Кіріспе

Скалапуладағы сүйекті өсінді (қамшық)

Адам анатомиясында акромион (грекше: akros, "ең жоғары", ōmos, "қамшық", : acromia) – скалапуладағы сүйекті өсінді (қамшық). Коракоидтік өсіндімен бірге, ол иық буынының үстінен бүйірлеп созылады. Акромион – скапула омыртқасының жалғасы болып табылады және алға қарай иілген. Ол кіндік сүйегімен (жаға сүйегі) бірігіп, акромиоклавикулярлық буынды құрайды.

Құрылымы

Акромион иықтың жоғарғы нүктесін құрайды және ірі, көбінесе үшбұрышты немесе сопақ пішіндес процесс. Ол арт жағынан алға қарай жалпақтап, бастапқыда жанына қарай шығыңқыланып, содан кейін алға және жоғары қарай иіліп, иық ойығының үстінен қабатады. Ол иық қанатының омыртқасынан шығатын нүктесін көрсететін акромионның табанынан басталады.

Басқа жануарларда

Жарқанаттардың (Mammalia: Chiroptera) акромион процесі адамдармен салыстырғанда ерекше ұзын. Қабылдаңқылардың трирадиаттық кеуде белдеуінің алдыңғы бөлігін (корракоид және лопаткамен бірге) құрайтын акромион бар. Бұл жоғары мамандандырылған эндоскелеттік құрылымда, лопатка – бірінші қабырғаға жалғасқан дорсальдық (жоғарыға қарай бағытталған) процесс; корракоид – постеровентральдық (артқа және төменге қарай бағытталған) процесс; ал акромион – лопатканың түбінде орналасқан медиовентральдық (ішке және төменге қарай бағытталған) процесс (прескапулярлық процесс деп те аталады). Бұл кейбір дау-дамайларға әкелді, өйткені парейзаврлар мен сүтқоректі емес терапсидтерде акромион лопатканың арқалық ұшында орналасқан. Қазіргі кездегі қабылдаңқыларда акромион вентральды бағытта шығып, пластронмен (қабықтың төменгі жағымен) бунақтайды, бірақ ол парейзаврларда және қабылдаңқыларда пластрон пайда болмас бұрын дербес дамыған. Бұл алғашқы ата-бабаларда акромион алға қарай шығып, иық белдеуі мен кіндік сүйегі арасында берік және икемді буын құрады. Осы өзгерістерге қарамастан, қабылдаңқылардың акромионы өзінің бастапқы қызметін сақтайды, ол иық белдеуін қолдап, қадам ұзындығын арттырады.