Әскерлерге арналған MRE рационындағы өзін-өзі қыздыру технологиясы: Магний мен темірдің арасындағы реакция тамақты жылдам қыздырады. 1993 жылдан бері қолданылады.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
АҚШ әскери өзін-өзі жылыту технологиясы
U. S. military self heating ration technology
Жалынсыз рациондық жылытқыш (FRH), көбінесе MRE жылытқышы деп аталатын бұл құрылғы, 1993 жылдан бері АҚШ әскери дайын тамақ рационына (MRE) қосылатын өзін-өзі жылытатын тағам қаптамасының бір түрі. Жылытқыш – магний және темір ұнтақтары мен ас тұзымен толтырылған пластикалық қап. Тамақ пакеті қаптың ішіне салынып, су қосылғанда, экзотермиялық реакция жүзеге асады, ол суды жылдам қайнатып, тамақты қыздырады. АҚШ армиясы тамақты жылытудың химиялық әдісін зерттеуді 1973 жылы бастады. FRH алғаш рет 1990 жылдың мамырында қолданысқа енгізілді, ал 1993 жылдан бері әр MRE-ге FRH қосылып келеді.
A flameless ration heater (FRH), colloquially an MRE heater, is a form of self heating food packaging included in U. S. military Meal, Ready to Eat (MRE) rations since 1993. The heater is a plastic bag filled with magnesium and iron powders and table salt. When a meal pouch is placed in the bag and water is added, an exothermic reaction occurs which rapidly boils the water to heat the food. The U. S. Army began research into a chemical method to heating meals in 1973. The FRH was first issued in May 1990, and an FRH was included with each MRE since 1993.
Тарих
FRH пайда болғанға дейін, әскери қызметшілер тамақ қалталарын асхана ыдысында қайнатып, Sterno гелімен немесе портативті пешпен қыздырып жылытатын. Бұл, әсіресе суық ауа райында, баяу болатын, ал желді немесе ылғалды жағдайда оны қыздыру қиындап, көзге көрінетін жалын шығаратын, түнде бұл қолайсыз еді. Кейде олар қалталарды ыстық көліктің қозғалтқыш блогына немесе эгзостық коллекторына қойып қыздыратын. Осы мәселелердің салдарынан әскери қызметшілер көбінесе тамақтарын суық жейтін, себебі жылу көзі жетіспейтін немесе уақыт жетпейтін, немесе екеуі де бірге болатын. Жалынсыз рационды жылытқышты зерттеу және әзірлеу жұмысы 1973 жылы АҚШ Армиясының Массачусетс штатындағы Натиктегі Ғылыми-зерттеу, Әзірлеу және Инженерлік орталығында басталды. Сумен белсендірілетін магний-көміртегі химиялық жылыту өнімі зерттелді. 1980 жылы Натик АҚШ Әскери-теңіз күштерінің жүзу құралдары мен жылытылатын жүзу жилеттері үшін магний-темір қорытпасынан жасалған ұнтақ дамытқанын білді. Бұл шығынға тиімді болғандықтан, Цинциннати университетіне прототиптік MRE жылытқышын жасауға келісімшарт берілді, ол Dismounted Ration Heating Device (DRHD) деп аталды. Кейіннен өнертапқыштар Zesto Therm Inc. деген атпен бірігіп, тамақ жылыту өнімінің (қазір ZT Energy Pad деп аталады) патентерін алды және оны азаматтық қолдану үшін сата бастады. 1986 жылы АҚШ Армиясы ZT Energy Pad-ты бағалап, оның тамақты әрқашан жеткілікті түрде қыздырмағанын және тамақ қалталарының сыртында лақтың қалдықтарын қалдырғанын анықтады. 26 әскери қызметшінің қатысуымен фокус-топ жүргізілді, онда Zesto Therm төсегімен MRE-ді триоксан отынымен қыздырылған асхана ыдысымен салыстырды. 100% жалынсыз рационды жылытқышты ұнатты: ол ықшам, бір рет қолданылатын, тасымалдауға және тазалауға қосымша жабдық қажет етпейді. Дегенмен, ол триоксан отынынан шамамен екі есе қымбат еді. Бірақ суық климатта тамақты жеткілікті қыздыру үшін екі немесе тіпті үш триоксан тақтасы қажет екені анықталды, бұл FRH-ны жалпы алғанда арзандатады. Басқа прототиптер де жасалды, мысалы, Mounted Ration Heating Device (MRHD) – көліктің қуат көзінен қуат алатын және бір мезгілде төрт рационды қыздыра алатын электр құрылғысы. MRHD Zesto Therm төсектерінен артық ұнады, бірақ барлық көліктерде құрылғыны қосуға қажетті қосылымдар болмады, ал бір құрылғы болғандықтан әскери қызметшілер оны кезекпен пайдалануға мәжбүр болды. Химиялық реакция басталған кезде тамақты қауіпсіз пісіру үшін қаптама жасау қажет болды. Zesto Therm нарықта оқшауланған пісіру қаптарының желісіне ие болды, бірақ олар әр MRE-мен бірге шығару үшін тым қымбат және практикалық емес деп танылды. Тамаққа зиян келтірмейтін, сақтау кезінде химиялық затты кездейсоқ белсенділіктен қорғайтын, пісіру кезінде қажетті температураға төтеп бере алатын және әскери қызметшіге қаптамаға сызықтармен белгіленген су мөлшерін оңай өлшеуге мүмкіндік беретін жоғары тығыздықты полиэтилен қап жасалды. Жоба аяқталғаннан кейін сатып алу процесі жылдам аяқталды. 