Кіріспе

Pillow Talk – 1959 жылы Майкл Гордонның режиссерлігімен түсірілген американдық романтикалық комедиялық фильм. Басты рөлдерді Рок Хадсон мен Дорис Дей сомдады. Қосалқы актер құрамында Тони Рэндалл, Тельма Риттер, Ник Адамс, Аллен Дженкинс, Марсель Далио және Ли Патрик бар. Фильм сценарийін Расселл Роуз, Морис Ричлин, Стэнли Шапиро және Кларенс Грин жазды. Оқиға интерьер дизайнері Жан Морроу (Дэй) мен әйелдерге құмар композитор, бозбала Брэд Алленнің (Хадсон) бір телефон желісін бөлісуінен басталады. Ол оның жеңімпаздарын баурап алу үшін үнемі телефонды пайдаланатыны үшін шағымданады. Брэд оның әдемі екенін байқап, оны Техас ранчосының иесі болып көрсетіп, алдауға тырысады. Бұл жоспар олардың ортақ досы Джонатан Форбс (Рэндалл) оны аша мазалағанша сәтті аяқталады. "Голливуд репортерінде" жарияланған "Rambling Reporter" (28 тамыз, 1959) мақаласына сәйкес, RKO 1942 жылы Расселл Роуз бен Кларенс Гриннің сценарийін сатып алған, бірақ оны түсірмегендіктен, авторлар оны 1945 жылы қайта сатып алады. 1947 жылы олар оны пьеса ретінде сатады, бірақ төрт жылдан кейін қайтадан сатып алады. Ақырында 1958 жылы Дорис Дейдің күйеуі Мартин Мелчерге тиесілі Арвин Продакшнс компаниясына сатылады. Фильм бастапқыда "Pillow Talk" деп аталатын болған, бірақ "The Hollywood Reporter" басылымындағы 1959 жылғы 2 ақпандағы "Rambling Reporter" мақаласында атауы PCA-ға ұнамай, "Any Way the Wind Blows" деп өзгертіледі. Бірақ 1959 жылғы тамызда бастапқы атауы қайта орнатылады. Фильм "Оскар" сыйлығын "Ең үздік түпнұсқа сценарий" номинациясында жеңіп алды, сондай-ақ "Басты рөлдегі ең үздік актриса" (Дорис Дей), "Қосалқы рөлдегі ең үздік актриса" (Тельма Риттер), "Ең жақсы көркемдік безендіру, түсті" (Ричард Х. Ридель, Расселл А. Госман, Руби Р. Левитт) және "Драмалық немесе комедиялық фильмге ең жақсы музыка" номинацияларына ие болды. Бұл Дей, Хадсон және Рэндалл бірге ойнаған үш романтикалық комедияның біріншісі, ал қалған екеуі – "Lover Come Back" (1961) және "Send Me No Flowers" (1964). Премьерасынан кейін "Pillow Talk" отандық прокатта 18,750,000 долларлық кассалық табыс әкелді, бұл Рок Хадсонның екі жыл бұрын сәтсіз аяқталған "A Farewell to Arms" фильмінен кейін мансабына жаңа серпіліс берді. 1980 жылғы 14 шілдеде Джек Мартин "Pillow Talk" фильмін "1959 жылдың ең табысты фильмі" деп атады. 2009 жылы фильмтің "мәдени, тарихи немесе эстетикалық" маңызын мойындап, АҚШ Конгресінің кітапханасы оны Ұлттық кино тізіліміне енгізді және сақтауға алды.

