Кіріспе
USS Hornet (CV 8) – АҚШ Әскери-теңіз күштерінің "Йорктаун" класындағы ұшақ тасымалдағыш кемесі, осы атпен аталған жетінші кеме. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Тынық мұхитында Токиоға Дулиттл шабуылын жүзеге асырды және Мидуэй шайқасы мен Буин-Фаиси-Тонолай шабуылына қатысты. Соломон аралдары науқанында Гуадалканалды басып алу және қорғауға, сондай-ақ Санта-Крус аралдары шайқасына қатысты, онда жаудың торпедалары мен бомбалаушы шабуылдарынан қиратылды. Жапондық әскери кемелері жақындағанда, "Хорнет" тасталып, кейін жақындаған жапондық эсминецтерімен торпедаланып батырылды. "Хорнет" бір жыл алты күн қызмет етті және жаудың отына батып кеткен соңғы АҚШ флоттық ұшақ тасымалдағышы болды. Осы іс-қимылдары үшін 1942 жылы Дулиттл шабуылы үшін төрт қызмет жұлдызымен және мақтау қағазымен марапатталды, ал оның 8-ші торпедалық эскадрильясы Мидуэй шайқасындағы айрықша ерлігі үшін Президенттік бірлік мақтау қағазымен марапатталды. 2019 жылдың қаңтар айында кеменің құлаған қалдықтары Соломон аралдарының жанында табылды.
USS Hornet (CV 8), the seventh U. S. Navy vessel of that name, was a of the United States Navy. During World War II in the Pacific Theater, she launched the Doolittle Raid on Tokyo and participated in the Battle of Midway and the Buin Faisi Tonolai raid. In the Solomon Islands campaign, she was involved in the capture and defense of Guadalcanal and the Battle of the Santa Cruz Islands, where she was irreparably damaged by enemy torpedo and dive bombers. Faced with an approaching Japanese surface force, Hornet was abandoned and later torpedoed and sunk by approaching Japanese destroyers. Hornet was in service for one year and six days, and was the last U. S. fleet carrier ever sunk by enemy fire. For these actions, she was awarded four service stars and a citation for the Doolittle Raid in 1942, and her Torpedo Squadron 8 received a Presidential Unit Citation for extraordinary heroism for its performance at the Battle of Midway. In January 2019, the wreckage of the vessel was located near the Solomon Islands.
Құрылыс және іске қосу
Вашингтон әскери-теңіз келісімінде және одан кейінгі Лондон келісімдеріндегі авианосецтердің жалпы тоннажының шектелуіне байланысты, АҚШ екі "Йорктаун" класындағы авианосецтерді салуды және қалған бөлінген тоннажды осы дизайнның кішірек, қайта қарастырылған нұсқасын жасауға жоспарлаған, ол ақырында "Уасп" болды. Еуропада соғыс қаупі туғанда және Жапония мен Италия теңіз күштерін шектеу туралы келісімдерден бас тартқанда, Әскери-теңіз флотының Бас кеңесі "Йорктаун" дизаймындағы үшінші авианосецті дереу салуға, содан кейін "Эссекс" класындағы бірінші авианосецті (CV 9) салуға шешім қабылдады. Жоба аяқталғаннан кейін, 1938 жылғы Әскери-теңіз күштерін кеңейту туралы заңмен Конгресс рұқсат берді. "Хорнеттің" су сызығындағы ұзындығы 770 фут (235 м), ал жалпы ұзындығы 824 фут (251 м) болды. Оның су деңгейіндегі ені 25 метр, жалғыз ені 35 метр, суға бату тереңдігі жоба бойынша 7 метр, ал толық жүктемеде 9 метрді құрады. Ол стандартты жүктемеде және толық жүктемеде ауысты. Оның экипажы 86 офицер мен 1280 матростан, ал әуе тобы 141 офицер мен 710 матростан тұрды. Ол тоғыз Babcock & Wilcox қазандығымен жабдықталған, олар төрт Parsons Marine тісті бу турбиналарына буды қамтамасыз етті, әрқайсысы өз қозғалтқышын қозғалтады. Турбиналардың жалпы қуаты 400 шамасындағы жылдамдықпен шамалы қашықтықта ұшуға мүмкіндік берді. Теңіз сынақтары кезінде ол 8/38 калибрлі екі мақсатты және 16/75 калибрлі зениттік пулеметтермен жабдықталды. Бастапқыда оның 24 М2 Браунинг пулеметтері болды, бірақ 1942 жылдың қаңтарында олар 30 20 мм Oerlikon зениттік пулеметтерімен ауыстырылды. Кейіннен оның мұртында қосымша төрттік орнатылым қосылды және тағы екі 20 мм зениттік пушка қосылды, барлығы 32 орнатылымға жетті. Сонымен қатар, оның ангар палубасынан ұшақ катапульті алынып тасталды. 