Кіріспе

Құс түрі. Етонның құйрыққайнары (Anas eatoni) – аналар туысына жататын су құсы. Оны оңтүстік құйрыққайнары деп те атайды. Бұл түр Үнді мұхитының оңтүстігіндегі Кергелен және Крозет аралдарында ғана кездеседі. Ол кішкентай солтүстік құйрыққайнарының аналығына ұқсайды. Ол ағылшын саяхатшысы және табиғатты зерттеуші Альфред Эдвин Итонның құрметіне аталған. Оған әкелінген түрлер, әсіресе бауырсақ мысықтар қауіп төндіреді, олар оны аулайды, әсіресе көбеюден кейін қанаттары түскен кезде, ол ұша алмайды.

Таксономия

Бұрын солтүстік пентальдің кіші түрі саналған Итонның пентальі, одан әлдеқайда кішідірек (бір Итонның тоқалының салмағы 450 г болса, солтүстік пентальдың тоқалының орташа салмағы 871 г). Сонымен қатар, Итонның еркек пентальінің түсі тоқалына ұқсас, бұл жыныстық ерекшеліктері айқын солтүстік пентальден өзгеше. Бұл түрді Ричард Боудлер Шарп Альфред Эдвин Итон жинаған үлгілер негізінде сипаттады. Шарп Итонның үлгілерімен қатар, Росс экспедициясы барысында жиналған бұрынғы үлгілерді де атап көрсетті. Екі түршесі бар: А. eatoni eatoni (Кергелен пентальі) және А. eatoni drygalskii (Крозе пентальі).

Сипаттама

Этонның сымбатты құйрықты үйрек – 35-45 см ұзындығы, 65-70 см қанат жайылымы және еркектері 430-502 г, аналықтары 400-500 г салмақты шағын үйрек. Ересек еркек және аналықтарының түсі жалпы қоңыр, құрсағы қызыл қоңыр, бірақ екі жыныстың арасын спекулумның түсімен (еркектері жасыл, аналықтары қоңыр) және еркектерінің ұзын орталық қауырсындарымен ажыратуға болады. Жас үйректердің түсі ересектерге ұқсас, бірақ төменгі жағы жолақты болып келеді.

Таралу және мекендеу

Итонның сымбатты құйрығы тек Кергелен және Крозет аралдарында ғана кездеседі, бірақ жақын орналасқан Принс-Эдвард аралдарында кездейсоқ түрде ұшырасады. Ол жазда шағын көлдерде, тоғандарда, батпақтарда және басқа да тұщы сулы жерлерде болады, ал қыста көптеген тұщы су көздері қатып қалғанда жағалаудың шығанақтарына көшіп барады.

Мінез-құлық

Етонның сымбатты құйрығының тамақтануы негізінен ұсақ қабықшалылар мен басқа омыртқасыздардан тұрады, бірақ тұқымдармен де қоректенеді. Ол кейде оңтүстік піл тұмсығының шолақтарына жем іздеу үшін барады. Ол қарашадан наурызға дейін көбейеді. Ұясы шөптегі тығындардан салынады және мүк пен қауырсынмен төселген. Бұл құстың дауысы солтүстік сымбатты құйрығының дауысына ұқсас: еркектері жұмсақ «пру-пру» үні шығарады, ал мекемелері – қақылдаған, бірақ жоғарырақ және тынышрақ. Қоңыр скуа – Этонның сымбатты құйрығының басты жауы, әсіресе көбеюден кейін қанаттары түскенде, ұша алмайтын кезде. Осы кезеңде Этонның сымбатты құйрықтары көбінесе тығыз өсімдіктерде немесе үңгірлерде жасырынады.

Мәртебе

IUCN қорғауға алынған түрлер тізімінде тіркелген. Қазіргі таралған саны тұрақты көрінеді, алайда оларға әкелінген мысықтар мен егеуқұйрықтар қауіп төндіреді. Амстердам аралына қоныстандыруға жасалған әрекет сәтсіз аяқталды, 1970 жылдан бері олардың кездескені жоқ.