Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
XV ғасырдағы итальян мүсіншісі, алтын шебері және суретшісі Андреа дель Вероккьо (/v//ə/'/r//oʊ//k//i//oʊ/ vəROHkeeoh, /USalso// /'/r//ɔː//k// / RAW , ; шын аты Андреа ди Микеле ди Франческо де' Чони; шамамен 1435 – 1488) – Флоренциядағы маңызды шеберхананың иесі болған итальян мүсіншісі, суретшісі және алтын шебері. Ол алтын бұйымдар жасаушы ұстазының тегімен "Верроккьо" деп аталған. Оған нақты авторлығы анықталған суреттердің саны аз, бірақ оның шеберханасында көрнекті суретшілер тәлім алған. Оның шәкірттерінің ішінде Леонардо да Винчи, Пьетро Перуджино және Лоренцо ди Креди бар. Оның ең басты еңбегі – мүсіншілік өнері болды, ал оның соңғы туындысы – Венециядағы Бартоломео Коллеонидің ескерткіш мүсіні, шедевр деп есептеледі.
15th century Italian sculptor, goldsmith and painter
Andrea del Verrocchio (/v//ə/'/r//oʊ//k//i//oʊ/ vəROHkeeoh, /USalso// /'/r//ɔː//k// / RAW , ; born Andrea di Michele di Francesco de' Cioni; c. 1435 – 1488) was an Italian sculptor, painter and goldsmith who was a master of an important workshop in Florence. He apparently became known as Verrocchio after the surname of his master, a goldsmith. Few paintings are attributed to him with certainty, but important painters were trained at his workshop. His pupils included Leonardo da Vinci, Pietro Perugino and Lorenzo di Credi. His greatest importance was as a sculptor and his last work, the Equestrian statue of Bartolomeo Colleoni in Venice, is generally accepted as his masterpiece.
Өмір
Верроккьо шамамен 1435 жылы Флоренцияда дүниеге келген. Оның әкесі Микеле ди Франческо Чиони бастапқыда плитка және кірпіш жасаушы, кейін салық жинаушы болып жұмыс істеді. Верроккьо ешқашан үйленбеген және отбасының кейбір мүшелерін қаржылай қолдауына тура келді. Ол бастапқыда алтын шебердің оқушысы болған. Кейін ол Донателлоның шәкірті болды деген болжам бар, бірақ бұған ешқандай дәлел жоқ, ал Джон Поп Хеннесси оның ерте туындыларының стиліне қайшы келеді деп санайды. Ол Фра Филиппо Липпиден суретші ретінде оқыған болуы мүмкін. Оның өмірі туралы көп мәлімет жоқ. Оның негізгі туындылары соңғы жиырма жылда жасалған, ал оның жетістігі Лоренцо де Медичи мен оның ұлы Пьероның демеуіне байланысты болды. Оның шеберханасы Флоренцияда орналасқан, онда ол Киелі Лука гильдиясының мүшесі болды. Леонардо да Винчи және Лоренцо ди Креди сияқты көптеген даңқты суретшілер оның шеберханасынан өтіп, шәкірт болды. Бұдан өзге, Доменико Гирландио, Франческо Боттичини және Пьетро Перуджино сияқты суретшілер де қатысты, ал олардың ерте туындыларын Верроккьоның жұмыстарынан ажырату қиын болуы мүмкін. Джованни Санти Боттичелли, Лука Синьорелли және жас Филиппино Липпи де Верроккьо студиясына келгенін немесе жұмыс істегенін айтады. Флоренция ақыны Уголино Верино суретшінің оқыту әдістемесі туралы былай деп жазды: "Суретшілердің барлық жақсы қасиеттерін Верроккьонің бұлағынан ішкен". Өмірінің соңында Верроккьо Венецияда жаңа шеберхана ашты, онда Бартоломео Коллеони мүсінін жасады, ал Флоренция шеберханасын Лоренцо ди Кредиге тапсырды. Ол 1488 жылы Венецияда қайтыс болды.
