Балаға төленетін жәрдемақы

Кіріспе

Балаға төленетін ақшалар Балаға арналған жәрдемақы (немесе балаға арналған алимент) – неке немесе басқа ұқсас қарым-қатынас аяқталғаннан кейін баланың (немесе ата-ананың, қамқоршының, қорғаншының) қаржылық мүддесі үшін ата-ананың жүйелі, мерзімді төлемдері. Бала асырау ақысы – бұл қарым-қатынас тоқтатылған, немесе кейбір жағдайларда мүлдем болмаған жағдайда, балалардың күтімі мен қолдауы үшін борышкердің борышкерге тікелей немесе жанама түрде төлейтін ақысы. Көбінесе борышкер – бұл баланың тұрғылықты жері жоқ ата-анасы. Ал алушы әдетте баланың тұрғылықты жері бар ата-анасы, қамқоршысы немесе қорғаншысы болып табылады. Заңнамаға байланысты, баланың тұрғылықты жері бар ата-ана баланың тұрғылықты жері жоқ ата-анасына бала асырау ақысын төлеуі мүмкін. Әдетте, баланың жынысына қарамастан, оның асыраушысының міндеті бірдей, сондықтан анасы әкеге асырау ақысын төлеуі керек, әке де анасына төлеуі керек. Кейбір юрисдикцияларда ортақ қорғаншылық болғанда, баланың екі тұрғылықты жері бар ата-анасы болады және тұрғылықты жері жоқ ата-анасы болмайды, сонда жоғары табысы бар тұрғылықты жері бар ата-ана (борышкер) екінші тұрғылықты жері бар ата-анаға (алушыға) төлеуге міндетті болуы мүмкін. Басқа юрисдикцияларда, тіпті заңды түрде ортақ тұрғылықты жері болған жағдайда да, егер олар дәл бірдей үлес қоса алмайтын болса, ата-аналардың бірі бала асырау үшін тұрғылықты жері жоқ ата-ана деп есептеледі және екінші ата-анаға табысының бір бөлігін төлеуі керек; "тұрғылықты жері бар" ата-ананың табысы немесе қажеттіліктері ескерілмейді. Бала асырау ақысы әдетте ажырасу, неке бұзу, неке жою, ата-аналықты анықтау немесе азаматтық одақты тарату кезінде қарастырылады және алимент (ерлі-зайыптыларды асырау) туралы келісімдерге қосымша болуы мүмкін. Балаларды асырау құқығы және ата-аналардың осындай қолдау көрсету жөніндегі міндеттері халықаралық деңгейде мойындалған. 1992 жылғы Біріккен Ұлттар Ұйымының Бала құқықтары туралы конвенциясы – бұл Біріккен Ұлттар Ұйымының барлық мүше мемлекеттері қол қойған және АҚШ-тан басқа барлық мемлекеттер ресми түрде ратификациялаған міндетті конвенция. Онда балаларды тәрбиелеу және дамыту, сондай-ақ балалардың дамуына жеткілікті өмірлік деңгейді қамтамасыз ету ата-аналардың ортақ жауапкершілігі және балалардың негізгі адам құқығы болып табылады деп жария етілген, сондай-ақ балаларды қамтамасыз етудің негізгі жауапкершілігі ата-аналарға жүктеледі деп айтылған. Балаларды асырауды күшейтуге қатысты Біріккен Ұлттар Ұйымының басқа да құжаттары мен шешімдеріне 1956 жылғы Нью-Йорк конвенциясы жатады, ол Біріккен Ұлттар Ұйымының қамқорлығымен құрылған және БҰҰ-ға мүше 64 мемлекет ратификациялаған. Сонымен қатар, балаларды асырау құқығы, сондай-ақ оны жүзеге асыру және күшіне енгізу шаралары Еуропа Кеңесі, Еуропалық Одақ және Гаага конференциясы сияқты басқа да халықаралық ұйымдар тарапынан мойындалған. Жеке елдерде балаларды асырауды жүзеге асыру және жинау бойынша ережелерді белгілейтін заңнаманың мысалдары: 1975 жылғы Отбасы туралы заң (Австралия), Балаларды асырау туралы заң (Ұлыбритания) және Балаларды асырау және туыстық қатынас туралы заң (Фиджи). АҚШ-тағы бала асырау, 45 C. F. R. 302.56 әр штаттан дұрыс деп саналатын (бірақ жоққа шығарылатын) нұсқаулықты әзірлеуді және жариялауды, сондай-ақ нұсқаулықты кемінде төрт жылда бір рет қарауды талап етеді. Балаларды асырау туралы заңдар мен міндеттемелер әлемнің көптеген елдерінде, соның ішінде Еуропа, Солтүстік Америка және Австралия елдерінің көпшілігінде, сондай-ақ Африка, Азия және Оңтүстік Америка елдерінде мойындалған.

payments made for the benefit of a child
Ongoing, periodic payment made by a parent for the financial benefit of a child

Child support (or child maintenance) is an ongoing, periodic payment made by a parent for the financial benefit of a child (or parent, caregiver, guardian) following the end of a marriage or other similar relationship. Child maintenance is paid directly or indirectly by an obligor to an obligee for the care and support of children of a relationship that has been terminated, or in some cases never existed. Often the obligor is a non custodial parent. The obligee is typically a custodial parent, a caregiver, or a guardian. Depending on the jurisdiction, a custodial parent may pay child support to a non custodial parent. Typically one has the same duty to pay child support irrespective of sex, so a mother is required to pay support to a father just as a father must pay a mother. In some jurisdictions where there is joint custody, the child is considered to have two custodial parents and no non custodial parents, and a custodial parent with a higher income (obligor) may be required to pay the other custodial parent (obligee). In other jurisdictions, and even with legally shared residence, unless they can prove exactly equal contributions, one parent will be deemed the non resident parent for child support and will have to pay the other parent a proportion of their income; the "resident" parent's income or needs are not assessed. Child support is often arranged as part of a divorce, marital separation, annulment, determination of parentage or dissolution of a civil union and may supplement alimony (spousal support) arrangements. The right to child support and the responsibilities of parents to provide such support have been internationally recognized. The 1992 United Nations Convention on the Rights of the Child is a binding convention signed by every member nation of the United Nations and formally ratified by all but the United States. It declares that the upbringing and development of children and a standard of living adequate for the children's development is a common responsibility of both parents and a fundamental human right for children, and asserts that the primary responsibility to provide such for the children rests with their parents. Other United Nations documents and decisions related to child support enforcement include the 1956 New York Convention on the Recovery Abroad of Maintenance created under the auspices of the United Nations, which has been ratified by the 64 of the UN member states. In addition, the right to child support, as well as specific implementation and enforcement measures, has been recognized by various other international entities, including the Council of Europe, the European Union and the Hague Conference. Within individual countries, examples of legislation pertaining to, and establishing guidelines for, the implementation and collection of child maintenance include the 1975 Family Law Act (Australia), the Child Support Act (United Kingdom) and the Maintenance and Affiliation Act (Fiji). Child support in the United States, 45 C. F. R. 302.56 requires each state to establish and publish a Guideline that is presumed correct (but rebuttable), and Review the Guideline, at a minimum, every four years. Child support laws and obligations are known to be recognized in a vast majority of world nations, including the majority of countries in Europe, North America and Australia, as well as many in Africa, Asia and South America.

