Сирус Уэст Филд: Атлант мұхиты арқылы телеграф салушы кәсіпкер

Кіріспе

Америкалық бизнесмен (1819–1892)

Сайрус Уэст Филд (30 қараша 1819 – 12 шілде 1892) – американдық бизнесмен және қаржыгер, ол басқа кәсіпкерлермен бірге Атлантикалық телеграф компаниясын құрып, 1858 жылы Атлантика мұхиты арқылы алғашқы телеграф кабелін төседі.

Ерте өмір

Филд Массачусетс штатының Стокбридж қаласында, конгрегациялық пастор Дэвид Дадли Филд пен Революциялық соғыс капитаны Ноа Дикинсонның қызы Сумит Дикинсон Филдтен дүниеге келді. Ол он баланың сегізіншісі болды және Дэвид Дадли Филд-кіші, Генри Мартин Филд және АҚШ Жоғарғы сотының 38-ші судьясы Стефан Джонсон Филдтің ағасы еді. 15 жасында Филд Нью-Йоркке келді, онда ол құрғақ тауарлар саудасымен айналысатын A. T. Stewart & Co. фирмасында шалғайшыл болып жұмысқа орналасты. Ол кәсіби оқудан өтті және қойма кезекшісі ретінде алғашқы жылы елу доллар тапты, келесі жылы оның жалақысы екі есеге артты. Үш жылдан кейін ол Стокбриджге оралды, бірақ кейін мансабының соңында Нью-Йоркке қайта келді. Жас қағаз саудагері тынымсыз еңбек етіп, ұзақ сағаттар бойы жұмыс істеу арқасында төленбеген қарыздарды өтеді, өркендеп келе жатқан газет индустриясына және акциялар мен облигацияларға сұранысқа қызмет көрсету арқылы бизнесте сәттілікке жетті, соңында Нью-Йорктегі ең бай адамдардың біріне айналды. 1853 жылдың наурыз айында ол E. Root & Co. фирмасының банкроттығына байланысты бұрын тоқтатылған барлық қарызын пайызбен толық көлемде төледі, бұл оған заңды міндеттеме болмаса да. 1853 жылы Филд суретші досы Фредерик Эдвин Черчпен бірге Оңтүстік Америкаға экспедиция ұйымдастырды, олар қазіргі Эквадор, Колумбия және Панаманы зерттеді. Олар Александр фон Гумбольдт 50 жыл бұрын барып өткен жолмен саяхаттады. Черч осы сапарда және 1857 жылы суретші Луи Ремі Миньомен жасаған келесі сапарда салған пейзаждар мен жанартаулардың эскиздері Нью-Йоркке оралғаннан кейін оның ең танымал картиналарының кейбіріне шабыт берді. Филдтің Оңтүстік Америкадағы "Көруге таңғажайып жерлер" тізімі оның, соның ішінде бизнес мүдделерін: көпірлер, жанартаулар, сарқырамалар және қалалар, алтын кен орындары және Музоның изумруд кен орындарына деген қызығушылықтарын көрсетті. Америкалық инвесторлар Гисборнның жобасын қолға алып, "Нью-Йорк, Ньюфаундленд және Лондон телеграф компаниясы" (Н.Я.Н.Л.Т.К.) атты жаңа компания құрды. Филд Кабель кабинетін Ньюфаундлендтен Ирландияға дейін желіні кеңейтуге көндіргеннен кейін келесі жылы сол инвесторлар "Америка телеграф компаниясын" құрып, басқа компанияларды сатып ала бастады, оларды Мэннен Ғасыр шығанағына дейін созылған бірыңғай жүйеге біріктірді, бұл жүйе "Уэстерн Юнионнан" кейін екінші орында тұрды. 1857 жылғы экономикалық дағдарыс кезінде Филдтің қағаз бизнесі тоқтап қалды, ал Граммерси Парктегі көршісі Питер Купер оны банкротқа ұшыраудан сақтап қалды. 1858 жылдың 26 тамызында Филд Массачусетс штатының Грейт-Баррингтон қаласына жеңіске толы қарсы алуға келді. "Бұл үлкен күн болды", - деп жазды The New York Times. "Мұрағаттау оқиғасы - әлемге танымал Атлантикалық телеграф кабель жобасының иесі Сайрус У. Филдтің құрметке толы қарсы алуы". Филдтің қызметі оны Атлантиканың екі жағындағы көптеген белгілі тұлғалармен, соның ішінде Лорд Кларендонмен және сол кездегі британдық қаржы министрі Уильям Эварт Гладстонмен байланыстырды. Филдтің Гладстонмен жүргізген хат алмасуы Американдық Азамат соғысының ортасында маңызды рөл атқарды, өйткені 1862 жылдың 27 қарашасы мен 9 желтоқсаны аралығында Гладстоннан алған үш хаты қызу пікірталас тудырды, себебі Гладстон Оңтүстік штаттарының сепаратистерінің Америка Конфедерациялық Штаттарын құруын қолдағандай көрінді. 1866 жылы Филд Брунельдің SS Great Eastern кемесін пайдалана отырып, жаңа, мықтырақ трансатлантикалық кабель салды. Сол кезде "Грейт-Истерн" әлемдегі ең үлкен теңіз кемесінің бірі болатын. Оның жаңа кабелі Атлантика арқылы дерлік бірден байланыс орнатуға мүмкіндік берді. Ньюфаундлендке оралғаннан кейін ол өткен жылы салуға тырысқан кабельді тартып алып, оны негізгі кабельге қосалқы сым ретінде пайдаланды. 1867 жылы Филд АҚШ Конгресінен алтын медаль және Париждегі Халықаралық көрмеде бас жүлде алды, оның трансатлантикалық кабельдегі еңбегі үшін.

