Go-Go: Вашингтондық фанк музыкасының жанры

Кіріспе

Фанк музыкасының субжанры

Go go – фанк музыкасының субжанры, нақты ритмдік үлгілерге және тікелей эфирдегі тыңдаушылардың шақыруы мен жауап беруіне ерекше назар аударады. Go go 1960-шы жылдардың ортасынан 1970-шы жылдардың соңына дейін Вашингтон, округ Колумбияда афроамерикандық музыканттар тарапынан пайда болды. Go go басқа аймақтарда шектеулі танымалдылыққа ие, бірақ Вашингтон агломерациясында бірегей аймақтық музыка стилі ретінде берілген тыңдаушылар қауымын сақтайды және 2020 жылдың ақпан айында Вашингтонның ресми музыкасы деп жарияланды. Бұл стильдің дамуымен байланысты Rare Essence, EU, Trouble Funk және әнші-гитарист Чак Браун сияқты орындаушылар бар. Чарльз "Шорти Корлеоне" Гаррис сияқты заманауи артистер D.C.-де go go дәстүрін жалғастыруда.

Сипаттама

Техникалық тұрғыдан алғанда, "го-го" музыкасының негізгі ырғағы бас барабан мен снэр барабанмен ерекше атап көрсетілген бестен төртке дейінгі синкоптық ырғақпен сипатталады, ал хай-хэттің үстінен басқа соққы аспаптары, әсіресе конга барабандары, рототомдар және қолмен ұсталатын сиыр қоңырауларымен әшекейленеді. "Го-го" музыкасына тән ерекшелік – екі стандартты конга және екі кішкентай конга, ені 8 және 9 дюйм, ал биіктігі стандартты конганың жартысы шамасында болады, мұндай өлшем "го-го" музыкасының шеңберінде сирек кездеседі. Оларды "Жангал Буги" Тайрон Уильямс Rare Essence тобына толық өлшемді конга сатып ала алмаған кезде таныстырды, содан бері олар кеңінен қолданылып келеді. Атауының шығуы – үздіксіз соққылы ырғақтан туындайды, бірақ ол көптеген басқа жанрлардың элементтерін де қамтиды. Experience Unlimited (E. U.), Вернон Берч, Сэр Джо Квартерман және Free Soul, The Moments, Рей, Гудман және Браун, True Reflection, The Unifics, Терри Хафф және Special Delivery, Act 1, The Dynamic Superiors, Skip Mahoney & the Casuals, The Choice Four және "го-го" дәуірінде жан музыкасын орындаған The Fuzz. Сондай-ақ, клубта "го-го" бишілері де өнер көрсеткен. 1964 жылдың қаңтарында "го-го" бишілерінің өсіп келе жатқан танымалдылығын пайдаланып, атау Лос-Анджелестегі Whisky a Go Go клубына лицензияланды, содан кейін "го-го" термині бүкіл елге тарады. Сол кезде Нью-Йорктегі Cafe Au Go Go да жұмыс істеді, 1964 жылдың сәуір айында Ленни Брюстің тұтқындалуы оған үлкен даңқ әкелді. 1965 жылға қарай "го-го" музыкалық клубты білдіретін ресми сөз болды, бұл туралы Hollywood A Go Go (1965 жылдың наурызы – 1966 жылы) телешоуы немесе сол жылғы Smokey Robinson & the Miracles тобының "Going to a Go Go" хитінің атауы дәлелдейді (1965 жылдың қарашасында жарық көрді). "Го-го" клубында бишілер жергілікті топтар мен диджейлер орындаған соңғы 40 хитті естуге мүмкіндік алатын. (Француздық Whiskyagogo әлемдегі алғашқы орындардың бірі болды, ол тірі музыканы диско-жокей таңдаған жазбалармен алмастырды.) Чак Браун 1966 жылдан бері Los Lotinos тобымен Вашингтон және Мэриленд музыкалық аренасында белгілі болды. 1970 жылдардың ортасында ол топтың атын The Soul Searchers деп өзгертті және бір әнді келесісіне жалғастырып орындалатын, тыныш, ырғақты және ауыр фанк стилін жасады (адамдарды би алаңында ұстап тұру үшін). Ырғақ Гровер Вашингтонның "Мистер Мэджик" әніне негізделген, бірақ Браун сұхбаттарында өзінің және Вашингтонның ырғақты қара шіркеулерде кездесетін евангелистік музыкадан алғанын айтты. Вашингтон, округ Колумбия, фанктің ұлттық чарттардағы алғашқы жетістігі Black Heat (ірі лейблмен келісімшарт жасаған алғашқы "го-го" тобы) тобының 1974 жылы Atlantic Records лейблында шыққан екінші альбомынан "No Time To Burn" хиті болды. Содан кейін олар Earth Wind & Fire, Parliament Funkadelic, Ohio Players, The Commodores және басқа да ұлттық топтармен гастрольде болды. 1976 жылы Soul Searchers тобының сеттері арасында клубтарда диджейлік еткен Джеймс Фанк (Браунның өзі де оны ынталандырды) Rare Essence (алғашқыда Young Dynamos) деп аталған, сол сияқты музыка ойнайтын топ құруға шақырылды.