Сюжет

Ян Морроу Нью-Йорктегі интерьерлік дизайнер. Ол жалғыз тұрады және мас үй шаруасын жүргізетін Альма осы тақырыпқа сұрақ қойғанда, бақытты екенін айтады. Оның өміріндегі жалғыз ашуландырушы - Брэд Алленмен бөлісетін партиялық желі, Бродвей композиторы және көрші пәтерде тұратын плейбой. Ол үйден басқаратын бизнесі үшін жеке телефон желісін ала алмайды, өйткені телефон компаниясы жаңа телефон желілеріне деген сұраныстың көптігінен қаза тапты. Телефон арқылы ғана "таныш" болған Ян мен Брэд партия желісін пайдалану мәселесі бойынша араздасып кетеді. Брэд үнемі телефон арқылы бір-бірінен кейін бір қызбен сөйлесіп, әрқайсысына арнап жазылған махаббат әнін айтады. Жанға жұмыс кезегі керек, сондықтан ол оны мейірімді болуға талпындырады. Брэд бойдақ Жан өзінің танымалдығына қызғанышпен қарап, "отырғы бөлмесі" мәселесін көтереді. Ол Янның арызын тексеруге жіберілген телефон инспекторына таңғалады. Кейін Брэд пен Джен телефон желісін жарты сағатқа ауыстырып пайдалануға келіседі. Жанның клиенттерінің бірі - миллионер Джонатан Форбс, ол оған бірнеше рет үйлену туралы ұсыныс жасайды. Ол бұдан бас тартады. Янның білмегені, Джонатан Брэдтің колледждегі бұрынғы досы және оның қазіргі Бродвей игілігі. Джонатан Брэдке өзінің соңғы махаббат қызығушылығын білдіреді және Брэд бұл оның қақтығысқан серіктесі болуы керектігін түсінеді. Ол қызығады. Бір күні кешке Брэд түнгі клубта Жанның би билеп жатқанын көріп, оның кім екенін біледі. Ол қызға қызығады, акцентімен ойлап тауып, жаңа кейіпкер жасайды: Рекс Стетсон, бай техас фермері. Ол Брэдтің Рекске көмектесуге тырысатынын айтып, Брэдтің Жаңылға қарсы шығуына себепші болады. Мысалы, Брэд Рекске қонақ үйдің бөлмесіне барып, оны азғыруға тырысатынын айтады; Рекс мұны жасаса да, тек Жаңға көріністі көрсеткенде, ол оны тамаша джентльмен деп санайды. Ян Рекске осы туралы мақтанып сөйлегенде, ол Рекстің гей болуы мүмкін екенін айтады. Бұл Янды Рекстен өзіне деген қызығушылығы туралы сұрауға мәжбүр етеді, осылайша оған оны сүйуге мүмкіндік береді. Джонатан жеке детективті пайдаланып, Янның кіммен кездесіп жатқанын біледі. Брэдтің маскарадасы туралы шындықты білгеннен кейін, ол Брэдті Жанды таксиге отырғызып, үйіне жіберуге мәжбүрлейді. Брэд Нью-Йорктен шығып, Коннектикуттағы Джонатанның үйіне барып, жаңа әндерін аяқтайтын болады. Алайда, Брэд оны екі есе көтереді, онымен бірге Жанды шақырады. Сол жерде Рекс отқа ағаш алып кетіп, Ян Рекстің ноталарының көшірмесін тапқанша, олар бір-бірінен өбеседі. Ол жақын маңдағы фортепианода күйді ойнап, Брэдтің "илхам" әнін таниды. Ол Брэдке қарсы шығып, үйге жаңа келген Джонатанның үйге апаруын сұрайды. Нью-Йоркте Жонатан Жанды аз жақсы көреді, өйткені ол Брэд үшін көп жылайды. Ол плейбойдың ғашық болғанын білгенде қуанады, ал керісінше Ян Брэдпен ешқандай байланыста болмайды. Брэд кеңес алу үшін Альмаға жүгінеді. Алма Брэдпен кездесуге қуанады, өйткені ол ұзақ уақыт бойы партия желісін тыңдады, ол Янды пәтерін безендіруге жалдауға кеңес береді, сондықтан олар ынтымақтасуға мәжбүр болады. Жан тек жұмыс берушісі комиссиядан айырылмайтындай етіп қана келіседі. Брэд барлық дизайн шешімдерін Жанға қалдырады, оған тек өзі өмір сүруге болатын жерді жобалауды айтады. Жан Брэдтің үйін әлі де ашуланып, оны ең сәнді декорациямен безендіреді. Брэд өзінен тапқан нәрседен қорқып, Янның пәтіне шабуыл жасайды және оны пижамамен көше арқылы өз пәтіне алып барып, өзін түсіндіруге мәжбүр етеді. Брэд бойдақ өмір салтын тоқтату үшін жасаған барлық өзгерістерін айтады, өйткені олар үйленетін болады деп ойлады. Оның бет-әлпеті жарылады, ол ашуланып кетіп бара жатқанда, ол есікті құлыптау үшін оның "плейбой" қашықтан басқару түймелерінің бірін қолданады. Ол тағы бір қосқышты түртіп, пианиноның иісі Брэдтің сүйіспеншілік әнінің "Хонки-Тонк" нұсқасын шығарады. Ол бұрылып, екеуінің көздері кездеседі, олар құшақтасады. Кейін Брэд Джонатанға әке болатынын айтады, бірақ доктор Максвелл (акушер) мен медбике Резник оны тексеру үшін кеңсеге шақырады.

