Кіріспе

323/322–309 жылдары Македония патшасы Александр IV (грекше: Ἀλέξανδρος; 323/322–309 жж.), кейде қазіргі заманда жаңылысқанда Эгус деп аталады, Ұлы Александрдың (Македонияның Александр III) және Бактриялық Роксана ханшайымының ұлы болған.

Туу

Александр IV – Ұлы Александрдың (македониялық грек) және Александрдың әйелі Роксананың (согдиялық) ұлы еді. Ол Македония патшасы Филипп II-нің немересі болды. 323 жылдың 11 маусымында Ұлы Александр қайтыс болғанда Роксана жүкті болғандықтан және баланың жынысы белгісіз болғандықтан, македониялық әскерде мұрагерлік мәселесіне байланысты дау туды. Жаяу әскер Ұлы Александрдың жартылай бауыры Филипп III-ді қолдады (оның өмірі бойы белгілі бір танымдық қабілетсіздігі болған), ал элиталық серік атты әскерінің қолбасшысы хилиарх Пердикка оларды Роксананың баласы ұл болады деген үмітпен күтіп отыруға көндірді. Топтар келісімге келіп, Пердикка империяны регент ретінде басқарады, ал Филипп патша болады, бірақ ол нақты билігі жоқ, тек қана номиналды патша болар еді. Егер бала ұл болса, онда ол патша болар еді. Александр IV б.з.б. 323 жылдың соңында немесе б.з.б. 322 жылдың басында дүниеге келді.

Регенттер

Қатаң регенттік, Мысырдағы әскери жеңіліс және әскердегі бүліктерден кейін Пердикка өзінің жоғары шенді офицерлерімен 321 немесе 320 жылдың мамырында немесе маусымында өлтірілді (Диодордың жылнамасы бойынша жыл нақты емес), содан кейін Трипарадис бөлгені кезінде Антипатр жаңа регент болып тағайындалды. Ол Роксананы және екі патшаны Македонияға алып келді, Александр империясын билеуді тоқтатты, ал Мысыр мен Азиядағы бұрынғы провинцияларды сатраптардың басқаруына қалдырды. 319 жылы Антипатр қайтыс болғаннан кейін, ол өзінің ұлы Кассандрды ескермей, Филипп II және Александр Македонскийдің қол астында қызмет еткен македондық генерал Полиперхонды мұрагері етіп тағайындады.

Азаматтық соғыс

Кассандр Птолемей Сотермен, Антигонмен және Филипп Арридейдің амбициялық әйелі Эвридикамен одақтасып, регенттікке қарсы соғыс жариялады. Полиперхон Евмен мен Олимпиамен одақтасты. Полиперхон грек қалаларын бағындырып, бастапқыда сәттілікке жеткенімен, оның флоты Антигонмен 318 жылы жойылды. Шайқастан кейін Кассандр Македонияны толық бақылауға алғанда, Полиперхон Роксана мен жас Александрмен бірге Епирге қашуға мәжбүр болды. Бірнеше айдан соң Олимпиа туысы Эпирдің Эацидін Полиперхонмен бірге Македонияға шабуыл жасауға көндірді. Олимпиа майданға шыққанда, Эвридиканың әскері Александрдың анасына қарсы күресуден бас тартып, Олимпиаға қосылды, содан кейін Полиперхон мен Эацид Македонияны қайта басып алды. Филипп пен Эвридика тұтқындалып, 317 жылдың 25 желтоқсанында өлім жазасына кесілді, Александр IV патша атанды, ал Олимпиа регент ретінде билікті нақты қолға алды. Кассандр келесі жылы (б.з.д. 316 ж.) Македонияны тағы да жаулап алды. Олимпиа дереу өлім жазасына кесілді, ал патша мен оның анасы тұтқынға алынып, Глаукианың қадағалауымен Амфиполь бекінісінде ұсталды. 311 жылы Кассандр, Антигон, Птолемей және Лисимах арасындағы бейбіт келісім Үшінші Диадох соғысын аяқтағанда, шартта Александр IV-нің құқықтары мойындалды және ол есейген кезде Кассандрдан кейін билікке ие болатыны нақты көрсетілді.

Өлім

Келісімнен кейін Аргеад әулетін қорғаушылар Александр IV-тің толық билікке ие болуы керек екенін және регенттің қажеті болмайтындығын жариялай бастады, себебі ол македониялық ақсүйектің сарай беті (паж) бола алатын 14 жасқа жуықтап қалған еді. Кассандрдың жауабы шешімді болды: өзінің билігін нығайту үшін ол 309 ж.б.д. Глаукиасқа 14 жасар Александр IV-ті және оның анасын жасырын түрде өлтіруді бұйырды. Бұйрық орындалды, олар екеуі де уланды. Александр IV-тің қайтыс болған нақты жылы туралы әртүрлі пікірлер бар, себебі көздер келіспейді, бірақ ежелгі македониялық ғалымдар Н.Г.Л. Хаммонд пен Ф.В. Уолбанктың пікірінше, Александр б.з.д. 309 жылдың соңында, шамамен жартылай інісі Гераклден кейін өлтірілген. Алайда, классикалық тарихшы Питер Грин Геракл Александр IV өлтірілгеннен кейін өлтірілді деп санайды. 1977/8 жылдары археолог Манолис Андроникос Вергинадағы «Ұлы оба» деп аталатын жерде тапқан патшалық қабірлердің бірі Александр IV-ке тиесілі деп есептеледі.