In technical terms, "go go's essential beat is characterized by a five through four syncopated rhythm that is underscored prominently by the bass drum and snare drum, and the hi hat [and] is ornamented by the other percussion instruments, especially by the conga drums, rototoms, and hand held cowbells." Unique to go go is instrumentation with two standard congas and two junior congas, 8" and 9" wide and about half as tall as the standard congas, a size rare outside go go. They were introduced to Rare Essence by Tyrone "Jungle Boogie" Williams in the early days when they couldn't afford full sized congas and are ubiquitous ever since. Its name arises from the persistent percussive beat, but it incorporates elements of many other genres. Experience Unlimited (E. U. ), Vernon Burch, Sir Joe Quarterman & the Free Soul, the Moments, Ray, Goodman & Brown, True Reflection, the Unifics, Terry Huff & Special Delivery, Act 1, the Dynamic Superiors, Skip Mahoney & the Casuals, the Choice Four, and the Fuzz that played soul music during pre go go era. The club also featured go go dancers. In January 1964, capitalizing on the emerging popularity of "go go dancers", the name was licensed to a Los Angeles club, the Whisky a Go Go, and from there the term "go go" spread nationwide. The Cafe Au Go Go in NYC was also in business during that time, gaining notoriety when Lenny Bruce was arrested there in April 1964. By 1965, "go go" was a recognized word for a music club, as evidenced by the TV show Hollywood A Go Go (march 1965 1966), or the song title of that year's hit Going to a Go Go by Smokey Robinson & the Miracles (released November 1965). At a go go club, dancers could expect to hear the latest top 40 hits, performed by local bands and DJ's. (The French Whiskyagogo had been one of the first venues in the world to replace live music with records selected by a disc jockey.) Chuck Brown was a fixture on Washington and Maryland music scene with his band Los Lotinos as far back as 1966. By the mid 1970s, he had changed the group's name to The Soul Searchers, and developed a laid back, rhythm heavy style of funk performed with one song blending into the next (in order to keep people on the dance floor). The beat was based on Grover Washington Jr.'s song "Mr. Magic," though Brown has said in interviews that both he and Washington had adapted the beat from a gospel music beat found in black churches. Washington, D. C., funk's early national chart action came when Black Heat (the first D. C. go go band to be signed by a major record label) released their Billboard top 100 hit "No Time To Burn" from their second album on Atlantic Records in 1974. They then toured with such national acts as Earth Wind & Fire, Parliament Funkadelic, Ohio Players, The Commodores, and others. In 1976, James Funk, a young DJ who spun at clubs in between Soul Searchers sets, was inspired (and encouraged by Brown himself) to start a band—called Rare Essence (originally the Young Dynamos)—that played the same kind of music.