Құқықтық теория

Балаларды асырау саясаты екі ата-ананың да балаларына қаржылай қолдау көрсетуге міндетті екендігіне негізделген, тіпті балалар екеуінің де басында тұрмаса да. Балаларды асырау балаларға қаржылық қолдау көрсетуді қамтиды және эмоциялық қолдау, интеллектуалдық қолдау, физикалық күтім немесе рухани қолдау сияқты басқа қолдау түрлерін қамтымайды. Балалар екеуінің де ата-анасымен бірге тұрған кезде, соттар ата-аналарға балаларына қалай қаржылай көмек көрсету керектігін сирек немесе мүлдем айтпайды. Алайда, ата-аналар бірге тұрмаса, сот көбінесе бір ата-ананы екіншісіне балаға қаржылық қолдау ретінде белгіленген сомада төлеуге міндеттейді. Мұндай жағдайларда, бір ата-ана (алимент алушы) балаға алимент алады, ал екінші ата-ана (алимент төлеуші) балаға алимент төлеуге міндетті. Алимент сомасы жеке жағдай бойынша немесе ата-аналар балаларына қаржылай қолдау көрсету үшін төлеуі тиіс соманы бағалайтын формула бойынша белгіленуі мүмкін. Алиментті бір ата-анадан екіншісіне төлеуге болады, егер бір ата-ана баламасыз болса, ал екіншісі баламалы болса. Сондай-ақ, егер екі ата-ана да баламалы болса (ортақ немесе бөліскен қамқорлық) және бала тәрбиесіне жауапкершілікті бөліссе, алиментті бір ата-анадан екіншісіне төлеуге болады. Кейбір жағдайларда, баланың жалғыз қамқоршысы болатын ата-анаға, бала оның қамқорлығында болған кезде, баламасыз ата-анаға алимент төлеуге бұйрық берілуі мүмкін. Баламасыз ата-ана немесе алимент төлеуші төлейтін алимент, алимент төлеушінің үйінде баламен бірге болуына байланысты шығындар үшін оның жауапкершілігін жоймайды. Мысалы, егер алимент төлеуші алимент алушыға алимент төлесе, бұл алимент алушының баламен бірге баламасыз ата-ананың немесе алимент төлеушінің үйінде болған кезде тамақ, баспана, жиһаз, тұрмыстық заттар, киім, ойыншықтар немесе басқа да шығыстарға жауапкершілігін білдірмейді. Көптеген юрисдикцияларда ата-аналардың некеде болуы міндетті емес, және балаға алимент міндеттемесін анықтау үшін тек әкелік және/немесе аналық (туыстық) дәлелдеу қажет. Балаларды асырау, де-факто ата-ананың баламен немесе балалармен тұрақты ата-аналық қарым-қатынас орнату үшін жеткілікті уақыт ішінде ата-аналық қарым-қатынас орнатуы кезінде эстоппл қағидасы бойынша да жұмыс істей алады. Канад соттарында «Ажырасу туралы заң» «баламасыз» ата-ананың қаржылық жауапкершілігін егжей-тегжейлі көрсетеді, ал «баламалы» ата-ананың жауапкершілігі туралы ештеңе айтылмаған. Осыған байланысты, Канад соттары «баламасыз» ата-ананың табысын бөліп, оны «баламалы» ата-анаға берумен шектеледі. Соттар баланың «екі ата-анадан да қолдау күту құқығы бар екенін» мойындайды, бірақ «Ажырасу туралы заң» бойынша «баламалы» ата-ананың баланы асырауға міндетті екенін көрсететін заңдық прецедент жоқ. Сонымен қатар, соттар «баламасыз» ата-аналардың «балаларды асырау» ақшасын баланың қажеттіліктеріне пайдалануын қамтамасыз етуге жасалған кез келген әрекетке қатысты қарсылық білдірді.

Child support is based on the policy that both parents are obliged to financially support their children, even when the children are not living with both parents. Child support includes the financial support of children and not other forms of support, such as emotional support, intellectual support, physical care, or spiritual support. When children live with both parents, courts rarely, if ever, direct the parents on how to provide financial support for their children. However, when the parents are not together, courts often order one parent to pay the other an amount set as financial support for the child. In such situations, one parent (the obligee) receives child support, and the other parent (the obligor) is ordered to pay child support. The amount of child support may be set on a case by case basis or by a formula estimating the amount thought that parents should pay to financially support their children. Child support may be ordered to be paid by one parent to another when one is a non custodial parent and the other is a custodial parent. Similarly, child support may also be ordered to be paid by one parent to another when both parents are custodial parents (joint or shared custody) and they share the child raising responsibilities. In some cases, a parent with sole custody of their children may even be ordered to pay child support to the non custodial parent to support the children while they are in the care of that parent. Child support paid by a non custodial parent or obligor does not absolve the obligor of the responsibility for costs associated with their child staying with the obligor in their home during visitation. For example, if an obligor pays child support to an obligee, this does not mean that the obligee is responsible for food, shelter, furniture, toiletries, clothes, toys or games, or any of the other child expenses directly associated with the child staying with the non custodial parent or obligor. In most jurisdictions, there is no need for the parents to be married, and only paternity and/or maternity (filiation) need to be demonstrated for a child support obligation to be found by a competent court. Child support may also operate through the principle of estoppel where a de facto parent that is in loco parentis for sufficient time to establish a permanent parental relationship with the child or children. Canadian courts differ in that the "Divorce Act" sets out in detail, the financial responsibilities of the "Non Custodial" parent whilst the "Custodial" parent's responsibilities are not mentioned. Consequently, Canadian courts limit themselves to dividing the "Non Custodial" parents income and providing it to the "Custodial" parent. While the courts recognize that the child has an "expectation of support from both parents", there is no legal precedent under the "Divorce Act" indicating that the "Custodial" parent has any obligation to support the child. In addition, courts have vehemently opposed any attempt by "Non Custodial" parents to ensure "Child Support" is actually used for the child.

Бала асырау және қарым-қатынас

Бала асырауы және онымен кездесу немесе байланыс мәселелері ажырасу немесе әкелік құқығын анықтау келісімінде шешілуі мүмкін, бірақ көптеген елдерде осы екі құқық пен міндет толыққанды бөлек және жеке-жеке орындалуға жатады. Баланың күтімін жүзеге асыратын ата-ана бала күтімін жүзеге асырмайтын ата-ананың бала асырауына тиіс соманы төлемегені үшін онымен байланысты үзу арқылы "жазалай" алмайды. Керісінше, бала күтімін жүзеге асырмайтын ата-ана баламен толық немесе ішінара байланысқа ие болмаса да, бала асырауына тиіс соманы төлеуге міндетті. Сонымен қатар, ортақ қамқорлық белгіленген жағдайда да, егер бала көбінесе ата-аналарының бірімен бірге тұрса, ата-аналар арасында бала асырауы төленеді. Ата-ана баламен қарым-қатынас жасағысы келмесе де, бала асырауына жауапты емес ата-ана бала асырауы төлемдерін жасауға міндетті. Соттар баланың ата-аналарынан қаржылық қолдау алу құқығы ересек адамның ата-аналық рөлді қабылдамау ниетінен басым екенін растайды. Бала асырауы мен байланыс жеке мәселелер болғамен, кейбір елдерде соңғысы біріншісіне әсер етуі мүмкін. Мысалы, Ұлыбританияда бала асырауына белгіленген сома бала асырауын жүзеге асыратын ата-ананың үйінде апта сайын өткізетін түндер санына байланысты төмендетілуі мүмкін.

