Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Акробатикалық спорт
Acrobatic sport
Трамплинда секіру немесе трамплиндік гимнастика – спортшылардың трамплинде секіріп, акробатикалық элементтер орындайтын олимпиадалық спорт түрі. Жарыстарда қарапайым секірулер (түзу, иілген, жиырылған немесе жайылып секіру) де, алға және/немесе артқа соқпақтар мен бұрылыстардың күрделі комбинациялары да орындалады. Есептеу қиындық деңгейіне және ауада өткізілген жалпы уақытқа негізделген. Жаман техника және трамплин бетінің ортасынан ауытқу үшін ұпайлар кемітіледі. Олимпиададан басқа жарыстарды спорттық гимнастика, трамплиндік гимнастика немесе гимнастика деп атайды, оларға трамплинде секіру, синхронды трамплинде секіру, екі кішкентай трамплинде секіру және акробатикалық құлау кіреді.
Trampolining or trampoline gymnastics is a competitive Olympic sport in which athletes perform acrobatics while bouncing on a trampoline. In competition, these can include simple jumps in the straight, pike, tuck, or straddle position to more complex combinations of forward and/or backward somersaults and twists. Scoring is based on the difficulty and on the total seconds spent in the air. Points are deducted for bad form and horizontal displacement from the center of the bed. Outside of the Olympics, competitions are referred to as gym sport, trampoline gymnastics, or gymnastics, which includes the events of trampoline, synchronised trampoline, double mini trampoline and tumbling.
Шығу тегі
1930 жылдардың басында Джордж Ниссен трапеция шеберлерінің қауіпсіздік желісінен секіріп, әртүрлі трюктар орындағанын көрді. Ол өз гаражында алғашқы заманауи батутты кішірейтілген түрде қайта жасап, оны суға секіру және акробатикалық жаттығуларында пайдаланды. Ол батуттарды сату үшін компания құрып, испан тілінен алынған "trampolín" (секіру тақтасы) сөзінің өзгертілген нұсқасын өзінің тауарлық белгісі ретінде тіркеді. Ол батутты көрермендерді ойын-сауыққа тарту үшін қолданды және оларды өзінің маркетингтік стратегиясының бір бөлігі ретінде көрсетулеріне қатыстырды. Осылайша жаңа спорттың негізі қаланды. Америка Құрама Штаттарында батут спорты мектептердегі дене шынықтыру сабақтарына жылдам енгізіліп, сондай-ақ жеке ойын-сауық орталықтарында да қолданылды. Әлемнің басқа елдерінде бұл спорт Еуропа мен бұрынғы Кеңес Одағында ең көп тарады. 2000 жылы батут Олимпиадалық спорт түріне қосылғаннан кейін көптеген елдер осы спортты дамыту бағдарламаларын бастады.
In the early 1930s, George Nissen observed trapeze artistes performing tricks when bouncing off the safety net. He made the first modern trampoline in his garage to reproduce this on a smaller scale and used it to help with his diving and tumbling activities. He formed a company to build trampolines for sale and used a variant of the Spanish word trampolín (diving board) as a trademark. He used the trampoline to entertain audiences and also let them participate in his demonstrations as part of his marketing strategy. This was the beginning of a new sport. In the United States, trampolining was quickly introduced into school physical education programs and was also used in private entertainment centers. Elsewhere in the world the sport was most strongly adopted in Europe and the former Soviet Union. Since trampolining became an Olympic sport in 2000, many more countries have started developing programs.