Тарих

Чак Браун және Soul Searchers 1978 жылдың соңында "Bustin' Loose" атты алғашқы го-го хитін шығарды; ол Billboard Hot R&B/Hip Hop Songs R&B чарттарында бірінші орынға жетті және 1979 жылдың ақпан және наурыз айларында бір ай бойы сол позицияны сақтап тұрды (поп-чартта #34 орынға жетті). 1974 жылы құрылған Experience Unlimited (әлде басқаша E. U.) тобы көбінесе рок музыкасының ықпалында болды (атауы Jimi Hendrix Experience-ке сілтеме жасайды), және 1970-ші жылдарда өзін танытты. 1970-ші жылдардың соңында Rare Essence тобының өнерін көргеннен кейін, олар өз стилін өзгертіп, го-го ритмін енгізді. Куртис Блоудың "Party Time" әні оларды танымал етті, кейін Грейс Джонс оларды тапты, ал Go Go Production королі Маккс Кидд Island Records компаниясымен бірге халықаралық музыкалық саяхатқа шықты. Осының нәтижесінде E. U. 1988 жылғы "Школьный бред" фильміне арналған "Da Butt" әнін жазды, бұл фильмді Спайк Ли жазды, режиссерлік етті және продюсерлік жасады. Trouble Funk тобының тамыры 1970-ші жылдардың басындағы Trouble Band деп аталған Топ 40 кавер тобында жатыр, оның алдында барабаншы Эммет Никсон жетекшілік еткен. Роберт "Дайк" Рид (кеборд, гитара, вокал), Тейлор Рид (труба, вокал), Джеймс Эвери (кеборд, вокал), Тибон Дэвид (перкуссия) және Тони Фишердің (бас, вокал) қосылуымен, топ атын өзгертті. 1970-ші жылдардың соңында Чак Браунмен бірге концертте өнер көрсеткеннен кейін, олар да го-го ритмін қабылдады. 1982 жылы топ Sugar Hill Records лейблімен келісім шарт жасасып, Куртис Блоумен бірге жазбалар жасады. Trouble Funk "Hey, Fellas" го-го әнін жазды.