Бала асырау ақысын пайдалану

Халықаралық және ұлттық балаларды асырау ережелерінің көпшілігі әрбір ата-ананың баласын асырауға міндетті екенін мойындайды. Осы міндеттің шеңберінде екі ата-ана да баласының (балаларының) шығындарын бөлісуге тиіс. Балаларды асырау туралы шешімдерде балаға арналған нақты шығыстарға, мысалы, мектеп ақысы, балабақша және медициналық қызметтерге қаражат бөлінуі мүмкін. Кейбір жағдайларда, міндетті ата-аналар осы шығыстарды тікелей төлеуі мүмкін. Мысалы, олар оқу ақысын тікелей баласының мектебіне төлеуі мүмкін, ал ақшаны міндетті емес ата-анаға жібермейді. Шешімдерде әр ата-ананың түрлі қажеттіліктерге байланысты шығыстардың белгілі бір пайызын көтеруі де талап етілуі мүмкін. Мысалы, АҚШ-тың Массачусетс штатында, бала асырап алған ата-аналар әр балаға жылдық 100 долларға дейінгі медициналық сақтандырусыз туындаған шығындарды төлеуге міндетті. Тек содан кейін ғана сот, міндетті емес ата-ананың бала асырау ақысын осы шығыстарға жұмсауға рұқсат беруді қарастырады. Канадалық соттар табысқа негізделген «Федералды балаларды асырау жөніндегі нұсқаулар» арқылы балаларды асырауды қамтамасыз етеді, бірақ «Ерекше шығыстар» бойынша да шешім қабылдануы мүмкін. Көптеген американдық университеттер де колледж шығындарын төлеуде міндетті емес ата-аналарды жартылай жауапты деп есептейді және қаржылық көмек беру кезінде ата-аналардың табысын ескереді. Кейбір штаттарда сот міндетті емес ата-анаға осы шығындарды төлеуге көмектесуді бұйыруы мүмкін. Канадалық университеттердің әрқайсысының стандарттары әртүрлі, бірақ олар студенттік несие алу үшін қажетті провинциялық стандарттарға ұқсас. Екі ата-ана да қолдау көрсетуге тиіс болғамен, «қамқорлықтағы ата-аналарға» мұндай қолдау көрсетуді талап ету сирек кездеседі, ал «қамқорлықтағы емес» ата-аналар заң бойынша оны қамтамасыз етуге міндетті. АҚШ-та борышкер медициналық сақтандыру жоспарына балаларын қосуды талап ететін медициналық бұйрық алуы мүмкін. Кейбір штаттарда екі ата-ана да баланың медициналық сақтандыруын қамтамасыз етуге жауапты. Егер екі ата-ананың да медициналық сақтандыруы болса, бала артық тиімді жоспарға қосылуы немесе біреуін екіншісімен толықтыруы мүмкін. АҚШ қарулы күштерінің белсенді немесе зейнеткерліктегі мүшелерінің балалары әскери асыраушы ретінде медициналық сақтандыруға құқылы және борышкерге ешқандай шығынсыз DEERS бағдарламасына тіркелуі мүмкін. Бала асырау ақысы бойынша жауапкершілік ережелері елдер мен штаттар бойынша әртүрлі. Кейбір юрисдикцияларда, мысалы, Австралияда, бала асырау төлемдерін алушылар баланың мүддесі үшін оларды пайдалануға сенім білдіріледі, сондықтан нақты сатып алулар туралы есеп беру талап етілмейді. Калифорнияда, бала асырау ақысын қалай жұмсауға шектеулер, есеп беру немесе басқа да талаптар жоқ, ақша балаға жұмсалады деп есептеледі. Бірақ басқа юрисдикцияларда бала асыраушысы сот немесе міндетті емес ата-ананың талап етуі бойынша бала асырау ақысын қалай жұмсағаны туралы нақты мәліметтер беруге міндетті болуы мүмкін. АҚШ-та 10 штат (Колорадо, Делавэр, Флорида, Индиана, Луизиана, Миссури, Небраска, Оклахома, Орегон және Вашингтон) сотқа қамқорлықтағы ата-анадан шығындар мен жұмсалымдар туралы есеп беруді талап етуге рұқсат береді. Сонымен қатар, Алабама соттары белгілі бір жағдайларда мұндай есеп беруді рұқсат еткен.

Most international and national child support regulations recognize that every parent has an obligation to support their child. Under this obligation, both parents are expected to share the responsibility for their child(ren)'s expenses. Child support orders may earmark funds for specific items for the child, such as school fees, day care, and medical expenses. In some cases, obligors parents may pay for these items directly. For example, they may pay tuition fees directly to their child's school, rather than remitting money for the tuition to the obligee. Orders may also require each parent to assume a percentage of expenses for various needs. For instance, in the U. S. state of Massachusetts, custodial parents are required to pay for the first $100 of annual uninsured medical costs incurred by each child. Only then will the courts consider authorizing child support money from a non custodial parent to be used for said costs. Canadian courts provide child support through the "Federal Child Support Guidelines" based on income; however, "Extraordinary Expenses" can be ordered. Many American universities also consider non custodial parents partially responsible for paying college costs, and will consider parents' income in their financial aid determinations. In certain states, non custodial parents may be ordered by the court to assist with these expenses. Canadian Universities all have different standards but essentially mimic the provincial standards required for student loan eligibility. While both parents are expected to provide support, "Custodial Parents" are rarely ordered to provide it whilst "Non Custodial" parents are required to provide it under the law. In the United States, obligors may receive a medical order that requires them to add their children to their health insurance plans. In some states both parents are responsible for providing medical insurance for the child/children. If both parents possess health coverage, the child may be added to the more beneficial plan, or use one to supplement the other. Children of active or retired members of the U. S. armed forces are also eligible for health coverage as military dependents, and may be enrolled in the DEERS program at no cost to the obligor. Accountability regulations for child support money vary by country and state. In some jurisdictions, such as Australia, child support recipients are trusted to use support payments in the best interest of the child, and thus are not required to provide details on specific purchases. In California, there is no limitations, accountability, or other restriction on how the obligee spends the child support received, it is merely presumed that the money is spent on the child. However, in other jurisdictions, a child support recipient might legally be required to give specific details on how child support money is spent at the request of the court or the non custodial parent. In the United States, 10 states (Colorado, Delaware, Florida, Indiana, Louisiana, Missouri, Nebraska, Oklahoma, Oregon, and Washington) allow courts to demand an accounting on expenses and spending from custodial parents. Additionally, Alabama courts have authorized such accounting under certain specific circumstances.

Бала асырауды алу

Балаларды асырау туралы заңдар мен ережелер әлемдік деңгейде әртүрлі болып келеді. Заңдық араласу міндетті емес: кейбір ата-аналар сотқа жүгінбейтін, бейресми немесе ерікті келісімдерге келеді, онда қаржылық көмек және/немесе басқа да шығындар екінші ата-анаға беріліп, балаларын күтуге көмектеседі. Кейбір елдерде ерікті алимент туралы келісімдер сот органдарынан бекітілуі мүмкін. Балаларды асырауды ең көп қозғаушы күш – көптеген елдерде әлеуметтік төлемдерді қайтару болып табылады. Мысалы, АҚШ-та мемлекеттік жәрдемақы алатын тұрғын немесе балаға қамқорлық жасайтын ата-ана, ақшалай көмек алу үшін бала асырау құқығын Әлеуметтік қорғау департаментіне беруге міндетті. Сондай-ақ, кейбір елдерде әлеуметтік жәрдемақы алу үшін, балаға қамқорлық жасайтын ата-ананың екінші ата-анадан бала асырауды талап етуі қажет.