Жеке тұлға
Баспалдақ секірудің алғашқы жеке жарыстары АҚШ-тағы колледждер мен мектептерде, содан кейін Еуропада өтті. Жарыстың алғашқы жылдарында нақты формат болмады, қатысушылар ұзақ бағдарламаларды орындап, тіпті ортасынан түсіп қалса, қайтадан секіріп тұратын. Біртіндеп жарыстар жүйеленді, 1950 жылдары 10 секірулі бағдарлама қалыпты жағдайға келді, соның арқасында 1964 жылы Лондонда Ниссен компаниясының Тед Блейк ұйымдастырған алғашқы әлем чемпионаты өтті. Алғашқы әлем чемпиондары – америкалықтар Дэн Миллман мен Джуди Уиллс Клайн. Швейцариялық Курт Бэхлер мен Англиялық Тед Блейк – еуропалық пионерлер, ал алғашқы ұлттық чемпионат телеарнада 1958 жылы Англияда көрсетілді. Бірінші әлем чемпионатынан кейін көп ұзамай Франкфурт қаласында халықаралық баспалдақ секіру федерациясын құру мәселесін талқылау үшін көрнекті баспалдақ секірушілердің алғашқы жиыны өтті. 1965 жылы Твикенхэмде Федерация спорттың халықаралық басқару органы ретінде ресми түрде мойындалды. 1969 жылы Парижде алғашқы Еуропа чемпионаты өтті, онда 18 жастағы лондондық Пол Лаксон жеңіске жетті. Әйелдер арасында Германиядан Уте Чех жеңімпаз атанды. Сол кезден бастап 2010 жылға дейін Еуропа және әлем чемпионаттары кезекпен өткізіліп келді – Еуропа чемпионаты тақ жылдары, ал әлем чемпионаты жұп жылдары өтті. Қазір әлем чемпионаты жыл сайын өткізіледі. 1973 жылы Тед Блейк жаңа ашылған Пикетс Лок спорт орталығында алғашқы жасөспірімдер арасындағы әлем чемпионатының (WAG) ұйымдастырды; қазір бұл жарыстар әлем чемпионатымен бірге өтіп жатыр. Блейк сондай-ақ, бірінші WAG-ді қауіпсіздік мәселелерін регламенттеу үшін Лондонның Блумсбери қонақ үйінде өткен баспалдақ секіру қауіпсіздігі конференциясын ұйымдастырды. Ересектер деңгейіндегі жарыстарда 2010 жылдан бастап жалпы есепке «ұшу уақыты» (ToF) қосылды. Бұл орындау кезінде биіктігін ұстап тұра алатын спортшыларға артықшылық береді. «Ұшу уақыты» – спортшының батудан шыққан сәтінен бастап, қайтадан қонғанға дейін ауада өткізген уақыты, ол электронды уақыт өлшеу құралдарымен өлшенеді. Есептелген ұпай – барлық орындалған секірулердің секундтардағы уақытының қосындысы. Бұл қазір барлық жарыстарда, соның ішінде клубтық, аудандық және аймақтық жарыстарда қолданылады, өйткені ол төрешілердің шешімін қабылдаудағы маңызды фактор. 2017 жылы орталықтан горизонтальды ығысуды анықтау әдісі өзгертілді, бату төсегіне жаңа белгілер қосылды және бату төсегінің ортасынан қашықтығына байланысты ұпайдан шегерілетін аймақтар құрылды. Ұпай 10 ұпайдан барлық қону аймақтары бойынша шегерілетін ұпайдың қосындысы ретінде есептеледі. Ығысуды, егер құралдар болса, электронды түрде өлшеуге болады, немесе екі төреші қону аймақтарын бақылап өлшейді. Жалпы ұпай – орындалған қиындық деңгейінің (DD) және жалпы «ұшу уақытының» (ToF) қосындысы, нашар форма мен қателер үшін стандартталған шегерімдер және көлденең ығысудан тұрады.
