Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Джузеппе Оттавио Питони (Риети, 18 наурыз 1657 – Рим, 1 ақпан 1743) – итальяндық композитор және органшы. Ол кешкі барокко дәуірінде, 18 ғасырдың бірінші жартысында Римдегі маңызды музыканттардың бірі болды.
Italian composer
Giuseppe Ottavio Pitoni (Rieti, 18 March 1657 – Rome, 1 February 1743) was an Italian organist and composer. He became one of the leading musicians in Rome during the late Baroque era, the first half of the 18th century.
Өмір
Ол нәресте кезінде Римге әкелінді, бес жасында Помпео Наталиден вокал сабақтарын бастады және сегіз жасынан бастап Сан-Джованни-деи-Фиорентини шіркеуінің хорында ән шырқады. Санти Апостолиде ол Франческо Фоггиямен контрапунктты оқып, алғашқы шығармалары орындалды. Он алты жасында Римге жақын орналасқан тарихи шіркеу Монтеротондодағы Санта-Мария-Маджореде капелла маэстросы болды. 1673 жылы Ассизи соборының маэстросы қызметіне кіріскенде Палестринаның шығармаларын жан-жақты зерттей бастады, ал 1676 жылы Риети соборына көшті. 1677 жылы ол Римге қайтып, Сан-Марко базиликасында maestro di cappella қызметіне тұрақты тағайындалды. Бұдан бөлек, ол Римдегі Санти Апостоли базиликасының (1686 жылдан бастап), Латеран шіркеуінің (Палестрина 1555 жылдан 1560 жылға дейін қызмет еткен, 1708 жылдан бастап) және Санкт-Петербургтағы Джулия капелласының (1719 жылдан бастап, Доменико Скарлаттиден кейін) маэстросы, сондай-ақ Римдегі Collegium Germanicum капелласының маэстросы болды. Сан-Лоренцо-ин-Дамасо бөлімі үшін ол музыканы ұнататын кардинал Пьетро Оттобони үшін отыз бес жылдан астам уақыт бойы маңызды қойылымдар ұйымдастырды, оның кең даиырында Арханжело Корелли, Георг Фридрих Гендель, Алессандро және Доменико Скарлатти, Бернардо Паскини және Филиппо Амадей сияқты суретшілер болды.
Taken to Rome as an infant, he began vocal study with Pompeo Natali at the age of five and sang in the choir of San Giovanni dei Fiorentini from age eight. At Santi Apostoli he sang and studied counterpoint with Francesco Foggia, where his early compositions were performed. By age sixteen he was maestro di cappella at Santa Maria Maggiore, Monterotondo, a historic church near Rome. In 1673 as maestro for the cathedral at Assisi he began intensive study of the works of Palestrina, and in 1676 moved to the cathedral at Rieti. In 1677 he returned to Rome for a lifelong appointment as maestro di cappella at the Basilica of San Marco. In addition he held a series of prestigious positions as maestro for Basilica dei Santi Apostoli, Rome (from 1686), at St. John Lateran (from 1708, where Palestrina had served from 1555 to 1560), and for the Cappella Giulia at St. Peter’s (from 1719, immediately following Domenico Scarlatti), and maestro di cappella at the Collegium Germanicum in Rome. For the chapter of San Lorenzo in Damaso, he produced major performances over thirty five years for the music loving Cardinal Pietro Ottoboni, whose extensive circle of artists included Arcangelo Corelli, George Frideric Handel, both Alessandro and Domenico Scarlatti, Bernardo Pasquini, and Filippo Amadei.
Шығармалары
Римдегі діни музыкаға оның композитор, органшы, капелла шебері, музыка теориясы және тарихы бойынша жазушы, сондай-ақ Сант-Сесилия академиясының шеберлерді тексерушісі ретіндегі үлесі зор болды. Ол өте өнімді болды, шәкірті және өмірбаян жазушысы Жироламо Чити тізімдеген 3500 композицияның ішінде 325 масса, 800 Псалмдық әуендемелер және 235 мотет бар. Ол әр жексенбі және мерекелік күндерге арналған месса мен діни қызметтерге қажетті музыканы дайындады. Питонидің ерте туындылары – оның римдік контрапункт стиліндегі Палестринаның шеберлігінің жарқын мысалы. Кейінірек ол полихорлық элементтері бар гомофониялық текстураларға көшті. Оның stile concertato қолдануында жеке бөлімдер мен концерттік аспаптық партиялар да болды. Оның зор қабілетінің арқасында 16 дауысты мессаның бөліктерін нотасыз, жеке-жеке жаза алған деседі. Қазіргі заманғы тыңдаушылар мен көздерге бұл композициялар көңілсіз немесе тіпті қайталанатын сияқты көрінуі мүмкін. Дегенмен, 18-ғасырдың басындағы орындау ережелерін ескерсек – вокалдық әшекейлеу ("бөліністер"), аспаптық қатысу, полихорлық элементтерге арналған антифондық орналасу, табиғи интонация және әртүрлі вокалдық түстер – тіпті гомофониялық туындылар да Римнің керемет дыбыс беруші шіркеулерінде күшті әсер қалдырған болуы керек. Өмірінің соңында ол он екі хорға арналған мессаны дайындап жатқан, бірақ қайтыс болғандықтан оны аяқтамады. Ол 66 жыл бойы қызмет еткен Сан-Марко базиликасындағы Питони отбасының қабіріне жерленді. Оның ең танымал туындысы – 16 дауысты, 4 хорлы "Диксит Доминус".
His contributions to liturgical music in Rome were profound as composer, organist, maestro di capella, writer on music theory and history, and as esaminatori dei maestri for the Academy of St. Cecilia. He was extremely prolific, with some 325 masses, 800 Psalm settings and 235 motets among the 3500 compositions listed by his pupil and biographer, Girolamo Chiti. He prepared a complete year of music for St. Peter’s, with settings for the masses and offices of every Sunday and holy day. Pitoni’s early works are brilliant examples of his genius in the Roman contrapuntal style of Palestrina. In later years he moved toward more homophonic textures with polychoral elements. His use of stile concertato also included solo sections and concertante instrumental parts. It is said that his immense facility allowed him to compose the parts of a 16 voice mass separately, without use of a score. To modern ears and eyes these compositions may seem dull and even repetitious. However, given typical performance practices in the early 18th century – vocal ornamentation ("divisions"), instrumental participation, antiphonal location for polychoral elements, just intonation, and varied vocal colors – even the homophonic works must have made a strong impression in the highly reverberative church interiors of Rome. At the end of his life he was preparing a mass for twelve choirs, left incomplete at his death. He was buried in the Pitoni family vault in the Basilica of San Marco, where he had served for some 66 years. His best known work is the Dixit Dominus a 16 in 4 choirs.