Сэмюэл Плимсолл: Кеме сақтандыру сызығының авторы және әлеуметтік реформатор
Samuel Plimsoll
Сэмюэл Плимсолл: британдық саяхатшы, реформатор және кеме қауіпсіздігінің пионері. Плимсолл сызығын ойлап тапты – кемелердің жүктеме деңгейін анықтайтын маңызды белгі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық саясаткер және әлеуметтік реформатор Сэмюэл Плимсолл (10 ақпан 1824 – 3 маусым 1898) – британдық саясаткер және әлеуметтік реформатор, қазір Плимсолл сызығын (кеме корпусындағы максималды қауіпсіз су сызығын көрсететін сызық, осылайша кеменің әртүрлі жағдайлардағы ең аз борты) ойлап тапқандығымен танымал.
British politician and social reformer
Samuel Plimsoll (10 February 1824 – 3 June 1898) was a British politician and social reformer, now best remembered for having devised the Plimsoll line (a line on a ship's hull indicating the maximum safe draught, and therefore the minimum freeboard for the vessel in various operating conditions).
Ерте өмір
Сэмюэл Плимсолл Бристольде дүниеге келді және көп ұзамай Шеффилдтің Уайтли Вуд Холлға көшіп барды, сонымен қатар балалық шағының бір бөлігін Камберлендтің Пенрит қаласында өткізді. Мектепті ерте тастап, ол Rawson's Brewery-де клерк болып жұмыс істеді, кейін менеджер болып өсті. 1853 жылы ол Лондонда көмір саудагері болуға тырысты. Бірақ ол бұл істе сәтсіздікке ұшырады және жағдайы төмендеп, мүсіркеуге зәру болды. Ол өзі бір кезде аптасына жеті шиллинг және екі пенс төлеп, жалпы жатақханада тұрғанын айтқан. Осы тәжірибе арқылы ол кедейлердің күресiн түсінуге үйренді, ал бақыты оралғанда, олардың жағдайын жақсартуға уақытын арнауға бел буды. Оның күш-жігері әсіресе "қабір кемелерi" деп аталатын кемелерге қарсы бағытталды: теңізге лайықсыз және артық жүктелген, көбінесе қымбат сақтандырылған, оларда адалсыз иелері өз экипаждарының өмірін қауіпке тіккен.
Samuel Plimsoll was born in Bristol and soon moved to Whiteley Wood Hall, Sheffield, also spending part of his childhood in Penrith, Cumberland. Leaving school at an early age, he became a clerk at Rawson's Brewery, and rose to be manager. In 1853, he attempted to become a coal merchant in London. He failed and was reduced to destitution. He himself told how for a time he lived in a common lodging for seven shillings and two pence a week. Through this experience, he learnt to sympathise with the struggles of the poor, and when his good fortune returned, he resolved to devote his time to improving their condition. His efforts were directed especially against what were known as "coffin ships": unseaworthy and overloaded vessels, often heavily insured, in which unscrupulous owners risked the lives of their crews.
Саяси мансап
1867 жылы Плимсолл Дерби округінен Либералдық партиядан парламент депутаты болып сайланды және кемелердегі қауіпсіз жүк белгісін анықтау туралы заң жобасын қабылдауға тырысты, бірақ нәтижеге қол жеткізе алмады. Басты мәселе – парламенттегі ықпалды кеме иелері депутаттарының көп саны еді. 1873 жылы ол «Біздің теңізшілеріміз» атты кітап жариялады, ол елде кеңінен танымал болды. Осыған байланысты, 1873 жылы Плимсолл ұсынған мәселе бойынша Корольдік комиссия құрылды, ал 1875 жылы үкіметтік заң жобасы ұсынылды. Плимсолл оны толыққанды деп санамаса да, қабылдауға келісті. 22 шілдеде премьер-министр Бенджамин Дизраэли заң жобасынан бас тартатынын мәлімдеді. Плимсолл өзін ұстай алмады, палата мүшелерін «жалғаншылар» деп атады және спикерге қарсы ыстыққандай қимыл жасады. Дизраэли оны жазалау туралы ұсыныс жасады, бірақ лорд Хартингтонның ұсынысымен мәселені бір аптаға кейінге шегерді, Плимсоллға ойлануға уақыт беру үшін. Ақырында Плимсолл өтініш жасады. Бірақ көптеген адамдар оның пікірін бөлісті, заң жобасы кеме иелерінің қысымымен тоқтатылды және халықтың наразылығы үкіметті келесі жылы Сауда кемелері туралы заңға түзетулер енгізуге мәжбүр етті. Бұл заң Сауда кеңесіне қатаң тексеру құқықтарын берді, ал кеменің қауіпсіз жүктелу лимитін көрсететін белгі жалпыға белгілі Плимсолл белгісі немесе сызығы деп аталды. Плимсолл 1880 жылғы Ұлыбританиядағы жалпы сайлауда Дерби округінен үлкен артықшылықпен қайта сайланды, бірақ өзінің мандатын Уильям Вернон Харкортқа берді, өйткені ол Ішкі істер министрі ретінде теңізшілердің мүдделерін жеке депутаттан гөрі тиімдірек қорғай алады деп сенді. 