстория де Испания" немесе "Примьера Кроника Генерал" оның өлімі туралы былай дейді:
Silo died in Pravia in 783. The Estoria de España or Primera Crónica General says of his death:
Оның қайтысынан кейін Силоның жесірі Адосинда, Фруэла I-нің ұлы, немере інісі Альфонсоны мұрагер етіп таңдады. Жасы келген ол Палатий Регис губернаторы, шамамен канцлер қызметіне тағайындалды. Содан кейін таққа Альфонсо I-нің және мұсылман әйел құлынан туған ұлы Маурегато отырды.
After his death, Silo's widow Adosinda engineered the election of her nephew Alfonso, son of Fruela I, as successor. The adolescent was named governor of the Palatium Regis, roughly chancellor. The throne was then seized by Mauregato, son of Alfonso I and of a slave woman of Muslim origin.
Жерлеу
Сило өзі салған Сан-Хуан Апостол және Евангелист шіркеуінде, Сантианс-де-Правияда жерленді. Оның және Адосинданың қабірі әлі күнге дейін сол жерде сақталып тұр. Алайда, Маэстро Кустодио Силоның сүйегі Овьедо қаласындағы Сан-Хуан-де-лас-Дюйнас монастырына көшіріліп, бас алтарьдың артына қайта жерленгенін айтқан екен.
Silo was entombed in the Church of San Juan Apóstol y Evangelista, Santianes de Pravia, which he had ordered built. The tomb believed to be his and Adosinda's remains there to this day. Nonetheless, the Maestro Custodio is said to have stated that Silo's remains were moved to the monastery of San Juan de las Dueñas in the city of Oviedo, and re interred behind the main altar there.