Сот процестері

Ажырасу кезінде балаға алимент төлеу туралы шешім ажырасу шарттарының бір бөлігі ретінде, алимент, қорғаншылық және кездесулер сияқты басқа да мәселелермен бірге қабылдануы мүмкін. Басқа жағдайларда сот арқылы бала асырауды алу үшін бірнеше қадамдардан өту қажет. Бала асырауды күтетін кейбір ата-аналар өздерінің істерін қадағалау үшін адвокаттарды жалдауы мүмкін, ал басқалары жергілікті соттарға өз өтініштерін өздері тапсыруы мүмкін. Процедуралар юрисдикцияға қарай өзгеше болуы мүмкін, бірақ сот арқылы бала асырау туралы өтініш беру процесі әдетте бірнеше негізгі қадамнан тұрады. Ата-ананың бірі немесе оның адвокаты бала асырауды белгілеу үшін жергілікті сотқа өтініш немесе шағым беруі керек. Қажетті ақпарат юрисдикцияға байланысты әртүрлі болуы мүмкін, бірақ әдетте іске қатысты ата-аналар мен баланың жеке басын анықтайтын деректер жиналады, оның ішінде олардың толық аты-жөні, әлеуметтік қамтылу немесе салық идентификациялық нөмірі және туған күні. Ата-аналардан олардың некесі және ажырасуы туралы мәліметтер, сондай-ақ баланың жеке басын және оның ата-анасын растайтын құжаттар ұсыну талап етілуі мүмкін. Жергілікті соттар мұндай өтініштерді қарау үшін алым алуы мүмкін, бірақ егер өтініш беруші ата-ана мемлекеттік көмек алса, бұл алымдар алынып тасталуы мүмкін. Екінші ата-ана іздестіріліп, жергілікті шериф, полиция қызметкері, сот орындаушысы немесе процессуалдық хабар беруші арқылы сотқа шақыру қағазы табыс етіледі. Шақыру қағазында екінші ата-анаға бала асырау үшін сотқа талап арыз берілгені туралы хабар беріледі. Шақыру қағазын алғаннан кейін, екінші ата-ана бала асырау төлемдерін жасауға жауапты ма, жоқ па, соны анықтау үшін міндетті сот отырысына қатысуы керек. Бала асырау жауапкершілігі белгіленгеннен және әкелік туралы сұрақтар соттың қанағаттануына жеткеннен кейін, сот борышкерге хабарлап, ата-анаға бала асырау төлемдерін, алымдарды (ол 0, 60 АҚШ доллары немесе одан да көп болуы мүмкін) уақтылы төлеуді және медициналық бұйрықтар сияқты басқа да талаптарды белгілеуді бұйырады. Әдетте, генетикалық тестілеу үшін әкеден төлем талап етіледі.

In divorce cases, child support payments may be determined as part of the divorce settlement, along with other issues, such as alimony, custody and visitation. In other cases, there are several steps that must be undertaken to receive court ordered child support. Some parents anticipating that they will receive child support may hire lawyers to oversee their child support cases for them; others may file their own applications in their local courthouses. While procedures vary by jurisdiction, the process of filing a motion for court ordered child support typically has several basic steps. One parent, or their attorney, must file an application or complaint with the local court for the establishment of child support. The information required varies by jurisdiction, but generally collects identifying data about both parents and the child(ren) involved in the case, including their names, social security or tax identification numbers and dates of birth. Parents may also be required to furnish details relating to their marriage and divorce, if applicable, as well as documents certifying the identity and parentage of the child(ren). Local jurisdictions may charge fees for filing such applications, however, if the filing parent is receiving any sort of public assistance, these fees may be waived. The other parent is located, and served a court summons by a local sheriff, police officer, bailiff or process server. The summons informs the other parent that they are being sued for child support. Once served, the other parent must attend a mandatory court hearing to determine if they are responsible for child support payments. After the responsibility for child support is established and questions of paternity have been answered to the court's satisfaction, the court will notify the obligor and order that parent to make timely child support payments, fees (which may be 0, $60, or more) and establish any other provisions, such as medical orders. Generally the father will be required to pay for genetic testing.

Соманы есептеу

Бала асырау төлемдерінің сомасын есептеудің әртүрлі тәсілдері бар. Көптеген юрисдикциялар қолдауды анықтау кезінде бірнеше ақпарат көздерін қарастырады, ата-аналардың табысын, үйде тұратын балалардың саны мен жасын, негізгі тұрмыстық шығыстарды және мектеп ақысын ескереді. Егер баланың ерекше қажеттіліктері болса, мысалы, ауыр сырқатты немесе мүгедектікті емдеуге байланысты, бұл шығындар да ескерілуі мүмкін. Қолдау туралы бұйрықтарға арналған нұсқаулар борышкерлердің жылдық табысының белгілі бір пайызын балаларының шығыстарына төлеуін талап ететін заңдарға негізделуі мүмкін. Көбінесе екі тәсіл біріктіріледі. Мысалы, Ұлыбританияда борышкердің табысына байланысты бала асырау төлемдерінің төрт негізгі ставкалары бар, олар бірнеше факторларға байланысты өзгереді және түзетіледі. АҚШ-та федералды үкімет барлық штаттардан нұсқаулық есептеулерді талап етеді. Нұсқаулар табыстың белгілі бір пайызы түрінде немесе көбінесе бірден алты балаға дейін қолдау көрсету үшін қажетті соманы тізімдейтін кестелер түрінде болады. Мұндай есептеулер көбінесе белгілі бір қаржылық ақпаратты енгізу кезінде компьютерлік бағдарламалар арқылы жүзеге асырылады, оның ішінде табыс, бару (қамқорлықтан тыс ата-анамен (NCP) бірге түнгі уақыт), денсаулық сақтану шығындары және басқа да бірнеше факторлар. Егер нұсқаулықтарда кестелер пайдаланылса, онда оларды Policy Studies, Inc. сияқты экономистер есептейді. Олар тұтынушылық шығыстарды зерттеуде баласы жоқ және баласы бар отбасылардың шығындарын қарастырады. Балаларға жұмсалатын қосымша ақша сомасы (автомобильді сақтандыру, AP емтихандары, ұялы телефондар мен тарифтік жоспарлар, Рождестволық сыйлықтар, білім беру шығындары (саяхаттар, фотосуреттер, оқулықтар, репетиторлық, AP және SAT емтихандары, кітаптар, кеңсе тауарлары және формалар), ноутбуктер, музыкалық сабақтар, тұрақ ақысы, жеке мектеп оқу ақысы, спорттық іс-шаралар және жазғы лагерьлер) есептеледі және кестеге түсіріледі. Ажырасқан ата-аналар кестеде өз табыстарын тауып, орташа толық отбасы балаларға қанша төлейтінін анықтайды. Көп қолданылатын табысты бөлісу моделінде бұл сома ата-ана табысына пропорционалды түрде бөлінеді.

Various approaches to calculating the amount of child support award payments exist. Many jurisdictions consider multiple sources of information when determining support, taking into account the income of the parents, the number and ages of children living in the home, basic living expenses and school fees. If the child has special needs, such as treatment for a serious illness or disability, these costs may also be taken into consideration. Guidelines for support orders may be based on laws that require obligors to pay a flat percentage of their annual income toward their children's expenses. Often two approaches are combined. In the United Kingdom, for instance, there are four basic rates of child support based on the obligors' income, which are then modified and adjusted based on several factors. In the United States, the federal government requires all states to have guideline calculations. Guidelines are either a percentage of income or more usually in the form of tables listing incomes and the amount needed to support one to six children. These computations are often performed by computer programs upon input of certain financial information including, earnings, visitation (overnights with the non custodial parent (NCP)), health insurance costs, and several other factors. If tables are used in the guidelines those tables are computed by economists such as Policy Studies, Inc. They examine spending patterns of couples without children and couples with children in the consumer expenditure survey. The amount of additional money spent on the children (for expenses such as automobile insurance; AP exams; cell phones and plans; Christmas presents; educational expenses (trips, pictures, study guides, tutoring, AP and SAT exams, books, supplies, and uniforms); laptops; music lessons; parking fees; private school tuition; sports activities; and summer camps is computed and reduced to a table. Separating parents then find their incomes in the table and how much average intact families pay on children. In the widely used income shares model that amount is divided in proportion to the parents income.