1990 жылдың мамыр айында FRH-ның ірі көлемде шығарылуына рұқсат берілді. Кәдімгі жағдайда келісімшарттарды беруге төрт-алты жыл кететін процесс бір жылдың ішінде аяқталды, соның арқасында FRH Operation Desert Storm операциясында қолданылуы мүмкін болды. 51 миллион FRH 25 миллион долларға сатып алынды, ал шамамен 4,5 миллион FRH Персия шығанағы соғысы үшін Оңтүстік-Батыс Азияға жіберілді. 1993 жылдан бастап әр MRE-мен бір FRH қаптамаға салынатын болды.
Before the development of the FRH, service members heated their meals by boiling the food pouches in a canteen cup heated over a lit Sterno gel or portable stove. This was slow, especially in cold weather, and was made more difficult in windy or wet conditions. It also produced a visible flame that was undesirable at night. Sometimes they heated the pouches by placing them on a hot vehicle's engine block or exhaust manifold. Because of these problems, service members frequently ate their meals cold due to a lack of a heating source or a lack of time or both. The research and development into a flameless ration heater began in 1973 by the U. S. Army Natick Research, Development, and Engineering Center in Natick, Massachusetts. A patented water activated magnesium carbon chemical heating product was investigated. In 1980, Natick learned that the U. S. Navy had developed a magnesium iron alloy powder for buoyancy devices and heated diving vests. This was more cost efficient, so the University of Cincinnati was contracted to develop it into a prototype MRE heater, which was called the Dismounted Ration Heating Device (DRHD). The inventors later incorporated under the name Zesto Therm Inc. and patented the meal heating product (now called the ZT Energy Pad), and began selling it for civilian use. In 1986 the U. S. Army evaluated the ZT Energy Pad and found that it did not always heat the food adequately and left a messy residue on the outside of the food pouches. A focus group of 26 soldiers was surveyed to compare heating an MRE with a Zesto Therm pad compared to the canteen cup method heated with a trioxane fuel bar. 100% preferred the flameless ration heater: it was compact, disposable, and didn't require equipment to carry and clean. However, it was about twice as expensive as a trioxane fuel bar. Although, it was discovered that in cold climates, two or even three trioxane bars would be needed to adequately heat the meal, making the FRH cheaper overall. Other prototypes were developed, such as the Mounted Ration Heating Device (MRHD), an electrical device that could be powered from a vehicle's power supply and used to heat up to four rations at once. The MRHD was generally preferred over the Zesto Therm pads, but not all vehicles had the proper connections to power the device, and having a single device meant service members needed to take turns using it. A package needed to be developed to safely cook the food in while the chemical reaction was activated. Zesto Therm already had a line of insulated cooking pouches on the market, but they were found to be too expensive and impractical to be issued with each MRE. A high density polyethylene bag was developed that was food safe, would protect the chemical from accidental activation when stored, could withstand the temperatures required during cooking, and was transparent so the service member could easily measure a quantity of water by filling it to a line printed on the bag. Once the design was finalized, the acquisition process was quickly completed. In May 1990, the FRH was approved for bulk issue. A process that normally takes four to six years to award contracts was instead completed in one year so the FRH could be used in Operation Desert Storm. 51 million FRHs were purchased for $25 million, and approximately 4.5 million FRHs were shipped to Southwest Asia for the Gulf War. Beginning in 1993, one FRH was packaged with each MRE.
