Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
BT-7 танкісінің ізбасары 1940 жылы пайда болған, танымал T-34 орта танкі болды. Ол сол кездегі барлық советтік жеңіл, жаяу әскер және орта танкілерін толығымен алмастырды.
The BT 7's successor was the famous T 34 medium tank, introduced in 1940, which replaced all of the Soviet fast tanks, infantry tanks, and medium tanks then in service.
Даму
BT 7 прототиптерінің алғашқы нұсқаларында негізгі қаруы мен коаксиалды пулеметі орналасқан ерекше қисайған эллипс пішіндес мұнарасы болды. Техникалық талаптарға сәйкес, жаңа қаруларды орнатуға мүмкіндік болуы керек еді: 76 мм KT 26 немесе PS 3 негізгі пушкасы (қысқа ұңғылы гаубица) және 45 мм 20K үлгісі 1932/38, ұзын ұңғылы, жоғары жылдамдықты пушка, ол танктерге қарсы тиімді болғанмен, 76 мм пушкаға қарағанда жаяу әскерге қарсы әлсіз еді. Мұнараның артқы бөлігінде 18 дана 45 мм оққа арналған айналмалы барабан тәрізді дүңгіршек немесе радиостанция орналасқан. Прототип 1934 жылғы жаз және күз айларында кең ауқымды сынақтардан өтті. Сынақтар нәтижесінде үш адамдық экипажбен жабдықталған танкке пулеметтің қажеті жоқ деген шешімге келді, әсіресе ол мұнараны құрастыруды қиындатқандықтан. Сондықтан 1935 жылдың басында танк BT 5 мұнарасын қолдана отырып, қарапайым конструкциямен өндіріске түсті. (Дегенмен, 76 мм пушкасы бар дөңгелекті-пайдалы танк идеясынан бас тартпады және зауытқа T 26 4 мұнарасының негізінде жаңа BT 7 мұнарасын жасау тапсырылды.) Өндірістік үлгіде цилиндр пішіндес мұнарада 45 мм 20K пушкасы және DT пулеметі орналастырылған. Кейбір танктерге 71 үлгідегі TC радиосы орнатылған. Экипаж үш адамнан тұрды: командир (ол сонымен қатар пулеметшінің қызметін атқарды); зарядтаушы және жүргізуші. 1937 жылы компания BT 7 пішіндес мұнаралы танкты өндіруге кірісті. Негізгі қару-жарақ өзгеріссіз қалды, бірақ оқ-дәрілердің саны 44-ке дейін арттырылды. Барлық қолданыстағы танктерге артқы нишаға DT пулеметі орнатылды. Түнде пушкамен және коаксиалды пулеметпен оқ ату үшін танк екі арнайы проекторлы фарамен және пушкаға орнатылған маскамен жабдықталды. Кейіннен бұл фаралар танктың бұрынғы үлгілеріне де орнатылды. 1938 жылы жүргізуші дөңгелектері, тізбектер және қоробка жаңартылды. Негізгі өзгерістермен қатар, 1936-1938 жылдар аралығында 153 БТ 7А артиллериялық танктері өндірілді. Оларға үлкен мұнара және 76 мм КТ типті пушка, 50 оқ-дәрі (портативті радиосы бар танкте 40 оқ-дәрі) орнатылған. 1938 жылы V2 дизельдік қозғалтқыштарымен жабдықталған төрт тәжірибелік BT 8 танктері жасалды. BT 7 және BT 8 танктерін салыстырғаннан кейін дизельдік танктер 1940 жылы өндіріске енгізілді (BT 7M деген атаумен), ал қозғалтқыштар Voroshilovets зауытының бөлек цехінде өндіріліп, жеткізілімді қамтамасыз етті. Дизельдік танктер отынды үнемдірек пайдаланды, ал бензинмен жұмыс істейтін танктер резервке жіберілді. BT сериясының негізінде бірнеше тәжірибелік танктер жасалды, мысалы Украина әскери округінің 4-ші бронетанкті полкінің взвод командирі және өзіндік білімімен танк құрастырушы Н. Ф. Цыганов жасаған дөңгелекті BT IS. Танк сынақтардан сәтті өтті, бірақ көптеп тапсырыс берілмеді. Цыгановтың тағы бір жобасы – жаңа корпус пен мұнарасы бар СВ 2 "Черепаха" (тасбақа). Сондай-ақ, тұрақты суперструктурасы бар командалық танк КБТ 7, от тастағыш орнатылған ОТ 7, уытты заттардан қорғауға және түтін шығаруға арналған ХБТ 7, СБТ көпір танктері және TTBT 7 және Thubten 7 радиомен басқарылатын танктер (сол кезде "Телетанкілер" деп аталған) болды. Финляндия 18 тұтқынға алынған танкты BT 42 шабуылдық пушкасына айналдырды. Барбаросса операциясына (Германияның Кеңес Одағына басып кіруі) дейін BT 7 танктеріне қосымша брондау жүргізілді. 1940 жылы Мариупольдегі Ильич темір-бетон зауыты BT 7M танктері үшін 50 жиынтық иілгіш біртекті броня жасады, бұл сынақ танктерінің салмағын 18 тоннаға дейін арттырды. Алайда, бұл жиынтықтардың әскери бөлімшелерге орнатылуы туралы мәліметтер жоқ. 1935 жылдан 1940 жылға дейін барлық модификациядағы 5753 БТ 7 танктері салынды.