1980 жылдар

1980-жылдары Чак Браун, Trouble Funk, EU, Rare Essence, Hot Cold Sweat, The Junk Yard Band, AM/FM, Redds and the Boys, Slug Go сияқты бірнеше гоу-гоу тобы жергілікті деңгейде сәттілікке жетті. Trouble Funk Нью-Джерсидегі Jamtu лейблінде бірнеше жазба шығарғаннан кейін, Sugar Hill деген үлкен хип-хоп лейблімен келісімшарт жасады. 1982 жылы “Drop the Bomb” атты алты тректен тұратын LP шығарды, онда бұрын-ақ аймақтық хит болған “Pump Me Up” әні де бар болатын. Макс Кид 1982 жылы T. T. E. D. Records лейблін құрды. 1984 жылы Island Records негізін қалаушы Крис Блэкуэлл Нью-Йорктегі радиодан Чак Браунның “Бізге ақша керек” әнін естіп, нәтижесінде ол гоу-гоу сахнасының ең жарқын жұлдыздарымен келісімшарт жасады. Trouble Funk және E.U. Island лейблімен келісімшарт жасасса, Чак Браун, Redds and the Boys және Hot, Cold, Sweat Макс Киддтің T. T. E. D. және Island еншілес компаниясы 4th & B'way арасындағы дистрибуциялық келісім арқылы қол қойды. Блэкуэлл жазба жасау келісімшарттарымен қатар, “The Harder They Come” фильміне ұқсас, DC-ге негізделген фильм және саундтрек жасағысы келді. Нәтижесінде шыққан “Good to Go” (немесе видеода аталғандай “Short Fuse”) фильмі проблемаларға толы болды: қорежиссер Дон Леттс өндірістің ортасында жұмысынан босатылды, фильм музыкадан гөрі есірткі мен зорлық-зомбылық туралы болды. Фильмнің пост-өндірісінің көп бөлігі 1985 жылдың күзінде аяқталғанына қарамастан, фильм 1986 жылдың жаз айының соңына дейін шығарылмады. Фильм көрсетілгенде жақсы нәтиже көрсетпегендіктен, гоу-гоудың негізгі ағымға енудің ең жақсы мүмкіндігін жібергендей болды. “Good to Go” саундтрек альбомы да 1986 жылы шықты. Соул/фанк топтары өз әндерінде гоу-гоу ырғағын пайдаланды. Мысалдар: Club Nouveau “Lean on Me” (поп #1, жыл соңы #10), Леберт “Casanova” және Midnight Star “Headlines”. The Junk Yard Band 1980 жылы Вашингтон, округтің Барри Фермадағы (тоғыз жасқа дейін) балалар тобы ретінде құрылды. Олар өздерінің тобы үшін аспаптарды алуға шамалары келмегендіктен, бос шелектер мен жол конустарынан барабандар жасады, домбыралардың орнына қаңқа банкаларды пайдаланды, ал қола аспаптардың орнына пластик ойыншық мүйіздерін қолданды. Бірте-бірте аспаптарды жинап, 1985 жылы DC-нің ең үздік топтарының қатарына қосылды. Оларды 1986 жылы Рик Рубин өндірген “The Word” синглін шығарған Def Jam жинады. Алғашында бұл жазбамен көп нәрсе болған жоқ. Алайда, бір-екі жылдан кейін, “Sardines” әні топтың танымал әніне айналды және тіпті 1988 жылы “Tougher Than Leather” фильмінде де орындалды. Rare Essence Mercury/PolyGram Records-пен келісімшарт жасады, бірақ 1986 жылы шыққан “Flipside” лейблі үшін ерекше көзге түспеді. E.U. 1986 жылы Спайк Лидің тұңғыш фильмі “She's Gotta Have It” фильмінің шығуына арналған кеште ойнауға шақырылғанда үлкен жетістікке жетті. Лиге олардың орындауы ұнады және ол топты өзінің келесі фильмі “School Daze” үшін ән орындауға шақырды. Маркус Миллер мен E.U. клавишшісі Кент Вуд жазған “Da Butt” әні Billboard R&B чартында бірінші орынға шықты (#35 Pop) және топқа Grammy номинациясын әкелді (бірақ Gladys Knight & the Pips-тің “Love Overboard” әніне жеңіліп қалды). 1989 жылы олар Virgin Records-та “Livin' Large” альбомын шығарды. Альбомнан шыққан екі сингл (“Buck Wild” және “Taste of Your Love”) Billboard R&B/Hip Hop чартында жақсы көрсеткіштер көрсетті, бірақ олар “Da Butt” сәттілігін қайталай алмады. (Альбом R&B/Hip Hop чартында #22 және Top 200-де #158 орынға ие болды.) Virgin компаниясының екінші альбомы “Cold Kickin' It” келесі жылы шықты, бірақ ұлттық чарттарда үлкен әсер қалдыра алмады. Experience Unlimited 1990-шы жылдардың ортасында джаз және госпел әншісі Майиша Рашадпен серіктесіп, “Maiesha and the Hip Huggers” деген атпен өнер көрсетті. Maiesha and the Hip Huggers B. Б. Кингтің Блюз клубы мен грилі, DAR Конституция залы, Қара отбасылық кездесу және Вашингтонның Stone Soul пикник пен Unifest сияқты іс-шаралар мен концерт алаңдарында бас рольде ойнады. 1988 жылы R&B әншілері Джесси Джеймс және Фэй Маршалл soul синглдерін шығарды (T. T. E. D. Records).

