Майкл Бехе: Биохимия ғалымы және интеллектуалды дизайн жақтасы

Кіріспе

Майкл Джозеф Бихи (ағылш. Michael Joseph Behe; 18 қаңтар 1952 жылы туған) – американдық биохимик, жазушы және интеллектуалды жобалауды қолдайтын адам. Ол Пенсильвания штатының Бейтлехем қаласындағы Лихай университетінде биохимия профессоры және Discovery институтының Ғылым және мәдениет орталығының аға ғылыми қызметкері болып жұмыс істейді. Бихи интеллектуалды жобалау (ID) принципінің жақтаушысы, бұл принцип жалған ғылыми қағида болып саналады. Ол кейбір биохимиялық құрылымдар белгілі эволюциялық механизмдермен түсіндірілмейтіндей күрделі болып табылады және олардың интеллектуалды жобалаудың нәтижесі болуы мүмкін деген қайта келмейтін күрделілік (IC) тұжырымын қолдайды. Бихи интеллектуалды жобалауға қатысты бірнеше сот ісінде куәлік берді, соның ішінде Китцмиллер Довер аймақтық мектеп округіне қарсы сот ісінде, онда оның пікірлері интеллектуалды жобалау ғылым емес, діни сипатта екендігі туралы шешімде келтірілді. Бихидің жасуша құрылымдарының қайта келмейтін күрделілігі туралы мәлімдемелері ғылыми қауымның көп бөлігімен қабылданылған жоқ, ал Лихай университетінің биология факультеті Бихидің көзқарасын және интеллектуалды жобалауды жоққа шығаратын мәлімдеме жариялады.

Ерте өмір және білім

Бихи Пенсильвания штатының Альтуна қаласында дүниеге келді және Пенсильвания штатының Харрисбург қаласында өсті. 1974 жылы Филадельфиядағы Дрексел университетінің химия мамандығы бойынша бітірді. Ол 1978 жылы Пенсильвания университетінде серпалы жасуша ауруы бойынша диссертациялық зерттеулері үшін биохимия ғылымдарының докторы дәрежесін алды. 1978 жылдан 1982 жылға дейін Ұлттық денсаулық сақтау институтында ДНК құрылымы бойынша докторантурадан кейінгі жұмыс істеді. 1982 жылдан 1985 жылға дейін Нью-Йорктегі Куинс колледжінде химия профессорының көмекшісі болды, онда әйелі Селестемен танысты. 1985 жылы Пенсильвания штатының Бейтлехем қаласындағы Лихай университетіне көшті, қазіргі уақытта онда биохимия профессоры болып жұмыс істейді. 2005 жылдан 2024 жылға дейін Лихай университетінің биологиялық ғылымдар кафедрасы өз веб-сайтында факультеттерінің Бихидің эволюция жөніндегі көзқарасын қабылдамайтынын көрсететін мәлімдеме жариялады:

blockquote|Кафедра факультеті эволюциялық теорияны толық қолдайды, ол Чарльз Дарвиннің негізгі еңбектеріне негізделген және 140 жылдан астам жинақталған зерттеулермен расталған. Бұл ұстанымға қарсы шыққан жалғыз адам – профессор Майкл Бихи, ол «ақылды дизайн» идеясының белгілі жақтаушысы. Біз профессор Бихидің өз пікірін білдіруге құқы бар екенін құрметтейміз, бірақ бұл оның жеке пікірі және кафедра тарапынан қолдау таппайды. Біздің ұжымдық позициямыз бойынша, ақылды дизайнның ғылыми негізі жоқ, оның дұрыстығы эксперименттік жолмен тексерілмеген және оны ғылыми деп санауға болмайды.