The first individual trampolining competitions were held in colleges and schools in the US and then in Europe. In the early years of competition there was no defined format with performers often completing lengthy routines and even remounting if falling off partway through. Gradually competitions became more codified such that by the 1950s the 10 bounce routine was the norm thereby paving the way for the first World Championships which were organised by Ted Blake of Nissen and held in London in 1964. The first World Champions were both American, Dan Millman and Judy Wills Cline. Kurt Baechler of Switzerland and Ted Blake of England were the European pioneers and the first ever televised National Championships were held in England in 1958. Soon after the first World Championships, an inaugural meeting of prominent trampolinists was held in Frankfurt to explore the formation of an International Trampoline Federation. In 1965 in Twickenham, the Federation was formally recognised as the International Governing Body for the sport. In 1969, the first European Championship was held in Paris and Paul Luxon of London was the winner at the age of 18. The ladies winner was Ute Czech from Germany. From that time until 2010, European and World Championships have taken place in alternate years—the European in the odd and the World in the even. Now the World Championships are held annually. In 1973, Ted Blake organised the first World Age Group Competition (WAG) in the newly opened Picketts Lock Sports Centre; these now run alongside the World Championships. Blake also used the first WAG as an opportunity to organise a World Trampoline Safety Conference which was held in the Bloomsbury Hotel, London, in order to codify safety concerns. In senior level competitions, a "Time of Flight" (ToF) score was added to the overall score from 2010. This benefits athletes who can maintain greater height during their routines. "Time of Flight" is the time spent in the air from the moment the athlete leaves the mat until the time they make contact again and is measured with electronic timing equipment. The score given is the sum the time in seconds of all completed jumps. This is now mainly in all competitions, including Club, County and Regional, as it is a key factor in judging. In 2017, the method of determining the horizontal displacement from the centre was changed, new markings were added to the bed and zones set up with deductions based on the distance from the centre of the trampoline bed. The score is determined by a deduction which is the sum of all the landing zone deductions subtracted from 10. The displacement is measured electronically where the equipment is available, or else by two judges observing the landing zones. The total score is a combination of the degree of difficulty (DD) performed plus the total Time of Flight (ToF) minus standardized deductions for poor form and mistakes and the horizontal displacement.
Сыйлық есептері
FIG санкциялаған жарыста ерлер арасындағы ресми әлемдік рекорд 18.00, бұл рекордты канадалық Джейсон Бернетт 2010 жылдың 30 сәуірінде Австралияның Мельбурн қаласында өткен Тынық мұхиты чемпионатында көрсетті. Ол 2007 жылдың 2 сәуірінде Нью-Йорктегі Лейк-Плэсид қаласында өткен Трамплин әлем кубогінде 17.50 көрсеткішімен өзінің бұрынғы әлемдік рекордын жаңартты. Бернетт Игорь Гелимбатовскийдің (КСРО, 1986) және Дэниел Нилдің (Ұлыбритания, 1999) 20 жылдық 17.00 рекордын басып өтті. Көш бастаған гимнасттар әдетте 16.5 немесе одан жоғары қиындық дәрежесімен (DD) өнер көрсетеді. 2009 жылы Джейсон Бернетт Канададағы Skyriders Trampoline Place-те 20.6 DD-мен жаттығу бағдарламасын аяқтады. Әйелдер арасындағы әлемдік рекорд – 16.20, оны Саманта Смит (Канада) көрсетті. Көш бастаған әйел гимнасттар әдетте 14.50-ден жоғары DD-мен жарысады. 2008, 2012 және 2016 жылғы Олимпиада ойындарында трамплин гимнасттарының жарақаттану деңгейі көркем гимнасттардың жарақаттану деңгейінен шамамен екі есе төмен болды.
The official world record DD for men at a FIG sanctioned event is 18.00, achieved by Jason Burnett of Canada on April 30, 2010, at the Pacific Rim Championships in Melbourne, Australia. He beat his own world record of 17.50 that he had achieved on April 2, 2007, at the Lake Placid, New York, Trampoline World Cup. Burnett beat the twenty year old record of 17.00 by Igor Gelimbatovsky (USSR, 1986) and Daniel Neale (GBR, 1999). The top competitors usually perform routines with a DD of 16.5 or greater. In 2009 Jason Burnett completed a training routine with a DD of 20.6 at Skyriders Trampoline Place in Canada. The women's world record DD is 16.20 by Samantha Smith (CAN). The top women competitors usually compete routines with a DD greater than 14.50. Among Olympic athletes at the 2008, 2012, and 2016 games, the injury rate for trampoline gymnasts was about half that for artistic gymnasts.