Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ұлыбританияның премьер-министрі 1806-1807 жылдары аралығында. Премьер-министр
Prime Minister of the United Kingdom from 1806 to 1807
the Prime Minister
Уильям Уиндэм Гренвилл, 1-ші барон Гренвилл (25 қазан 1759 – 12 қаңтар 1834) – британдық Питт тори саясаткері, 1806-1807 жылдары Ұлыбританияның премьер-министрі қызметін атқарған. Бірақ Наполеон соғыстарының барлық кезеңінде вигтерді қолдады. Премьер-министр ретінде оның ең маңызды жетістігі – 1807 жылы құл саудасын тоқтату болды. Дегенмен, оның үкіметі Франциямен бейбіт келісімге келе алмады және католиктердің эмансипациясын жүзеге асыра алмады, сол жылы қызметтен босатылды.
William Wyndham Grenville, 1st Baron Grenville, (25 October 175912 January 1834) was a British Pittite Tory politician who served as Prime Minister of the United Kingdom from 1806 to 1807, but was a supporter of the Whigs for the duration of the Napoleonic Wars. As prime minister, his most significant achievement was the abolition of the slave trade in 1807. However, his government failed to either make peace with France or to accomplish Catholic emancipation and it was dismissed in the same year.
Өмірбаян
Гренвилл – вигтер премьер-министрі Джордж Гренвиллдің ұлы болды. Оның анасы, Элизабет, консервативті саясаткер, 3-ші баронет сэр Уильям Уиндхемнің қызы еді. Оның екі үлкен ағасы болды: Томас және Джордж. Осылайша ол Бэкингем және Чандостың 1-ші герцогының інісі болды. Ол Питт отбасымен неке арқылы да байланысты болды, себебі Уильям Питт, 1-ші Чатэм графы, оның әкесінің қарындасы Хестерге үйленген. Сөйтіп, кіші Гренвилл Уильям Питт кішінің бірінші туысы болды. Гренвилл Итон колледжінде, Оксфордтың Крайст-Черчінде және Линкольн Инн заң мектебінде білім алды. 1791 жылы ол Франсис Осборннан, 5-ші Лидс герцогынан кейін Сыртқы істер министрі қызметін иеленді. Гренвиллдің Сыртқы істер министрі ретінде өткен он жылы Француз революциясының соғыстарымен ерекшеленді. Соғыс кезінде Гренвилл жеңіске жетудің кілті – Континенталдық Еуропадағы шайқастар деп санайтын және Генри Дандастың теңізде және колонияларда соғыс жүргізуді жақтаған топтарына қарсы тұрған партияның жетекшісі болды. Гренвилл 1801 жылы Питтпен бірге Джордж III-нің католиктердің эмансипациясына қол қоюдан бас тартуына байланысты қызметтен кетті. Гренвилл 1794 жылы Бэкингемшир атты әскерінде майор, ал 1806 жылы Оңтүстік Бэкингемшир ерікті полкінде подполковник болып жартылай әскери қызмет атқарды. Қызметтен тыс жылдары Гренвилл оппозициялық вигтердің жетекшісі Чарльз Джеймс Фокспен жақын қарым-қатынаста болды, ал Питт 1804 жылы қайтадан қызметке келгенде Гренвилл Фокс жағына шығып, қатыспады.
Grenville was the son of the Whig Prime Minister George Grenville. His mother, Elizabeth, was the daughter of the Tory statesman Sir William Wyndham, 3rd Baronet. He had two elder brothers: Thomas and George. He was thus uncle to the 1st Duke of Buckingham and Chandos. He was also related to the Pitt family by marriage since William Pitt, 1st Earl of Chatham, had married his father's sister Hester. The younger Grenville was thus the first cousin of William Pitt the Younger. Grenville was educated at Eton College; Christ Church, Oxford; and Lincoln's Inn. In 1791, he succeeded Francis Osborne, 5th Duke of Leeds as Foreign Secretary. Grenville's decade as Foreign Secretary was dramatic with the Wars of the French Revolution. During the war, Grenville was the leader of the party that focused on the fighting on Continental Europe as the key to victory and opposed the faction of Henry Dundas, which favoured war at sea and in the colonies. Grenville left office with Pitt in 1801 over the issue of George III's refusal to assent to Catholic emancipation. Grenville did part time military service at home as Major in the Buckinghamshire Yeomanry cavalry in 1794 and as lieutenant colonel in the South Buckinghamshire volunteer regiment in 1806. In his years out of office, Grenville became close to the opposition Whig leader Charles James Fox, and when Pitt returned to office in 1804, Grenville sided with Fox and did not take part.
Премьер-министр
Питт 1806 жылы қайтыс болғаннан кейін Гренвилл Гренвиллдің жақтастары, Фоксит вигтері және бұрынғы премьер-министр лорд Сидмуттың жақтастары арасындағы «Барлық таланттар министрлігінің» басшысы болды. Гренвилл Қазынашылықтың бірінші лорды, ал Фокс – Сыртқы істер министрі ретінде бірлесіп басшылық етті. Гренвиллдің туысы Уильям Уиндэм Соғыс және колониялар жөніндегі мемлекеттік хатшы, ал оның кіші інісі Томас Гренвилл қысқа мерзімге Адмиралтействоның бірінші лорды болды. Министрлік көп нәрсеге қол жеткізе алмады, Франциямен бейбіт келісімге келуге немесе католиктердің құқықтарын қамтамасыз етуге үміттері орындалмады, соңғы әрекеті 1807 жылдың наурыз айында министрліктің таратылуына әкелді. Дегенмен, 1807 жылы құл саудасын тоқтатуда маңызды жетістікке қол жеткізді.