Даму

Фильмнің сценарийі 1940 жылдардың соңы мен 1950 жылдардың басында бірнеше рет RKO компаниясынан қабылданбалып, қайта сатып алынды. Соңында Мартин Мелчер (сол кезде Дорис Дейдің күйеуі) және оның Arwin Productions лейблі сценарийді сатып алып, оны Universal студиясына әкелді. А. Э. Хотчнердің "Дорис Дей: Өзінің өмірінен" атты өмірбаянында Дорис Дейдің айтуынша, фильмге "Жастық сөздер" деген ат қойылған, бірақ бұл атау Өндіріс кодексінің басқармасына (PCA) ұнамады. Мелчер ко-продюсер Росс Хантерді атауды өзі жартылай дайын әнінің атымен – "Any Way the Wind Blows" деп өзгертуге көндіруге тырысты, бірақ Хантер бастапқы атауды сақтап қалды.

Кастинг

Фильм Рок Хадсонның және әсіресе Дорис Дейдің экрандық образдарын жаңаша құруымен танымал. Хантер Дейдің тартымды болу әлеуетін байқап, оған 18 немесе 24 костюм тіккен әйгілі костюм дизайнері Жан Луиді шақырды. Дей фильм оның "қарсы алдынан кездесетін қыз" имиджін сәнді секс-символға айналдырғанын мойындады, сонымен қатар сюжеттің сол кезде өте секси екенін, әсіресе басты рөлдегі актердің оны төсектен пижамасымен алып, көшеге шығаратын шешімді айтты. Бұған қоса, Laykin et Cie Дейге 500 000 долларлық құнды әшекейлер ұсынды.

Түсірілім

Хадсонның айтуынша, Брэд Янның пәтеріне басып кіріп, оны төсектен тартып алып, Манхэттен көшелерімен сүйреп, қайтадан жаңадан безендірілген пәтеріне әкелген соңғы сахна, іс жүзінде, бірінші түсірілді. Арқасы ауырғандықтан Хадсон Дейді жамылғысы мен жастығы бар сөреде алып жүрді, көптеген дубльдарды жасау үшін. Хадсонның сөзінше, "Егер бір ғана дубль болғанда, шыдап берер едім, бірақ біз аяқсыз жалғастырдық. Себебі, көшеде полицейдің рөлін ойнаған эпизодтық актер болды. Біз оның жанынан өткенде Дорис: «Офицер, осы кісіні қамаңыз!» деді. Ал полицей маған: «Қалайсың, Брэд?» деуі керек еді. Бірақ сол ақымақ актер мені «Рок» деп шақырып қойды (01:39:36). Сондықтан қайтадан өз орнымызға тұрып, тағы бір, тағы бір дубль жасадық. Осы сахнаны жиырма рет түсіргенімізге сенімдімін. Сондықтан Дорис отыратын сөре керек болды." Сондай-ақ, Хадсон Дорис Дейді төсектен тартып алғанда, оның білегін босатуды ұмытып, "оның салдарынан басты рөлдегі актриса еденге құлап кетті" дейді. Дей мен Хадсон түсірілім барысында жақын қарым-қатынас орнатты, ал актерлер мен түсірілім тобы отбасы сияқты болды. Хадсон Modern Screen журналындағы мақалаға сілтеме жасай келіп, "біз күліп тоқтамайтындықтан, түсірілім кестесіне бір апта қосылды" деді. Дэй бұл туралы 1976 жылы өткен баспасөз турында, Мерв Гриффинмен «The Merv Griffin Show» және Джонни Карсонмен «The Tonight Show» бағдарламаларында берген сұхбаттарында, өзінің «Doris Day: Her Own Story» атты автобиографиясын таныстырғанда айтты. «Түсірілім алаңындағы әрбір күн – пикник сияқты болатын, кейде тым пикник, бір-бірімізді күлдіріп, кезекпен әрекет ететінбіз». Сонымен қатар, Хадсон K B's Ontario Theatre театрының жергілікті газеттер мен журналдардағы фильм жарнамаларында көрсетілген нөмірге қоңырау шалған адамдарға ойнатылатын дауыстық хабарламаны жазды. Бұл нөмірге күніне шамамен 60 000 қоңырау түседі деп күтілгенімен, ол өте сәтті болды және күніне екі есе көп, яғни 120 000 қоңырау түсті. Фильмнің плакаттары АҚШ және халықаралық нарықтарда мазмұны бойынша ерекшеленді. АҚШ-та плакаттар қарапайым және ашық болды, фильмнің сөздік және визуалды ишараттарына орын жоқ еді. Еуропадағы жарнамалар, АҚШ-қа шетелдік фильмдердің келуімен сәйкес, көбірек ашық болды. Мысалы, Даниядағы плакатта Дорис Дейдің ваннадағы суреті жоғары бұрыштан көрсетілген, бұл оған секси көрініс береді.