Verrocchio was born in Florence in around 1435. His father, Michele di Francesco Cioni, initially worked as a tile and brick maker, then later as a tax collector. Verrocchio never married, and had to provide financial support for some members of his family. He was at first apprenticed to a goldsmith. It has been suggested that he was later apprenticed to Donatello, but there is no evidence of this and John Pope Hennessy considered that it is contradicted by the style of his early works. It has been suggested that he was trained as a painter under Fra Filippo Lippi. Little is known about his life. His main works are dated in his last twenty years and his advancement owed much to the patronage of Lorenzo de' Medici and his son Piero. His workshop was in Florence where he was a member of the Guild of St Luke. Several great artists like Leonardo da Vinci and Lorenzo di Credi passed through his workshop as apprentices. Beyond this, artists like Domenico Ghirlandaio, Francesco Botticini, and Pietro Perugino were also involved and their early works can be hard to distinguish from works by Verrocchio. Giovanni Santi records that Botticelli, Luca Signorelli, and a young Filippino Lippi also visited or worked in Verrocchio's studio. Of the artist's pedagogy the Florentine poet Ugolino Verino wrote: "Whatever painters have that is good they drank from Verrocchio's spring". At the end of his life, Verrocchio opened a new workshop in Venice, where he was working on e the statue of Bartolomeo Colleoni, leaving the Florentine workshop in charge of Lorenzo di Credi. He died in Venice in 1488.
Сурет
Верроккьоның жас суретшілерді даярлаудағы шеберханасының маңыздылығына қарамастан, өте аз картиналар оның өзінің туындысы ретінде толығымен мойындалады және авторлыққа қатысты көптеген мәселелер бар. Темпера техникасымен панельге салынған, отырған баласымен бірге Мадоннаның суреті (қазір Берлин мемлекеттік мұражайларында, Gemäldegalerie-де сақталады) 1468–1470 жылдарға жатқызылатын ерте туынды саналады. Лондонның Ұлттық галереясындағы (каталог нөмірі NG2508) екі періштемен бірге Құдай ана мен баланың суреті, бұрын Верроккьоға жатқызылмаған, 2010 жыл шамасында тазартылып, қалпына келтірілді және қазір 1467–1469 жылдар шамасында оған жатқызылуда. «Мәсіхтің шомылуы» суреті қазір Флоренциядағы Уффици галереясында сақталады және 1474–75 жылдары салынған. Бұл жұмыста Верроккьоға сол жақтағы періште мен фонның бір бөлігін салған, сол кезде жас және оның шеберханасының мүшесі болған Леонардо да Винчи көмектесті. Джорджо Вазаридің сөзіне сүйенсек, Андреа шәкірті Леонардо одан асып кеткендіктен, енді сурет салмаймын деп шешкен, бірақ кейінгі сыншылар бұл оқиғаны шындыққа жатпайды деп санайды. Иоанн Баптист және Санкт-Донатомен бірге таққа отырған Мадонна Пистоя соборында орналасқан. Ол аяқталмай қалған және Верроккьо өмірінің соңында Венецияда болған кезде Лоренцо ди Креди оны аяқтаған.
Despite the importance of Verrocchio's workshop in the training of younger painters, very few paintings are universally recognised as his own work and there are many problems of attribution. A painting of the Madonna with seated child in tempera on panel (now in the Berlin State Museums, Gemäldegalerie) is considered an early work of 1468–1470. A painting in the National Gallery in London (cat. no. NG2508) of the Virgin and Child with two angels in tempera on panel, which had not previously been attributed to Verrocchio, was cleaned and restored about 2010 and is now attributed to him with a date of about 1467–1469. The Baptism of Christ, now in the Uffizi Gallery at Florence, was painted in 1474–75. In this work Verrocchio was assisted by Leonardo da Vinci, then a youth and a member of his workshop, who painted the angel on the left and the part of the background above. According to Giorgio Vasari, Andrea resolved never to touch the brush again because Leonardo, his pupil, had far surpassed him, but later critics consider this story apocryphal. The Madonna enthroned with John the Baptist and St Donato is in the Pistoia Cathedral. It had been left unfinished and was completed by Lorenzo di Credi when Verrocchio was in Venice near the end of his life.