Мансап

Бихи бір кезде эволюцияның ғылыми теориясын толық қабылдағанын, бірақ Майкл Дентонның «Эволюция: дағдарыстағы теория» (1985) кітабын оқығаннан кейін эволюцияға күмән келтіргенін айтады. Кейін Бихи кейбір биологиялық жүйелердің «өздігінен қысқармайтын күрделілікте» екеніне биохимиялық деңгейде дәлелдер бар деп ойлады. Ол осы жүйелер тіпті принцип бойынша да табиғи іріктеу арқылы пайда бола алмайды деп санды. Ол мұндай күрделі құрылымдарды «ақылды жобалаушы» жаратқан деп сенді. Өздігінен қысқармайтын күрделілік ғылыми қауымдастық тарапынан жоққа шығарылды. 1987 жылы «Эдвардс против Агиллард» АҚШ Жоғарғы Сотының шешімі мемлекеттік мектептерде жаратылыстануды міндетті түрде оқытуға тыйым салды, бірақ ғылыми негіздері бар екендігіне байланысты эволюциялық теорияны рұқсат етті. Шешімнен кейін «Пандалар мен адамдар» (1989) оқулығының кейінгі нұсқасы «жаратылыс» сөзінің барлық туысқан сөздерін «ақылды жобалау» немесе ұқсас ID терминдерімен жүйелі түрде алмастырды. Адвокат Филипп Э. Джонсонның теоцентрлік реализм туралы кітаптары эволюциялық теорияны және оның ықпалды «материалистік» ғылымын сынаумен тікелей айналысты және мектептерде жаратылыстануды оқытуды заңдыландыруға бағытталды. 1992 жылдың наурыз айында Оңтүстік Методист университетінде өткен конференцияда Бихи басқа да жетекші тұлғалармен бірге Джонсон кейін «күнбатыс стратегиясы» деп атаған құрамына кірді. 1993 жылы «Джонсон-Бихи ғалымдар тобы» Калифорниядағы Паджаро-Дунс қаласында кездесіп, Бихи алғаш рет молекулалық механизмдердің өздігінен қысқармайтын күрделілігі туралы идеясын ұсынды. 1995 жылғы жазғы конференциядан кейін «Материализмнің өлімі және мәдениеттің жаңаруы» тақырыбындағы топ Discovery Institute арқылы қаржыландырылды. 1993 жылғы «Пандалар» кітабының нұсқасы үшін Бихи қан ұюы туралы тарау жазып, кейіннен 1996 жылы жарық көрген «Дарвиннің қара жәшігі» кітабында осыған ұқсас терминдермен баяндады. Кейін Бихи Доверде ақылды жобалауды қорғайтын кезінде олардың бірдей екенін мойындады. 1996 жылы Бихи Discovery Institute-тің Ғылым мен мәдениетті жаңарту орталығының аға ғылыми қызметкері болды, кейіннен ол Ғылым және мәдениет орталығы деп аталды, бұл ұйым ақылды жобалауды насихаттауға арналған.

Behe says he once fully accepted the scientific theory of evolution, but that after reading Evolution: A Theory in Crisis (1985), by Michael Denton, he came to question evolution. Later, Behe came to believe that there was evidence, at a biochemical level, that some biological systems were "irreducibly complex". He thought that these systems could not, even in principle, have evolved by natural selection. He believed that the only possible alternative explanation for such complex structures was that they were created by an "intelligent designer". Irreducible complexity has been rejected by the scientific community. The 1987 Edwards v. Aguillard U. S. Supreme Court decision barred the required teaching of creation science from public schools but allowed evolutionary theory on the grounds of scientific validity. After the decision, a later draft of the textbook Of Pandas and People (1989) systematically replaced each and every cognate of the word "creation" with the phrase "intelligent design" or similar ID terms. The books of lawyer Phillip E. Johnson on theistic realism dealt directly with criticism of evolutionary theory and its purported biased "materialist" science, and aimed to legitimize the teaching of creationism in schools. In March 1992, a conference at Southern Methodist University brought Behe together with other leading figures into what Johnson later called the "wedge strategy." In 1993, the "Johnson Behe cadre of scholars" met at Pajaro Dunes, California, and Behe presented for the first time his idea of irreducibly complex molecular machinery. Following a summer 1995 conference, "The Death of Materialism and the Renewal of Culture," the group obtained funding through the Discovery Institute. For the 1993 edition of Pandas, Behe wrote a chapter on blood clotting, presenting arguments which he later presented in very similar terms in a chapter in his 1996 book Darwin's Black Box. Behe later agreed that they were essentially the same when he defended intelligent design at the Dover trial. In 1996, Behe became a senior fellow of the Discovery Institute's Center for the Renewal of Science and Culture, later renamed the Center for Science and Culture, an organization dedicated to promoting intelligent design.