30 округтен ұсыныс алған Плимсолл 1885 жылы Шеффилд Орталық округінде сайлауда жеңіліске ұшырады. Ол қайтадан парламентке оралмады, кейін либералдық көшбасшылардан алшақтады, өйткені олардың кеме реформасы мәселесіне немқұрайлы қарауы оның сенімін бұзды деп есептеді. Бірнеше жыл бойы Ұлттық теңізшілер мен өрт сөндірушілер кәсіби одағының құрметті президенті болды және жануарларды қорқынышты және тығыз жағдайда тасымалдайтын мал тасымалдау кемелерінің жағдайын жариялады.
In 1867, Plimsoll was elected as the Liberal Member of Parliament for Derby, and endeavoured in vain to pass a bill dealing with the subject of a safe load line on ships. The main problem was the number of powerful ship owning MPs in Parliament. In 1873, he published a book entitled Our Seamen, which became well known throughout the country. Accordingly, on Plimsoll's motion in 1873, a Royal Commission was appointed, and in 1875 a government bill was introduced, which Plimsoll, though regarding it as inadequate, resolved to accept. On 22 July, the Prime Minister, Benjamin Disraeli, announced that the bill would be dropped. Plimsoll lost his self control, applied the term "villains" to members of the House, and shook his fist in the Speaker's face. Disraeli moved that he be reprimanded, but on the suggestion of Lord Hartington agreed to adjourn the matter for a week to allow Plimsoll time for thought. Eventually Plimsoll made an apology. Many people, however, shared his view that the bill had been stifled by the pressure of the shipowners, and popular feeling forced the government to pass a bill which in the following year was amended into the Merchant Shipping Act. This gave stringent powers of inspection to the Board of Trade, and the mark that indicates the safe limit to which a ship may be loaded became generally known as Plimsoll's mark or line. Plimsoll was re elected for Derby at the uk general election of 1880 by a great majority, but gave up his seat to William Vernon Harcourt, believing that the latter, as Home Secretary, could advance sailors' interests more effectively than any private member. Offered a seat by 30 constituencies, Plimsoll was an unsuccessful candidate in Sheffield Central in 1885. He did not re enter the house, and later became estranged from the Liberal leaders by what he regarded as their breach of faith in neglecting the question of shipping reform. He was for some years the honorary president of the National Sailors' and Firemen's Union, and drew attention to the horrors of the cattle ships, where animals were transported under appalling and over crowded conditions.
Кейінгі өмірі
Кейін ол АҚШ-қа барып, американдық мектептерде қолданылатын тарих оқулықтарында Англияға қатысты кемерлі көзқарасты қабылдауға тырысты. Ол 3 маусым күні 1898 жылы Фолкстонда қайтыс болды және Кенттегі Шеритон қаласындағы Сент-Мартин шіркеуінің қорымда жерленген.
Later, he visited the United States to try to secure the adoption of a less bitter tone towards England in the historical textbooks used in American schools. He died in Folkestone on 3 June 1898, and is buried in St Martin's churchyard, Cheriton, Kent.
Отбасы
Плимсолл 1858 жылы Шеффилдтің солтүстігіндегі Чапелтауннан Хью Райлтонның қызы Елиза Эннге үйленді. 1871 жылғы халық санағында олар Хейстингсте тіркелді, онда Элиза Энннің оң көзі соқыр, сол құлағы саңырау екені жазылған. Ол 1882 жылы Австралияда қайтыс болды. Олардың жалғыз қызы туғаннан кейін көп ұзамай "тыныс алудың жетілмегендігінен" қайтыс болды. Ол 1885 жылы Халл мен Хорнсидің Джозеф Армитаж Уэйд, Әділет Төресінің қызы Харриет Фрэнкишке үйленді. Бұл некеден алты бала дүниеге келді, олардың ішінде Сэмюэл Ричард Кобден Плимсолл есімді ұлы және екі қызы сақталды.
