Кіріспе
13 ғасырдағы Германия королі Конрад (25 сәуір 1228 – 21 мамыр 1254), Хогенштауфен әулетінің мүшесі, император Фридрих II-нің Иерусалим королевасы Изабелла II-ге екінші некесінен туған жалғыз ұлы. Анасы босану кезінде қайтыс болғаннан кейін ол Иерусалим патшасы атағын мұраға алды (Конрад II ретінде). 1235 жылы Швабия герцогы болып тағайындалған әкесі оны Германия патшасы (Римдіктер патшасы) етіп сайлап, 1237 жылы Италия патшасы (Конрад IV ретінде) деп таж кигізді. Император 1250 жылы тақтан түсіріліп, қайтыс болғаннан кейін ол өмірінің соңына дейін Сицилия патшасы (Конрад I) ретінде билік етті.
Conrad (25 April 1228 – 21 May 1254), a member of the Hohenstaufen dynasty, was the only son of Emperor Frederick II from his second marriage with Queen Isabella II of Jerusalem. He inherited the title of King of Jerusalem (as Conrad II) upon the death of his mother in childbed. Appointed Duke of Swabia in 1235, his father had him elected King of Germany (King of the Romans) and crowned King of Italy (as Conrad IV) in 1237. After the emperor was deposed and died in 1250, he ruled as King of Sicily (Conrad I) until his death.
Алғашқы жылдар
Ол император Фредерик II және Иерусалим патшайымы Изабелла II (Йоланда) –ның екінші баласы, бірақ жалғыз тірі қалған ұлы болды. Оңтүстік Италияның Сицилия Корольдігінде Андрия қаласында дүниеге келген ол, анасы оны туғаннан кейін көп ұзамай қайтыс болды. Осыдан кейін ол кресттік Иерусалим мемлекетінің монархы болды. Әкесінің тарапынан Конрад Гогенштауфен императоры Генрих VI-ның немересі және император Фредерик Барбароссаның шөбересі еді. 1235 жылға дейін Оңтүстік Италияда өмір сүрді, содан кейін алғаш рет Германия Корольдігіне сапар шекті. Осы кезеңде оның Иерусалим Корольдігі, әкесінің өкілеттілер арқылы регенттікпен басқаруында, Конрад ересек деп жариялағанға дейін және әкесінің регенттік құқығы жойылғанға дейін азамат соғысының құрсанына іледі. 1235 жылы Конрад Бавария герцогы Отто II-нің қызымен кездесуге ниеттенді, бірақ ол үйленуге үлкермей қайтыс болды. Кейін Конрад оның қарындасына үйленді.
Билікке көтерілу
Император Фридрих II өзінің үлкен ұлы, Конрадтың бүлікші ағасы Генрихті (VII) тақтан түсіргенде, Конрад 1235 жылы Швабия герцогы болды. Бірақ император оны 1237 жылы Венада өткен императорлық диетаға дейін Рим патшасы етіп сайлай алмады. Сайлаушылар «Майнц, Триер және Кельн архиепископтары, Бамберг, Регенсбург, Фрайзинг және Падуа епископтары, Рейн граф-палатины, Бавария герцогы, Богемия патшасы, Тюрингия ландграфы және Каринтия герцогы» болды. Бұл лауазымды Рим папасы Григорий IX мойындамаса да, ол болашақта Киелі Рим императоры болатынын білдірді. Майнц архиепископы Зигфрид III, Германияның архиканцлері ретінде, 1242 жылға дейін регенттік қызметін атқарды. Одан кейін Фридрих Тюрингия ландграфы Генрих Распе мен Богемия королі Вацлав I-ді осы қызметке тағайындады. Конрад шамамен 1240 жылдан бастап неміс саясатына тікелей араласты. Ол 1241 жылы моңғолдарға қарсы шақырылған, бірақ сәтсіз аяқталған крест жорығын басқарды. Алайда, 1245 жылы папа Иннокентий IV Фридрихті анафемаға ұшыратқаннан кейін және Конрадты тақтан түсіргенін жариялағаннан кейін Генрих Распе папаны қолдады және 1246 жылдың 22 мамырында Германияның балама патшасы болып сайланды. Генрих Распе 1246 жылдың тамызында Нидда шайқасында Конрадты жеңді, бірақ бірнеше айдан кейін қайтыс болды. Оның орнына Голландиялық Вильгельм патша болды. Папаның осы билікке ұмтылуы Киелі Рим империясындағы биліктің ауысуы ретінде қарастырылды. Көптеген князьдар осы мүмкіндікті пайдаланып, өзінің зор байлығы мен салыстырмалы тұрақтылығы арқасында ықпалын арттырды, ал бұрынғы шашыраңқы монархия сенімсіз болып көрінген еді. Сол сияқты, көптеген ақсүйектерге патшаның басшылығы болмағандықтан, көбірек тәуелсіздік берілді. 1246 жылы Конрад Баварияның Отто II-нің қызы Элизабетке үйленді. 1252 жылы олардың Конрадин есімді ұлы дүниеге келді. 1250 жылы Конрад Голландиялық Вильгельм мен оның Рейн одақтастарын жеңіп, Германиядағы жағдайды уақытша тұрақтандырды.
Италиялық науқан
Сол жылы Фридрих II қайтыс болғаннан кейін, ол Сицилияны, Германияны және Иерусалим тағын Конрадқа мұра етіп берді, бірақ папамен күрес жалғасты. 1251 жылы Вильгельмге жеңілген соң Конрад Италияға жорық жасауға шешім қабылдады, әкесінің және жартылай ағасы Манфредтің байлықтарын қайтарып алуды үміттенеді. 1252 жылдың қаңтар айында ол Венеция флотымен Апулияға шапқындап кірді, Манфредті бағындырып, елді бақылауға алды. Осы жылы Конрад Фоггияда өткен hoftag-та конституциялар қабылдады, олар нормандық және ерте Стауфер дәуірінен белгілі үлгілерге негізделген. Жаңа деректер көрсеткендей, Конрад сондай-ақ папамен келісуге тырысты, бірақ келісімге келе алмады. Фридрих II қайтыс болғаннан кейін Сицилия патшалығының бір бөлігінде бүліктер болды, бірнеше қалалар патшалық билігінен қашуға тырысты. Сондықтан Конрад көтерілісшілерге қарсы әскери шаралар қолдануға мәжбүр болды. 1253 жылдың қазан айында оның әскерлері Неапольді бағындырды. Дегенмен Конрад папаның қолдаушыларын толықтай бағындыра алмады, ал папа өз кезегінде Сицилияны Англияның Генрих III-нің ұлы Эдмунд Краучбекке ұсынды (1253). Конрад 1254 жылы маляриядан қайтыс болды. Бірінші Манфред, кейін Конрадтың ұлы Конрадин Папамен күресті жалғастырды, бірақ сәттілікке жете алмады. Конрадтың жесірі Елизавета 1286 жылы Тироль графы, кейін Каринтия герцогы болған Майнхард II-ге қайта тұрмысқа шықты. Конрадтың 1254 жылғы өлімі Германияда билік үшін күрес кезеңін – Интеррегнумды бастады, онда ешбір билеуші Германияны толық бақылауға ала алмады. Интеррегнум 1273 жылы Рудольф Габсбургтің Рим патшасы болып сайлануымен аяқталды.