Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Италиядағы неміс әскери бекіністерінің сериясы, Италиядағы Екінші дүниежүзілік соғыстың қорғаныс желілері.
Series of German military fortifications in Italy
the World War II defensive lines in Italy
Қысқы желі – Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде «Тодт» ұйымы және Альберт Кесселрингтің басшылығымен Италияда салынған неміс және итальяндық әскери бекіністерінің сериясы. Үш желінің сериясы Италияның батыс бөлігін, әсіресе Монте-Кассино қаласы маңында қорғауға арналған еді. Осы қала арқылы Римге тікелей жалғасқан маңызды 6-шы тас жол өтетін. Басты Густав желісі Италияны батыста Тиррен теңізіне құятын Гарильяно өзенінен солтүстікке қарай, Апеннин таулары арқылы шығыста Адриатика теңізіндегі Сангро өзенінің сағасына дейін созылды. Бернхардт және Гитлер желілері Тиррен теңізінен Кассиноның солтүстік-шығысына дейін салыстырмалы түрде қысқа аралықта орналасып, Густав желісімен бірікті. Густав желісіне қатысты, Гитлер желісі солтүстік-батыста, ал Бернхардт желісі оңтүстік-шығыста орналасқан. Густав желісі ақыры бұзылғанға дейін, 1943 жылдың желтоқсаны мен 1944 жылдың маусымы аралығында одақтастардың шабуылын бірнеше айға тежеді. Монте-Кассино және Анцио шайқастарындағы Қысқы желіге жасалған шабуылдарда одақтастардан 98 000, ал Орталық державалардан 60 000 сарбаз қаза тапты.
The Winter Line was a series of German and Italian military fortifications in Italy, constructed during World War II by Organisation Todt and commanded by Albert Kesselring. The series of three lines was designed to defend a western section of Italy, focused around the town of Monte Cassino, through which ran the important Highway 6 which led uninterrupted to Rome. The primary Gustav Line ran across Italy from just north of where the Garigliano River flows into the Tyrrhenian Sea in the west, through the Apennine Mountains to the mouth of the Sangro River on the Adriatic coast in the east. The two subsidiary lines, the Bernhardt Line and the Hitler Line, ran much shorter distances from the Tyrrehnian Sea to just northeast of Cassino where they would merge into the Gustav Line. Relative to the Gustav Line, the Hitler Line stood to the northwest and the Bernhardt Line to the southeast of the primary defenses. Before being ultimately broken, the Gustav Line effectively slowed the Allied advance for months between December 1943 and June 1944. Major battles in the assault on the Winter Line at Monte Cassino and Anzio alone resulted in 98,000 Allied casualties and 60,000 Axis casualties.
Густав желісі
Густав сызығы Италия түбегін кесіп өтіп, Италиядағы екі одақтас әскердің – батыстағы АҚШ-тың 5-ші армиясының және шығыстағы британдық 8-ші армияның Римге жолын тосқан еді. 1943 жылдың күзінде одақтастардың басты стратегиясы 8-ші армияның Сангро өзенінің қорғанысын бұзып, содан кейін Авеццанодан оңтүстікке бұрылып, Римге арт жағынан кіру болды, ал 5-ші армия оңтүстіктен шабуылдайтын еді. Густав сызығының ортасы Римге солтүстікке қарай бағытталған басты жолды, стратегиялық маңызы бар 6-тас жолды кесіп өтті. Ол Лири аңғарымен бойлап өтіп, Кассино қаласының артындағы тауларға тірескен еді. Оның үстінде аңғардың кіреберісін бақылап тұрған ежелгі бенедикттік Монте-Кассино қасиетті орындасы және қорғаушыларға аңғарға жақындап келе жатқан қарсыластарды анық көруге мүмкіндік берген Монте-Кассино тауы тұрды. АҚШ-тың 5-ші армиясы 1943-1944 жылдарының қысында осы бекіністер алдында тоқтап қалды. Олар Анциоға шабуыл жасап, осы позицияны айналып өтуге тырысты, бірақ ол әрекет сәтсіз аяқталды. Монастырь үшін қанды және ұзаққа созылған шайқас болды, ол Монте-Кассино шайқасы деп танылды. Сызықтың шығыс бөлігін 1943 жылдың желтоқсан айында канадтық әскерлер шайқаста басып алған Ортона порты қорғады, бұл шайқас "кішкентай Сталинград" деп аталды. Алайда, 8-ші армияның Орсоньяны басып алуға сәтсіздігі одақтастардың шығыс жағалаудан күшті шабуыл жасау жоспарларын тоқтатты. Жаңбыр, өзендердің тасуы, көптеген жандардың қаза болуы және генерал Монтгомеридің кетіп қалуы одақтастардың жоспарларын 1944 жылдың көктеміне дейін тоқтатты. Осылайша Густав сызығы Италиядағы неміс әскерлерінің қолбасшысы фельдмаршал Кессельрингтің одақтастарды Қысқы сызықтың оңтүстігінде ұстап тұру тілегін орындады.
