Кіріспе

Геоморфология мен геологияда пенеплайн – ұзаққа созылған эрозия нәтижесінде пайда болған төменгі рельефті жазық. Бұл – ең жалпы мағынадағы анықтама, алайда көбінесе «пенеплайн» термині ұзақ тектоникалық тұрақтылық кезеңдерінде өзендік эрозияның соңғы (немесе соңғы алдындағы) сатысын көрсетеді. Бірақ Дэвис және басқа ғалымдар бұл терминді ешқандай теория немесе нақты генезиспен байланыстырмай, тек сипаттамалық мағынада қолданған.

Талқылау

Кейбір peneplains және peneplanation процесі табиғатта болғанына қарамастан, заманауи мысалдардың жетіспеуі және қалдық мысалдарды анықтаудағы белгісіздік салдарынан әлі де даулы. Кейбір анықтамалар бойынша, peneplains теңіз деңгейімен белгіленген базалық деңгейге дейін төмендейді, ал басқа анықтамаларда мұндай шарт назарға алынбайды. Пенеплендер әдетте теңіз деңгейіне жақын пайда болады деп есептелсе де, егер кең ауқымды шөгінділер жергілікті базалық деңгейді жеткілікті түрде көтеретін болса немесе тектоникалық деформация өзен желілерін үнемі бұғаттайтын болса, биіктікте де пайда болуы мүмкін деген болжам бар. Пиреней және Тибет жоталарының пенеплендері осы екі жағдайдың мысалы болуы мүмкін. Мысалы, Швецияның оңтүстігіндегі субмезозойлық төбелі-белесті жазықтарды келтіруге болады. Ірі масштабта peneplains тау жынысы құрылымын және литологиясын ескермей, тау жынысына қашалғандай көрінеді, бірақ егжей-тегжейлі қарағанда олардың пішіні құрылымдық жағдайлармен анықталады, мысалы, пенеплендегі суайырықтар көбірек кедергіге төзімді тау жыныстарын бойлай өтеді. Дэвистің пікірінше, үлкен өзендер эрозия циклінің аңғар сатысында болмаған литология мен құрылымға сезімсіз болады. Бұл су ағындарының бір-біріне үстіне орналасуын түсіндіруге болады, сондай-ақ мұздық эрозиясы да пенеплендердің қалыптасуына әсер ететін процестердің бірі. Шөгінділерге көмілгеннен кейін қайтадан ашылған пенеплендер экскьюмацияланған деп аталады.