Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Қылмыстық немесе азаматтық істе кінәні жеңілдетуге бағытталған қорғау шараларының санаты.
Category of defense strategies that allege mitigating circumstances to achieve acquittal
Азаматтық сотқа шағымдану немесе қылмыстық айыптау бойынша оң қорғаныс – бұл талапкер немесе прокурор келтіргеннен өзге факт немесе фактілер жиынтығы болып табылады. Егер сотта айыпталушы оны дәлелдесе, ол айыпталушының әлдеқандай заңсыз әрекеттерінің құқықтық салдарларын жояды немесе жеңілдетеді. Азаматтық сот ісінде оң қорғанысқа шектеу мерзімі, алаяқтық, кешірім беру және басқа да оң қорғаныс түрлері жатады, мысалы, АҚШ-та Азаматтық іс жүргізу ережелерінің 8(c) тармағында көрсетілгендер. Қылмыстық қудалауда оң қорғанысқа өзін-өзі қорғау, психикалық ауру, құрлыққа түсіру және шектеу мерзімі жатады.
An affirmative defense to a civil lawsuit or criminal charge is a fact or set of facts other than those alleged by the plaintiff or prosecutor which, if proven by the defendant, defeats or mitigates the legal consequences of the defendant's otherwise unlawful conduct. In civil lawsuits, affirmative defenses include the statute of limitations, the statute of frauds, waiver, and other affirmative defenses such as, in the United States, those listed in Rule 8 (c) of the Federal Rules of Civil Procedure. In criminal prosecutions, examples of affirmative defenses are self defense, insanity, entrapment and the statute of limitations.
Сипаттама
Қорғаныс шарасы ретінде, жауапкер айыпталып отырған әрекеттерді мойындауы мүмкін, бірақ ол заң бойынша оның басқаша бұрыс әрекеттерін ақтауға немесе кешіруге немесе талапкердің талабын жоюға мүмкіндік беретін басқа фактілерді дәлелдейді. Қылмыстық құқықта мұндай қорғаныс шарасы кейде ақтау немесе кешіру қорғанысы деп аталады. Осылайша, қорғаныс шаралары жауапкердің қылмыстық кінәлілігін немесе азаматтық жауапкершілігін шектейді немесе кешіреді. Өзін-өзі қорғау – қорғаныс шарасының нақты мысалы. Көптеген қорғаныс шараларын сот қарауы үшін жауапкер уақылылы түрде ұсынуы керек, әйтпесе оларды ұсынбағаны үшін сот олардан бас тартады. Классикалық, қайта қарастырылмайтын қорғаныс шарасы – іс бойынша сот құзыретінің болмауы. Уақылылы ұсыну мәселесі көбінесе даулы сот процесінің нысаны болады.
In an affirmative defense, the defendant may concede that they committed the alleged acts, but they prove other facts which, under the law, either justify or excuse their otherwise wrongful actions, or otherwise overcomes the plaintiff's claim. In criminal law, an affirmative defense is sometimes called a justification or excuse defense. Consequently, affirmative defenses limit or excuse a defendant's criminal culpability or civil liability. A clear illustration of an affirmative defense is self defense. Most affirmative defenses must be pleaded in a timely manner by a defendant in order for the court to consider them, or else they are considered waived by the defendant's failure to assert them. The classic unwaivable affirmative defense is lack of subject matter jurisdiction. The issue of timely assertion is often the subject of contentious litigation.
Ақылсыздық туралы өтініш
Ең көп дау тудыратын жағымды қорғаныс шараларының бірі – ақыл-естің жоқтығынан туындаған қорғаныс. Осы арқылы қылмыстық қылмыс жасаған күдікті, жасаған ісінің заңсыз екенін түсінбегендіктен қылмыстық жауапкершіліктен босатылуға тырысады, себебі қылмыс жасалған сәтте психикалық ауруы оның әрекеттерінің дұрыс еместігін қабылдауына кедергі келтірген.