Мүсіндік
1465 жылы Верроккьо Флоренциядағы Сан-Лоренцо шіркеуінің Ескі сакристиясындағы лавабо жұмыстарын жасаған деп саналады. 1465 және 1467 жылдар аралығында ол сол шіркеудің алтарының астындағы крипта үшін Козимо де Медичидің ескерткішін жасады, ал 1472 жылы Пьеро мен Джованни де Медичиге арналған ескерткішті аяқтады. 1467 жылы Флоренциядағы гильдиялардың сот органы – Трибунал делла Мерканция Верроккьодан Орсанмикеле шіркеуінің шығыс жағындағы орталық нишаға Мәсіх пен Әулие Томас бейнеленген қоладан жасалған топ жасауды тапсырды. Трибунал осы орынды жақында сатып алған еді. Осылайша, ол екі мүсінді (натурал көлемнен үлкен) бір мүсінге арналған нишаға орналастыру мәселесін шешуге тиіс болды. Кови айтқандай, мәселе «өте табысты шешілді». Жұмыс 1483 жылы орнатылып, «ашылған күнінен бастап мақтауға ие болды және дерлік барлық жағдайда шедевр деп танылды». 1468 жылы Верроккьо Флоренция Синьориясы үшін қазір Амстердамдағы Рейксмузейде сақталып тұрған 1,57 метр биіктіктегі қоладан жасалған шамдақ жасады. Сондай-ақ 1468 жылы ол Флоренциядағы Дуомо соборындағы Брунеллески куполының шырағына орнатылатын алтын шар (palla) жасауға келісім жасады. Шар мыс парақтарынан біріктіріліп, содан соң қалыпқа келтіріліп, алтынмен қапталды. Ол 1471 жылдың көктемінде аяқталды. (Жоғарғы айқыш басқа қолдармен жасалған). Шаңбаздық соққыдан шар құлап, 27 қаңтарда жерге түсті, бірақ 1602 жылы қайта жаңартылды. 1470 жылдардың басында ол Римге сапар жасады, ал 1474 жылы Пистоя соборы үшін аяқталмаған Фортегерри ескерткішін жасады. Дәуіт мүсінінің қоладан жасалған нұсқасын Пьеро де Медичи тапсырыс берді. Стилі мен техникасы бойынша Бэттерфилд оны 1460 жылдардың ортасына жатқызды және оны Верроккьоның ерте мансабындағы шедевр деп санады. Ол 1476 жылы Флоренция Синьориясы Пьероның мұрагерлері Лоренцо мен Джулиано де Медичиден сатып алынып, қазір Флоренциядағы Барджеллода сақталуда. Верроккьоның Дәуіті – қарапайым киім киген жас жігіт, ол Донателлоның эпатажды Дәуітінен өзгеше. Осы сурет үшін шебер өзінің шеберханасына жаңа келген жас Леонардоны үлгі ретінде пайдаланған деседі. Белгісіз бір күні (1465 жылдан 1480 жылға дейін: Папа Хеннесси шамамен 1470 жыл деді) ол қоладан жасалған қанатты бала (путто) дельфинмен бірге аяқтады. Бұл мүсін бастапқыда Медичи вилласының Кареджидегі фонтаны үшін жасалған, бірақ кейіннен Флоренцияға Синьория сарайындағы фонтан үшін әкелінді. Ол Бруно Беарци жасаған көшірмесімен ауыстырылды және 1959 жылдан бері Палаццо Веккьодағы бөлмеде сақталуда. Флоренциядағы Барджеллодағы гүл шоғы бар әйелдің (Dama col mazzolino) мәрмәр бюсті 1470 жылдардың соңында жасалған болуы мүмкін. Әйелдің кім екені белгісіз. Франческа Торнабуониге арналған жерлеу монументінің рельефі, Римдегі Санта-Мария-сопра-Минервада орналасқан, қазір Флоренциядағы Барджеллода сақталуда. Верроккьо 1483 жылы Венецияға кеткен кезде Кардинал Николо Фортегерриге арналған жерлеу монументіне жұмыс істеп жатқан еді.