The Gustav Line stretched across the Italian Peninsula and barred the way to Rome for the two Allied armies in Italy: the U. S. Fifth Army in the west and the British Eighth Army in the east. The Allies' grand strategy in the autumn of 1943 was for the Eighth Army to advance through the Sangro River defences, then hook south at Avezzano and enter Rome from the rear while the Fifth Army approached from the south. The center of the Gustav Line crossed the main route north to Rome at strategically crucial Highway 6. It followed the Liri valley and was anchored around the mountains behind the town of Cassino. Above it stood the ancient Benedictine sanctuary of Monte Cassino, which dominated the valley entrance, and Monte Cassino, which gave the defenders clear observation of potential attackers advancing towards the valley mouth. The U. S. 5th Army was held up in front of these positions through the winter of 1943 44. They attempted to flank the position by the landings at Anzio but bogged down quickly there. A bloody and protracted battle was waged over the monastery, known as the Battle of Monte Cassino. The eastern end of the line was held by the coastal town of Ortona, captured by Canadian forces in the fierce Battle of Ortona in December 1943 which became known as "the little Stalingrad." Failure by the 8th Army to capture Orsogna however put an end to the Allied plans of a strong drive up the eastern coast. Rain, flooded rivers, and high casualties, as well as the departure of General Montgomery, all put a halt to Allied plans until the spring of 1944. The Gustav Line thus fulfilled the wishes of Field Marshal Kesselring, the commander of German forces in Italy, of keeping the Allies south of the so called Winter Line.
Бернхардт пен Гитлер сызықтары
Апенниннің батыс жағында екі қосалқы желі болды: негізгі Густав позицияларының алдында Бернхардт желісі және одан 8 шақырым (5 миль) артта Гитлер желісі. Қысқы желі қару ұяларымен, бетон бункерлерімен, мұнаралы пулемет орындарымен, тікенді сыммен және миналық далалармен нығайтылды. Бұл Римнің оңтүстігіндегі неміс қорғаныс шебінің ең мықтысы болды. Қорғанысқа 15 неміс дивизиясы тартылды. Одақтас әскерлер 1943 жылдың қараша айының ортасынан 1944 жылдың маусымына дейін Қысқы желінің барлық элементтерімен, соның ішінде Монте-Кассино және Анциодағы танымал шайқастармен күресуге мәжбүр болды. Бернхардт желісіне шабуыл 1943 жылдың 1 желтоқсанында "Жас шапан" операциясы аясында басталды. Британдық және американдық әскерлер шабуыл басталғаннан кейін бір жарым апта ішінде Монте-Камино және Мигнано ойысы маңындағы аумақты басып алды, бірақ неміс әскерлерінің операциялары сол аймақта бірнеше айға созылды. Кейбір зерттеушілер Бернхардт желісін Италияны теңізден теңізге кесіп өтетін, жоғарыда сипатталған батыс қорғаныс позицияларымен қатар Густав желісінің шығыс қорғанысын да қамтитын шеп деп қарастырады. Ал басқалары Қысқы желі және Густав желісі атауларын бір-бірімен алмастырып қолданады.
On the western side of the Apennines were two subsidiary lines, the Bernhardt Line in front of the main Gustav positions, and the Hitler Line some 8 kilometres (5 mi) to the rear. The Winter Line was fortified with gun pits, concrete bunkers, turreted machine gun emplacements, barbed wire and minefields. It was the strongest of the German defensive lines south of Rome. About 15 German divisions were employed in the defence. It took the Allies from mid November 1943 to June 1944 to fight through all the various elements of the Winter Line, including the well known battles at Monte Cassino and Anzio. The offensive on the Bernhardt Line was launched on December 1, 1943, as part of Operation Raincoat. British and American troops took the terrain around Monte Camino and the Mignano Gap within a week and a half of launching the assault but German operations persisted in the area for months. Some authorities define the Bernhardt Line as crossing Italy from coast to coast following not just the western defensive positions described above but incorporating also the eastern defences of the Gustav Line. Other authorities use the Winter Line name interchangeably with the Gustav Line .