Among the most controversial affirmative defenses is the insanity defense, whereby a criminal defendant seeks to be excused from criminal liability on the ground that a mental illness, at the time of the alleged crime, prevented him or her from understanding the wrongful nature of his or her actions.
Дәлелдік жүктеме
Өйткені, жақтауға қатысты қорғаныс талапкерден басқа фактілерді дәлелдеуді талап етеді, әдетте осындай қорғанысты ұсынатын тарап дәлелдеу міндетін өз мойнына алады. Дәлел стандарты көбінесе "нақты күмәннен тыс" стандартынан төмен болады. Ол нақты және сенімді дәлелдермен немесе дәлелдердің басымдығымен расталуы мүмкін. Осы тұрғыдан алғанда, жақтауға қатысты қорғаныс, қарапайым қорғаныстардан [құқық талабы, алиби, жас кішілік, қажеттілік және өзін-өзі қорғау (жалпы құқық бойынша жақтауға қатысты қорғаныс)] ерекшеленеді, оларды жоққа шығару міндеті айыптау тарапына жүктеледі.
Because an affirmative defense requires an assertion of facts beyond those claimed by the plaintiff, generally the party who offers an affirmative defense bears the burden of proof. The standard of proof is typically lower than beyond a reasonable doubt. It can either be proved by clear and convincing evidence or by a preponderance of the evidence. In this respect, affirmative defenses differ from ordinary defenses [claim of right, alibi, infancy, necessity, and self defense (which is an affirmative defense at common law)], which the prosecution has the burden of disproving beyond a reasonable doubt.
Басқару ережелері
Федералды азаматтық іс жүргізу қағидаларының 8-бабы АҚШ-тың аудандық соттарындағы азаматтық істерде жатақтарды (оң қорғаныстарды) келтіру тәртібін реттейді. 8-баптың (c) тармағында мынадай қорғаныстар тізбеленген: «келісім және қанағаттандыру, төрелік және шешім, тәуекелді қабылдау, өзара кінәлілік, банкроттық арқылы босату, эстоппель, міндеттемелердің орындалмауы, алаяқтық, заңсыздық, әріптес қызметкердің салдарынан келтірілген зиян, мерзімнің өткізілуі, лицензия, төлем, шарттан босату, сот шешімінің күші, алаяқтық туралы заң, мерзімділік туралы заң, бас тарту және жатақтарды (оң қорғаныстарды) құрайтын кез келген басқа да мәселе». Федералды азаматтық іс жүргізу қағидаларының 11-бабы талап еткендей, жатақтар (оң қорғаныстар) «білімге, ақпаратқа және сенімге негізделуі керек, олар ақылға қонымды жағдайларда жүргізілген тергеуден кейін қалыптасады» және барлық белгілі жатақтардың (оң қорғаныстардың) тізімін қамтуға болмайды.
Rule 8 of the Federal Rules of Civil Procedure governs the assertion of affirmative defenses in civil cases that are filed in the United States district courts. Rule 8(c) specifically enumerates the following defenses: "accord and satisfaction, arbitration and award, assumption of risk, contributory negligence, discharge in bankruptcy, estoppel, failure of consideration, fraud, illegality, injury by fellow servant, laches, license, payment, release, res judicata, statute of frauds, statute of limitations, waiver, and any other matter constituting an avoidance or affirmative defense." Rule 11 of the Federal Rules of Civil Procedure requires that affirmative defenses be based on "knowledge, information, and belief, formed after an inquiry reasonable under the circumstances," and cannot consist of a laundry list of all known affirmative defenses.