After Pitt's death in 1806, Grenville became the head of the "Ministry of All the Talents", a coalition between Grenville's supporters, the Foxite Whigs, and the supporters of former Prime Minister Lord Sidmouth, with Grenville as First Lord of the Treasury and Fox as Foreign Secretary as joint leaders. Grenville's cousin William Windham served as Secretary of State for War and the Colonies, and his younger brother, Thomas Grenville, served briefly as First Lord of the Admiralty. The Ministry ultimately accomplished little and failed either to make peace with France or to accomplish Catholic emancipation, the later attempt resulting in the ministry's dismissal in March 1807. It had one significant achievement, however, in the abolition of the slave trade in 1807.
Премьер-министр болғаннан кейінгі кезең
Министрлік құлағаннан кейінгі жылдары Гренвилл Лорд Грей мен вигтермен одақтастығын сақтап, оппозицияда қалды, Пиреней түбегіндегі соғысты сынады және 1812 жылы Лорд Ливерпульдің үкіметіне қосылудан Греймен бірге бас тартты. Соғыстан кейінгі жылдары Гренвилл торилерге жақындады, бірақ ешқашан қайтадан кабинетке оралған жоқ. 1815 жылы ол досы Чарльз Грейден ажырасып, Лорд Ливерпульдің соғыс саясатын қолдады. 1819 жылы Лансдаун маркизі өндіріс аймақтарындағы ауыр жағдайлар мен наразылықтың себептерін зерттеу туралы ұсыныс жасағанда, Гренвилл қатаң шараларды жақтаған сөз сөйледі. Оның саяси мансабы 1823 жылы инсульттан кейін аяқталды. Гренвилл 1810 жылдан 1834 жылы қайтыс болғанға дейін Оксфорд университетінің канцлері қызметін атқарды.
In the years after the fall of the ministry, Grenville continued in opposition by maintaining his alliance with Lord Grey and the Whigs, criticising the Peninsular War and, with Grey, refusing to join Lord Liverpool's government in 1812. In the postwar years, Grenville gradually moved back closer to the Tories but never again returned to the cabinet. In 1815, he separated from his friend Charles Grey and supported the war policy of Lord Liverpool. In 1819, when the Marquess of Lansdowne brought forward his motion for an inquiry into the causes of the distress and discontent in the manufacturing districts, Grenville delivered a speech advocating repressive measures. His political career was ended by a stroke in 1823. Grenville also served as Chancellor of the University of Oxford from 1810 until his death in 1834.
Дропмор үйі
Дропмор үйі 1790 жылдары Лорд Гренвилл үшін салынған. Архитекторлары Сэмюэл Уайт және Чарльз Татам болды. Гренвилл бұл жерді Итон колледжінде оқыған кезінде серуендеп аралағанда таныған және оның ескі мектебі мен Виндзор қамалының алысқа жатқан көріністерін қадір тұтқан. Ол үйге қоныстанған күні екі кедр ағашын отырғызды. Тағы кем дегенде 2500 ағаш отырғызылды. Ол қайтыс болған кезде оның ағаш алқабында Ұлыбританиядағы ең ірі қылқан жапырақты ағаштардың жиынтығы болды. Жаңа мыңжылдыққа дейінгі қалпына келтіру жұмысының бір бөлігі – сақталған ағаштарды 200-ге жуық түрден тұратын жиынтықтың негізі ретінде пайдалану болып табылады.
Dropmore House was built in the 1790s for Lord Grenville. The architects were Samuel Wyatt and Charles Tatham. Grenville knew the spot from rambles during his time at Eton College and prized its distant views of his old school and of Windsor Castle. On his first day in occupation, he planted two cedar trees. At least another 2,500 trees were planted. By the time he died, his pinetum contained the biggest collection of conifer species in Britain. Part of the post millennium restoration is to use what survives as the basis for a collection of some 200 species.
Жеке өмір
Лорд Гренвилл 1792 жылы Томас Питттің қызы Аннеге үйленді. Олардың некесінен бала тумады және ол өмірі бойы заңды мұрагер қалдырмады. Ол 1834 жылдың қаңтарында 74 жасында қайтыс болды, соның салдарынан барондық атағы жойылды.
Lord Grenville married Anne, daughter of Thomas Pitt, 1st Baron Camelford, in 1792. The marriage was childless and he produced no legitimate offspring during his lifetime. He died in January 1834, aged 74, when the barony became extinct.
Тұқым қуалайтын жұрты
1790 жылы оған мұрагерлік пэрлік атағы берілді, осымен ол Лордтар палатасында отыруға құқық алды. Ол Виг партиясының қатарында отырды. Ол 1-ші барон Гренвилл атағын қабылдады. Оның 1834 жылы қайтыс болуымен бұл атақ тоқтатылды, себебі оның тірі қалған мұрагері болған жоқ.
He was given a Hereditary Peerage in 1790 allowing him to sit in the House of Lords. He sat with the Whig Party Benches. He took the title of 1st Baron Grenville. This title became extinct upon his death in 1834 as he had no surviving heir.