In the 1980s, some go go bands such as Chuck Brown, Trouble Funk, EU, Rare Essence, Hot Cold Sweat, The Junk Yard Band, AM/FM, Redds and the Boys, Slug Go achieved local success. Trouble Funk put out a few records on New Jersey based label Jamtu before signing with one of the more powerful hip hop labels, Sugar Hill, where it released a six track LP called Drop the Bomb in 1982, which included the hit "Pump Me Up" which had already been a regional hit years before. Maxx Kidd founded go go label T. T. E. D. Records in 1982. In 1984, Island Records founder Chris Blackwell heard Chuck Brown's "We Need Some Money" on the radio in New York, which ultimately led to him signing some of the brightest stars of the go go scene. Trouble Funk and E. U. were both signed to Island, while Chuck Brown, Redds and the Boys and Hot, Cold, Sweat were signed through a distribution deal between Max Kidd's T. T. E. D. and Island subsidiary 4th & B'way. Along with the recording contracts Blackwell was handing out, he also wanted to make the go go film and soundtrack; a D. C. based version of The Harder They Come. The resultant film, Good to Go (or Short Fuse, as it was called on video) was plagued with problems: co director Don Letts was let go halfway through production, the film became less about the music and more about drugs and violence, and despite the fact that most of the post production was completed in the fall of 1985, the film was held for release until late summer 1986. When it did poorly on release, it seemed that go go had missed its best chance to break into the mainstream. "Good to Go" OST album was released in 1986 also. Soul/Funk groups used go go beat in their songs. Examples of R&B were Club Nouveau "Lean on Me"(pop #1, yearend #10) Lebert "Casanova", and Midnight Star "Headlines". The Junk Yard Band started out in 1980 as a group of kids (as young as nine) from the Barry Farm, Washington, D. C., projects. Unable to afford instruments for their band, they fashioned drums out of empty buckets and traffic cones, tin cans substituted for timbales, and, in place of a brass section, they used plastic toy horns. Adding real instruments to their gear a little at a time, by 1985 they had joined the ranks of D. C.'s finest; they were scooped up by Def Jam, who released a Rick Rubin produced single "The Word" in 1986. Not much happened with that record—at first. However, within a year or two of its release, the flipside, "Sardines", became (and remains to this day) the group's signature song. It was even performed in the 1988 film Tougher Than Leather. Rare Essence signed with Mercury/PolyGram Records but for one single for the label—"Flipside," released in 1986—was unremarkable. E. U. got its big break in 1986 when it was booked to play a party celebrating the release of Spike Lee's debut film, She's Gotta Have It. Lee liked what he heard, and tapped the band to perform a song in his next movie, School Daze. "Da Butt" (written for the film by Marcus Miller and E. U. keyboardist, Kent Wood) made it to number one on Billboard's R&B chart (#35 Pop) and scored the band a Grammy nomination (they lost to "Love Overboard" by Gladys Knight & the Pips). Hoping to build on their success, in 1989 they released Livin' Large on Virgin Records. Two singles from the album ("Buck Wild" and "Taste of Your Love") made respectable showings on Billboard's R&B/Hip Hop singles chart but they failed to repeat the success of "Da Butt." (The album peaked at #22 on the R&B/Hip Hop chart and #158 on the Top 200.) A second Virgin release, Cold Kickin' It, came out the following year but failed to make much of an impression on the national charts. Experience Unlimited had a resurgence in the mid 1990s by partnering with the jazz and gospel singer Maiesha Rashad, performing under the name "Maiesha and the Hip Huggers". Maiesha and the Hip Huggers have headlined events and concert venues such as B. B. King's Blues Club and Grill, DAR Constitution Hall, Black Family Reunion and D. C.'s Stone Soul Picnic and Unifest. In 1988, R&B singer Jesse James and Fay Marshall released soul singles(T. T. E. D. Records).