Жақсылықпен қарсылық білдіру
Қорғау шарасы "қарсы дәлелдеу қорғанысынан" өзгеше. Қарсы дәлелдеу қорғанысы – талапкердің немесе прокурордың ісінің элементтерін жоққа шығаруға бағытталған қорғаныс. Мысалы, қасақана есірткі ұстағаны үшін қудалау кезінде фактілер бойынша жаңылысу болуы мүмкін, онда күдікті өзінің иеленген заттың зиянсыз екеніне жаңылып сенгенін мәлімдейді. Бұл қорғаныс тек қылмыстың бір құраушысы (заттың мәнін білу) қана жоқ екенін көрсетеді, сондықтан күдіктінің қарсы дәлелдеу қорғанысына қатысты сендіру міндеті болмайды. Күдіктің мәселені көтеру үшін жеткілікті дәлелдер ұсыну міндеті ғана бар.
An affirmative defense is different from a "negating defense". A negating defense is one which tends to disprove an element of the plaintiff's or prosecutor's case. An example might be a mistake of fact claim in a prosecution for intentional drug possession, where the defendant asserts that he or she mistakenly believed that the object possessed was an innocent substance. Because this defense simply shows that an element of the offense (knowledge of the nature of the substance) is not present, the defendant does not have any burden of persuasion with regard to a negating defense. At most the defendant has the burden of producing sufficient evidence to raise the issue.
Әділ пайдалану
Кемпбеллге қарсы Акуфф Роуз Музыка, Инк. ісінде АҚШ Жоғарғы Соты әділ пайдалануды авторлық құқықты бұзуға қарсы қойылатын қорғаныс деп шешті. Бұл авторлық құқықты бұзу туралы сотта қаралатын істе, жауапкердің пайдалану әділ болғанын және бұзушылық емес екенін дәлелдеу міндеті бар екенін білдіреді. Дегенмен, әділ пайдалану әрқашан қойылатын қорғаныс бола бермейді; Digital Millennium Copyright Act (DMCA) бойынша бұзушылыққа қатысты істерде, ынандыру жүгі авторлық құқықтың иесіне тиелуі мүмкін. DMCA бойынша шығарылған алып тастау туралы хабарламаға шағым келтірілген істе, Тоғызыншы апелляциялық сот Ленцке қарсы Universal Music Corp. ісінде DMCA алып тастау туралы сұранысты жіберуші (кейін кез келген сот ісінде талапкер болатын) алып тастау туралы сұранысты жібермес бұрын әділ пайдалануды қарастыруға міндетті деп шешті. "Universal компаниясы әділ пайдалануды «қойылатын қорғаныс» ретінде жіктесе де, біз DMCA мақсатында әділ пайдалану авторлық құқықта ерекше орын алады және дәстүрлі қойылатын қорғаныстардан өзгеше қаралуы керек деп санаймыз. 17 U.S.C. § 107 заңы бұзушылыққа жатпайтын пайдалану түрін құйғаны үшін, әділ пайдалану «заңмен рұқсат етілген» және авторлық құқық иесі § 512(c) бойынша алып тастау туралы хабарлама жібермес бұрын әділ пайдаланудың болуын қарастыруы тиіс деп қорытындылаймыз."
In Campbell v. Acuff Rose Music, Inc., the United States Supreme Court held that fair use was an affirmative defense to copyright infringement. This means that in litigation on copyright infringement, the defendant bears the burden of raising and proving that the use was fair and not an infringement. However, fair use is not always an affirmative defense; the burden of persuasion may instead fall to the copyright owner in Digital Millennium Copyright Act (DMCA) infringement actions. In a case challenging a takedown notice issued under the DMCA, the Ninth Circuit held in Lenz v. Universal Music Corp. that the submitter of a DMCA takedown request (who would then be the plaintiff in any subsequent litigation) has the burden to consider fair use prior to submitting the takedown request. "Even if, as Universal urges, fair use is classified as an 'affirmative defense,' we hold—for the purposes of the DMCA—fair use is uniquely situated in copyright law so as to be treated differently than traditional affirmative defenses. We conclude that because 17 U. S. C. § 107 created a type of non infringing use, fair use is "authorized by the law" and a copyright holder must consider the existence of fair use before sending a takedown notification under § 512(c)."