Жағдайдың өзгеруі

Балаларды асырау туралы шешім қабылданғаннан кейін, егер басқаша қарастырылмаса, ол тұрақты болып қалады. Асырауды төлеушілер мен асырауды алушылар сотқа өзгерту туралы өтініш беру құқығын сақтайды (әдетте, шешім шығарылғаннан кейін алты айдан бір жылға дейін немесе одан да көп уақыт өткен соң, немесе жағдайлар осылай өзгеретін болса, балаға асырау төлемдері айтарлықтай өзгерген жағдайда). Мысалы, егер асырауды төлеушінің табысы өшкен немесе қаржылық қиындықтарға тап болса, ол соттан төлемдерді азайту туралы өтініш бере алады. Қаржылық қиындықтарға басқа балаларды асырау, жұмыссыздық, ерекше медициналық шығыстар және т.б. жатады. Сондай-ақ, егер асырауды төлеуші баламен көбірек уақыт өткізсе, ол соттан төлемдерді азайтуды немесе тіпті қайтаруды сұрай алады. Екі ата-ана да сотқа асырау туралы шешімді өзгертуді талап етуге құқылы, бірақ өзгертулер автоматты түрде жүргізілмейді, және судья іс бойынша фактілерді тыңдағаннан кейін асырау сомасын өзгертуден бас тартуы мүмкін. Яғни, асырауды төлеушінің табысы төмендегені үшін ғана сот табыстың төмендеуі баланың кінәсі емес деп шеше алады, және баланың шығындарын төмендетуге болмайды, сондықтан ол оған қаржылық жағынан әсер етуі керек емес. Сол сияқты, сот баланың шығындарын арттыруды алушы ата-ана есептеген болуы мүмкін және ол қажет емес деп тапса, төлеуші ата-ананың асырау міндеттемесі ұлғаймауы керек. АҚШ заңнамасындағы Брэдли түзетуі (1986 ж.) мемлекеттік соттарды бала асырау міндеттемелерін кері күшпен азайтуға тыйым салуды талап етеді. Нақтырақ айтқанда, ол:

Once established, child support orders typically remain static unless otherwise reviewed. Obligors and obligees reserve the right to request a court review for modification (typically six months to one year or more after the issuance of the order or if the circumstances have changed such that the child support would change significantly). For instance, if the obligor has a change in income or faces financial hardship, they may petition the court for a reduction in support payments. Examples of financial hardship include supporting other children, unemployment, extraordinary healthcare expenses, etc. Likewise, if the obligor is spending more time with the child, they may petition the court for a reduction or even a reversal in support payments. Conversely, if the child's expenses increase, the obligee may ask the court to increase payments to cover the new costs

Although both parents have the right to petition the court for a support order adjustment, modifications are not automatic, and a judge may decide not to alter the amount of support after hearing the facts of the case. That is to say, simply because an obligors's income has decreased, a court may find that the decrease in income is of no fault of the child, and will not decrease the child's expenses, and therefore should not affect him or her financially. Likewise, a court may find that an increase in the child's expenses may have been calculated by the receiving parent and is not necessary, and therefore the support obligation of the paying parent should not increase. In United States law, the Bradley Amendment (1986, ) requires state courts to prohibit retroactive reduction of child support obligations. Specifically, it:

automatically triggers a non expiring lien whenever child support becomes past due. overrides any state's statute of limitations. disallows any judicial discretion, even from bankruptcy judges. requires that the payment amounts be maintained without regard for the physical capability of the person owing child support (the obligor) to promptly document changed circumstances or regard for his awareness of the need to make the notification.

бала асырау төлемі мерзімі өткен кезде автоматты түрде мерзімі бітпейтін кепілдік құқығын тудырады. кез келген штаттың мерзімділік заңын жоққа шығарады. тіпті банкроттық судьяларына да сот дискрециясын жүзеге асыруға рұқсат бермейді. төлем сомаларын бала асырауға міндетті адамның (асырауды төлеушінің) жағдайдың өзгеруін дереу құжаттауға физикалық мүмкіндігіне немесе хабарлама жасау қажеттілігін білуіне қарамастан сақтауды талап етеді.

Бөліну және төлеу

Бала асырау төлемдері әртүрлі жолдармен жүзеге асырылады. Егер міндетті тұлғаға мектеп оқу ақысы сияқты нақты шығындар төленуге тиіс болса, ол оларды алушыға емес, тікелей төлеуі мүмкін. Міндетті тұлғалар (төлем жасаушы ата-аналар) өз төлемдерін басқарушы федералдық немесе мемлекеттік бала асырауды қамтамасыз ету агенттігіне (Мемлекеттік төлем бірлігі) жіберуге міндетті. Төлемдер тіркеледі, үкіметке өтеуге қажетті сома алынып тасталады, содан кейін қалған сома алушыға (алушы ата-анаға) тікелей аудару немесе чек арқылы жіберіледі. Бала асырау төлемінің алғашқы алушысы алушының қазіргі әлеуметтік жағдайына байланысты. Мысалы, егер алушы қазір үкіметтен ай сайын төлем алып отырса, сол айда жиналған барлық ағымдағы қолдау алушыға төленген ақшаны өтеу үшін үкіметке төленеді. Бұрын көмек алған отбасыларға қатысты, ағымдағы қолдау алдымен отбасыға төленеді, және тек сол қолдау алынғаннан кейін ғана үкімет бұрын алушыға (алушы ата-анаға) төленген көмекті өтеу үшін қосымша төлемдерді жинауы мүмкін. 42 USC 657 қараңыз: "(A) Ағымдағы қолдау төлемдері: Егер жиналған сома жиналған ай үшін отбасыға төленуге тиіс сомадан аспаса, штат жиналған соманы отбасыға бөледі". АҚШ-та 2007 жылы Балтимор университетінде жүргізілген зерттеу бойынша, бала асырау бойынша барлық өтелмеген төлемдердің 50% әлеуметтік жәрдемақыны өтеу үшін үкіметке қарыз болып табылады. АҚШ штаттарының жартысы жиналған бала асырау төлемдерінің ешқайсысын әлеуметтік жәрдемақы және басқа да көмек алатын аз қамтылған отбасыларға бермейді, оның орнына өтемақыны өздеріне және федералдық үкіметке төлейді. Қалғандарының көпшілігі айына 50 доллар ғана береді. 2006 жылғы екі партиялық дефицитті азайту заңы және басқа да шаралар үкімет талап ететін ақша сомасын азайтуға және балалар мен отбасыларға көбірек қаражат қолжетімді болуын қамтамасыз етуге бағытталған, өйткені міндетті тұлғалар (төлем жасаушы ата-аналар) өз балалары төлемдерден тікелей пайдаланғанда бала асырау төлемдерін төлеуге көбірек дайын екенін көрсетті. АҚШ штаттарының көпшілігі бала асырау жәрдемақысын тікелей аудару арқылы жүзеге асырады, бірақ көптеген штаттар банк шоттары жоқ алушыларға алдын ала төленген дебеттік карта арқылы төлем жасайды. Мемлекеттік алдын ала төленген карталарды пайдалану MasterCard, Visa, Chase және Comerica Bank ұсынған Direct Express Debit MasterCard сияқты федералдық жәрдемақыны беретін дебеттік карталардың танымалдылығын арттыруға көмектесті.