Plimsoll married his first wife, Eliza Ann, daughter of Hugh Railton of Chapeltown, north of Sheffield, in 1858. In Census 1871 they were enumerated in Hastings where Eliza Ann is recorded as being blind in her right eye and deaf in her left ear. She died in Australia in 1882. Their only daughter died shortly after her birth of 'imperfect respiration'. He married his second wife, Harriet Frankish, daughter of Mr. Joseph Armitage Wade, J. P., of Hull and Hornsea, in 1885. By this marriage there were six children, of whom a son, Samuel Richard Cobden Plimsoll, and two daughters survived him.
Мұра
1873 жылы "Самуэль Плимсолл" темір қабықтан жасалған, толық теңіздік жабық кемесі, Шотландияның Абердин қаласындағы Уолтер Худ және компания кеме құрылыс орнында "Абердин Уайт Стар Лайн" (Г. Томпсон және компания) үшін құрылды. Оған ресми британдық тіркеу нөмірі 65097 және MKDH сигналы тағайындалды. 1899 жылы Темза өзенінде өртеніп, батырылуға мәжбүр болды, бірақ 1900 жылы қайта судан шығарылып, жөнделді. 1902 жылы Жаңа Зеландияның Порт Чалмерс портына жол жүріп бара жатқанда, кеме қатты зақымданып, мачталары сынды. Сиднейге, содан кейін Фримантелге сүйретіліп, келесі жылы ол кемелік статусына дейін төмендетілді. 1920 жылдары Plimsoll аяқ киімдері кемелердегі Plimsoll сызығына ұқсас болғандықтан осы атпен атала бастады. Уайтхолл бағында, Виктория жағалау бағында Самуэль Плимсоллға арналған ескерткіш орналасқан. Плимсоллдың ескерткіш бюсті оның туған Бристоль қаласында, Бристоль портының жағалауында, Канонс Марш аймағында орналасқан. Британ жазушысы Николетт Джонс "Плимсолл сенсациясы" атты жоғары бағаланған өмірбаянын жариялады – бұл идея оған 1995 жылы Солтүстік Лондонның Финсбери паркіндегі Плимсолл көшесінде тұрғанда келді, бірақ ол оның кім есімдігін білмеді. Сэмюэл Плимсолл Би-Би-Сидің тарихи теледрамасы "The Onedin Line" үшінші сериясында актер Дэвид Гарфилд ойнады. Сэмюэл Плимсоллдің өмірі мен жетістіктері Бристоль теңізшілер тобы "The Severn Whalers" жазған және орындаған әнде жырланды.
In 1873, the Samuel Plimsoll, an iron hulled full rigged merchant sailing ship, was launched at the shipyard of Walter Hood & Co. in Aberdeen, Scotland for the Aberdeen White Star Line (G. Thompson & Co.). She was assigned the official British Reg. No. 65097 and the signal MKDH. In 1899, she caught fire in the Thames River and had to be scuttled, but was refloated and repaired in 1900. In 1902, she was severely dismasted and damaged en voyage to Port Chalmers, New Zealand. Towed to Sydney and subsequently to Fremantle, she was reduced to hulk status the following year. In the 1920s, Plimsoll shoes were named for their similarity in appearance to the Plimsoll line on boats. In Whitehall Garden, a Victoria Embankment garden, there is a monument to Samuel Plimsoll in front of the railings. A monument bust of Plimsoll is located in his native Bristol, on the banks of Bristol Harbour in the Canons Marsh area. British writer Nicolette Jones published The Plimsoll Sensation, a highly acclaimed biography – getting the idea for it from living in 1995 in Plimsoll Road in Finsbury Park, north London, but knowing hardly anything about whom it was named after. Samuel Plimsoll appears in the third series of the BBC historical television drama The Onedin Line, portrayed by actor David Garfield. Samuel Plimsoll's life and achievement is celebrated in a song written and sung by Bristol sea shanty group The Severn Whalers around festivals in and around the South West.