Дарвиннің қара қорапшасы

1996 жылы Бехе өзінің «Дарвиннің қара қорапшасы» атты кітабында қайталанбайтын күрделілік туралы идеяларын жариялады. Бехе кез келген интеллектуалды дизайнердің мәнін анықтаудан бас тартуы ғалымдарды наразылыққа толы қылады, олар мұны ИД-нің позитивті талаптарын тексеру мүмкіндігін жоққа шығаруға бағытталған әрекет деп санайды, сонымен қатар Бехе мен интеллектуалды дизайн қозғалысына эволюцияны діни көзқараспен сынағандардан қашықтауға мүмкіндік береді. Интеллектуалды дизайнердің кім екендігі туралы сұраққа Бехе былай жауап береді: «Егер сіз орманның тереңінен «LEHIGH» деп жазылған гүлдер тобын тапсаңыз, бұл үлгінің интеллектуалды дизайн нәтижесі екеніне күмәніңіз болмайды. Бірақ оны кім жасағанын анықтау оңай болмайды». 1997 жылы Рассел Дулиттл, Бехе «Дарвиннің қара қорапшасында» қан ұюы туралы кеңінен талқылаған жұмысына сүйенген, белгілі бір жүйелердің қайталанбайтын күрделілігі туралы мәлімдемелерге қарсы пікір білдірді. Дулиттл «Жұқа баланс» атты мақаласында қан ұю мәселесіне тоқталды. Кейін, 2003 жылы Дулиттлдің зертханасы «Ұлттық ғылым академиясының еңбектері» журналында мақала жариялады, онда шаң балықтарының 26 қан ұю факторының кемінде үшi жоқ екені, бірақ бәрібір жұмыс істейтін қан ұю жүйесі бар екені көрсетілді. Дулиттлдің сөзіне сәйкес, бұл Бехе кітабындағы маңызды талапты жоққа шығарады, яғни қан ұюы қайталанбайтын күрделілікке ие. Роберт Т. Пенноктың кітабына шолу жасай отырып, Бехе «интеллектуалды дизайн» тобының «жаратылысшылдықпен» байланыстырылуына қарсылық білдірді, оқырмандар мұны әдетте Библияның сөздік мағынасы және Жас Жер жаратылысшылдығы (YEC) деп түсінеді. 2001 жылы Пеннок олардың көзқарастарын дұрыс бейнелеуге тырысқанын және интеллектуалды дизайн қозғалысының бірнеше жетекшілері Жас Жер жаратылысшылары болғанымен, басқалары, Бехе сияқты, «көне жер тұрғындары» және «терминнің түпкі мағынасындағы жаратылысшылар, атап айтқанда, олар түрлердің пайда болуының ғылыми, эволюциялық түсіндірмесін қабылдамайды және оны ерекше жаратылыс түрімен алмастыруды қалайды» деп жауап берді.

In 1996, Behe published his ideas on irreducible complexity in his book Darwin's Black Box. Behe's refusal to identify the nature of any proposed intelligent designer frustrates scientists, who see it as a move to avoid any possibility of testing the positive claims of ID while allowing him and the intelligent design movement to distance themselves from some of the more overtly religiously motivated critics of evolution. As to the identity of the intelligent designer, Behe responds that if, deep in the woods, one were to come across a group of flowers that clearly spelled out the name "LEHIGH", one would have no doubt that the pattern was the result of intelligent design. Determining who the designer was, however, would not be nearly as easy. In 1997, Russell Doolittle, on whose work Behe based much of the blood clotting discussion in Darwin's Black Box, wrote a rebuttal to the statements about irreducible complexity of certain systems. In particular, Doolittle mentioned the issue of the blood clotting in his article, "A Delicate Balance." Later on, in 2003, Doolittle's lab published a paper in the peer reviewed journal Proceedings of the National Academy of Sciences which demonstrates that the pufferfish lacks at least three out of 26 blood clotting factors, yet still has a workable blood clotting system. According to Doolittle, this defeats a key claim in Behe's book, that blood clotting is irreducibly complex. In reviewing a book by Robert T. Pennock, Behe took issue with the "intelligent design" group being associated with "creationism," saying readers would typically take that to mean biblical literalism and young Earth creationism (YEC). In 2001 Pennock responded that he had been careful to represent their views correctly, and that while several leaders of the intelligent design movement were young Earth creationists, others including Behe were "old earthers" and "creationists in the core sense of the term, namely, that they reject the scientific, evolutionary account of the origin of species and want to replace it with a form of special creation."