1990-2000 жылдар

Уақыт өте келе, го-го музыкасына хип-хоптың ықпалы артты. D. C. Scorpio сияқты алғашқы MC-лер DJ Kool-ға жол берді, оның 1996 жылғы "Let Me Clear My Throat" әні DJ Mark the 45 King-тің "The 900 Number" үлгісіне негізделген. Бұл ән American Recordings лейблы арқылы таралды және 1997 жылы го-гоның соңғы, сертификатталған хитіне айналды (#4 Billboard Rap чартында, #21 R&B/Hip Hop чартында және #30 Hot 100 чартында). Го-года хип-хоптың үлесі артқан сайын, музыкалық аранжировкалардың күрделілігі төмендеді. Бұрынғы топтарда мүйіз бөлімдері, бірнеше гитаристтер және көптеген перкуссияшылар болса, қазіргі көптеген го-го топтары тек клавиатура мен перкуссиядан тұрады. Тағы бір тенденция – пластикалық «ағаш блоктармен» ойнайтын арнайы перкуссияшы, бұрынғыда жас конгалармен орындалған рөлді атқаруда. Дегенмен, 2000-ші жылдарда го-гоның бастапқы стиліне қайта оралу қозғалысы пайда болды, ол Northeast Groovers сияқты танымал R&B әндерін ұзақ сессиялармен орындады. Көптеген топтар 25 жастан асқан тыңдаушыларға ұнатуға бағытталғандығын көрсету үшін «Grown 'n Sexy» терминін қолданды. 2006 және 2007 жылдары DAR Конституция залында өткен WKYS 93.9 Go Go Awards марапаттау салтанатында «Grown and Sexy» номинациясы болды, оны 2006 жылы Familiar Faces, ал 2007 жылы L!ssen Da Grew^p жеңіп алды. Кейбір го-го әртістері ойын-сауық саласының басқа түрлеріне көшуге қол жеткізді. Ануан «Big G» Гловер – Backyard Band тобының негізін қалаушы мүшесі – актер болып, HBO телеарнасының «The Wire» сериалында Слим Чарльз рөлін ойнады. D.C. тобы Mambo Sauce «Miracles» және «Welcome To D. C.» әндерімен де сәттілікке жетті, екеуі де Billboard чарттарына енді. «Welcome to D. C.» Вашингтон Визардс және Мистикс командаларының үй ойындарының ресми кіріспе әніне айналды, ал әннің видеоклипі VH1 Soul және BETJ арналарында көрсетілді, сондай-ақ MTVJams, MTV2, MTVU және BET арналарында эфир берілді. Кевин Като Хаммонд, Little Benny & the Masters тобының бұрынғы бас гитарисі және Proper Utensils тобының бұрынғы рэпері 1996 жылы Take Me Out to the Go Go онлайн журналын құрды. Журнал го-го шоулары туралы ақпарат көзі ғана емес, сонымен қатар го-го жанрына тән мәселелер бойынша өз мақалаларын жүйелі түрде жариялайтын қауымдастық форумы ретінде де қызмет етеді. Take Me Out to the Go Go GoGoRadio.com радиошоуымен және бірнеше YouTube арналарымен кеңейді, олардың ішіндегі ең танымал – XclusiveGoGo. Сонымен қатар, басқа жанрдағы музыканттар өз шығармаларына және сахналық өнеріне го-го эстетикасының элементтерін енгізді. Джаз/рок музыканты Майк Диллон Go Go Jungle тобын басқарады, ол көбінесе го-го биттері мен рэптерді фанк, джаз және рок жанрларымен араластыратын ұзақ, үздірілмейтін сеттер орындайды. Тағы бір мысал – Боб Минцердің 2003 жылы Yellowjackets тобының Time Squared альбомынан шыққан «Go Go» композициясы. Композитор Лиза Фигероа Кравинский Go Go және bounce биттерін қамтитын толық оркестрлік симфония – Go Go симфониясын жазды. Ол сол аттас Go Go Symphony ансамблін құрды, ол Go Go симфониясын және го-го мен классикалық музыканы араластыратын басқа да шығармаларды орындайды, кейде басқа симфониялық оркестрлермен бірлесіп. 2014 жылдың 21 ақпанында Capital City Symphony оркестрімен бірге орындалған толық оркестрленген Go Go симфониясының және осыған ұқсас шығармалардың әлемдік премьерасы көрермендердің ыстық ықыласына және мақтаулы пікірлерге ие болды.

As time passed, more and more of a hip hop influence crept into go go. Early MCs like D. C. Scorpio gave way to DJ Kool, whose 1996 indie release, "Let Me Clear My Throat"—based on a sample from DJ Mark the 45 King's "The 900 Number"—was picked up by American Recordings and in 1997 became go go's last certifiable hit single (#4 on Billboard's Rap singles chart, #21 on the R&B/Hip Hop singles chart, and #30 on the Hot 100). As the hip hop content in go go increased, the complexity of the musical arrangements decreased. Where bands once featured horn sections and multiple guitarists in addition to a phalanx of percussionists, many current go go bands have stripped down to just keyboards and percussion. Another trend is to have a dedicated percussionist with plastic "wood blocks" performing much of what used to be handled by the junior congas. There was, however, a retro movement in the 2000s reverting to go go's original style of marathon sessions covering popular R&B songs such as Northeast Groovers. Many of these bands used the term "Grown 'n Sexy" to indicate a focus on appealing to audiences over 25. In 2006 and again in 2007, there was a Grown and Sexy Category at the WKYS 93.9 Go Go Awards ceremony held at DAR Constitution Hall, which the Familiar Faces won in 2006, and L!ssen Da Grew^p won in 2007. Some go go artists have been able to transition into other areas of entertainment. Anwan "Big G" Glover—a founding member of the Backyard Band—became an actor, playing Slim Charles on HBO's The Wire. D. C. band Mambo Sauce also had hits with "Miracles" and "Welcome To D. C." which both cracked the Billboard charts. "Welcome to D. C." also became the official intro song for all of the Washington Wizards & Mystics home games and the video for the song was in rotation on VH1 Soul and BETJ and received airplay on MTVJams, MTV2, MTVU and BET. Kevin Kato Hammond, former lead guitarist for Little Benny & the Masters and former rapper for the band Proper Utensils, started the online magazine Take Me Out to the Go Go in 1996. In addition to the magazine being a source of information on go go shows, it serves as a community forum in which go go fans routinely submit their own articles on issues unique to the genre. Take Me Out to the Go Go has expanded to include a radio show on GoGoRadio. com, as well as several YouTube channels, one of the most notable being XclusiveGoGo. Additionally, musicians from other genres of music have incorporated elements of the go go aesthetic into their compositions and stage acts. Jazz/rock musician Mike Dillon, leads a band called Go Go Jungle, often playing long, non stop sets that incorporate go go beats and raps interspersed with other subgenres of funk, jazz, and rock. Another example is Bob Mintzer's composition "Go Go" from the Yellowjackets' 2003 release, Time Squared. Composer Liza Figueroa Kravinsky composed the Go Go Symphony, an original full orchestra symphony that incorporates the go go and bounce beats. She founded the identically named Go Go Symphony ensemble, which performs the Go Go Symphony and other mashups of go go and classical, sometimes in partnership with other full symphony orchestras. The February 21, 2014, world premiere of the fully orchestrated Go Go Symphony and similar pieces, performed with the Capital City Symphony, received standing ovations and rave reviews.