The first prototypes of the BT 7 had a distinctive canted ellipse shaped turret mounting both the main gun and a coaxial machine gun. The specification also called for the project to allow for the installation of new guns without any significant change to the framework: the 76 mm KT 26 or PS 3 main gun (a short barreled howitzer) and the 45 mm 20K model 1932/38, a long barreled, high velocity gun useful against tanks, but less effective than the 76 mm gun against infantry. In the rear of the turret, there was a rotating drum type magazine for 18 45 mm shells or a radio station. The prototype underwent an extensive testing program in the summer and autumn of 1934. As a result of this testing, it was felt that a machine gun was unnecessary on a tank with a 3 man crew, especially as it made the assembly of the turret more complicated. Therefore, in early 1935, the tank went into production with a simpler design, incorporating the turret from the BT 5. (However, the idea of a wheeled/tracked vehicle with a 76 mm cannon was not abandoned and the plant was commissioned to develop a new BT 7 turret from the turret of the T 26 4.) In the production model, a cylindrical turret housed a 45 mm 20K gun with a DT machine gun. On some of the tanks, a model 71 TC radio with frame antenna was installed. The crew consisted of three men: the commander (who also served as the gunner); the loader and the driver. In 1937, the company launched production of the BT 7 with a conical turret. The main armament remained the same, but the ammunition was increased to 44 rounds. All serving tanks now installed the DT machine gun in the rear niche. For the firing of the gun and coaxial machine gun at night, the tank was equipped with two special projector type headlamps, and a mask placed on the gun. Subsequently, these lights were retrofitted to earlier models of the tank. Improvements were also made to the drive wheels, caterpillar tracks and gearbox by 1938. In parallel with the main modification, 153 BT 7A artillery tanks were produced between 1936 and 1938. These were fitted with a larger turret and a 76 mm KT type gun with 50 rounds of ammunition (40 in a tank with a portable radio). In 1938, four experimental BT 8 tanks mounted with V 2 diesel engines were produced. After comparative tests of the BT 7 and BT 8, the diesel tanks were put into production in 1940 (under the designation BT 7M) with the powerplants being produced in a separate plant of the Voroshilovets factory to ensure supply. The diesel tanks were more fuel efficient, and the petrol powered tanks were soon placed into reserve. Several experimental tanks were conceived based on the BT series, for example the wheeled BT IS, designed by N. F. Tsyganov, a platoon commander in the 4th Armoured Regiment of the Ukraine Military District and self taught designer. The type successfully passed field tests, but was not ordered in bulk. Another Tsyganov design was the SV 2 "Cherepakha" (turtle, черепаха), with a new design of hull and turret. There was also the command tank KBT 7 with a fixed superstructure, the OT 7 mounting a flamethrower, the KhBT 7 designed to protect from toxic contamination and lay smokescreens, the SBT bridgelayer and the TTBT 7 and Thubten 7 radio controlled tanks (known at the time as Teletanks). Finland converted 18 captured tanks into BT 42 assault guns. Shortly before Operation Barbarossa (the German invasion of the Soviet Union), the BT 7 underwent an up armoring program. In 1940, the Ilyich Iron and Steel Works in Mariupol produced 50 sets of hinged homogeneous armor for the BT 7M, which increased the weight of the test tank to 18 tons. Unfortunately, nothing is known about the installation of these kits to military units. Between 1935 and 1940, 5753 BT 7 tanks of all modifications were built.
Жауынгерлік тәжірибе
1941 жылдың маусым айында Барбаросса операциясы басталғанда БТ-7 совет әскерінің негізгі кавалериялық танкысы ретінде қолданылды. Танктердің жоғалуы көп болды, алғашқы 12 айда шығыс майданында 2000-нан астам БТ-7 сериялы танк жойылды. Одан әрі жүздеген танктар нашар техникалық қызмет көрсету салдарынан жау шабуылына дейін істен шығып, совет әскерлері шығысқа қарай шегінген кезде тастап кетуге мәжбүр болды. БТ-7 танкылары Қызыл Армияның бронеттанқ және механикаландырылған күштерімен соғыстың көп бөлігінде пайдаланыла берді, бірақ 1941 жылдан кейін олардың саны күрт азайды. 1942 жылдың 1 қарашасына дейін румын әскері 32 БТ-7 танкын тұтқынға алды. БТ-7 сериялы танкылары алыс Шығыста, неміс одақтастарының ауыр танкылері болмаған жапон әскерлеріне қарсы кеңес әскерлерімен қолданыла берді. БТ-7 танкылары 1939 жылғы Халхин-Гол шайқасында және 1945 жылғы Манчжурия стратегиялық шабуыл операциясында жапон әскерлеріне қарсы қолданылды.
In June 1941, at the outset of Barbarossa, the BT 7 was used as the main cavalry tank of the Soviet army. Tank losses were high, with over 2,000 BT 7 series tanks lost in the first 12 months on the Eastern Front. Hundreds more had been immobilized before the invasion by poor maintenance, and these had to be abandoned as the Soviet forces withdrew eastward. The BT 7 continued to be operated by the armored and mechanized forces of the Red Army for almost the entire war, but in greatly decreased numbers after 1941. By 1 November 1942, 32 BT 7 tanks were captured by Romanian forces. BT 7 series tanks continued in use by the Soviets in the Far East, against Japanese forces which lacked the heavy tanks of their German allies. BT 7 tanks were employed against Japanese forces in the Battles of Khalkhin Gol in 1939 and the Manchurian Strategic Offensive Operation in 1945.
Тірі қалғандар
Көптеген BT-7 танктері өндірілсе де, 2018 жылдың басына қарай, жұмыс жасайтын бір ғана BT-7 танк қана бар екені белгілі.
Although many BT 7 tanks were produced, as of early 2018, there is only one known remaining BT 7 in operational order.