Бехи мен Сноук мақаласы

2004 жылы Бехи Дэвид Сноукпен бірге Protein Science ғылыми журналында ақуыздардың эволюциялық жылдамдығын нүктелік мутация арқылы симуляциялау үшін қарапайым математикалық модельді қолданатын мақала жариялады, ол эволюцияның сәтті өтуі үшін қажетті мутациялардың ықтималдығын есептеу негізінде азайтылмас күрделілікті қолдайды. Алайда, мақалада интеллектуалды жобалау немесе азайтылмас күрделілік туралы ештеңе айтылмаған, олар, Бехидің сөзіне сүйенсек, рецензенттердің талабы бойынша алынып тасталды. Дегенмен, Дискавери институты оны "Интеллектуалды жобалау теориясын қолдайтын, тәртіпке келтірілген және редакцияланған ғылыми жарияланымдардың" тізіміне қосты. Майкл Линч жауап жазды, ал Бехи мен Сноук оған өз жауабын берді. Protein Science журналы осы мақалаларды редакциялық мақалада талқылады. Көптеген ғалымдар бұл жұмысты жоққа шығарды, көрсеткендей, одан әрі, көрінетіндей азайтылмас күрделі құрылымдар дамуы мүмкін, тіпті өте қатал және шынайы емес шектеулерге қарамастан, ақылға сыятын уақыт ішінде дами алады. Сондай-ақ, Бехи мен Сноук мақаласында табиғи іріктеу және генетикалық артықшылық дұрыс ескерілмегені айтылды. Бехи мен Сноук көтерген мәселе эволюциялық биологияның қазіргі заманғы аясында тексерілгенде, күрделілікке жетудің көптеген қарапайым жолдары анықталды. Олардың жауабында Бехи мен Сноук аралық мутациялар әрқашан зиянды деп есептеді, ал қазіргі ғылым бейтарап немесе пайдалы мутацияларға мүмкіндік береді. Сыншылардың кейбіреулері Дискавери институты жобалау теориясын ұсынбағанына және жобалау процесін модельдеуге тырыспағанына қарамастан, мақаланы 'жобалаудың жарияланған дәлелі' деп мәлімдейтінін атап өтті, сондықтан ол кездейсоқтыққа балама емес. Биолог Кеннет Р. Миллер өзінің "Дарвиннің Құдайын іздеу" (1999) кітабында Бехидің көптеген тұжырымдарын сынға түсірді. Бехи кейіннен Миллердің пікірлерін онлайн эсседе жоққа шығарды.