Field was born in Stockbridge, Massachusetts to Rev. David Dudley Field, a Congregational clergyman, and Submit Dickinson Field, daughter of Revolutionary War Captain Noah Dickinson from Somers, Connecticut. The eighth of ten children, he was the brother of David Dudley Field Jr., Henry Martyn Field, and Stephen Johnson Field, the 38th United States Supreme Court Justice, among other siblings. When he was 15 years old, Field came to New York City, where he was hired as an errand boy in the A. T. Stewart & Co., a dry goods merchant firm. He entered a business apprenticeship, and earned fifty dollars at his first year as a storeroom clerk; his pay was doubled the following year. After three years, he came back to Stockbridge, but returned to New York later in his career. Through his hard work and long hours, the young paper merchant was able to repay the settled debts and succeed in business by servicing the burgeoning penny press and the need for stocks and bonds, becoming eventually one of the richest men in New York. In March, 1853, he repaid all previously cancelled debt due to insolvency of E. Root & Co. debts in full amount with interest, being under no legal obligation to do so. In 1853, Field financed an expedition to South America with his artist friend Frederic Edwin Church, during which they explored present day Ecuador, Colombia, and Panama. They followed the route taken by Alexander von Humboldt over 50 years earlier. Church's sketches of the landscapes and volcanoes on this trip, and on a subsequent trip in 1857 with artist Louis Rémy Mignot, inspired some of his most famous paintings upon his return to New York. Field's list of "Places of Interest to Visit" in South America reflected his interests, including business interests: bridges, volcanoes, waterfalls, and cities, as well as gold mines and the emerald mines of Muzo. American investors took over Gisborne's venture and formed a new company called the New York, Newfoundland, and London Telegraph Company (N. Y. N. L. T. C.) after Field convinced the Cable Cabinet to extend the line from Newfoundland to Ireland
The next year the same investors formed the American Telegraph Company and began buying up other companies, rationalizing them into a consolidated system that ran from Maine to the Gulf Coast; the system was second only to Western Union's. During the Panic of 1857, Field's paper business suspended, and Peter Cooper, his neighbor in Gramercy Park, was the only one that kept him from going under. On August 26, 1858, Field returned to a triumphant homecoming at Great Barrington, Massachusetts, saluting this Massachusetts boy made good. "This has been a great day here," trumpeted The New York Times, "The occasion was the reception of the welcome of Cyrus W. Field, Esq., the world renowned parent of the Atlantic Telegraph Cable scheme, which has been so successfully completed." Field's activities brought him into contact with a number of prominent persons on both sides of the Atlantic – including Lord Clarendon and William Ewart Gladstone, the British Finance Minister at the time. Field's communications with Gladstone would become important in the middle of the American Civil War, when three letters he received from Gladstone between November 27, 1862 and December 9, 1862 caused a furor, because Gladstone appeared to express support of the secessionist southern states in forming the Confederate States of America. In 1866, Field laid a new, more durable trans Atlantic cable using Brunel's SS Great Eastern. Great Eastern was, at the time, the largest ocean going ship in the world. His new cable provided almost instant communication across the Atlantic. On his return to Newfoundland, he grappled the cable he had attempted to lay the previous year and made it into a backup wire to the main cable. In 1867, Field received a gold medal from the U. S. Congress and the grand prize at the International Exposition in Paris for his work on the transatlantic cable.

Кейінгі жылдар

1870-80 жылдары Филд көлік бизнесіне қатысты. Ол 1877-1880 жылдары Нью-Йорк жоғары теміржол компаниясының президенті болды және Джей Гулдпен бірлесіп Уабаш теміржолын дамытуға жұмыс істеді. Филд Генри В. Грейдиге Атланта Конституциясы газетінің төрттен бір бөлігін сатып алуға жұмсалған 20 000 доллар қарыз берді. Ол сонымен қатар Нью-Йорктегі "Mail and Express" газетінің иесі болды. Тиімсіз инвестициялар Филдті оның байлығынан айырды. Өмірінің соңғы бес жылын ол туған жері – Массачусетс штатының Стокбридж қаласында қарапайым өмір сүріп, 1892 жылы 72 жасында қайтыс болды. Ол Стокбридж зиратында жерленген.

Еске алу

Филд пен оның әйелі Массачусетс штатының Стокбридж қаласындағы, Беркшир округындағы Стокбридж зиратында жерленген. Оның қабір тасында: "САЙРУС УЭСТ ФИЛД – Әлем Атлант мұхиты астындағы телеграф желісін оның батылдығы, күші және табандылығының арқасында алды" деп жазылған. 1884 жылдың желтоқсан айында Канадалық Тынық мұхит темір жолы оның құрметіне Канаданың Британ Колумбиясы провинциясындағы Филд деген елді мекенге ат қойды. Ол қайтыс болған Нью-Йорк штатының Ирвингтон қаласындағы Сайрус Филд жолы оның есімімен аталған. Филдтің есімімен кембрий дәуіріндегі қазылған құрт Филдья деп аталды. Ардсли, Нью-Йорк Сайрус Филдтің өтініші бойынша Филдтің атасы Захария Филдтің атымен аталды. Захария Филд Англияның Йоркширдің Батыс Ридингіндегі Ист-Ардсли қаласында дүниеге келді және 1629 жылы Америкаға көшіп келді.