Child support payments are distributed in a variety of ways. In cases where an obligor is liable for specific expenses such as school tuition, they may pay them directly instead of through the obligee. obligors (paying parents) are required to remit their payments to the governing federal or state child support enforcement agency (State Disbursement Unit). The payments are recorded, any portion required to reimburse the government is subtracted, and then the remainder is passed on to the obligee (receiving parent), either through direct deposit or checks. The first payee for child support depends on the current welfare status of the payee. For example, if the obligee is currently receiving a monthly check from the government, all current support collected during said month is paid to the government to reimburse the monies paid to the obligee. Regarding families formerly on assistance, current support is paid to the family first, and only after said support is received, the government may then collect additional payments to reimburse itself for previously paid assistance to the obligee (receiving parent). See 42 USC 657: "(A) Current Support Payments: To the extent that the amount so collected does not exceed the amount required to be paid to the family for the month in which collected, the State shall distribute the amount so collected to the family.". Within the United States, a 2007 study conducted through the University of Baltimore estimates that 50% of all child support arrears are owed to the government to reimburse welfare expenses. Half of U. S. states pass along none of the child support they collect to low income families receiving welfare and other assistance, instead reimbursing themselves and the federal government. Most of the rest only pass along $50.00 per month. The bipartisan 2006 Deficit Reduction Act and other measures have sought to reduce the amount of money claimed by the government and to ensure that more funds are accessible by children and families, noting that more obligors (paying parents) are willing to pay child support when their children directly benefit from payments. Most U. S. states deliver child support benefits through direct deposit, but many states make payments to recipients who do not have a bank account through a prepaid debit card. State use of prepaid cards has helped increase the popularity of federal benefit debit cards, such as the Direct Express Debit MasterCard prepaid debit card offered by MasterCard, Visa, Chase, and Comerica Bank.

Қолдау тапсырмаларының мерзімі

Қорғау туралы бұйрықтардың мерзімі юрисдикцияға және жағдайға қарай өзгереді. Көмек талаптары әдетте баланың көпке толуымен аяқталады, бұл 16-дан 23 жасқа дейін (Массачусетс және Гавайи штаттарында) немесе орта мектепті бітірген кезде болуы мүмкін. Кейбір елдер мен штаттарда бала толық уақытты, жоғары білім алуға бағытталған оқуға түскен жағдайда, көпке толғаннан кейін де қолдауды жалғастыруға рұқсат беретін ережелер бар. Егер міндетті тұлға балаға төленбеген алимент бойынша қарыз болса, ол қарыз толығымен өтелгенге дейін, баланың жасына қарамастан төлемдерді жалғастыруға тиіс. Көпке толмаған балаға қатысты қорғау бұйрығын тоқтатуға мүмкіндік беретін бірнеше жағдай бар. Оларға баланың некеге тұруы, заңды түрде тәуелсіздік алуы немесе қайтыс болуы жатады.

"Ақырғы" ата-аналар

Балаларды асырау бойынша міндеттемелерге қатысты, балаға қарау төлемдерін немесе шығыстарын төлеуден жалтарған ата-ана "қарызкор ата-ана" деп аталады. АҚШ мемлекеттік балаларды асырау агенттіктері клиенттердің міндеттемелерді орындағандығын, орындамағандығын немесе қылмыстық жолмен орындамағандығын анықтайды. Міндетті төлемдерді орындау арқылы төлеуші тараптың қаржылық талаптарды орындауы бағаланады. Кейбір жағдайларда, "міндеттемелерді орындамаған" немесе "қылмыстық тәртіппен орындамаған" деп табылған борышкерлердің кәсіби (мысалы, дәрігерлер, адвокаттар, тіс дәрігерлері және т.б.) және басқа да (мысалы, жүргізуші куәліктері) тоқтатылуы немесе жойылуы мүмкін, бұл балаға қарау және ортақ шығындар үшін қаражат жинауға бағытталған шара. АҚШ-та келісуге болатын жүйе болса, Канада заңдары көбінесе автоматты және "кінәсіздік" принципіне негізделген. Балаға қарау төлемдері балалардың саны мен борышкердің табысына байланысты есептеледі.

Атқару

Балаларға жәрдемақы төлеу туралы ережелер мен заңдар елдер мен штаттар бойынша әртүрлі болады. Кейбір юрисдикцияларда, мысалы, Австралияда, осы ережелерді орындауды ұлттық кеңсе қадағалайды. Канада сияқты басқа елдерде балаларға жәрдемақы төлеуді орындау жауапкершілігі жеке провинцияларға жүктеледі, оларға федералды үкімет қаржылық және логистикалық көмек көрсетеді. АҚШ-та балаларға жәрдемақы төлеу көбінесе штат деңгейінде жүзеге асырылады, бірақ белгілі бір шарттарға сай келмейтін ата-аналар, мысалы, бұйрықтан қашу үшін штаттар арасында саяхаттау немесе екі жылдан астам жәрдемақы төлемін төлемеу, Федералды қарыздарды жазалау туралы заң бойынша федералды қудалауға түсуі мүмкін. Балалар құқықтары туралы декларацияның 27-бабының бірінші бағыты – балаларға жәрдемақы төлеуді орындауға көмектесу үшін халықаралық шарттарды құру және нығайту. Осы келісімдерге сәйкес, бір елде қабылданған шешімдер басқа елде жарамды және орындалатын болып саналады және жергілікті сот процестері арқылы іске асырылуы мүмкін. Мұндай келісімдердің мақсаты – талаптарды орындамаған ата-аналардың халықаралық шекараны кесіп өтіп, жәрдемақы төлеуден қашуына жол бермеу. Осы мақсатта, күштік өндіріс туралы бірнеше халықаралық конвенциялар жасалды, соның ішінде 1956 жылғы Біріккен Ұлттар Ұйымының шетелде күштік өндіріс туралы конвенциясы, Австралия және Жаңа Зеландия, АҚШ. АҚШ-та 2500 доллардан астам қарызы бар талаптарды орындамаған ата-аналарға Паспортты ұстау бағдарламасы бойынша паспорт беруден бас тартуға болады. Австралия, Австрия және Финляндия балаларға жәрдемақы төлеуден қашқан адамдарды түрмеге жаппайды. АҚШ-та, керісінше, балаларға жәрдемақы төлемеу қылмыстық немесе азаматтық құқық бұзушылық ретінде қарастырылуы мүмкін және бұл түрмеге немесе қамауға алып келуі мүмкін. Нью-Йоркте балаларға жәрдемақы төлеуді үнемі қамтамасыз етпеу – 4 жылға дейін бас бостандығынан айыру жазасы көзделген E санаттағы қылмыс болып саналады. Сонымен қатар, балаларға жәрдемақы төлеуге міндетті адамдарға айыппұл салынады және олардың мүлкі тәркіленеді. Балаларға жәрдемақы төлеу міндеті сот бұйрығын орындау қажеттілігінен бөлек болғандықтан, сот бұйрығының осы бөлігін бұзғаны үшін ата-ананы түрмеге қамау өте сирек кездеседі.

Regulations and laws on the enforcement of child support orders vary by country and state. In some jurisdictions, such as Australia, enforcement is overseen by a national office. In others, such as Canada, the responsibility to enforce child support orders rests with individual provinces, with financial and logistical assistance from the federal government. In the United States, child support enforcement is also handled largely at the state level, but non compliant parents who meet certain criteria, such as traveling across state lines to circumvent orders or owing more than two years of support payments, may be subjected to federal prosecution under the Federal Deadbeat Punishment Act. One focus of Article 27 of the Declaration of the Rights of the Child is the establishment and strengthening of international treaties to further aid in child support order enforcement across national and international boundaries. Under these agreements, orders established in one country are considered valid and enforceable in another country, and may be pursued through local court processes. The goal of such conventions is to ensure that noncompliant parents will not be able to evade support payments by crossing an international border. To this end, various international conventions regarding interjurisdictional enforcement of maintenance orders have been created, including the 1956 United Nations Convention on the Recovery Abroad of Maintenance, Australia and New Zealand, the United States In the United States, noncompliant parents who are more than $2500 in arrears may be denied passports under the Passport Denial Program. Australia, Austria, and Finland do not imprison persons for failure to pay child support arrears. In the U. S., in contrast, non payment of child support may be treated as a criminal offense or a civil offense, and it can result in a prison or jail term. In New York, continuous failure to provide child support is an E felony punishable by up to 4 years in prison. In addition, child support debtors are subject to fines and property seizure. Since the duty to provide child support is separate from the civil requirement to obey a court order regarding visitation, it is exceptionally rare for a parent to be jailed for violating that part of the court order.

