Кіріспе
1960 жылдардағы неміс студенттік наразылық қозғалысының бір бөлігі болған Spaßguerilla немесе Spaßgerilja (күлкі партизан) – 1960 жылдардағы Германиядағы студенттік наразылық қозғалысының құрамындағы топ. Олар әлеуметтік өзгерістерге, әсіресе еркіндікке баса назар қойып, авторитарлық емес және материалистік емес қоғам құруға ұмтылды. Олардың тактикасы құрметсіз әзіл-қалжыңмен, аздаған зорлық-зомбылықпен сипатталатын, қоздырылым мен бұзушылық әрекеттерін қамтыды. Топтар ұйымдастырған іс-шараларға саясаткерлерге немесе полицияға креммен шабуыл жасау сияқты әрекеттер кірді. Фриц Тюфель – осы бағыттың негізгі қолдаушыларының бірі, кейде ол парламенттік емес оппозицияның (Außerparlamentarische Opposition) саяси клоуны деп аталды. Дәстүрлі, «бұржуалық», «құғындаушы» билік пен рәсімдерге құрметсіздік, ирония мен әзіл-қалжыңмен қарсыласу Фриц Тюфельдің сот процесінде судьяның орнына тұру туралы сұраққа берген жауабында жақсы көрінді: «Егер бұл шындықты табуға көмектесе берсе» (Wenn's der Wahrheitsfindung dient). Spaßguerilla тактикасы азаматтық мойынсұнбаушылықпен, символдық (шын емес) зорлық-зомбылықпен, билікті қоздырумен және «авторитарлық» мемлекеттің сот сияқты іс-әрекеттерін ескірген дәстүрлерді «ашып көрсету» мүмкіндігі ретінде пайдаланумен сипатталды. Бұл тактика мен көзқарастар SDS және Руди Дуцке сияқты тұлғаларға негізделген басқа топтардың неғұрлым қатал, революциялық риторикасы мен әрекеттеріне қайшы келді. Дюшке «қалалық партизан» (Stadtguerilla) туралы айтса, Тюфель «күлкі партизан» (Spaßguerilla) туралы айтты. Волфганг Лефеврдің айтуынша, кез келген оқиға немесе демонстрация қатысушылар үшін қызықты болу үшін жоспарлануы керек. Кейіннен Германияның бірігуіне қарсы жастар қозғалысы да осы тәсілді қолданды. Осыған ұқсас бұзушылық әдістерін хакерлер де пайдаланады.
The Spaßguerilla or Spaßgerilja (fun guerrilla) was a grouping within the student protest movement of the 1960s in Germany that agitated for social change, in particular for a more libertarian, less authoritarian, and less materialistic society, using tactics characterized by disrespectful humour and provocative and disruptive actions of a minimally violent nature. Events organized by the groups included actions such as attacking politicians or the police with custard pies. One of the main proponents was Fritz Teufel, sometimes referred to as the political clown of the Extra parliamentary Opposition (Außerparlamentarische Opposition). The lack of respect for traditional, "bourgeois," "repressive" forms of authority and ritual, countered by irony and humour, was typified by Fritz Teufel's reply when told to stand for the judge at a trial: "If it helps the search for the truth" (Wenn's der Wahrheitsfindung dient). The tactics of the Spaßguerilla were characterized by civil disobedience, symbolic (rather than real) violence, provocation of authority, using actions of the "authoritarian" state, such as trials, as opportunities for "unmasking" outdated traditions. These tactics and attitudes were in contrast to the more serious, revolutionary rhetoric and actions of other groups centred on the SDS and figures like Rudi Dutschke. While Dutschke spoke of a "Stadtguerilla" (urban guerrilla), Teufel spoke of a "Spaßguerilla" (fun guerrilla). It was Wolfgang Lefèvre who said that every event or demonstration should be planned so as to be fun for the participants. and later by youth protest movements in the reunified Germany. Similar forms of disruption have also been adopted by hacktivists.
Есімнің жазылуы
Фриц Тюфель "Spaßgerilja" сөзін қолданды. Неміс тілінде дұрыс жазылуы Spaßguerilla болғанымен, Тюфельдің жазуы "teuflische Schreibweise" (екі мағынасы бар, "Тюфельге тән" немесе "шайтандық" жазу; неміс тілінде Тюфель – шайтан деген сөз) деп белгілі болды. Кейбір адамдар, оның ішінде ғалымдар (дәйеккөздерді қараңыз) осы жазуын сақтап келеді.