Кіріспе
Романтикалық комедия. "Same Time, Next Year" – Бернард Слейдтің 1975 жылғы романтикалық комедиялық пьесасы. Сюжет басқаларға үйленген екі адамның екі он жыл бойы жыл сайын кездесіп, романтикалық қарым-қатынас жасауына арналған.
Same Time, Next Year is a 1975 romantic comedy play by Bernard Slade. The plot focuses on two people, married to others, who meet for a romantic tryst once a year for two dozen years.
Сюжет
Нью-Джерсидегі бухгалтер Джордж Петерс пен Оклендтегі үй шаруасымен айналысатын Дорис 1951 жылдың ақпанында Солтүстік Калифорниядағы қонақүйдің бірінде кездеседі. Олар махаббатқа беріліп, жылына бір рет кездесуге келіседі, әйтсе де екеуі де басқа біреулермен үйленген және олардың арасында алты бала бар. Келесі 24 жыл бойында олар жылына бір рет жасырын кездесуге болатын екі адамнан гөрі тереңірек эмоционалды жақындыққа ие болады. Бірге өткізген уақыттарында олар үйдегі туған, қайтыс болған жандар және отбасылық мәселелер туралы әңгімелеседі, сонымен қатар өмірлеріне әсер ететін қоғамдық өзгерістерге бейімделеді.
Өндірістер
Бродвейдегі қойылым 1975 жылғы 14 наурызда Брукс Аткинсон театрында Элен Бурстин Дорис рөлінде, Чарльз Гродин Джордж рөлінде, режиссері Джин Сакс қойды. 1978 жылғы 16 мамырда Ambassador театрына көшіріліп, сол жылдың 3 қыркүйегінде жабылатынға дейін сол жерде сақталды. Қойылым өмірлік кезеңінде барлығы 1453 спектакль көрсетілді. Бурстин мен Гродин екеуі де 1975 жылғы 18 қазанда соңғы рет өнер көрсетті. Олардан кейін Джойс Ван Паттен және Конрад Дженнис, сондай-ақ Тед Бесселл ойнады, ол 1976 жылғы 21 маусымда жұмысын бастап, 1977 жылғы 29 мамырға дейін сақтап қалды. Деннистің жұмысы аяқталған кезде ол Дон Мюрреймен бірге ойнады, ол 1977 жылғы 31 мамырдан 22 қазанға дейін сахнада болды. Лэнгтен кейін Бетси Палмер келді, ол 1977 жылғы 24 қазаннан 1978 жылғы 3 қыркүйекке дейін Дорис рөлін ойнады. Мюррейден басқа, Палмер 1978 жылғы 7 шілдеден 3 қыркүйекке дейін Монте Маркхэммен бірге ойнады. Екінші ұлттық турне 1976 жылғы 3 тамыздан 1978 жылғы 28 қаңтарға дейін, оның ішінде Чикагодағы алты айлық кезеңі Барбара Раш пен Том Труппен бірге өтті. Лос-Анджелесте 1977 жылғы 12 сәуірден 1977 жылғы 2 шілдеге дейін Кэрол Бернетт пен Дик Ван Дайк, содан кейін Диаханн Кэрролл мен Клеавон Литтл жетекші рөлде болды. Соңында, 1978 жылғы 13 қаңтардан 22 сәуірге дейін автобус және жүк көлігімен жасалған турде Кэтрин Кросби мен Тони Рассел ойнады. Лондонның түпнұсқалық қойылымы 1976 жылы Майкл Кроуфорд пен Франсис Куканың қатысуымен Уэльс принсі театрында ашылды.
Қабылдау
"Нью-Йорк таймс" газетіндегі Клайв Барнс былай деп жазды: "Бүгін істей алатыныңды ертеңге қалдырма. "Келесі жылдың осы күні" қойылымына билет ал. Бұл Бродвей сахнасына соңғы жылдары келген махаббат пен ізгіліксіздік туралы ең күлкілі комедия." Автор Бернард Слэйд пьесаның халықаралық сәніне таң қалды. "Мен өзім қиялға берілгендей сезіндім. Бірақ содан кейін осындай қарым-қатынаста болған адамдардан хаттар ала бастадым. Қызығы, бұл пьеса басқа елдерде де үлкен жетістікке ие болды. Мен француздық, испандық қойылымдарын көрдім. Францияда, олар некеден тыс қатынасқа қаншалықты тойтарыс ете алады? Олар тек психиатриялық сілтемелерді толық түсінбеді."
Киноға бейімделу
1978 жылы Роберт Муллиган режиссерлік еткен фильмде Элен Бурстин мен Алан Алда түсті. Variety журналының шолуында: «Дорис пен Джордж аурулар, мансаптарындағы жетістіктер мен кері кетулер, екінші некелер, екінші отбасылар, ажырасулар мен немерелерге қарамастан, жыл сайын кездесіп, өздерінің мәңгі өзгеріп, динамикалық болып көрінетін қарым-қатынастарын жаңартады» делінген. Ал өндіріс туралы Variety: «бірнеше керемет комедиялық сәттер мен есте қаларлық сөздер бар, бірақ бұл қойылым көбінесе жатық, тым ұзақ және түпнұсқадай биікке көтеріле алмайды» деп жазды.