Орындаудағы кемшіліктер мен жанама әсерлер

Балаларды күту екі ата-ананың қатысуымен жүзеге асырылған жағдайларда, балаға берілетін жәрдемақы мөлшері азайтылған немесе ішінара азайтылған юрисдикцияларда, баланың күтімін қамтамасыз ететін ата-ана үшін екінші ата-ананың баламен көретін уақытын шектеуге қаржылық мүмкіндік тууы мүмкін. Егер ата-ана балаға барынша көп қаржылай көмек беру мақсатымен күтімді жүктеу туралы шешім қабылдаса, бұл баланың қажеттіліктері мен тілектерін ескермей, екінші ата-анамен байланысын азайтуға әкелуі мүмкін. Жәрдемақы балаға емес, ата-аналарға төленеді және алушы төленген ақшаны баланың күтіміне қалай жұмсағанын есеп беруге міндетті емес. Балаға жәрдемақы төлеуді сынға алатындар, нәтижесінде, төлемдер баланың мүддесі үшін пайдаланылмауы және төлеуші ата-анаға жаза ретінде қаралуы мүмкін деп санайды. Бұл сынға жауап ретінде, балаға күтім жасайтын ата-ананың шығындары болады, тіпті олар осы шығындарды есеп беруге міндетті болмаса да. Аталардың құқықтарын қорғайтын сияқты балаға жәрдемақы төлеуді сынға алатындар, заң балаға жәрдемақы төлеу ақшасын баланың игілігі үшін пайдалануды міндеттейтінін айтады. Көптеген жағдайларда, ерекше жағдайларды қоспағанда, балаға жәрдемақы төлеушінің өтініші бойынша есеп беру талап етілмейді. Баланың күтімін қамтамасыз ететін ата-ананың да балаларды күтуге қатысу міндеті бар. Балаға жәрдемақы мөлшері балаларды тәрбиелеуге кететін шығындардан әлдеқайда жоғары болуы мүмкін. Балаға жәрдемақы төлеуді сынға алатындар, бұл төлемдер мемлекеттік зорлық-зомбылықпен қорқытып, тұрғылықты ата-анаға тұрғылықты емес ата-анаға қатысты қаржылық бақылау деңгейін береді, тіпті балаға жәрдемақы төлеуді күштеп орындау отбасылық зорлық-зомбылық немесе зұлымдық деп қарастырылуы мүмкін екенін айтады. Ешбір сот мұндай аргументті қабылдаған жоқ және сот бұйрығымен төлемдерді жасаған жағдайда балаға жәрдемақы төлеуге міндетті ата-анаға ешқандай заңдық салдар болмайды. Кейбір ата-аналар балаларына тікелей көмек көрсетуге рұқсат етілуі керек деп санайды, бұл көмек балаға жәрдемақы төлеуге немесе екінші ата-анаға төленетін төлемдердің орнына есептеледі. Кейбіреулер балаға жәрдемақы төлеуге міндетті болу олардың балаларына тікелей көмек көрсету мүмкіндігін шектейді деп санайды. Алайда, соттар күтімді қамтамасыз ететін ата-ананың балаларды күтуге байланысты шығындарды төлеуге тура келетінін, ал күтімді қамтамасыз етпейтін ата-анаға осы шығындарды төлеуді жөн көретінін мойындайды, сондай-ақ күтімді қамтамасыз етпейтін ата-анаға балаға жәрдемақыны қалай пайдалану туралы тікелей бақылау беру көп жағдайда балаға жәрдемақы төлеушінің зұлымдық немесе бақылаушылық мінез-құлқына әкелуі мүмкін. Кейбір заңдар мен формулалар балаға жәрдемақы төлеушінің балаға қаншалықты көмек көрсеткенін және балаға күтім жасауға байланысты қандай шығындар жұмсалғанын толыққанды көрсетпейді. Көптеген юрисдикциялар ата-аналардың күтімді бөлісу деңгейін ескеретін және күтімді бөлісуге байланысты ортақ күтімдік аясында балаға жәрдемақы мөлшерін түзетуді көздейтін балаға жәрдемақы формулаларын және модельдерін әзірлеуге тырысты. Ұлыбританияда балаға күтім жасайтын "тұрғылықты жері жоқ" ата-ана жылына 174 түн күтім жасаса, екінші ата-анаға (4/7) күтім жасамаса төлейтін жәрдемақының 57% төлеуге міндетті. Осылайша, "тұрғылықты жері жоқ" ата-ана балаға жәрдемақы ретінде табысының 17% (31%*4/7) дейін төлеуге міндетті болуы мүмкін. АҚШ-та әр штат федералды үкіметтен аталықты анықтау, жұбайлық және балаға жәрдемақы төлеу істерін қарау кезінде туындайтын шығындардың бір бөлігін өтеу үшін қаражат алады. Бұл әр штат үшін қажетті мөлшерден жоғары жәрдемақы төлемін орындауға ынталандыру тудырады, өйткені бұл әр штат үшін үлкен қаржылық мүмкіндіктерді жасайды. Алайда, заң бойынша, федералды үкімет штаттардың іс-қимылдарына бұйрық берген кезде, талап етілген іс-қимылдың құнын штатқа өтеуге міндетті. Сондай-ақ, балаға жәрдемақы төлеу ісінде жауапкер сотта әділ сот отырысын өткізе алмайды, өйткені соттар балаға жәрдемақы төлемін қажетті мөлшерден жоғары ұстауға мүдделі. Алайда, штаттар балаға жәрдемақы формулаларын мұндай жолмен жасады немесе өзгертті деген дәлелдер жоқ, және мұндай әрекет федералды өтемақыны арттырмайды. Балаға жәрдемақы төлеуге қатысты тағы бір сын - баланың әкесі ретінде қате анықталған немесе кейіннен баланың биологиялық әкесі емес екенін білген ер адамның балаға жәрдемақы төлеу туралы бұйрықтан босатылуы және одан алынған ақшаны қайтарып алуы қиын болуы мүмкін.

In jurisdictions where child support is reduced or partially reduced when care is provided by both parents, there may be a financial incentive for the resident parent to restrict the amount of time the other parent can see the children. If a parent seeks a custody order with the goal of maximizing child support, the effect could be to reduce the amount of contact that the children have with the other parent without regard to their needs or wishes. Payment is not made to children but between parents, and the payee is not required to account for how child support money is spent. Critics of child support argue that, as a result, the support payments do not need to be used to support the child and can be regarded as a punishment to the parent who is paying child support. A response to that criticism is that if a parent is caring for the children, that parent will incur costs in providing that support, even if they have no duty to account for their expenditures in support of the child. Critics of child support, such as fathers' rights groups, complain that the law does not necessarily require that the child support money be used for the child. Barring unusual circumstances, most jurisdictions do not require accountings on the request of a child support payor. The custodial parent also has a duty to support the children, Child support amounts are considerably higher than the costs of raising children. Critics of child support suggest that support orders carry the threat of state violence to give the resident parent a degree of financial control over the non resident parent, and even that the enforcement of child support can be considered domestic violence or abuse. No jurisdiction has accepted that argument, and a parent ordered to pay child support will not face any legal consequence if payments are made as ordered by the court. Some parents argue that they should be permitted to directly provide for their children, with those provisions being credited against child support or taking the place of any payment to the other parent. Some argue that being ordered to pay child support reduces their ability to directly provide for their children. However, courts uniformly recognize that the custodial parent will incur expenses for the care of children that a non custodial parent might prefer not to pay, and that giving the non custodial parent direct control over how child support is used would in many cases result in abusive or controlling behavior by the child support payor. Some child support laws and formulas do not adequately reflect the extent to which the child support payor supports the children, and the expenses the payor incurs in caring for the children. Many jurisdictions have tried to develop child support formulas and models that take into account the extent to which parents share custody, and adjust child support amounts in shared parenting arrangements in relation to the division of parenting time. In the UK a "non resident" parent caring for the children 174 nights a year would have to pay the other parent (4/7) 57% of the maintenance they would have paid if they had provided no care. Thus, a "non resident" parent may be obligated to pay up to 17% (31%*4/7) of their income as child support. In the United States, each state receives money from the federal government to offset some of the expenses it incurs in processing paternity, spousal support and child support cases. It has been argued that this creates an incentive for each state to enforce larger than necessary support orders, since doing so creates a larger financial incentive for each state. However, as a matter of law, when the federal government mandates state action it is broadly required to reimburse the state for the cost of the required action. It has also been argued that a Defendant in a child support matter cannot get a fair trial due to the fact that the Courts have a financial interest in keeping child support orders higher than necessary. However, there has never been a showing that states have created or modified their child support formulas in such a manner, nor would doing so actually increase federal reimbursements. Another criticism of child support is that it can be difficult for a man who has been mistakenly identified as a child's father, or who later discovers that he is not a child's biological parent, to be excused from an order to pay child support, and recover the money already taken from him.