Around 1465 Verrocchio is believed to have worked on the lavabo of the Old Sacristy in San Lorenzo, Florence. Between 1465 and 1467 he executed the funerary monument to Cosimo de' Medici for the crypt under the altar of the same church, and in 1472 he completed the monument to Piero and Giovanni de' Medici in the Old Sacristy. In 1467 the Tribunale della Mercanzia, the judicial organ of the Guilds in Florence, commissioned from Verrocchio a bronze group portraying Christ and St. Thomas for the central niche of the east facade of Orsanmichele, which the Tribunale had recently purchased, to replace a statue of St. Louis of Toulouse, which had been removed. He therefore had the problem of placing two statues (more than life size) in a niche originally intended for one. As Covi says, the problem was resolved "in a most felicitous manner". The work was placed in position in 1483 and "has been acclaimed since the day of its unveiling and almost without exception recognised as a masterpiece." In 1468 Verrocchio made a bronze candlestick (1.57metres high), now in the Rijksmuseum, Amsterdam, for the Signoria of Florence. Also in 1468 he contracted to make a golden ball (palla) to be placed on top of the lantern of Brunelleschi's cupola on the Duomo in Florence. The ball was ingeniously made of sheets of copper soldered together and hammered into shape and then gilded. It was completed by the spring of 1471. (The cross on top was made by other hands). The ball was struck by lightning and fell on 27January 1601 but was reconstructed in 1602. In the early 1470s he made a voyage to Rome, while in 1474 he executed the Forteguerri monument for the Cathedral of Pistoia, which he left unfinished. A bronze statue of David was commissioned by Piero de'Medici. On grounds of style and technique it was dated by Butterfield to the mid 1460s; he considered it a masterpiece of Verrocchio's early career. It was purchased by the Signoria of Florence from Piero's heirs Lorenzo and Giuliano de' Medici in 1476 and is now at the Bargello in Florence. Verrocchio's David is a young lad, modestly clad, contrasting with Donatello's provocative David. For this figure, the Master is purported to have used the young Leonardo, a newcomer to his workshop, as his model. At a date unknown (suggestions range from 1465 to 1480: Pope Hennessy said about 1470) he finished in bronze a Putto (winged boy) with Dolphin, originally intended for a fountain in the Medici villa of Careggi and later brought to Florence for a fountain in the Palazzo della Signoria by the Grand Duke Cosimo de' Medici. It was replaced with a copy by Bruno Bearzi and since 1959 has been kept in a room in the Palazzo Vecchio. The marble bust of a lady with a bunch of flowers (Dama col mazzolino) in the Bargello at Florence is probably from the later 1470s. The identity of the lady is unknown. The relief for the funerary monument of Francesca Tornabuoni for Santa Maria sopra Minerva in Rome is also now in the Bargello at Florence. Verrocchio had been at work in the Funerary Monument to Cardinal Niccolo Forteguerri, Pistoia, when he departed for Venice in 1483.