1942 жылдың маусым айында Мидуэй шайқасынан кейін "Хорнетке" үш аяқты мачтасының үстіне жаңа CXAM радары орнатылды, ал SC радары негізгі мачтаға көшірілді. Өзінің бауырларынан айырмашылығы, "Хорнеттің" үш аяқты мачтасы мен сигналдық көпірі CXAM орнатылғанда жабылмады, бұл оны үш кеме арасында ерекшелендірді. "Хорнет" арнайы өңделген болаттан (STS) жасалған арқалықта қалың броньды белбеумен жабдықталған. Ұшу және ангар палубалары брондалмаған, бірақ қорғаныс палубасы STS болды. Бөлімшелерде бронь болды, ал бақылау мұнарасының тек сынықтардан қорғанысы болды, оның бауырларындағы броньпен салыстырғанда, үстінде. Рульдік механизмнің екі жағында қорғаныс және палубада сынықтардан қорғаныс болды. Оның ұшу палубасы және ангар палубасының биіктігі 5 метрді құрады. Оның екі ұшу палубасы және бір ангар палубасы болды, олар Mark IV Mod 3A тоқтату құрылғысымен жабдықталған. Ол 18 истребитель, 18 бомбалаушы, 37 барлаушы ұшақ, 18 торпедалық бомбалаушы және алты қосалқы ұшаққа арналған. "Хорнет" 1939 жылдың 25 қыркүйегінде Вирджиния штатының Ньюпорт Ньюс қаласындағы Newport News Shipbuilding компаниясымен салынды және 1940 жылдың 14 желтоқсанында Әскери-теңіз күштері министрі Фрэнк М. Нокстың әйелі Энни Рид Нокс демеушілігімен суға жіберілді. Ол 1941 жылдың 20 қазанында Норфолк әскери-теңіз станциясында капитан Марк А. Митшердің басшылығымен тапсырылды.
Hornet was equipped with 8 /38 caliber dual purpose guns and 16 /75 caliber anti aircraft guns in quad mounts (four guns operating together). Originally, she had 24 M2 Browning machine guns, but these were replaced in January 1942 with 30 20 mm Oerlikon anti aircraft cannon. An additional quad mount was later added at her bow and two more 20 mm anti aircraft guns were added for a total of 32 mounts. In addition, her athwartships hangar deck aircraft catapult was removed. In June 1942, following the battle of Midway, Hornet had a new CXAM radar installed atop her tripod mast, and her SC radar was relocated to her mainmast. Unlike her sisters, Hornets tripod mast and its signal bridge were not enclosed when the CXAM was installed, making her unique among the three ships. Hornet had an armor belt that was thick on a backing of special treatment steel (STS). The flight and hangar decks were unarmored though the protective deck was STS. Bulkheads had armor, while the conning tower had splinter protection only, in contrast with her sister's armor on the sides with on top. The steering gear had protection on the sides with splinter protection on the deck. Her flight deck was and her hangar deck was and 17 feet (5 m) high. She had three aircraft elevators each with a lifting capacity of She had two flight deck and one hangar deck hydraulic catapults equipped with the Mark IV Mod 3A arresting gear with a capability of and She was designed to host a Carrier Air Group of 18 fighters, 18 bombers, 37 scout planes, 18 torpedo bombers, and six utility aircraft. Hornet was laid down on 25 September 1939 by Newport News Shipbuilding of Newport News, Virginia, and was launched on 14 December 1940, sponsored by Annie Reid Knox, wife of Secretary of the Navy Frank M. Knox. She was commissioned at Naval Station Norfolk on 20 October 1941, with Captain Marc A. Mitscher in command.
Қызмет тарихы
Перл-Харборға шабуыл жасалмас бұрын, "Хорнет" Норфолкте жаттықты. 1942 жылдың 2 ақпанында "Хорнет" Норфолктен екі Армиялық әуе күштерінің B-25 "Митчелл" орта бомбалаушы ұшақтарын палубаға тиеп шықты – бұл болашақ миссияның алғашқы белгісі болды. Теңізге шыққан соң, ұшақтар күтпеген жерден ұшырылды, бұл "Хорнет" экипажының қатты таңғалуына себеп болды. Оның теңізшілері бұл тәжірибенің мақсатын білмеді. "Хорнет" Норфолкке қайтып оралды, соғысқа дайындалды және 4 наурызда Панама каналы арқылы Батыс жағалауға бағыт алды.