Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Адамның қарым-қатынасын түсінуді зерттеу
Study of understanding how humans communicate
Адамның қарым-қатынасы, немесе антропосемиотика – адамдардың қарым-қатынасын түсінуге арналған ғылым саласы. Адамдардың бір-бірімен қарым-қатынас жасауы, олар нені біліп тұрғанын немесе нені ойлап отырғанын түсінбесе мүмкін емес. Адамдар бір-бірінің көзқарасын толыққанды түсіне алмайтындықтан, ортақ сана немесе тұжырымдама арқылы ортақтық құру қажет. Қарым-қатынас – көбінесе ортақ назарды сақтау қабілетіне байланысты болатын бірлескен қызмет. Біз ақпарат алмасудың мазмұны мен дәйектілігін қамтамасыз ету үшін қажетті алдыңғы біліммен және ортақ тәжірибемен бөлісеміз. Адам қарым-қатынасының эволюциясы ұзақ мерзімді процесте жүрді. Адамдар қарапайым қол қимылдарынан бастап сөйлеу тіліне дейін дамыды. Көптеген тікелей қарым-қатынастарда қарсы әріпті визуалды түрде оқу және оның сөзіне ілесу, жауап ретінде қимыл-қозғалыс жасау және әрекеттесу барысында көзбен байланыс ұстау қажет. Риториканың бастапқы кезеңдерінде, ол қарапайым адамдарға сотта өздерінің талаптарын дәлелдеуге көмектесу үшін жасалды; бұл осы қарым-қатынас түріндегі ықпалдастырудың маңыздылығын көрсетеді. Аристотель тиімді риториканың негізі – дәлелдеуге құрылғанын айтқан. Мәтінде түсіндірілгендей, риторикада үстемдік танытатын және оған бағынатын тараптар болады немесе ең үстем тарапқа мойынсұнатын тараптар кездеседі. Риторикалық көзқарас Батыс қоғамдарынан туындаса, қарым-қатынастық көзқарас Шығыс қоғамдарынан бастау алады. Шығыс қоғамдары ынтымақтастыққа жоғары мән береді, сондықтан олар осы мәселеге қарым-қатынастық тұрғысынан қарауға бейім. "Бағалы қарым-қатынастарды сақтау, басқаларды ықпал етуден және оларды бақылаудан гөрі маңыздырақ деп есептеледі". "Қазіргі таңда адам қарым-қатынасын зерттеу тарихындағы ең әртүрлі кезеңін басынан өткеруде".
Human communication, or anthroposemiotics, is a field of study dedicated to understanding how humans communicate. Humans' ability to communicate with one another would not be possible without an understanding of what we are referencing or thinking about. Because humans are unable to fully understand one another's perspective, there needs to be a creation of commonality through a shared mindset or viewpoint. Communication is a joint activity largely dependent on the ability to maintain common attention. We share relevant background knowledge and joint experience in order to communicate content and coherence in exchanges. The evolution of human communication took place over a long period of time. Humans evolved from simple hand gestures to the use of spoken language. Most face to face communication requires visually reading and following along with the other person, offering gestures in reply, and maintaining eye contact throughout the interaction. In its early stages, rhetoric was developed to help ordinary people prove their claims in court; this shows how persuasion is key in this form of communication. Aristotle stated that effective rhetoric is based on argumentation. As explained in the text, rhetoric involves a dominant party and a submissive party or a party that succumbs to that of the most dominant party. While the rhetorical approach stems from Western societies, the relational approach stems from Eastern societies. Eastern societies hold higher standards for cooperation, which makes sense as to why they would sway more toward a relational approach for that matter. "Maintaining valued relationships is generally seen as more important than exerting influence and control over others". "The study of human communication today is more diversified than ever before in its history".
Анықтама
Адамдық қарым-қатынас – ортақ символдық өзара әрекеттесу ретінде анықталуы мүмкін. Ортақ, себебі кез келген қарым-қатынас процесіне мағынаны білдіру жүйесі (код) қажетті шарт ретінде керек, және егер кодтау қарым-қатынас процесіне қатысушылардың барлығына белгілі болмаса, түсінік болмайды, демек, хабар тарату сәтсіз аяқталады. Символдық, өйткені хабарды жеткізуге мүмкіндік беретін белгі немесе символ қажет. Өзара әрекеттесу, себебі ол екі немесе одан көп адамды қамтиды, нәтижесінде барлық қатысушылардың білімі артады.