Қолданылуы
Жалынсыз ыдыс жылытқыш нұсқаулары басылған пластик пакетте келеді. Пакеттің ішінде жылуды қамтамасыз ететін металл ұнтақтарының шағын мөлшері бар. Тамақты қыздыру үшін алдымен пакетті жарып, ішіне герметикалық тағам қапшығын салу керек. Содан соң пакетке су қосылады, көлемді басылған сызық бойынша белгілеп қою қажет. Химиялық реакция дереу басталады және тағам қапшығын шамамен 60 °C (140 °F) дейін қыздыруға 12-15 минут уақыт кетеді. Жарақат алудың алдын алу үшін пакетті MRE-мен бірге берілетін картон қорапқа қойып, судың сыртқа ағуына және реакцияның уақытынан бұрын тоқтауына жол бермес үшін тік тұрғызу ұсынылады.
The flameless ration heater is issued in a plastic bag with instructions printed on it. Inside the bag is a small quantity of metallic powders, which does the actual heating. To heat a meal, the bag is first torn open, and a sealed food pouch is placed inside. About of water is then added to the bag, using the line printed on the bag as a marker. The chemical reaction begins immediately, and takes about 12 to 15 minutes to heat a food pouch to about 60 °C (140 °F). It is recommended to place the bag within the cardboard carton the MRE is issued with to prevent injury, and to prop it upright so the water does not leak out and prematurely stop the reaction.
Шектелген кеңістіктегі қауіп
АҚШ Көлік департаментінің (DOT) Федералды авиация басқармасы (FAA) сынақтар жүргізіп, «осы жалынсыз жылытқыштардан шығатын сутегі газының мөлшері жолаушылар ұшағындағы қауіпті жағдайға алып келуі мүмкін» деген қорытындысы бар есеп жариялады. Бұл сынақтар коммерциялық сападағы «жылы тағамдар» үлгілерінде жүргізілді, оларға жабылмаған жалынсыз жылыту қапшығы, тұзды суы бар қапшық, пенопласттан жасалған табақша/тостаған және герметикалық жабынған, микротолқынды пеште немесе қайнатуға арналған ыдыстағы тағам кірді.
The United States Department of Transportation (DOT) Federal Aviation Administration (FAA) conducted testing and released a report which in summary states " the release of hydrogen gas from these flameless ration heaters is of a sufficient quantity to pose a potential hazard on board a passenger aircraft." This testing was performed on commercial grade 'heater meals' which consisted of an unenclosed flameless heat pouch, a bag of salt water, a styrofoam saucer/tray and a meal in a sealed, microwavable/boilable bowl.
Тарату
Дұрыс іске қосылмаған МРЭ жылытқыштары қауіпті қалдықтар ретінде жойылуы керек. Іске қосылмаған МРЭ жылытқышын қаты қалдықтар контейнеріне тастау АҚШ заңнамасына қайшы келеді. Іске қосылмаған МРЭ жылытқыштары, егер полигонға тапсырылған кезде ылғалданса, өрт қаупін тудыруы мүмкін. МРЭ жылытқыштарын дұрыс іске қосылғаннан кейін ғана әскери базадағы арнайы белгіленген қаты қалдықтар контейнерлеріне тастау керек. ФРГ-ны іске қосып, салқындатқаннан кейін тұрмыстық қалдық ретінде жоюға болады.
MRE heaters that have not been properly activated must be disposed of as hazardous waste. Disposing of an
un activated MRE heater in a solid waste container is against United States law. Un activated MRE heaters pose a
potential fire hazard if they become wet when turned in at a landfill site. MRE heaters must be disposed of in
approved solid waste containers aboard the installation after they have been properly activated. The FRH can be disposed of as household waste after it is activated and cools down.