Премьералар

Продюсер Росс Хантер Бродвейдегі "Палас" театрының иесі Сол Шварцты "Жастық әңгімесі" фильмін 1959 жылғы 6 қазандағы премьерасынан кейін екі аптаға қоюға көндірді. Актерлер Хадсон мен Дей шараға Глория Свонсон және Таллула Банкхед сияқты атақты адамдармен бірге қатысты. Сонымен қатар, 34-ші көшедегі қайта ашылған "Мюррей Хилл" театрында да екінші премьера өтті, оның кірісі Біріккен Ұлттар Ұйымының халықаралық мектебіне қайырымдалық ретінде берілді, онда Тони Рэндалл қатысты. 13 қазанда Голливудтағы "Египет" театрында тағы бір халықаралық премьера өтті, оған Хадсон, Дей, Эстер Уильямс және Джефф Чандлер қатысты.

Кассалық жинақ

Фильм кассалық табысқа ие болды, отандық прокатта $18,750,000 жинады. Ол АҚШ прокатында жеті апта бойы бірінші орында тұрды. Бұл Хантердің Дей мен Хадсонды бірге түсіру туралы идеясын осылайша сәтті етті, олар 1959 жылы "Allied" компаниясының "жылдың ең үздік әртісі және актрисасы" сыйлығына ие болды.

Сыни қабылдау

Фильм жарық көргеннен кейін сыншылардың басым көпшілігінен оң пікірлер алды. The New York Times газетінің Bosley Crowther сыншысы: «Театрдың әдемі, ескі үлгідегі құрылғысы – телефон арқылы байланыс, Рок Хадсон мен Дорис Дейді жылдың ең көңілді және заманауи комедиялық романдарының бірі деп қуана мойындауға болатын жағдайға жеткізеді» деп жазды. Harrison's Reports келісіп, былай деді: «Сюжеттің негізгі идеясы сәл сенімсіз болғанымен және сюжет өте жұқа болғанымен, тұтас өндіріс жоғары сапалы өндірістік құндылықтармен жабдықталған, бұл сценарийдің кемшіліктерін толық өтемелейді». New York Herald Tribune газетінің Пол В. Бекли былай деп жазды: «Баспақ сөйлеу – аяқтар, жастықтар, көйлектер, кешікпелер және декорациялардың жиынтығы, ол ұшып кетпеу үшін мүмкіндігінше жеңіл, бірақ ақылды, жылтыр текстураға ие. Жақсы күтімделген Рок Хадсонның күміс шашты Дорис Дейге қарсы тұра алмайтынына тәнті болатын адамдар бұл фильмді ұнатуы мүмкін». The New Yorker журналының Джон Маккартен фильмді «фарсқа ұқсамайтын маскара әрекеті» деп сынай өтті. Monthly Film Bulletin журналы режиссер Майкл Гордонның «керемет қарқынды сақтайтынын және актерларын уақытты және маңызды жайттарды жақсы түсіне біліп шеберлікпен басқаратынын» жазды. Дорис Дей осы күнге дейін ең жақсы комедиялық рөлін орындады; Тони Рэндалл өзінің шаршаған дилетанттық бейнесінің бірнеше нұсқаларын көрсетеді; ал Рок Хадсонның сүйкімді келбеті сәттілікке жету үшін барлық қажетті физикалық қасиеттерге ие». Фильм Rotten Tomatoes сайтында 31 сынға негізделген 94% рейтингке ие, орташа бағасы 7.2/10.