Human communication can be defined as any Shared Symbolic Interaction. Shared, because each communication process also requires a system of signification (the Code) as its necessary condition, and if the encoding is not known to all those who are involved in the communication process, there is no understanding and therefore fails the same notification. Symbolic, because there is a need for a signifier or sign, which allows the transmission of the message. Interaction, since it involves two or more people, resulting in a further increase of knowledge on the part of all those who interact.
Тұлғалық қарым-қатынас
Бетпе-бет қарым-қатынас – ешқандай делдалдық технологиясыз басқа адамдармен тікелей жүзеге асырылатын әлеуметтік байланыс. Ол адамдардың дене тілі мен сөз арқылы тікелей физикалық қатысу арқылы бір-біріне әсер етуі ретінде анықталады. Бұл – әлеуметтік жүйенің негізгі құрауышы, адамның өмірі бойындағы әлеуметтену және тәжірибесінің маңызды бөлігін құрайды. Сондай-ақ, ол осы адамдардан құралған топтар мен ұйымдардың қалыптасуында да маңызды рөл атқарады. Бетпе-бет қарым-қатынас адамдарға тікелей байланыс жасауға ғана мүмкіндік бермейді, сонымен қатар психикалық денсаулықты жақсартады және депрессия мен мазасыздық сияқты әртүрлі психикалық ауруларды азайтуға көмектеседі.
Face to face interaction is social communication carried out with other present individuals without any mediating technology. It is defined as the mutual influence of individuals’ direct physical presence with their body language and verbal language. It is one of the basic elements of a social system, forming a significant part of socialization and experience throughout an individual's lifetime. It is also central to the development of groups and organizations composed of those individuals. Face to face interaction not only allows people to communicate more directly, but has been shown to improve mental health and can reduce various mental illnesses, most commonly, depression and anxiety.
Тұлғалық қарым-қатынас туралы зерттеулер
Тұлғалық қарым-қатынас туралы зерттеулердің көпшілігі тікелей байқау арқылы жүргізіледі; мақсат – осы өзара әрекеттесулерде байқалатын әрекеттердің заңдылықтарын түсіндіру. Бетпе-бет қарым-қатынасты зерттеу оның ұйымдастырылуын, ережелерін және стратегиясын қарастырады. Бұл мәселе ғалымдарды кемінде 20 ғасырдың басынан бері қызықтырып келеді. Осы типтегі өзара әрекеттесуді талдаған ең алғашқы әлеуметтік ғылымдардың бірі – социолог Георг Симмель. Ол қоғамды әртүрлі өзара әрекеттесулермен байланысқан жеке тұлғалардың жиынтығы ретінде анықтады. 1908 жылы жарық көрген кітабында ол сезім мүшелерінің өзара әрекеттесуде маңызды рөл атқаратынын айтты, мысалы, көзбен байланыс сияқты адамның мінез-құлқының мысалдарына тоқталды. Символикалық интеракционистер объективті құрылымға қарағанда субъективті мағынаға көбірек мән береді. Олар адамдардың субъективті мағынаны қалай түсіндіретініне назар аударады, бұл оларды әлемді қалай қабылдайтынын, сондай-ақ жеке тұлғалар арасындағы мағыналы өзара әрекеттесулердің қайталануы қоғамның қалыптасуының негізі екенін түсінуге жетелейді. 20 ғасырдың ортасына қарай бетпе-бет қарым-қатынастың әртүрлі аспектілеріне арналған кең ауқымды ғылыми әдебиеттер пайда болды. Адамдар мыңдаған жылдар бойы кеңістік пен уақыт аралығында байланыс құру технологиясына ие болғанымен (мысалы, жазу), әлем халқының көпшілігі оларды қолдану үшін қажетті дағдыларға, мысалы, сауаттылыққа ие болмады. Компьютерлік топтарда қатысудың теңдігі жоғарырақ, бірақ сонымен қатар шексіз мінез-құлықтың деңгейі де жоғары, себебі компьютерлік топтар өзіне-өзі сыналмауға ынталандырады. Компьютерлік топтарда әдетте әлеуметтік қысым сезімі төмендейді, бірақ бетпе-бет топтарда түсіну және өзіндік сезім күшейеді.
