Кіріспе

Лангер-Гидион синдромы (LGS) – 8-ші хромосомадағы материалдың кішкентай бөлігінің жойылуынан туындайтын, өте сирек кездесетін аутосомалық-доминантты генетикалық бұзылыс. Бұл синдром 1960 жылдары осы жағдайды зерттеуді жүргізген екі дәрігердің құрметіне аталған. Диагноз көбінесе туған кезде немесе ерте балалық шақта қойылады.

Белгілері мен симптомдары

Бұл жағдаймен байланысты белгілерге: жеңіл немесе орташа дәрежедегі оқу қиындықтары, бойдың кішкентай болуы, ерекше бет пішіні, кішкентай бас және сүйек аномалиялары, оның ішінде сүйек бетінен өсіп шығатын сүйек тірімсіктері жатады.

Қалқан бет

Лангер-Гидион синдромы бар адамдарда ерекше бас-бет аномалиялары көрініс беруі мүмкін. Оларға ұзын, айқын филтрум, жұқа жоғарғы ерін, кең арақашықтықтағы көздер, дөңгелек мұрын ұшы, кең мұрын көпірі, кең мұрын тесіктері, микрогнатия, ретрогнатия, көздердің ішке батып кетуі және үлкен құлақтар жатады. Басының мөлшері сол жастағы және жыныстағы сау адамдармен салыстырғанда көбінесе қалыптыдан кішкентай болады. Сонымен қатар, тіс аномалиялары, мысалы, артық орталық кескіш тістердің болуы немесе кейбір тістердің жоқтығы байқалуы мүмкін.

Скелеттік бұлшықет

Лангер–Гидион синдромы қолдың фалангаларының конус тәрізді эпифизін, сондай-ақ саусақтар мен аяқтардың қысқа болуын тудырады. Бесінші саусақтар кейде иіліп қалуы мүмкін. Қол мен аяқтарға әсер етпейтін қаңқа аномалиялары да кездесуі мүмкін. Оларға қанат тәрізді иық, жұқа қабырғалар және сколиоз жатады. Сонымен қатар, Лангер–Гидион синдромы бар адамдарда Легг–Кальве–Перт ауруында көрінетіндей, жамбас сүйегінің бас бөлігінің прогрессивті дегенерациясына ұқсас жамбас проблемалары да пайда болуы мүмкін. Ауруға шалдыққан адамдар жасқа келген сайын, сүйек бетінен өсіп шығатын экзостоз деп аталатын қатерсіз сүйек өскіндерін дамытуы мүмкін. Экзостоздың орналасуына байланысты, олар омыртқа миын қысып, аяқ-қолдың асимметриялық өсуіне және қозғалыс белсенділігінің төмендеуіне сияқты көптеген асқынуларға әкелуі мүмкін. Лангер–Гидион синдромы бастапқыда буындардың жоғары қозғалғыштығын тудырады. Бұл, әдетте нәрестелік және балалық шақтың ортасында остеохондромдар пайда бола бастаған кезде, қозғалыс қабілетінің төмендеуіне алып келеді. Жамбас дисплазиясы болуы мүмкін, көбінесе ерте ересекте пайда болады, бірақ ол нәрестелік немесе балалық шақта да дамуы мүмкін.

Тері, шаш, тер бездері және тырнақтар

Эктодермальды дисплазия Лангер-Гидион синдромының маңызды белгісі болып табылады. Лангер-Гидион синдромымен ауыратын адамдардың көпшілігінде бас шашы сирек болады; бұл әсіресе еркектерде айқын байқалады, олар жасөспірім шақтан кейін көбінесе шаштары түсе бастайды. Бұған қарамастан, қабаулары қалың болуы мүмкін.

Емдеу

Генетикалық синдромды толығымен емдеу мүмкін емес, бірақ кейбір белгілеріне ем жасауға болады. Сыртқы бекіткіштер лимбикалық және бет қайта құру операцияларында қолданылды.