2010 жылдар

2000 жылдардың соңы мен 2010 жылдардың басында го-го топтары мен жергілікті концерт алаңдары үшін концерттер өткізу қиынға соқты, себебі Вашингтон, округ және көршілес Мэриленд штатының Принс-Джордж округінің құқық қорғау органдары концерттер мен топтарды зорлық-зомбылықты тудырушы деп қарады. Жаңа го-го музыкасы әлі де жасалып жатыр, бірақ оның толыққанды әсерін көрсету үшін тікелей өнер көрсетулеріне тәуелді болып қалады. Дегенмен, көптеген концерт алаңдары жабылды, ал кейбір тұрғындар мұны жергілікті жерлердің өзгерісіне байланыстырады, бұл көптеген афроамерикалықтарды бұрынғысынан төмен кірісті аудандардан қоныс аударуға мәжбүр етті. Мысалы, Шоу ауданында 1970 жылы халықтың 11 пайызы ақ нәсілді болса, 2015 жылы бұл көрсеткіш 62 пайызға жетті. Бірақ, кейбір жаңа тұрғындар го-гоны қабылдап алды және жергілікті тұрғындар оның өркендеуін жалғастыратынына үміттенеді. Бір жаңа тұрғынның көшедегі шуға шағымданғаннан кейін наразылықтар болды, ол го-го өнерпаздарының өнер көрсетулерімен бірге блок-партиге айналды.

2020 жылдар

2020 жылдың ақпан айында go go Вашингтон қаласының «ресми музыкасы» деп жарияланды, бұл шешім DC Кеңесінің бірауыздан қабылдаған дауысымен қабылданды, бұл #DontMuteDC қозғалысынан кейін болды. Go go тарихшылары мен жергілікті белсенділер COVID-19 пандемиясынан туындаған қаржылық қиындықтарға байланысты go go туризміне қалалық инвестициялар жұмсауды қолдады. 2021 жылдың 22 тамызында DC қалалық кітапханасының Go Go мұрағаты фотограф Чип Пайдың 1956 фотосуреттен тұратын фотокаталогын сатып алғаны хабарланды. Чип Пай он жыл бойы DC Go Go көрінісін фотоға түсірген және Чак Браунның архивтік тарихын құжаттауға көмектескен фотограф болды. 2022 жылдың 14 ақпанында The History Press баспасынан фотограф Чип Пайдың «DC Go Go: Он жыл сахна тысында» атты кітабы жарық көрді. 208 беттік кітапта go go топтарының, аңыздарының және жанкүйерлерінің 251 суреті, сондай-ақ go go-ның пайда болуы, мәдениеті, аңыздары, топтары, #dontmutedc және go go-ның Вашингтон қаласының ресми музыкасы қалай аталғаны туралы тоғыз тарау бар.