Most research and studies on face to face interaction is done via direct observation; the goal is to explain the regularities in the actions observed in these interactions. The study of face to face interaction examines its organization, rules, and strategy. It has been of interest to scholars since at least the early 20th century. One of the earliest social science scholars to analyze this type of interaction was sociologist Georg Simmel. He defined a society as a number of individuals intertwined by various interactions. In his 1908 book, he observed that sensory organs play an important role in interaction, discussing examples of human behavior such as eye contact. Symbolic interactionists are more concerned with subjective meaning rather than objective structure. They focus on how individuals interpret subjective meaning, which leads them to understand how that individual views the world as well as how the repetition of meaningful interactions among individuals is the groundwork to define the formation of society. By the mid 20th century, there was already a sizable scholarly literature on various aspects of face to face interaction. and Eliot Chapple. Even though humans have possessed the technology to communicate in space and time (e. g. writing) for millennia, the majority of the world's population lacked the necessary skills, such as literacy, to use them. There is a greater equality of participation in computer mediated groups, but there's also a higher rate of uninhibited behaviour because computer mediated groups induce a greater loss of self awareness. There is generally a reduced sense of social pressure in computer mediated groups, but there is a stronger perception and sense of understanding in face to face groups.
Тұлғалық қарым-қатынас пен әлеуметтік желілер
Адаммен бетпе-бет сөйлесу адамға күлімсіреу, дене қимылдары және дене күйі сияқты сөзсіз белгілерді береді, бұл адамдардың қарым-қатынас жасауына көмектеседі. Дегенмен, әлеуметтік желілерде бетпе-бет қарым-қатынас болмағандықтан, кейбір адамдар онлайн сөйлескенде, мәтінмен хабарласу, пікір жазу және хабарламалар жіберу/қабылдау арқылы «көрінбей» қарым-қатынас жасауға бейімделді. Адамдар табиғатынан әлеуметтік жандар. Әлеуметтік өзара әрекеттесу тіршілік үшін маңызды. Интернет, жылдам хабар алмасу және смартфондар сияқты технологияның соңғы жетістіктері басқалармен қарым-қатынас жасаудың көптеген арналары мен жолдарын ұсынады. Алайда, адам миы осы үлкен коммуникация ағынына бейімделіп, одан қалыспау үшін дамыды. Бетпе-бет қарым-қатынас өмір сапасын жақсартуға көмектеседі деп күтілгенімен, Интернет және әлеуметтік желілер арқылы қарым-қатынас солай болған жоқ. Интернет бүкіл әлемдегі адамдармен байланыс орнатудың жаңа мүмкіндіктерін ашады, бірақ онлайн қарым-қатынастың өзіне тән факторлары дәстүрлі бетпе-бет қарым-қатынас сияқты әлеуметтік қанағат алу деңгейін қамтамасыз ету мүмкіндігін шектейді. Онлайн және бетпе-бет қарым-қатынас арасында маңызды айырмашылықтар бар, бұл онлайн қарым-қатынасты эмоционалды тұрғыдан азырақ қанағаттандырады және толықтырмайды. Интернеттегі және әлеуметтік желілер арқылы жасалатын әлеуметтік өзара әрекеттесуде сөзсіз белгілерді ажырату қиынға түседі. Бетпе-бет қарым-қатынас транзитивті есте сақтау дамуына көмектеседі, бұл онлайн қарым-қатынасқа қарағанда тиімдірек. Технологиялар қоғамды және адамдарды жақындастыра алғанымен, адамдар осы байланыстарды дамытуға және оларды дәстүрлі бетпе-бет қарым-қатынас арқылы күтуге жауапкершілігі бар. Адамзат ретінде, электрондық экрандардың артына жасырынуды тоқтатып, басқалармен байланыс орнатуды жалғастыру өте маңызды.
