1979 ж. жазылған «Macrolife: Айналалыс утопия» ғылыми-фантастикалық романы. Bulerite ашылысы, ғарыш индустриясы, және адамзаттың жұлдыздарға қарай саяхаты туралы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1979 жылы Джордж Зебровскидің романы Macrolife: A Mobile Utopia – американдық автор Джордж Зебровскидің 1979 жылғы ғылыми-фантастикалық романы.
1979 novel by George Zebrowski
Macrolife: A Mobile Utopia is a 1979 science fiction novel by American author George Zebrowski.
Сюжетке кіріспе
2021 жылға қарай Жердің елдері (шартты) бейбітшілікте болады, тіпті бұрынғы кедей елдер де тұрақты саяси және экономикалық жүйелерден пайда көре бастайды. Бұған біршама себеп – булерит деп аталатын аса берік материалдың табылуы, ол Жерге, ақыры, дамыған ғарыш өнеркәсібін бастауға мүмкіндік береді. Дегенмен, оқиғалар дамып, нәтижесінде алғашқы "Macrolife" колониясы Күн жүйесінен жақын жұлдыздарға аттанады.
By 2021, Earth's nations are at (relative) peace, and even the erstwhile poorer nations are beginning to enjoy stable political and economic regimes. The invention of a super strong material named Bulerite is partially responsible for this, which enables Earth to, at last, initiate a burgeoning space industry. However, events unfold which result in the first "Macrolife" colony leaving the solar system for the nearer stars.
Романның атауын түсіндіру
Ғалым Дэндридж М. Коул "Макро Өмір" терминін 1961 жылы жарық көрген "Ақырғы адам қоғамы" кітабында қолданды, бірақ астероидтерді жылжымалы "қоғамдық контейнерлер" ретінде пайдалану идеясы ғылым мен ғылыми фантастикада жиі кездесетін тақырып. Коул Макро Өмірді "жасуша бойынша өмірдің квадраты" деп түсіндірді, яғни "Макро Өмір адамға сол жасушаға адамдай". Зебровски роман бойынша Макро Өмірді кеңейіп, дамитын, органикалық, кибернетикалық және машиналық интеллектілердің (адам және шетелдік) бірігуі ретінде қарастырады, ал оның таралу құралы – ғарышқа саяхат.
Scientist Dandridge M. Cole originated the term "Macro Life" in his 1961 book The Ultimate Human Society, though the idea of using asteroids as mobile "societal containers" is a common theme in science, and science fiction. Cole defined Macro Life as "life squared per cell", i. e. "Macro Life is to man what man is to the cell". Zebrowski, in the novel, regards Macrolife as an open ended, expansive union of organic, cybernetic and machine intelligences (human and alien) with spacefaring as its means of dissemination.
Сюжеттің қысқаша мазмұны
Роман үш негізгі бөлімге бөлінген. (I) Күн кеңістігі: 2021. Булеро отбасы/корпорациясы, Жер бетіндегі және отарлардағы миллиардтаған адамдарға арналған үлкен қалаларды салуға қолданылатын булериттің ойлап табушылары мен сатушылары, өзінің ықпалы мен байлығының шыңына жетті. Айынышты, бұл заттың кемшілігі бар екені тым кеш байқалады, себебі ол уақыт өте келе тұрақсыз болып, керемет әсермен өзін-өзі жояды. Бірте-бірте Жердегі және Күн жүйесіндегі ғарыш отарларындағы барлық булерит тұрақсыз болып, құлпыру мен өлімге алып келеді. Бұл оқиға сыртқы планеталардағы Жер отарларымен соғысқа себеп болады, олармен Күн жүйесін бақылау үшін күрес жүріп жатқан еді. Жерде ядролық қарулары бар зымырандар жарылып, булериттің тұрақсыздығына қосымша күш түсіреді. Булерит пен ядролық жарылыстардың салдарынан Жерді жұмбақ радиация қапталына алады. Жердегі барлық адам өлген деп есептеледі. Бұл соңғы құлпырудан бұрын көптеген босқындар Айға, Марсқа және Астеромға қашып үлгереді – Айдың L5 нүктесіндегі ойылған астероидтің ішінде орналасқан орбиталық отар. Босқындардың арасында Булеро отбасының көптеген мүшелері бар, олар Астеромда қоныстанады. Астером басшылығы қазір бірнеше қиын мәселелерге тап болды: босқындар ағынын басқару, Астером құрылысында қолданылған булеритті жою, Жер енді оларды дайын өнімдермен қамтамасыз ете алмайтындықтан, ресурстарын жинақтау және сыртқы отарлар мен Жер үкіметінің қалдықтарының Астеромды бақылауға алып, тонау әрекеттерін тоқтату. Астеромды жылдамдату құралын табудан кейін, Астером басшылығы Күн жүйесінен кетудің Астеромның қысқа мерзімді өмір сүруін қамтамасыз етудің ең жақсы жолы екеніне және Булерит пен соғыстың салдарынан Күн жүйесі жойылған жағдайда адамзаттың аман қалуына жол ашуға көз жеткізеді. Оларды тоқтатуға жасалған әрекеттерден кейін Астером, соңғыда Күн жүйесінен шығып, ең жақын жұлдыз – Альфа Центаврға қарай бет алады. (II) Макроөмір: 3000. Мың жыл өткен соң Астером өзінің айналасында концентрлі қабықтарды қосып өсіп, қазір миллиондаған адамдар мен Хьюманти II кибернетикалық организмдеріне бейімделген. Жарық жылдамдығынан асып түсетін қозғалтқыштардың ойлап табылуы отарға алысқа саяхаттауға мүмкіндік берді; екінші бөлімде олар 500 жылдан астам қашықтықтағы Прасепе жұлдызының айналасында айналатын планетаны зерттейді. Джон Булеро, алғашқы Булеролардың бірінің жас клоны, планетадағы өмірдің