Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Италиядағы жанартаулық кальдера
Volcanic caldera in Italy
Албан таулары – Италиядағы тыныш жанартау кешенінің кальдерасының қалдығы, Римнің оңтүстік-шығысында және Анционың солтүстігінде орналасқан. Биік Монте-Каво кальдераның ортасында жақсы көрінетін шыңды құрайды, бірақ ең биік нүктесі – Маскио-делле-Фате, Каводан шамамен шығысқа қарай орналасқан және одан да биік. Албан тауларының шетінде Альбано және Неми көлдерін қамтитын қосалқы кальдералар бар. Бұл төбелер пеперінодан (lapis albanus) – құрылысқа пайдалы және жақын жердегі жүзімдіктер үшін минералға толы субстрат болатын туфтың бір түрінен тұрады.
The Alban Hills are the caldera remains of a quiescent volcanic complex in Italy, located southeast of Rome and about north of Anzio. The high Monte Cavo forms a highly visible peak in the centre of the caldera, but the highest point is Maschio delle Faete approximately to the east of Cavo and taller. There are subsidiary calderas along the rim of the Alban Hills that contain the lakes Albano and Nemi. The hills are composed of peperino (lapis albanus), a variety of tuff that is useful for construction and provides a mineral rich substrate for nearby vineyards.
Тарих
Таулар, әсіресе көл жағалауларындағы жерлер, тарихи алдынан-алып бері танымал болған. Біздің заманымыздан бұрын 9-7 ғасырларда осы аймақта көптеген ауылдар болған (әйгілі Альба Лонга мен Тускулумды қараңыз). Біздің заманымыздан бұрын 5-3 ғасырларда бұл жерді латиндер мекендеген. Ежелгі римдіктер Монте Кавоны Альбанус Монс деп атаған. Оның ең биік нүктесінде Юпитер Латиаристің қасиетті орны болған, онда консулдар Feriae Latinae мерекесін тойлаған, ал бірнеше әскербасылар Римде лайықты жеңіс тойына ие болмаған кезде осында жеңістерін атап өткен. Ғибадатхананың негізі мен архитектуралық фрагменттерінің бір бөлігі 1777 жылға дейін сақталған, содан кейін кардинал Йорк оларды Пассионисттер монастырын салу үшін пайдаланған, бірақ оған дейін созылған Via Triumphalis жолы бүгінге дейін көрініп тұр. Рим дәуірінде бұл аймақ бай адамдар үшін Римнің ыстығы мен қалың жұртшылығынан қашуға мүмкіндік берген, дәл қазіргідей, көптеген виллалар мен шағын үйлер осыны көрсетеді.
The hills, especially around the shores of the lakes, have been popular since prehistoric times. From the 9th to 7th century BC, there were numerous villages (see the legendary Alba Longa and Tusculum). The area was inhabited by the Latini during the 5th to 3rd centuries BC. The ancient Romans called Monte Cavo Albanus Mons. On the summit was the sanctuary of Jupiter Latiaris, in which the consuls celebrated the Feriae Latinae, and several generals celebrated victories here during times when they were not accorded regular triumphs in Rome. The foundations and some of the architectural fragments of the temple were still in existence until 1777, when they were used to build the Passionist monastery by Cardinal York, but the Via Triumphalis leading up to it can still be seen. In Roman times, the area was often used by the rich as a way to escape the heat and crowds of Rome, as it is today as shown by the many villas and country houses present.
Қалалар мен қалалар
Албан тауларындағы қалалар мен ауылдар Римдік қалалары деп аталады.
The towns and villages in the Alban Hills are known as the Castelli Romani.
Жанартау қызметі
Шөгінділерді зерттеу соңғы төрт жарылыстың шамамен 36 000 және 39 000 жыл бұрын болған екі уақыттық төбесіне сәйкес екенін көрсетті. Аймақта ұсақ, жергілікті жер сілкінісі, брадисейзм және көмірқышқыл газы мен күкірттегінің атмосфераға шығарылуы байқалады. Жер сілкінісі мен жер сілкінісінің жиілеуі жер бетінен 5-6 километр тереңдікте баяу өсіп келе жатқан сфералық магма камерасынан туындаған деп есептеледі; кейбіреулер оның қайтадан жарылуы мүмкін деп санайды; егер жарылса, 25-30 км қашықтықта орналасқан Рим қаласына қауіп төнеді. 114 жылғы жарылысты сипаттайтын деректер бар, бірақ голоцендік геологиялық шөгінділердің жоқтығы оны вулкандық құбылыс ретінде жоққа шығарды, ал оның орнына бұл оқиға орман өртінің сипаттамасы деп саналады. Газ жел болмаған жағдайда жер бетіндегі ойыстарда жиналып, қауіпті деңгейге жете алады. 1999 жылдың қыркүйек айында 29 сиырдың өліміне байланысты жүргізілген терең зерттеу көрсетті, солтүстік-батыс жақтағы тұрғын ауданында газ концентрациясы жерден 1,5 метр биіктікте кейде еңбек гигиенасының 0,5% шегінен асып кеткен. 2001 жылдың қазан айында ұқсас жағдайда сегіз қой қырылды.
Examination of deposits have dated the four most recent eruptions to two temporal peaks, around 36,000 and 39,000 years ago. The area exhibits small localised earthquake swarms, bradyseism, and release of carbon dioxide and hydrogen sulfide into the atmosphere. The uplift and earthquake swarms have been interpreted as caused by a slowly growing spherical magma chamber 5 6 kilometres below the surface; some think that it may erupt again; if so, there is risk to Rome, which is only 25 to 30 km away. There is documentary evidence which may describe an eruption in 114 BC, but the absence of Holocene geological deposits has largely discredited it as a volcanic event and instead the account is considered to be a description of a forest fire. which can potentially reach lethal concentrations if it accumulates in depressions in the ground in the absence of wind. The asphyxiation of 29 cows in September 1999 prompted a detailed survey, which found that concentration of the gas at 1.5 m above the ground in a residential area on the northwestern flank sometimes exceeded the occupational health threshold of 0.5%. Eight sheep were killed in a similar incident in October 2001.