Адамның таңдау құқығы

Балаларды асырау саясатын әкелердің құқықтарын қорғаушы топтар, сондай-ақ кейбір феминистер сынға алды. Олар балаларды асырау саясаты гендерлік теңдікті бұзады және ерлерге репродуктивті таңдау мүмкіндігінен айырылады деп мәлімдейді. Балаларды асырау төлемдері негізінен табыс пен қамқорлық шарттарына, емес жынысына байланысты белгіленеді. Әке де, ана да қолдау төлемдеріне қанағаттану деңгейі бірдей екенін көрсетеді. Бала асырау ақысы баланың емес, оның игілігі үшін төленетіндіктен, сот ата-ананың баласын асыраудан бас тартуына келіспейді, тіпті баланың дүниеге келмеуін қалағанын айтса да. Балаларды асырау жөніндегі ережелер мен саясаттар, жыныстық зорлық-зомбылық құрбаны болған ерлер мен әйелдерге қарсы талаптар да сынға ұшырады, яғни жыныстық зорлық-зомбылық жасаған әйелге бала асырау төлеуге мәжбүр етуге болады. АҚШ құқығындағы прецеденттік жағдай – Гермесманн v. Сейер, онда заңмен белгіленген зорлық-зомбылықтың құрбаны болған ер адам баланың анасына асырау төлеуге міндетті болды. С. Ф. мен Т. М. арасындағы істе (1996) баланың анасы оны есінен таныған кезде зорлағанын дәлелдеген ер адамға балаға алимент төлеуге бұйрық берілді. Баланың жүктілігі алдау, контрацепцияның дұрыс болмауы немесе сперма ұрлығы нәтижесінде болғанын мәлімдеген ерлер де бала асырау төлемінен босатуға талап айтты. 1998 жылы Оңтүстік Каролина штатының адвокаты Мелани МакКалли «ерлер аборты» терминін енгізді, бұл әкеге жүктіліктің басындағы кезеңде балаға қатысты міндеттемелерінен бас тартуға рұхсат етуді ұсынады. Бұл тұжырымдаманың жақтаушылары тұрмысқа шықпаған әйел жүкті болған жағдайда аборт, бала асырап алу немесе жалғыз ата-ана болу мүмкіндігі бар екенін айтады. Гендерлік теңдік принципіне сәйкес, жүктіліктің алғашқы кезеңдерінде әкеге болашақ ата-аналық құқықтары мен қаржылық жауапкершіліктен бас тартуға бірдей құқық берілуі керек. МакКаллидің «ерлер аборты» тұжырымдамасы некеде тұрмаған ерлер мен әйелдердің құқықтық жағдайын теңестіруді мақсат етеді, сондай-ақ заң бойынша некеде тұрмаған еркекке балаға қатысты құқықтары мен міндеттемелерінен «аборт жасауға» мүмкіндік беруді көздейді. Егер әйел баласын өзімен қалдыруды шешсе, әке барлық байланысты заңды түрде үзу арқылы одан бас тарта алады (сперма донорының ата-аналық құқығынан бас тартуы сияқты). Бұл тұжырымдаманы феминистік ұйым «Ұлттық әйелдер ұйымының» бұрынғы президенті, адвокат Карен ДеКроу да қолдады. Ол: «Егер әйел жүктілікті біржақты шешіммен тоқтатуды қаласа, ал биологиялық әке бұл шешімге қатыса алмаса, онда ол 21 жыл бойы асырау төлемінен босатылуы керек. Өмір туралы тәуелсіз шешімдер қабылдайтын әйелдердің таңдауын қаржыландыруды ерлерден күтуге болмайды» деді. Бұл құқықтық тұжырымдама Дубай мен Уэллс ісінде сыналып, сот тарапынан қабылданбады, себебі әртүрлі юрисдикциялардағы заңдар қазіргі уақытта бала асырау төлемі қашан және қандай көлемде төлену керектігін анықтайды. Осыған сәйкес, МакКаллидің тұжырымдамасын жүзеге асыру үшін заңды өзгерту үшін жаңа заң қабылдау қажет.

Child support policies have been criticized by fathers' rights advocacy groups, as well as by some feminists, who state that child support policy violates gender equality and denies reproductive choice to men. Child support is based principally upon income and custody arrangements and not on gender, and male and female parents report similar levels of satisfaction with support awards. As child support is payable for the benefit of the children, not the parent, courts are not sympathetic to the idea that a parent should be able to refuse to support a child by claiming that he would have preferred that the child not be born. Child support guidelines and policies have also been criticized for requiring boys and men that are victims of sexual assault to pay child support to the women who sexually assaulted them; a precedent setting case in US law is Hermesmann v. Seyer, whereby a male victim of statutory rape was required to pay child support to the mother. In the case of S. F. vs T. M. (1996), a man who produced evidence that the mother of the child raped him while he was unconscious was nevertheless ordered to pay child support. Men who assert that a child was conceived as a result of deception, birth control fraud or sperm theft have also challenged their obligation to pay child support. Melanie McCulley, a South Carolina attorney, coined the term male abortion in 1998, suggesting that a father should be allowed to disclaim his obligations to an unborn child early in the pregnancy. Proponents hold that concept begins with the premise that when an unmarried woman becomes pregnant, she has the option of abortion, adoption, or sole parenthood; and argues, in the context of legally recognized gender equality, that in the earliest stages of pregnancy, the putative (alleged) father should have the same human rights to relinquish all future parental rights and financial responsibility—leaving the informed mother with the same three options. McCulley's male abortion concept aims to equalize the legal status of unwed men and unwed women by giving the unwed man by law the ability to 'abort' his rights and obligations to the child. If a woman decides to keep the child, the father may choose not to by severing all ties legally (in the same way a sperm donor usually rescinds all parental rights). This same concept has been supported by a former president of the feminist organization National Organization for Women, attorney Karen DeCrow, who wrote that "if a woman makes a unilateral decision to bring pregnancy to term, and the biological father does not, and cannot, share in this decision, he should not be liable for 21 years of support autonomous women making independent decisions about their lives should not expect men to finance their choice." The legal concept was tried in the case of Dubay v. Wells and was rejected by the court, since legislation in the various jurisdictions currently sets forth guidelines for when child support is owed as well as its amount. Accordingly, legislation would be required to change the law to implement McCulley's concept.