Кіріспе

Федералды заң – елдің федералды үкіметі құрған заңдар жиынтығы. Федералды үкімет мемлекеттер немесе провинциялар сияқты саяси бірліктердің федерация құру арқылы жеке егемендігінің және көптеген өкілеттіктердің орталық үкіметке берілуімен құрылады, сонымен бірге шектеулі өкілеттіктерді сақтап қалады. Осының нәтижесінде, белгілі бір географиялық аумақта екі немесе одан көп деңгейдегі үкіметтер болады. Ортақ орталық үкіметтің заңдары федералды заң болып табылады. Федералды үкіметтердің мысалдары: Австралия, Бразилия, Канада, Германия, Малайзия, Пәкістан, Үндістан, Ресей, бұрынғы КСРО және АҚШ.

Америка Құрама Штаттары

Құрама Штаттар Конституциясы жоғарылық туралы ереже арқылы Құрама Штаттар Конституциясы мен федералды заңның штат заңынан басым екенін орнатты. Осы өкілеттіктерге халықаралық қатынастарды басқару, штаттар аралық сауда, валюта және ұлттық қорғаныс кіреді. Америка Азаматтық соғысынан кейін он төртінші түзету Конституцияның құқықтар туралы білдірісін штат үкіметтеріне қолданды. Конгресс қабылдаған заңдар, Президенттің жарлығы немесе Конституцияға сәйкес федералды соттардың шешімі – федералды заң болып табылады. Тексерулер мен тепе-теңдіктер жүйесі арқылы, нақты мәселелер бойынша федералды заңдарға қатысты соңғы шешімдерді Жоғарғы Сот қабылдайды. МакКаллок пен Мэриленд ісі 1819 жылы Жоғарғы Соттың маңызды шешімі болды, ол штат заң шығарушы органдарына федералды мекемелерге салық салуға тыйым салды. Бұл федералды заңдардың қарама-қайшы штат заңдарымен салыстырғандағы басымдығын орнатты және АҚШ-тағы федерализм үшін шешуші сәт болды. Федералды заңдар АҚШ кодексінде кодификацияланған.

Гравитациялық күш теориясы

Профессор Скотт Додсон американдық федералды заңның штаттық заңға белгілі бір дәрежеде әсер ететінін дәлелдейтін теория ұсынады және бұл әсерді, толығымен сөзсіз болмаса да, штаттық актілерге федералды заңға сәйкес немесе оған жақын заң шығаруға ықпал ететін гравитациялық күшпен салыстырады. Додсон осы "тартудың" болуын штаттық заң шығарушылар мен соттардың конституциялық құқығына қарамастан, федералды заңнан ауытқуды сирек қалауымен түсіндіреді. Ол, басқа да маңызды сот шешімдері мен заңнамалық актілермен қатар, 1938 жылы "федералдық іс жүргізу процесінің жаңа біртектілік дәуірін" бастауға жауапты ретінде азаматтық іс жүргізудің федералдық ережелерін атады.

Ұсынылған дәлелдемелер

Додсон өзінің аргументін қосымша түсіндіру үшін 1957 жылғы Конли мен Гибсонның Жоғарғы сот шешімін келтіреді. Бұл іс Техастағы федералды округтік сотқа афроамерикалық теміржол қызметкерлерінің тобы тарапынан топтық сотқа шағым ретінде берілді, онда "олардың ұжымдық келіссөздер агенті Теміржол еңбек заңына сәйкес оларды әділ өкілдік етуге міндетті" делінген. Сотқа ұсынылған шағым бастапқыда бұрынғы федералды прецеденттерге сәйкес келмегендіктен, яғни "өтеу беруге болатын талапты нақты көрсетуді" талап етпегендіктен қабылданбады. Кейіннен Жоғарғы сот бұл шешімді Федералдық сот іс жүргізу ережелерін субъективті түсіндіруге негізделген қателік деп сап, 8-тарапқа басымдық беріп, 12-тарапты ескермей, көптеген штаттық заң шығарушы органдар қабылдаған өтініш беру рәсімдері үшін салыстырмалы түрде босаң стандарттарды орнатты.