Марапаттар

Сыйлық санаты Номинант(тар) Нәтиже Ref. «Оскар» сыйлығы Ең үздік әйел актриса Дорис Дей Ең үздік әйел актер Тельма Риттер Ең үздік оқиға және сценарий – Тікелей экранға арналған сценарий Оқиға авторы: Расселл Роуз және Кларенс Грин; Сценарий авторы: Стэнли Шапиро және Морис Ричлин Ең үздік көркемдік безендіру – Түстік көркемдік режиссерлік: Ричард Х. Ридель; Декорация: Расселл А. Гаусман және Руби Р. Левитт Драмалық немесе комедиялық фильмнің ең үздік музыкалық сүйемелдеуі Фрэнк Де Воль «Бэмби» сыйлығы Ең үздік актер – Халықаралық Рок Хадсон Ең үздік әйел актриса – Халықаралық Дорис Дей «Алтын глобус» сыйлығы Ең үздік фильм – Музыкалық немесе комедиялық фильмдегі ең үздік әйел актриса – Музыкалық немесе комедиялық Дорис Дей Ең үздік ер адам қосалқы актер – Фильм Тони Рэндалл «Лорел» сыйлығы Ең үздік комедия Рок Хадсон Ең үздік ер адам комедиялық рөлі Рок Хадсон Ең үздік әйел комедиялық рөлі Дорис Дей Ең үздік әйел қосалқы рөлі Тельма Риттер Ұлттық кино сақтау кеңесі Ұлттық кино тізілімі «Фотоплей» сыйлығы Алтын медаль Америка жазушылар гильдиясының сыйлығы Ең үздік жазылған американдық комедиясы Стэнли Шапиро және Морис Ричлин

Шығармадан шығарылмаған жалғасы

1960 жылы Хадсон мен Дейдің қатысуымен "Бейби Талк" фильмінің жалғасы жарияланды. 1980 жылы фильмнің жалғасы жоспарланды, ол түпнұсқа фильм аяқталғаннан кейін 20 жыл өткен соң өрбуі тиіс болған. Оқиға Ян мен Брэдтің алғашқы қызының (оны Кристи МакНикол ойнайтын) дүниеге келуі мен олардың ажырасуын қамтиды, бұл Джонатанға (оны тағы да Тони Рэндалл ойнайтын) Янға қайтадан ұсыныс жасау мүмкіндігін береді. Ян Брэдті қайтару үшін амал-тәсілдер қолданады, ал Брэд өзінің жеке алаяқтық схемасын іске асырады. Дэвид Кауфманның "Дорис Дей: Қасыңдағы қыздың айтылмаған тарихы" атты өмірбаянында айтылғандай, Дей жобаға өте ынталы болды және қатысқысы келді. Хадсон да қайта оралуға қызығушылық танытты. Росс Хантер қайтадан продюсерлікке кірісуге дайындалды, ал Делберт Манн (Дей мен Хадсонды "Жақын дос" фильмінде режиссерлікке алған) Брюс Кейн жазған сценарийді қоюға белсенділік танытты. Дейдің тілектеріне сәйкес өзгерістер енгізіліп, Universal компаниясынан жалғастықты жасауға рұқсат алынса да, жоба іске аспады; Дейдің зейнеткерлікке шығуы осының бірінен болды.