Кіріспе

Лиади раввині Шнеур Залман жасаған халаха кодификациясы

Шулхан Арух ХаРав (שולחן ערוך הרב; сонымен қатар Шулхан Арух ХаРав деп латын әріптерімен жазылады) – Лиади раввині Шнеур Залманның (1745–1812) халаханың қалыптасқан ережелерінің ең толық жинағы. Өмірінде ол ХаРав (еврейше "Рабби" деген мағынада) және Хабадтың алғашқы ребесі (идиш тілінде "рабби") ретінде белгілі болған. Хабад қауымдастығында бұл еңбек Alter Rebbe-нің Шулхан Арухы деп аталады.

"Шулхан Арухтың" жаңа басылымы

Шнеур Зальманға оның ұстазы Мезерич раввині Довбер, раввин Иосиф Кароның "Шулхан Арухын" (1562 ж.) кейінгі түсіндірмелерге және соңғы шешімдерге сілтеме жасай отырып, түзетілген нұсқасын жазуды тапсырды. Бұл Хасидтік діннің қалыптасу кезеңі үшін қажет болды. "Шулхан Арух" (және оның алдындағы "Бейт Йосеф") сефардтық дәстүрлер негізінде жазылған. Шнеур Зальман өзінің жаңартылған және бейімделген "Шулхан Арухын" (шамамен 1800 ж.) Хасидтік қарапайым жандар тиісті еврей заңын оқып үйренуі үшін, сондай-ақ сол кездегі және сол жердегі халаханың (еврей заңының) жағдайын көрсету үшін жазды. Бұл еңбек мағынасыздық пен түсініксіздіктен сақтану үшін, қолданыстағы Хасидтік халаханы және оның негізгі қағидаларын көрсетеді. Хабад аңыздарында Хабад философиясының негізін құрайтын Шнеур Зальманның еңбектері 20 жасында аяқталғаны айтылады. Дегенмен, оның көп бөлігі жарияланбастан бұрын жоғалып кеткен.

Ықпал

Шүлхан Арух ХаРавты бүгінде көптеген хасидтер күнделікті амалдарының негізі ретінде пайдаланады. Бұл еңбек кеңінен сенімді халахикалық мәтін саналады және кейінгі уламалар, мысалы, рабби Исраил Мейр Каган өзінің «Мишна Берура» еңбегінде, Бағдаттың рабби Йосеф Хаимнің «Бен Иш Чай» кітабында, сондай-ақ он тоғызыншы және жиырмасыншы ғасырлардағы жетекші халахикалық биліктердің көптеген заманауи жауаптарында жиі сілтеме жасайды. Шүлхан Арух ХаРав – Шломо Ганцфридтің «Китзур Шүлхан Арух» еңбегінің негізі болған үш кітаптың бірі, ол әдеттегі ашкеназдық халаханың белгілі қысқаша түсіндірмесі болып табылады. Бұл еңбек кеңінен қабылданып жүргенімен, бастапқыда басылымдары шектеулі болды. Түпнұсқа мәтіннің көп бөлігі Любавичте болған өртте жойылды, тек жобаның бір бөлігі ғана сақталды. «Кехот» баспа қоғамы (2002) жақында екі тілді басылымды жариялауды бастады; бұл еңбекте Шнур Залманның үкімдері Йосеф Кароның «Шүлхан Арух» кітабындағы үкімдерден өзгеше болған жағдайларда түсіндірмелер келтіріледі.