Эволюцияның шегі

2007 жылы Бехидің «Эволюцияның шегі» атты кітабы жарық көрді, онда эволюция түрлер ішіндегі өзгерістерді тудыра алады, бірақ эволюцияның әртүрлілікті жасау қабілетіне шек бар, ал бұл шек («эволюцияның шегі») түрлер мен қатарлар деңгейі арасында орналасқан. Осы кітапта Бехидің негізгі тұжырымы – дарвиндік эволюция шын мәнінде бар, бірақ Жердегі тіршіліктің дамуы мен әртараптануында тек шектеулі рөл атқарады. Осы мақсатта ол малярия плазмодиі геномы мен адам геномының бір-бірінің биологиялық қорғанысына жауап ретінде генетикалық өзгерістерін зерттейді және гемоглобинды жоятын, белок сорғысын бұзатын жағдайды «тозу соғысы» ретінде қарастыра отырып, «жағдай қару-жарақ жарысына емес, окоп соғысына ұқсайды» деп тұжырымдайды. Осы мысалдан бастап, ол бір генетикалық күйден екіншісіне «жүру» үшін қажетті мутациялардың санын, сондай-ақ зерттеліп отырған организмнің популяция мөлшерін ескереді. Содан кейін Бехи «эволюцияның шегі» деп аталатын нәрсені есептейді, яғни дарвиндік эволюция енді шығармашылық биологиялық өзгерістердің тиімді құралы бола алмайтын нүкте, сонымен қатар мақсатты дизайн биологиялық күрделіліктің дамуында маңызды рөл атқарады деп дәлелдейді, ол «кездейсоқ емес мутацияларды» жасау механизмі арқылы, содан кейін табиғи іріктеудің «мүсіндеу қолына» ұшырайды. The New Republic, The Globe and Mail, Science және Nature бұл жұмысты қатты сынға алды, Бехи эволюциялық теорияның дерлік барлық аспектілерін қабылдайтынын, кездейсоқ мутацияны жоққа шығаратынын, оның орнына белгілі бір автордың басшылығымен бағытталған мутацияны қолдайтынын атап өтті. Бұл кітап Бехиге 2007 жылғы Пигасус сыйлығын әкелді.

