Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Әлеуметтік ғылымдардағы талдау әдісі
Method of analysis in the social sciences
Әлеуметтік ғылымдарда әдістемелік индивидуализм – бұл әлеуметтік құбылыстарды жеке тұлғалардың субъективті жеке мотивацияларының нәтижесі ретінде түсіндіретін тәсіл. Жүйелік түсіндірмелерге сүйенетін топтық немесе сыныптық динамика иллюзия деп есептеледі, сондықтан олар жобалады немесе екінші деңгейге түсіріледі. Әдістемелік индивидуализм, төменнен жоғарыға қарайғы микро деңгейлік тәсілімен, әдістемелік холизмнен (жоғарыдан төменге қарайғы макро деңгейлік тәсіл) және әдістемелік плюрализмнен өзгеше.
In the social sciences, methodological individualism is a framework that describes social phenomena as a consequence of subjective personal motivations by individual actors. Class or group dynamics, which operate on systemic explanations, are deemed illusory, and, thus, rejected or de prioritized. With its bottom up micro level approach, methodological individualism is often contrasted with methodological holism, a top down macro level approach, and methodological pluralism.
Әлеуметтік ғылымдардағы тарих
Бұл негізді әлеуметтік ғылымдардағы маңызды тұжырым ретінде Макс Вебер енгізді және оның "Экономика және қоғам" кітабында талқылады. Кейінгі экономикалық ойлар мектептерінде, мысалы, Австрия мектебі, әдістемелік индивидуализмге қатаң бейімделу қажетті бастапқы принцип саналады. Ол неоклассикалық экономиканың негізгі қағидаларына көп сүйенеді, онда әлеуметтік мінез-құлықтың себептері рационалды түрде әрекет ететін адамдармен түсіндіріледі, олардың таңдаулары бағалармен және табыспен шектеледі, ал жеке тұлғалардың субъективті қалаулары өзгермейтін шарт ретінде қарастырылады.
This framework was introduced as a foundational assumption within the social sciences by Max Weber, and discussed in his book Economy and Society. Within later schools of economic thought, such as the Austrian School, strict adherence to methodological individualism is considered a necessary starting principle. It draws heavily upon assumptions of neoclassical economics, where social behavior is explained in terms of rational actors whose choices are constrained by prices and incomes, and where individuals' subjective preferences are treated as a given.
Сындар
Экономист Марк Блауг экономикада әдістемелік индивидуализмге артықша сенуді сынға алып, «экономика үшін әдістемелік индивидуализмнің қатаң түсіндірілуі нені білдіретінін атап өту пайдалы. Шын мәнінде, ол микроэкономикалық тұжырымдарға келтірілмейтін барлық макроэкономикалық тұжырымдарды қабылдамайды [ ] бұл қабылданған макроэкономиканың дерлік барлығымен қоштасуға тең. Мұндай қорқынышты салдарға алып келетін әдістемелік принципте кемшілік болуы керек». Сол сияқты, экономист Алан Кирман жалпы тепе-теңдік теориясын және қазіргі заманғы экономиканы «экономикалық модельдерді құруға қатысты негізінен индивидуалистік көзқарас» үшін сынға алды және жеке тұлғаға негізделген бәсекелестік тепе-теңдігінің міндетті түрде тұрақты немесе бірегей емес екенін көрсетті. Дегенмен, тұрақтылық пен бірегейлікке жиынтық көрсеткіштер қосылса қол жеткізуге болады, нәтижесінде ол «біз оқшауланған жеке тұлға деңгейінен бастау керек деген ойдан бас тартуымыз мүмкін» деді.
Economist Mark Blaug has criticized over reliance on methodological individualism in economics, saying that "it is helpful to note what methodological individualism strictly interpreted [ ] would imply for economics. In effect, it would rule out all macroeconomic propositions that cannot be reduced to microeconomic ones [ ] this amounts to saying goodbye to almost the whole of received macroeconomics. There must be something wrong with a methodological principle that has such devastating implications". Similarly, the economist Alan Kirman has critiqued general equilibrium theory and modern economics for its "fundamentally individualistic approach to constructing economic models", and showed that an individualist competitive equilibrium is not necessarily stable or unique. However, stability and uniqueness can be achieved if aggregate variables are added, and as a result he argued "the idea that we should start at the level of the isolated individual is one which we may well have to abandon".