Кіріспе
Бала өлтірілген құрбан (1255 жылы қайтыс болды) – ортағасырлық қанға баққан жаланың нысаны болған Хью Линкольн (1246 – 1255 жылдың 27 тамызы) – Линкольнде қайтыс болған, өлімі яһудилерге жалған жала жабылған ағылшын баласы. Оны ересек әулие Гю Линкольннан (1200 жылы қайтыс болған) ажырату үшін кейде Кіші Сент-Гю немесе Кіші сэр Гю деп атайды. Хью ресми түрде қасиетті деп жарияланбағандықтан, «Кішкентай Сент-Хью» деген атау қате. Хью қанға баққан жала «әулиелерінің» ең танымалдарының бірі болды: көбінесе христиан балалары, олардың өлімі яһудилердің адамдық құрбандықтары ретінде түсіндірілді. Кейбір тарихшылар Линкольн шіркеу басшылары шейіт болған және қасиетті адамның қабіріне зыярат етушілердің көп ағынын қамтамасыз ету үшін оқиғаны басқарды деп санайды. Хьюдың өлімі маңызды, себебі король Генрих III тікелей араласу арқылы ритуалдық бала өлтіру туралы айыптауларға корольдің бірінші рет сенім білдіргені осы оқиғамен байланысты. Бұл Мэтью Паристің оқиға туралы баяндамасымен және Эдуард I-нің еврейлерді Англиядан қуғынға салу туралы бұйрығынан кейін оның қолдауымен, әсіресе Елеонора айқыштары стиліндегі қабірдің қайта жаңартылуы арқылы билігін көрсетуімен нығайтылды. Осының нәтижесінде, басқа ағылшын қанға баққан жалаларынан өзгеше, бұл оқиға тарихи жазбаларға, ортағасырлық әдебиетке және 20 ғасырға дейін таралған балладаларға енді.
the boy who was the subject of a mediaeval blood libel
Hugh of Lincoln (1246 – 27 August 1255) was an English boy whose death in Lincoln was falsely attributed to Jews. He is sometimes known as Little Saint Hugh or Little Sir Hugh to distinguish him from the adult saint, Hugh of Lincoln (died 1200). The boy Hugh was not formally canonised, so "Little Saint Hugh" is a misnomer. Hugh became one of the best known of the blood libel "saints": generally Christian children whose deaths were interpreted as Jewish human sacrifices. It is believed by some historians that the church authorities of Lincoln steered events in order to establish a profitable flow of pilgrims to the shrine of a martyr and saint. Hugh's death is significant because it was the first time that the Crown gave credence to ritual child murder allegations, through the direct intervention of King Henry III. It was further bolstered by Matthew Paris' account of the events, and by Edward I's support for the cult after his ordering of the expulsion of Jews from England, particularly his projection of power through the renovation of the tomb in the style of the Eleanor crosses. As a result, in contrast to other English blood libels, the story entered the historical record, medieval literature and in ballads that circulated until the twentieth century.
Құрмет
Оның өлімі туралы жаңалық тарағаннан кейін, Хьюға кереметтер жатқызылды; ол қасиеттілікке үміткерлердің ең жасы болып саналды, ал 27 шілде ресми емес түрде оның мерекесі ретінде белгіленді. Орта ғасырлардағы көптеген жергілікті "әулиелер" канонизацияланбаған, бірақ жергілікті халық оларды қасиетті деп санап, құрметтеген. "Кішкентай Хью" біраз уақыт бойы жергілікті халық арасында әулие ретінде танылды, бірақ ресми түрде мойындалмады. Уақыт өте келе, қасиеттілікке асығу мәселесі көтерілді, және Хью ешқашан қасиетті деп жарияланбады, сондай-ақ католиктердің ресми қасиеттілер тізіміне енбеді. Ватикан Хьюды католик мартирологиясына қоспады және оның дәстүрлі ағылшын мерекесі тойланбайды. Линкольн соборы осы оқиғадан пайда тапты; Хью христиандық шейіт ретінде қарастырылды, ал оның өмірімен байланысты жерлер қажырлы сапарларға айналды. Стейси атап көрсеткендей: "Тәждің ритуалдық айыптамамен тоғысуын одан да анық көрсету мүмкін емес". Дизайнға Эдуард I-нің әйелі Элеонора Кастильді еске алушы безендірулер кірді, ол еврей облигацияларын ірі көлемде сатып алу және сатуы үшін көпшілік тарапынан ұнатпаған, қарыздың құнына иелік ету үшін жер мен мүлікті алу мақсатымен; бұл Элеонораның айыпталуын еске салған болуы мүмкін, оның еске алу айқыштары да осылай жасалған. Бұл араласу Эдвард пен Элеонораның беделін жақсарту және қуғын-сүргінге жауапкершілікті мойындау үшін маңызды "пропагандалық жеңіс" болды. 1360 жылдарға дейін танымал болған құлшылық, келесі жарты ғасырда төмендеді, өйткені ол 1420-21 жылдары тек 10½ пенни жинады. Ғибадатхана ағылшын реформациясынан кейін көп бөлігі қиратылды. 1790 жылы соборды қайта жаңарту кезінде 1 метрлік тас табыттан баланың қаңқасы табылды; оны Сэмюэл Иероним Гримм суреттеді.