Дарвин Девольвтер

Бихи 2019 жылы жарық көрген «Дарвиннің эволюциясы» атты кітабында интеллектуалды дизайнды да қолдайды, оның негізгі тезисі – кездейсоқ мутация мен табиғи іріктеудің үйлесімі жаңалықты тудыруға қабілетсіз болудан басқа, көбінесе деградациялық күш болып табылады. Бұрынғы кітаптары сияқты, «Дарвиннің эволюциясы» ғылыми қауымнан теріс пікірлер алды, соның ішінде Нейтан Х. Лентс, Ричард Ленски және С. Джошуа Свамидас жазған «Science» журналындағы сын, Джерри Койннің «The Washington Post» газетіндегі қатал пікірі және Бихидің Лехай университетіндегі әріптестері Грегори Ланг пен Эмбер Райстың «Evolution» журналындағы ғылыми қарсылығы. Лентс «Дарвиннің эволюциясы» мен «Эволюцияның шегі» туралы былай деді: «Оның екі кітабы да мақсатына жетпеді және ғылыми қауым оларды оңай қабылдамады». Ланг пен Райс бағалауынша, Бихи организмдердің ортақ тегі бар екенін мойындағанымен, отбасы деңгейіндегі қарым-қатынастар үшін дизайнер қажет деп саналады және деградациялық процестердің көрсетілуі артық айтылып, пайдалы бейімделулердің дәлелдері жоққа шығарылады. Мақалада жалған аналогияларды қолдану және эволюция үшін жаңа генетикалық материалды өндіру туралы дәлелдерді елемеу де сынға алынды («Бихи генетикалық ақпараттың жоғалуы маңызды механизм екендігі туралы дұрыс айтады. Алайда, гендердің көшірмеленуі, көлденең гендердің ауысуы және интрогрессия гендердің жоғалуын теңестіреді, жаңа генетикалық материалдың көзі болып табылады»). Содан кейін олар кітаптың қорытындыларына қайшы келетін бейімделу мысалдарымен аяқтады және азайтылмас күрделіліктің кемшіліктерін түсіндіре отырып, «табиғи іріктеу арқылы эволюцияны көптеген адамдар үшін қабылдау қиын болуы осы шолудың шегінен тыс; алайда, бұл дәлелдің жетіспеуінен емес» деп қосты. Сондай-ақ, интеллектуалды дизайнға қатысты «теория» анықтамасы тым еркіндікпен берілгендіктен, астрология да оған сай келеді. Бұрынғы тікелей куәлігі кезінде Бихи Сноукпен бірге жасаған эволюцияның компьютерлік симуляциясы эволюцияның кейбір күрделі биохимиялық жүйелерді тудыруы мүмкін емес екенін көрсетті. Алайда, қарсы сауалдама кезінде Бихи «бір тонна топырақтағы прокариоттар саны дисульфидтік байланысты жасау үшін қажетті популяциядан 7 рет көп» және «зертханада екі жылда жасалмайтын нәрсе үш жарым миллиард жылда жасалуы мүмкін» дегенге келісуге мәжбүр болды. Бихидің көптеген сыншылары бұл алмасуларды олардың азайтылмас күрделілік және интеллектуалды дизайн туралы мәлімдемелерін одан әрі әлсіретеді деп санайтын мысалдар ретінде келтірді. Бұл істің судьясы Джон Э. Джонс III 139 беттік шешімінде интеллектуалды дизайнды ғылыми деп танымады, өзінің қорытындыларының негізі ретінде Бихидің куәлігін кеңінен пайдаланды: «Мысал ретінде, профессор Бихинің интеллектуалды дизайнға қатысты аргументтің сенімділігі адамның Құдайға қаншалықты сенетіне байланысты екенін керемет және нақты айтқанын қарастырайық». «Егер ешқандай дәлел болмаса, ешқандай басқа ғылыми ұсыныстың дұрыстығы Құдайға сенуге негізделгенін көрсетпейді және сот мұндай ғылыми ұсыныстарды білмейді, профессор Бихидің мәлімдемесінде оның пікірінде, басқа да белгілі интеллектуалды дизайн лидерлерімен сәйкес, интеллектуалды дизайн діни емес, ғылыми ұғым екендігіне айтарлықтай дәлел бар». «Бұдан басқа, қорғаныс сарапшылары интеллектуалды дизайнның NAS анықтағандай теория емес екенін мойындайды және интеллектуалды дизайн ең жақсы жағдайда ғылыми қауымдастықта қабылданбаған «шекаралық ғылым» екенін мойындайды». «Осылайша, біз профессор Бихидің азайтылмас күрделілік туралы пікірінің ғылыми мақалаларда жоққа шығарылғанын және ғылыми қауымның да оны қабылдамағанын байқаймыз». «Интеллектуалды дизайнды жақтаушылар, негізінен, эволюцияға қарсы жағымсыз аргументтер арқылы дизайнды қолдайды, профессор Бихинің «азайтылмас күрделілікке» ие жүйелерді Дарвиннің немесе кез келген табиғи механизмдер арқылы жасау мүмкін емес деген аргументі сияқты. Алайда, эволюцияға қарсы аргументтер дизайнды қолдамайды. Сарапшылардың куәлігінен білгеніміздей, ғалымдар бүгінгі күні биологиялық жүйелердің қалай пайда болғанын түсіндіре алмаса да, ертең оны түсіндіре алмайды және түсіндіре алмайды дегенді білдірмейді. Д. Падиан айтқандай, «дәлелдің жоқтығы – бұл дәлелдің жоқтығына дәлел емес». Азайтылмас күрделілік – эволюцияға қарсы жағымсыз аргумент, дизайнның дәлелі емес, қорғаныс сарапшысы профессор Минних мойындаған нәрсе». «Профессор Бихидің азайтылмас күрделілік тұжырымы эволюцияның қалай пайда болатыны туралы білетін жолдарды елемеуден тұрады. Профессор Бихи өзінің азайтылмас күрделілік туралы анықтамасында «бір бөлшектің жетіспеуі – бұл, сөзбе-сөз, функционалды емес» деп айтқанмен, оның мәнісі, барлық бөлшектер болғанда жүйе қалай жұмыс істейтініне қатысты емес». Мысалы, бактериялық қамшыдағы бір бөлшектің алынуы оның айналмалы қозғалтқыш ретінде әрекет етуіне кедерілгі келтіруі мүмкін. Алайда, профессор Бихи бактериялық қамшының алдағысы айналмалы қозғалтқыш ретінде емес, басқаша жұмыс істегенін, мысалы, секреторлық жүйе ретінде жұмыс істегенін мүмкін емес деп жоққа шығарады». «Профессор Бихи азайтылмас күрделілік тұжырымын тек бірнеше таңдалған жүйелерге қолданды: (1) бактериялық қамшы; (2) қан ұю каскады; және (3) иммундық жүйе. Алайда, профессор Бихидің осы бірнеше биохимиялық жүйелерге қатысты мәлімдемелеріне қарамастан, доктор Миллер олардың азайтылмас күрделі емес екенін көрсететін, рецензиядан өткен зерттеулерге негізделген дәлелдер келтірді». «Шындығында, қарсы сауалдама кезінде профессор Бихи 1996 жылы иммундық жүйеге қатысты эволюциялық түсіндірме ғылым ешқашан таппайды деген мәлімдемесі туралы сұраққа жауап берді. Оған иммундық жүйе эволюциясы туралы 58 рецензиядан өткен жарияланым, тоғыз кітап және бірнеше иммунология оқулықтарының тараулары ұсынылды; алайда, ол бұл эволюцияның жеткілікті дәлелі емес екенін және «жеткілікті емес» екенін талап етті». «Интеллектуалды дизайнмен жақтаушылар дизайнердің кім екендігі туралы гипотезалар ұсынбаймыз, механизм ұсынбаймыз және дизайнер, ол/ол/олар ешқашан көрінбеді деп мәлімдейді. Бұдан басқа, профессор Бихи адам жасаған артефакттарды жобалау үшін біз дизайнерді және оның қасиеттерін білеміз және біз биологиялық жүйелерді жобалау үшін жоқ адам дизайнының базалық деңгейіне иеміз деп келісті. Профессор Бихидің осы көрінетін еңсерілмейтін нәрселерге жауабы ғылыми фантастикалық фильмдерде де осылай болатындығы болды». Джонс кейінірек Эрик Ротшильдтің Бихиден жасаған қарсы сауалдамасы «мен көрген сарапшы куәгерінен жасалған ең жақсы қарсы сауалдама болды. Ол оқулық сияқты болды» деді.

