Кіріспе

Құстар тобы

Саздықтағы қарғалар – қарғалар тұқымдамасына жататын жыртқыш құстар. Олар орташа мөлшердегі жыртқыштар, ең ірі және кең қанатты қарғалар. Көпшілігі батпақты жерлермен және тығыз қамыс тоғайларымен байланысты. Олар Американы қоспағанда, дүние жүзінде кездеседі. Жү recently ғана екі түрі анықталған: саздық қарға (Circus aeruginosus) және Африка саздық қарғасы (C. ranivorus). Қазір саздық қарға бірнеше түрге бөлінеді, кейде тіпті алты түрге дейін. Олар: батыс саздық қарғасы (C. aeruginosus), шығыс саздық қарғасы (C. spilonotus), Папуа қарғасы (C. spilonotus spilothorax немесе C. spilothorax), батпақ қарғасы (C. approximans), Реюньон қарғасы (C. maillardi maillardi немесе C. maillardi) және Мадагаскар саздық қарғасы (C. maillardi macrosceles немесе C. macrosceles). 20-шы ғасырдың басында Ұлыбританияда саздық қарғалар аң аурудан құрылысқа жеткен. Басқа аймақтардан қайта әкелінгеннен кейін, олардың саны 1950 және 1960 жылдары DDT қауіп төндіргенге дейін тұрақты түрде өсті. Содан бері халық саны баяу және тұрақты түрде артып келеді.

Түрлер

Батыс батпақты барқырауы (Circus aeruginosus) Еуропа мен Азияда кеңінен таралған. Ол ең жұмсақ аймақтардан басқа жерлерге көшіп-қонып, негізінен Африкада қыстайды. Ол ұсақ сүтқоректілерді, бақаларды, балықтарды, жәндіктер мен құстарды аулайды, оларды дала мен қамыс арасында төмен ұшқанда тосып алады. Оның ұзын аяқтары бақалар мен балықтарды судан ұшып бара жатып тартып алуға мүмкіндік береді. Батыс батпақты барқырауы – ұзын қанаттарымен, төмен қанатын жайып ұшатын, әдеттегі барқырау. Оның еркек және әйелдерінің түсі ерекшеленеді, бірақ олардың түсі туысқандарынан мүлдем өзгеше. Аталығының қанаттары сұр және қоңыр жолақты, ал қанат ұштары қара болып келеді. Басы, құйрығы және ішкі жағы сұр, тек қана құрсағы қаштан түсті. Аналығы негізінен қоңыр, қанатының алдыңғы шеті ақшыл. Оның ұзындығы 19-22 дюйм, салмағы 1-2 фунт. Шығыс батпақты барқырауы (C. spilonotus) Оңтүстік Сібірдің далалары мен сулы жерлерінде, Солтүстік Моңғолияда, Солтүстік-Шығыс Қытайда, Маньчжурияда және Жапонияда көбейеді. Қыс айларында Оңтүстік-Шығыс Азияға, Филиппинге және Борнеоның солтүстігіне көшіп барады. Барлық батпақты барқыраулар сияқты, ол ашық, ылғалды ортаны ұнатады және көбінесе күріш далаларының үстінен төмен қарай құлайды, ұзын, сақтайтын айналымдарды екі-үш баяу, күшті қанат соққысымен алмастырады. Екі түрге бөлінеді: шығыс Азияның C. s. spilonotus және Жаңа Гвинея мен жақын аралдардың C. s. spilothorax, кейде ол жеке түр деп саналады және көбінесе Папуа барқырауы деп аталады. Саздықтағы барқырауы (C. approximans) шамамен 50-58 см, C. spilonotus-тан сәл ірі, көбінесе сәл қараңғырақ, қанаттары мен құйрығында жолақтар аз. Ол Австралияның кез келген жерінде, әсіресе Австралияның шығыс, оңтүстік-шығыс және оңтүстік-батысындағы жауын-шашын көп болатын аймақтарда және Жаңа Зеландияда, сондай-ақ Австралияның тропикалық солтүстігінде және Жаңа Каледония, Вануату, Фиджи, Тонга және Қоғам аралдарының арал топтарында кең таралған. Оны Австралиялық немесе Тынық мұхиты барқырауы деп те атайды. Мадагаскар батпақты барқырауы немесе Мадагаскар барқырауы (C. maillardi) Үнді мұхиты аралдарында – Мадагаскарда, Реюньонда және Комор аралдарында кездеседі. Кейде екі түрге бөлінеді: Мадагаскар барқырауы (Circus macrosceles) және Реюньон барқырауы (C. maillardi). Африкалық батпақты барқырауы (C. ranivorus) – C. aeruginosus түрінің ішкі түрі ретінде қарастырылмаған, көшіп-қонушы емес, ерекше түр. Ол Оңтүстік және Шығыс Африкада мекендейді.