Talking to someone face to face gives a person non verbal cues, such as smiling, physical movement, and body positions that help people communicate. However, since social media lacks face to face communication, some individuals have adapted to blind communication when speaking online, seen through texting, commenting, and sending/receiving messages. By nature, humans are social. Social interaction is essential to survival. With recent advances in technology, such as the Internet, instant messaging, and smartphones, forms many channels and ways to interact with others. However, the human brain has evolved to adapt and keep up with this flood of mass communication. While face to face communication is predicted to improve quality of life, Internet and social media communication did not. The Internet opens a new realm of possibilities in connecting with people around the globe with inherent factors in online communication that limit its ability to promote the same level of social satisfaction as traditional face to face communication. There are significant differences between online and face to face communication, leading to online communication being less emotionally satisfying and fulfilling than face to face communication. Social interaction on the internet and through social media platforms makes the interaction considerably difficult to distinguish nonverbal cues. Transitive memory development is also brought by face to face communication, which is more effective than online communication. While technology has been able to bring communities and people closer together, humans have a responsibility to cultivate those connections and nurture them through old fashioned face to face communication. As a human species, continuing to connect with others without hiding behind electronic screens is crucial.
Көп мәдениеттілік
Интернеттің дамуына байланысты ірі трансұлттық компанияларда виртуалды байланыс кеңінен тарағанмен, қызметкерлер мен персонал арасындағы қарым-қатынаста бетпе-бет әрекеттесу әлі де маңызды құрал болып табылады. Бетпе-бет әрекеттесу эмоция мен дене тілі арқылы білдірілетін шындықты түсінуге көмектеседі, әсіресе адамдар арасында тілдік және мәдени айырмашылықтар болғанда. Көпмәдени командадағы ынтымақтастық білімді бөлісуді қажет етеді. Көпмәдени командада жиі туындайтын түсініксіз білім, әртүрлі тілдік ерекшеліктерге байланысты туындайды. Түсініксіз ақпаратты жеткізу үшін басқа виртуалды байланыс түрлеріне қарағанда бетпе-бет байланыс тиімдірек. Себебі, бетпе-бет әрекеттесуде әрекет-қозғалыс, көзбен байланыс, сезіну және дене тілі сияқты сөзсіз хабарлар жіберіледі. Ал электрондық пошта сияқты виртуалды байланыс тек ауызша ақпаратты қамтиды, бұл команда мүшелерінің бір сөзді әртүрлі түсінуіне байланысты білімді дұрыс түсінбеуіне әкелуі мүмкін. Дегенмен, кәсіби стандарттарды түсінуде бетпе-бет және виртуалды байланыс арасында ешқандай айырмашылық жоқ. Ван дер Зваард пен Баннинк (2014) ағылшын тілінде еркін сөйлейтін және ағылшын тілін екінші тіл ретінде қолданатындар арасындағы мағынаны келісуде бейне байланыстың бетпе-бет әрекеттесумен салыстырғандағы әсерін зерттеді. Бетпе-бет әрекеттесу ағылшын тілін екінші тіл ретінде қолданатын адамдарға ағылшын тіліндегі әңгімені түсінуге көмектесетін қасақана және қасақана емес әрекеттерді ұсынады. Видео байланыс кезінде туындауы мүмкін беделдік мәселелерге байланысты, ағылшын тілін екінші тіл ретінде қолданатын адамдар бетпе-бет әрекеттесуде ашық пікір білдіруге бейім. Нәтижесінде, бетпе-бет әрекеттесу бейне байланыс сияқты виртуалды байланыс түрлеріне қарағанда мағынаны келісуге оң әсер етеді.
Although there are increasingly virtual communications in large transnational companies with the development of Internet, face to face interaction is still a crucial tool in communication between employees and staff workers. Face to face interaction is beneficial to understand underlying truths that are presented through emotion and body language, especially when there are language and cultural differences present amongst individuals. Cooperation in a multicultural team requires knowledge sharing. Ambiguous knowledge which arises frequently in a multicultural team is inevitable because of the different language habits. Face to face communication is better than other virtual communications for the ambiguous information. The reason is that face to face communication can provide non verbal messages including gestures, eye contact, touch, and body movement. However, the virtual communications, such as email, only have verbal information which will make team members more misunderstanding of the knowledge due to their different comprehension of the same words. On the other hand, the understanding of professional standards shows no difference between face to face interaction and virtual communications. Van der Zwaard and Bannink (2014) examined the effect of video call compared with face to face communication on the negotiation of meaning between native speakers and non native speakers of English. Face to face interaction provides individuals who use English as the second language both intentional and unintentional actions which could enhance the comprehension of the chat in English. Individuals are more honest in understanding when they are in face to face interaction than in video call due to the potential loss of face issues for the non native language speakers during the video call. As a result, face to face interaction has a more positive influence on the negotiation of meaning than virtual communications such as the video call.