қандай екенін көруге шешім қабылдайды және біраз уақыт бойы оның түпкілікті тұрғындарының арасында өмір сүреді, олар – адам отарының қанағаттандырылмаған ұрпақтары. Оның басынан өткен оқиғалар, трагедиялық болғанымен, оған жеке тұлға ретінде өсуге көмектеседі. Соңында Астером Күн жүйесіне оралып, ондағы оқиғалардың қалай дамығанын көреді. Олардың келуі адамдардың алғаш рет интеллектуалды шетелдік түрмен кездескен сәтімен сәйкес келеді, ол өзі Макроөмірмен тәжірибе жасап жатыр, және екеуі де бірлесіп араласу және ғаламға одан әрі кеңею процесін бастайды. (III) Уақыт арманы. Жүз миллиард жыл өтті, ал Макроөмір қазір бүкіл ғаламда басым мәдениетке айналды, ол осы кезеңде өзінің соңғы құлпыруына қадам басып жатыр. Өмірдің көп бөлігі гиперперсональды жиынтық түрінде болады; барлық түрдегі жеке тұлғалардың қосындысы. Бұл жиынтық Джон Булероны қайтадан жекелендіреді, оларға Макроөмірдің Ғаламның өлімінен кейін қалай аман қалуы мүмкін деген мәселені шешуге көмектесу үшін. Соңында олар ғаламның көптеген бұрынғы циклдерінен аман қалған көптеген Макроөмірлерді табады, олар оларға уақытты жеңуге көмектеседі.
The novel is split into three main sections. (I) Sunspace: 2021 The Bulero family/corporation, inventors and marketers of Bulerite which is used to build the huge cities which house the Earth's (and colonies) teeming millions, are at the pinnacle of their influence and wealth. Unfortunately, it is discovered too late that the substance is inherently flawed, in that after a time it destabilizes and self destructs with spectacular results. Gradually, all the Bulerite on Earth, and that on and in the space colonies throughout the solar system becomes unstable, causing destruction and megadeath. The devastation precipitates a war with Earth's colonies on the outer planets, with whom a struggle for control of the solar system existed. Many nuclear tipped missiles explode on Earth which adds to the Bulerite destabilization. The combination of the Bulerite and the nuclear explosions cause a mysterious shroud of radiation to envelop the Earth. All humans on the planet are assumed dead. Before this final devastation, many refugees manage to escape to the Moon, Mars, and Asterome, an orbiting colony situated inside a hollowed out asteroid at the Moon's L5 point. Included amongst the refugees are most of Bulero family who end up on Asterome. The leadership of Asterome are now faced with several severe challenges: Handling the influx of refugees, removing any Bulerite used in the construction of Asterome, consolidating their resources now that the Earth can no longer supply them with finished goods, and preventing increasingly aggressive attempts by the outer colonies and remnants of Earth's government to take control and plunder Asterome. When a means of providing Asterome with propulsion is discovered, the leadership of Asterome decide that leaving the solar system is the best option available to ensure Asterome's short term survival as well as proving a way for Mankind to survive should the solar system be destroyed by the after effects of Bulerite and war. After overcoming attempts to stop them, Asterome finally manages to leave the solar system, heading for Alpha Centauri, the nearest star. (II) Macrolife: 3000 A thousand years later, Asterome has grown by adding concentric layers of shells around itself, and is now host to millions of humans and Humanity II cybernetic organisms. The invention of engines that can surpass the speed of light has made it possible for the colony to explore far and wide; the second part finds them studying a planet orbiting the star Praesepe over 500 light years away. John Bulero, a young clone of one of the original Bulero's, decides to see what life is like on a planet, and lives for a while amongst the natives, descendants of a human colony that has reverted to savagery. His experiences, while tragic, enable him to grow as an individual. Eventually, Asterome travels back to the solar system to see how events there have unfolded. Their arrival coincides with the first time humans meet an intelligent alien species which is itself experimenting with Macrolife, and, together, the species begin a process of intermingling and further expansion into the universe. (III) The Dream of Time A hundred billion years have passed, and Macrolife is now the dominant culture throughout the universe, which is, at this stage, beginning to contract into its final death throes. Most life is in the form of a Hyperpersonal Aggregate; an amalgam of individuals of all kinds. The aggregate re individualizes John Bulero again, to help them solve the problem of how Macrolife can survive beyond the death of the Universe. Eventually, they discover many Macrolife survivors from many previous cycles of the universe, who help them to conquer time itself.