Behe also promotes intelligent design in his 2019 book, Darwin Devolves whose central premise is that the combination of random mutation and natural selection, apart from being incapable of generating novelty, is mainly a degradative force. Like his previous books, Darwin Devolves received negative reviews from the scientific community, including a scathing review in Science by Nathan H. Lents, Richard Lenski, and S. Joshua Swamidass, a harsh critique by Jerry Coyne in The Washington Post, and a scholarly rebuttal in Evolution from Gregory Lang and Amber Rice, Behe's colleagues at Lehigh University. Lents said of Darwin Devolves and The Edge of Evolution: "his [ ] two books totally missed their marks and were easily dismissed by the scientific community." Lang and Rice's assessment noted that while Behe rightfully acknowledges that organisms have common ancestry, it is posited that a designer is required for more distant relationships like at the family level, and that the presentation of degradative processes is exaggerated with evidence of beneficial adaptations dodged. The article also criticized the use of false analogies and neglecting evidence of new genetic raw material production for evolution ("Behe is correct that the loss of genetic information is an important mechanism. However, the opposing processes of gene duplication, horizontal gene transfer, and introgression balance out gene loss, providing a source of new genetic material"). They then concluded with examples of adaptation that contradict the book's conclusions and expound on the flaws of Irreducible Complexity, adding that "why evolution by natural selection is difficult for so many to accept is beyond the scope of this review; however, it is not for a lack of evidence." and that his definition of 'theory' as applied to intelligent design was so loose that astrology would also qualify. Earlier during his direct testimony, Behe had argued that a computer simulation of evolution he performed with Snoke shows that evolution is not likely to produce certain complex biochemical systems. Under cross examination however, Behe was forced to agree that "the number of prokaryotes in 1 ton of soil are 7 orders of magnitude higher than the population [it would take] to produce the disulfide bond" and that "it's entirely possible that something that couldn't be produced in the lab in two years could be produced over three and half billion years." Many of Behe's critics have pointed to these exchanges as examples they believe further undermine Behe's statements about irreducible complexity and intelligent design. John E. Jones III, the judge in the case, would ultimately rule that intelligent design is not scientific in his 139 page decision, citing Behe's testimony extensively as the basis for his findings:
"Consider, to illustrate, that Professor Behe remarkably and unmistakably claims that the plausibility of the argument for ID depends upon the extent to which one believes in the existence of God." "As no evidence in the record indicates that any other scientific proposition's validity rests on belief in God, nor is the Court aware of any such scientific propositions, Professor Behe's assertion constitutes substantial evidence that in his view, as is commensurate with other prominent ID leaders, ID is a religious and not a scientific proposition." "What is more, defense experts concede that ID is not a theory as that term is defined by the NAS and admit that ID is at best 'fringe science' which has achieved no acceptance in the scientific community." "We therefore find that Professor Behe's claim for irreducible complexity has been refuted in peer reviewed research papers and has been rejected by the scientific community at large." "ID proponents primarily argue for design through negative arguments against evolution, as illustrated by Professor Behe's argument that 'irreducibly complex' systems cannot be produced through Darwinian, or any natural, mechanisms. However, arguments against evolution are not arguments for design. Expert testimony revealed that just because scientists cannot explain today how biological systems evolved does not mean that they cannot, and will not, be able to explain them tomorrow. As Dr. Padian aptly noted, 'absence of evidence is not evidence of absence.' Irreducible complexity is a negative argument against evolution, not proof of design, a point conceded by defense expert Professor Minnich." "Professor Behe's concept of irreducible complexity depends on ignoring ways in which evolution is known to occur. Although Professor Behe is adamant in his definition of irreducible complexity when he says a precursor 'missing a part is by definition nonfunctional,' what he obviously means is that it will not function in the same way the system functions when all the parts are present. For example in the case of the bacterial flagellum, removal of a part may prevent it from acting as a rotary motor. However, Professor Behe excludes, by definition, the possibility that a precursor to the bacterial flagellum functioned not as a rotary motor, but in some other way, for example as a secretory system." "Professor Behe has applied the concept of irreducible complexity to only a few select systems: (1) the bacterial flagellum; (2) the blood clotting cascade; and (3) the immune system. Contrary to Professor Behe's assertions with respect to these few biochemical systems among the myriad existing in nature, however, Dr. Miller presented evidence, based upon peer reviewed studies, that they are not in fact irreducibly complex." "In fact, on cross examination, Professor Behe was questioned concerning his 1996 claim that science would never find an evolutionary explanation for the immune system. He was presented with fifty eight peer reviewed publications, nine books, and several immunology textbook chapters about the evolution of the immune system; however, he simply insisted that this was still not sufficient evidence of evolution, and that it was not "good enough." "With ID, proponents assert that they refuse to propose hypotheses on the designer's identity, do not propose a mechanism, and the designer, he/she/it/they, has never been seen. In addition, Professor Behe agreed that for the design of human artifacts, we know the designer and its attributes and we have a baseline for human design that does not exist for design of biological systems. Professor Behe's only response to these seemingly insurmountable points of disanalogy was that the inference still works in science fiction movies." Jones would later say that Eric Rothschild's cross examination of Behe was "as good a cross examination of an expert witness as I have ever seen. It was textbook."

