Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Құс түрлері
Species of bird
Солтүстік шұңқыр (Circus hudsonius), сонымен қатар батпақ шұңқыр немесе сақиналы құйрықты шұңқыр деп те аталады, – жыртқыш құс. Ол Канада мен АҚШ-тың ең солтүстік бөліктерінде, Солтүстік жарты шардың солтүстік аймақтарында көбейеді. Солтүстік шұңқыр қыс айларында оңтүстікке қарай көшіп, Канада мен АҚШ-тың солтүстік Ұлы жазықтарында көбейетін құстар Американың оңтүстігіне, Мексикаға және Орталық Америкаға ұшып кетеді. АҚШ-тың орталық-батыс, таулы-батыс және Атлантикалық жағалау штаттарында олар жыл бойы кездесуі мүмкін. Бұл құс далалар, ашық кеңістіктер мен батпақтарда мекендейді.
The northern harrier (Circus hudsonius), also known as the marsh hawk or ring tailed hawk, is a bird of prey. It breeds throughout the northern parts of the northern hemisphere in Canada and the northernmost USA. The northern harrier migrates south in winter, with breeding birds in Canada and northern Great Plains of the U. S. moving to the American south, Mexico, and Central America. In the midwestern, mountain west, and north Atlantic states of the U. S., they may be present all year. This bird inhabits prairies, open areas, and marshes.
Таксономия
1750 жылы ағылшын табиғаттанушысы Джордж Эдвардс "Сирек құстардың табиғи тарихы" атты еңбегінің үшінші томына солтүстік сарқырауықтың суреті мен сипаттамасын қосты. Ол бұл құсты ағылшын тілінде "The Ring tail'd Hawk" деп атады. Эдвардс өзінің қолмен боялған гравюрасын Канададағы Гудзон шығанағы маңынан әкелінген және Джеймс Ишэм Лондонға жеткізген құсқа негіздеді. 1766 жылы швед табиғаттанушысы Карл Линней өзінің "Systema Naturae" еңбегінің он екінші басылымын жаңартқанда, солтүстік сарқырауықты қаршығалар мен бүркіттермен бірге *Falco* туысына жатқызды. Линней оның қысқаша сипаттамасын берді, *Falco hudsonius* есімді екі атауын ойлап тапты және Эдвардстың еңбегіне сілтеме жасады. Қазіргі кезде солтүстік сарқырауық *Circus* туысына жатады, бұл туысты француз табиғаттанушысы Бернар Жермен де Ласепед 1799 жылы енгізген. *Circus* туысының атауы көне грек тіліндегі *kirkos* сөзінен шыққан, ол айналмалы ұшуымен белгілі жыртқыш құсқа қатысты (*kirkos* – "шеңбер"). *hudsonius* деген эпитет "Хадсон шығанағынан" алынған, ол осы түрдің анықталған жері болып табылады. Бұл түр монотипті, яғни оның ішкі түрлері танылмайды.
In 1750 the English naturalist George Edwards included an illustration and a description of the northern harrier in the third volume of his A Natural History of Uncommon Birds. He used the English name "The Ring tail'd Hawk". Edwards based his hand coloured etching on a bird collected near the Hudson Bay in Canada and brought to London by James Isham. When in 1766 the Swedish naturalist Carl Linnaeus updated his Systema Naturae for the twelfth edition, he placed the northern harrier with the falcons and eagles in the genus Falco. Linnaeus included a brief description, coined the binomial name Falco hudsonius and cited Edwards' work. The northern harrier is now placed in the genus Circus, introduced by the French naturalist Bernard Germain de Lacépède in 1799. The genus name Circus is derived from the Ancient Greek kirkos, referring to a bird of prey named for its circling flight (kirkos, "circle"). The specific epithet hudsonius is from "Hudson Bay", the type locality. The species is monotypic: no subspecies are recognised.
Мінез-құлық
Орташа мөлшердегі бұл жыртқыш құс, көптеген қаршығалар сияқты, сортаң, батпақ, дала, егістік жерлер, жағалаудағы далалар, саздықтар, шабындықтар, батпақтар және басқа да түрлі ашық кеңістіктерде көбейеді. Басты азық түрлеріне тышқан, дала тышқаны және дала сүңқары жатады. Диетаның 95%-ға дейін ұсақ сүтқоректілерден құралады. Кейде қоян және ересек үйрек сияқты ірі жануарлар да ауланады, ал қаршығалар оларды суға батырып бағындыратындары белгілі.
This medium sized raptor breeds on moorland, bogs, prairies, farmland coastal prairies, marshes, grasslands, swamps and other assorted open areas. as do most harriers. Preferred prey species can include voles, cotton rats and ground squirrels. Up to 95% of the diet comprises small mammals. Larger prey such as rabbits and adult ducks are taken sometimes and harriers have been known to subdue these by drowning them in water.