Бартоломео Коллеони мүсіні
1475 жылы Венеция Республикасының бұрынғы генерал-капитаны Кондотьеро Коллеони қайтыс болды және өсиеті бойынша республикаға мүлкінің маңызды бөлігін қалдырды, бірақ оның өзінен мүсін жасалып, Сан-Марко алаңында орнатылуын шарт етті. 1479 жылы Республика мұраны қабылдайтынын, бірақ (алаңда мүсіндерге рұқсат болмағандықтан) мүсін Scuola San Marco алдындағы ашық кеңістікте орналастырылатынын жариялады. Скульпторды іріктеу үшін конкурс ұйымдастырылды. Келісімшартқа үш мүсінші таласты: Флоренциядан Вероккьо, Венециядан Алессандро Леопарди және Падуядан Бартоломео Веллано. Вероккьо өзінің жобасының моделін ағаш пен қара былғарыдан жасады, ал қалғандары балшық пен воксдан жасады. Үш модель 1483 жылы Венецияда көрмеге қойылды және келісімшарт Вероккьоға берілді. Ол Венецияда шеберхана ашып, қолаға құюға дайын болған соңғы балшықтан жасалған моделін жасады, бірақ 1488 жылы одан бұрын қайтыс болды. Ол Флоренциядағы шеберханасын басқаратын шәкірті Лоренцо ди Кредиге мүсінді аяқтауды тапсыруды өтінді, бірақ үлкен кешігуден кейін Венеция мемлекеті бұл жұмысты Алессандро Леопардиге тапсырды. Мүсін ақырында Леопарди жасаған пьедесталға орнатылды, қазіргі күні Венециядағы Санти Джованни е Паолода тұр. Леопарди қоладан жасалған мүсінді өте табысты құйды және мүсін жалпыға танымал болды, бірақ Папа Хеннесси егер Вероккьо өзі осы жұмысты жасаса, бас пен басқа бөліктерін одан да тегіс етіп, оны одан да жақсырақ ете алатынын айтады. Коллеони мүсіннің орналасқан жеріне қанағаттанбаса да, Пассавент оның нақты орнында қаншалықты әдемі көрінетінін атап өтті, "осы фигурадағы керемет қозғалыс сезімі оның қазіргі орнында тамаша артықшылыққа ие" және мүсін ретінде "ол ғасырдың осы уақытқа дейін жеткен немесе мүмкін деп ойлаған барлық нәрселерден асып түседі" деп жазды. Ол адам мен жылқының тең дәрежеде жақсы екенін және екеуі де мүсіннің ажырамас бөлігі екенін көрсетті. Вероккьо Коллеониді тірі кезде көрмеген болуы мүмкін, ал мүсін - бұл адамның портреті емес, "титандық күш пен энергиямен толған" күшті және қатал әскери қолбасшының идеясы. Бұл Донателлоның Падуадағы кондотьер Гаттамелатаның мүсінінен, оның "сабырлы басшылық аурасынан" және Вероккьоның барлық күш-жігері "қозғалысты және кернеу мен энергия сезімін беруге" бағытталғаннан өзгеше.
In 1475 the Condottiero Colleoni, a former Captain General of the Republic of Venice, died and by his will left a substantial part of his estate to the Republic on condition that a statue of himself should be commissioned and set up in the Piazza San Marco. In 1479 the Republic announced that it would accept the legacy, but that (as statues were not permitted in the Piazza) the statue would be placed in the open space in front of the Scuola San Marco. A competition was arranged to enable a sculptor to be selected. Three sculptors competed for the contract, Verrocchio from Florence, Alessandro Leopardi from Venice and Bartolomeo Vellano from Padua. Verrocchio made a model of his proposed sculpture using wood and black leather, while the others made models of wax and clay. The three models were exhibited in Venice in 1483 and the contract was awarded to Verrocchio. He then opened a workshop in Venice and made the final clay model which was ready to be cast in bronze, but he died in 1488, before this was done. He had asked that his pupil Lorenzo di Credi, who was then in charge of his workshop in Florence, should be entrusted with the finishing of the statue, but after the considerable delay the Venetian state commissioned Alessandro Leopardi to do this. The statue was eventually erected on a pedestal made by Leopardi in the Santi Giovanni e Paolo in Venice, where it stands today. Leopardi cast the bronze very successfully and the statue is universally admired, but Pope Hennessy suggests that, if Verrocchio had been able to do this himself, he would have finished the head and other parts more smoothly and made it even better than it is. Although it was not placed where Colleoni had intended, Passavent emphasised how fine it looks in its actual position, writing that "the magnificent sense of movement in this figure is shown to superb advantage in its present setting" and that, as sculpture, "it far surpasses anything the century had yet aspired to or thought possible". He points out that both man and horse are equally fine and together are inseparable parts of the sculpture. Verrocchio is unlikely to have ever seen Colleoni and the statue is not a portrait of the man but of the idea of a strong and ruthless military commander "bursting with titanic power and energy". This is in contrast to Donatello's statue at Padua of the condottiere known as Gattamelata with its "air of calm command" and all Verrocchio's effort "has been devoted to the rendering of movement and of a sense of strain and energy".