ACSI Роман Стернске қарсы

Бихи сотқа қатысушылардың атынан сарапшы куәгер ретінде куәлік бергені үшін 20 000 доллар алды. Бұл істі Халықаралық христиан мектептері қауымдастығы қозғады, олар Калифорния университетінің креационистік кітаптарды пайдаланатын ғылым сабақтарын мойындамауының кемсітушілік екенін дәлелдеді. 2007 жылы Бихидің сарапшы куәгерлік баяндамасында христиандық оқулықтар, соның ішінде Уильям С. Пинкстонның "Христиан мектептері үшін биология" (1980; 2-ші басылымы, 1994) кітабы, жоғары сынып оқушылары үшін тамаша еңбектер екені айтылды. Ол бұл пікірін куәлік беру кезінде қорғады. 2008 жылдың тамызында судья С. Джеймс Отеро Бихидің талаптарын қабылдамады, оның мәлімдемесінде "БЖУ [Боб Джонс Университет Пресс] оқулығында стандартты ғылыми мазмұн бар екені айтылған. Алайда профессор Бихи бұл стандартты мазмұнға оқулықтардың қаншалықты толық және терең сипаттама бергенін ескермеген" делінген.

Жеке өмір

Бихи католик. Ол Селеста Бигеге үйленген және олардың үйде оқытылатын тоғыз баласы бар.